Vraag: Wat voor vrees moeten we voelen vóór de grote Conventie in december?

Antwoord: Een gevoel van bezorgdheid die bestaat uit de angst en de vrees, dat ik niet zal realiseren wat ik heb te doen volgens het programma van de Schepping, dat bepaalt wie ik ben, met welke eigenschappen ik ben geschapen en hoe ik kan deelnemen en daarbij al het mogelijke van mijzelf inzetten om de ontwikkeling van de gehele, spirituele kli (vat) te versnellen.

Ieder mens moet zich verantwoordelijk voelen voor de ontwikkeling van de gehele, gezamenlijke kli en dit gaat over de mate waarin ik liefdevol geef aan de Schepper. Hierover moeten we bezorgd zijn en inzien, dat alles uitsluitend van mij afhangt.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/30/2011, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

In de tijd van verborgenheid zouden we moeten uitschreeuwen: waarom bevind ik me in verborgenheid? Omdat mijn kli’s (vaten) niet gecorrigeerd zijn. Hoe kan ik uit de verborgenheid komen? Ik moet de kli’s corrigeren. Hoe corrigeer ik ze? Ik vraag niet of de verborgenheid verdwijnt, integendeel, ik wil dat deze blijft, omdat ik niet wil, dat mijn verlangen om te ontvangen gevuld wordt. Ik wens, dat ik de eigenschappen van liefdevol geven ontdek boven de verborgenheid en dat ik daar vervuld word. Dit wordt genoemd: ’gevuld worden met het Hogere Licht’.

Het is noodzakelijk om te begrijpen, dat ons ego, het egoïstische verlangen om te ontvangen, nooit met het Licht gevuld zal worden. Daarover was een Tzimtzum (Restrictie), een absoluut verbod.

In de mate waarin ik liefdevol wil teruggeven aan de Bron, ontvang ik van de Bron. Dit is alleen mogelijk als ik het verlangen om te geven boven mijn ego bouw. Dit is de enige manier!

In mijn ego, dat zich onder de Tzimtzum bevindt, zal ik nooit enig genoegen ontvangen. Het kan niet op een directe wijze gevuld worden.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Er staat Geschreven: “De duisternis zal schijnen als het Licht.” Er is geen dag, noch nacht in ons innerlijk werk. Het Licht schijnt in alles en vult Malchut de Ein Sof (van Oneindigheid) volledig. We leven in een oceaan van Licht. Hoe zou er duisternis kunnen zijn? ….

Wij hebben noch dag noch nacht in spiritualiteit, maar we voelen allerlei veranderingen in onze situaties. Het is noodzakelijk om deze veranderingen te onderscheiden Misschien bestaan mijn dagen en nachten – vanuit mijn egoïsme gezien – uit het volgende: de dag betekent, dat ik heb wat heb verdiend en overwonnen, terwijl de nacht me laat zien dat ik niet veel geluk heb gehad. De dag en de nacht van de Schepper zijn hier echter aan tegengesteld. Voor Hem is de dag de mogelijkheid om te geven, lief te hebben en te verbinden, terwijl de nacht, daarentegen, het gebrek aan de krachten van geven en liefde is.

We moeten daarom altijd onderscheiden waar we in leven: in de duisternis van de nacht of in het licht van de dag, zo opgevat door mijzelf of door de Schepper en we moeten proberen om in de correcte definitie te blijven.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

De mate waarin we de Schepper bereiken is afhankelijk van hoezeer we hem eren en hoe belangrijk Hij voor ons is. Wat betekent ‘Hem’? De universele eigenschap van liefdevol geven.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Het woord granaatappel (Rimon in het Hebreeuws) komt van het woord verhevenheid (Romemut). Hoe meer verheven de eigenschap van liefdevol geven in mijn ogen is, hoe meer ik boven mijn persoonlijke belangen kan uitstijgen.

Waar kan ik ontdekken, dat de eigenschap van geven zo groot is? Dat kan alleen als ik mezelf laat beïnvloeden door de omgeving. Dan zal de kracht van alle vrienden van buitenaf naar mij toekomen en ze zullen me ‘brainwashen’, ze zullen door dringen tot in mijn hart en – wat het belangrijkste is – me het gevoel geven, dat de eigenschap van liefdevol geven het belangrijkste is.

We zijn in een oceaan van Licht, maar we voelen het niet, omdat we er te klein over denken. Hoe kunnen we waarnemen hoe groot het is en het daardoor ook gaan voelen?

In elke beroep is het van het grootste belang om gevoelig te zijn voor de kleinste details, die degenen, die geen expert zijn, niet voelen of begrijpen. Als ik kleermaker ben en naar een overhemd kijk, kan ik je er van alles over vertellen: wat voor materiaal ervoor is gebruikt en hoe het genaaid is. Maar als ik geen kleermaker ben, is het voor mij gewoon een lap.

We zijn nu in een zee van Licht, maar we kunnen het niet ‘pakken’, niet ontdekken of zien. Dat komt doordat we niet zien hoe belangrijk het is. Hoe komt dat? Omdat het Licht de eigenschap van liefdevol geven is en ik daar het belang niet van voel, dit staat het verste van mij af. Ik wil het niet en ik wil ook niet dat ik het wil.

Alleen als een kracht van buitenaf naar mij toekomt en me in mijn denken en voelen brainwasht, me tot de gedachte brengt, dat ik dit nu juist mis en me voortdurend beïnvloedt, alleen dan zal ik tenslotte zeggen: “Ik wil het!” En dan zal ik het ook ontdekken. Dit wordt genoemd: ik heb de kli (vat) gebouwd voor de eigenschap van liefdevol geven, ‘belangrijkheid’ genaamd. En dan ontdek ik deze eigenschap, en die wordt ‘Licht’ genoemd.

Hieruit zien we hoe belangrijk het is om de juiste definities te geven, de juiste betekenissen aan de woorden. In spiritualiteit is dit het geheim van succes.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Er bestaat een eenvoudige oplossing: begin met disseminatie. Als je bezig bent met disseminatie, vergeet je jezelf. Zelfs mensen die niet met elkaar verbonden zijn, beginnen met elkaar contact te leggen. Hoe meer kennis over eenheid je in de wereld verspreidt, hoe verder je komt. Vergeet alles wat er op persoonlijk vlak met je gebeurt, behalve je basisbehoeften. Laat al het andere er buiten, dit zal wrijving en onenigheid tussen jullie voorkomen.

Je kunt het vergelijken met hoe echtgenoten zich wijden aan het probleem van hun zieke kind, ze vergeten zichzelf. Hun aandacht verschuift naar buiten, en dat is waar ze al hun inspanning op richten. Dit gezamenlijke probleem verenigt hen. Dus begin met je zorgen te maken over je “zieke kind”: de wereld.

Hiermee bekoelen de onderlinge emoties. Het is zinloos om je relatie meteen te stabiliseren. Keer je aandacht volledig naar buiten, dompel jezelf helemaal onder in het praktische werk, dan zul je ineens zien hoe je dingen innerlijk kunt gaan ordenen. Zorg hebben voor de interne zaken van de groep zal alleen effect hebben, als het noodzakelijk is voor het werk in de buitenwereld. Alleen dan kan je alles en iedereen op orde brengen. Laat alleen de behoefte aan externe verspreiding bepalen wie we zijn en wat we doen. Dan zullen we werkelijk werken om te geven.

Neem een voorbeeld aan Bina. Haar bovenste helft is gericht op geven aan de Schepper, haar onderste helft is gericht op geven aan de wereld, en zelf is ze het middelste derde deel van Tifferet: de beslissing om zich in twee delen te splitsen. Zo moet iedereen en elke groep zichzelf te zien.

From the 7th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→

Schaduw betekent dat ik in duisternis ben. Ik voel me onmachtig. Ik voel het aantrekkelijke niet van het spirituele werk. Ik heb nergens zin in. Ik voel me in alles uitgeput, alsof mijn banden leeg zijn. Wat nu?

Als ik begrijp, dat dit alles naar mij toekomt met het doel mij verder te brengen en ruimte te maken voor mijn inspanningen, begin ik de schaduw te zien als een flirt, als het Licht dat met mij speelt. Het verbergt zichzelf met opzet, zodat ik het kan gaan ontdekken. Het gaat van mij weg, zodat ik een stap voorwaarts kan doen, er naartoe.

Door dit spel ga ik voelen dat er interactie tussen ons is. Dat Het zich verbergt, is een uitnodiging naar mij toe. Kabbalisten maken de vergelijking met de manier waarop een vrouw zich naar een man gedraagt. Zij verbergt zich met opzet, zodat de man haar kan ontdekken. Dit is het doel van kleding, de uiterlijke verschijning, make-up, enzovoort.

Als ik ontdek dat de verborgenheid van het Licht een uitnodiging naar mij is om me meer in te spannen en mijn houding, behoefte en verlangen te tonen, betreft het de heilige schaduw. Als ik me echter tot niets in staat voel en ik me niet aangetrokken voel tot de verborgenheid, is alles flauw, volledig smakeloos. “Waar heb ik dit allemaal voor nodig? Laat me met rust, ik heb nergens behoefte aan.” Er staat geschreven dat de schaduw van de Sitra Achra (de neiging tot het kwaad) mij wegduwt.

We komen verder met de hulp van de heilige schaduw, als we weggeduwd worden door de schaduw van de Sitra Achra. Alles hangt af van onze voorbereiding. Zelfs voordat een mens de schaduw ontdekt, is hij al voorbereid voor de neergang, de smakeloosheid. Hij weet dat het doel is, dat hij zijn verlangen naar het Licht, de Schepper, liefdevol geven, ontdekt.

Dit kan ik juist daar ontdekken, waar ik geen enkel persoonlijk, egoïstisch belang heb. Daarom voelt mijn ego zich er niet toe aangetrokken, daar kan ik laten zien dat ik het Licht werkelijk niet voor mijzelf verlang. Dit werk bevindt zich boven het verlangen.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Onze collectieve situatie, waarin we allemaal met elkaar verbonden zijn, wordt Malchut de Ein Sof (Malchut van Oneindigheid) genoemd, Shechina. Shechina is een ‘plaats’ waar het hogere Licht wordt onthuld. Het heet Shochen volgens Zijn daden: Hij woont daar en leeft in haar.

We zijn verlangens, die met elkaar verbonden zijn door de gemeenschappelijke eigenschap van liefde geven. Afhankelijk van deze eigenschap ontdekken we het hogere Licht dat ons vervult.

Voordat we ons met elkaar verbonden voelen en leven in de staat van de volmaakte en gecorrigeerde Shechina, van een gecorrigeerd netwerk van verbinding tussen ons, leven we echter meer in de verborgenheid van de Shechina dan in haar openbaring. Wij leven in haar ballingschap. Deze kli (vat) is niet onthuld en daarom heet het: Shechina in ballingschap, in ballingschap betekent: verborgen voor ons.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

We moeten altijd één ding beseffen: Er is één oorzaak, één kracht die ons beïnvloedt en ons regeert. Deze kracht heeft geen begin en geen einde en er is een proces waardoor hij ons verder brengt. Niemand kan hem beïnvloeden, niemand kan hem in verwarring brengen of veranderen. Deze kracht is absoluut.

We kunnen alleen onszelf veranderen om zo zijn invloed waar te nemen op een betere, aangenamere manier, die ook dichter bij deze kracht staat. In de mate waarin wij ons ermee identificeren en er gelijk aan worden, zullen we ermee in overeenstemming begrijpen, voelen en handelen, in harmonie en gelijkheid van vorm, wat wij ‘hechting’ noemen.

In dat geval zijn wij ertoe bereid om alles te accepteren, waaraan hij ons blootstelt en het te begroeten met het juiste gevoel, in volledig partnerschap en is ons handelen in harmonie met deze kracht. Er is maar één bestuur. Er is niets anders dat onze oorsprong zou kunnen zijn.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Niemand werd zonder reden geboren en natuurlijk ontving niemand een spiritueel ontwaken voor zijn eigen doeleinden. In de geestelijke wereld telt niet één persoon, maar het hele systeem.

Daarom moet ieder mens zichzelf voortdurend de vraag stellen: “Hoe kan ik helpen om de gemeenschappelijke, onderlinge verbinding te maken? Hoe kan ik mijn ontwaken doorgeven aan mijn vrienden? Hoe neem ik deel aan de zoektocht naar het gemeenschappelijke programma in de onthulling van de Schepper tussen ons? Hoe verbindt Hij ons?”

Tenslotte zullen we ontdekken, dat we ons in één enkel systeem bevinden, in één functioneren en de Hogere Kracht is onder alle omstandigheden en in gelijke mate in ons aanwezig. Dan zullen we de gezonde en perfecte staat van de wereld bereiken. Samen zullen we ons met deze kracht verenigen, juist omdat deze ons in gelijke mate en gelijktijdig omvat.

De onvolkomenheden die in ons leven zichtbaar worden, zijn de gebreken van het programma van het universum, die zich nu moeten manifesteren. We ontdekken het kwaad, pijn, verwarring en wanorde in de duisternis die dit alles bedekt. Dit maakt het ons mogelijk om een nauwkeurige diagnose te stellen, zoals een arts een ziekte constateert. De Schepper legt voor ons de symptomen open door rampen en problemen.

Laten we dus genoeg verstand en gevoel gebruiken, ons voldoende voorbereiden en elkaar vooral steunen om de essentie van deze gebeurtenissen te herkennen. Als ik pijn voel, als ik boos ben op iemand en hem niet wil zien, als ik mijzelf rechtvaardig door mijzelf te bewijzen, dat ik alleen gelijk heb en alle anderen het fout hebben, moet ik begrijpen, dat ik in verwarring ben door dezelfde verlangens en gedachten, die nog niet gecorrigeerd zijn voor verbinding met het gemeenschappelijke systeem.

Ik zou er niet voor moeten weglopen. Ik moet er goed mee aan het werk gaan, totdat ik een volkomen correcte houding tegenover anderen bereik, te beginnen met goede vrienden en familie en eindigend met de mensen, die ik het meest haat, mensen die ver van me af staan en totaal verschillen van mij.

Zoals er geschreven staat: ‘liefde bedekt alle overtredingen’. We roepen: ‘heb uw naaste lief ‘, niet omdat we goedhartig zijn. Echte liefde is onderlinge inclusie, zonder enig verschil te maken, met het doel ons te voegen bij de Kracht, die ons activeert, het programma dat tussen ons onthuld moet worden in een overeenstemmende vorm buiten tijd en ruimte, die ons allen tot één verbindt. We moeten gebruik maken van alle beschikbare methoden om dit aan de wereld uit te leggen. Dit is ons werk tussen de conventies.

Ik hoop dat we meer één worden tijdens de lessen. Ik raad met nadruk aan om mijn blog te lezen, ongeacht de herhalingen. Daar geef ik de mening van vele wetenschappers en professionals en dit doet zijn werk: het stelt ons in staat om ons met de wereld te verbinden. We hebben dit nodig.

Vandaag de dag moeten we de verlangens en de pijn van de wereld voelen, hun indrukken en gevoelens over de crisis en dit steeds weer gebruiken om te zoeken naar manieren om het uit te leggen, te beïnvloeden, beetje bij beetje de pijn van mensen verzachten, zonder ze te sussen, maar hen in plaats daarvan de juiste manier tonen om naar hun problemen kijken. Dit werk zal veel tijd vragen, maar we moeten het doen.

From the 7th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Disseminatie, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→