Shamati#1: En alleen als deze persoon een echt verlangen heeft, zal hij hulp van Boven ontvangen. En er wordt hem voortdurend getoond hoe fout hij in zijn huidige staat is.

Wat is de hulp van Boven? Het betekent dat je voortdurend in je eigen, innerlijke vuilheid wordt geduwd, in je egoïsme en dat je eigen onbeduidendheid wordt getoond.
Dit is wat de Schepper doet: Hij toont iemand voortdurend een grote, zwarte duisternis, die hij in zichzelf heeft, een vuilnisbelt van zijn gedachten, verlangens, intenties en berekeningen.

Waarom? Alleen om tot een punt te komen, waarop hij de Schepper nodig heeft, om hem in een staat te brengen, waarin hij niet langer zijn eigen stank kan verdragen. Om dit te bereiken is het noodzakelijk om hem steeds uit dit gevoel te trekken en hem een ander bestaan te laten zien: één dat iets hoger en lichter is, hoger dan zijn egoïsme. Dan wordt hij opnieuw met zijn neus op zijn eigen egoïsme gedrukt: kijk eens naar jezelf, kijk eens wie je bent. En dan moet hij weer een stukje uit dat moeras worden getrokken en wordt hij er weer in geduwd, met zijn hoofd naar beneden.

Zo gaat het steeds, tot iemand begint te voelen dat hij werkelijk geen enkele “heiligheid” of spirituele zuiverheid heeft en dat alles alleen uit zijn persoonlijke, kleine, egoïstische wezen voortkomt dat in hem werd geschapen en waarin hij werd geschapen.

Hoewel hij af en toe een bewustwording van Boven ontvangt, die hem tijdelijk doet herleven, valt hij al snel daarna terug in de plaats van laagheid.

Natuurlijk zijn dit allemaal acties van de Schepper. Maar dat doet er niet toe, omdat iemand ze met betrekking tot zichzelf en in zichzelf voelt. Alles wat we zijn is gevoel. Er bestaat niets anders in ons dan gevoel en we beseffen alleen wat we voelen. Het verstand begeleidt slechts het gevoel.

Echter, dit doet hem (uiteindelijk) beseffen dat alleen de Schepper hem kan helpen en hem werkelijk dichterbij (perfectie) kan brengen. Deze behoefte of vraag naar perfectie rijpt langzaam in ons, juist door deze tegengestelde staten.

From the 4th lesson of the Berlin Convention on 1/29/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: We zien dat de mens een roofdier is. De hele zin van zijn bestaan is om zijn buurman te verslinden en zijn eigen doel te bereiken. Als we een gemeenschappelijke garantie stelling bereiken en de wereldbevolking toeneemt tot 20 à 25 miljard, hoe zal dit alles dan daadwerkelijk plaatsvinden?

Antwoord: Wat zou het probleem moeten zijn als je 20 miljard mensen hebt? Stel je voor dat het allemaal familieleden van je zijn en je voelt dat jullie een eenheid zijn. Het hindert je totaal niet dat ze samen zijn met jou. Integendeel, jij verandert jouw houding tegenover hen: je voelt je goed als ze allemaal zo dicht mogelijk bij je zijn.

Vervolg vraag: Maar wat gebeurt er als er geen grenzen zijn?

Antwoord: elke persoon maakt een limiet op zichzelf. Stel je voor dat een moeder twintig miljard kinderen heeft. Maakt dit aantal haar uit wanneer ze alles heeft wat ze nodig hebben?
Ze bestaat in de wereld van Oneindigheid, namelijk, in de wereld van het absolute Licht, van voldoening, vervulling en overvloed.

Natuurlijk is het moeilijk om je voor te stellen hoe een mens verandert. Maar als je naast je geliefde bent en je echt van hem houdt, zonder enige berekening, wil je de hele tijd bij hem zijn. Je wilt altijd zo dicht mogelijk bij hem in de buurt zijn.

Wat zou dan het probleem zijn met het hebben van 20 miljard geliefde mensen? Je zult niet het gevoel hebben dat er twintig miljard mensen zijn. Je zult voelen dat ze allemaal samen met jou zijn. Deze staat is de meest wenselijke en comfortabele toestand.

In werkelijkheid splits je ze niet op in 20 miljard, maar er is slechts één jij. Dit noemen we integratie.

Ons obstakel is een psychologisch probleem. We kunnen ons niet voorstellen hoe dit plaats zal vinden. We denken dat we in lichamen bestaan, maar wanneer we gemeenschappelijke garantie bereiken, zullen we in plaats van de lichamen, ieders innerlijke potentieel voelen.

From the 2nd lesson of the Berlin Convention on 1/28/11

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Kabbalah, de methode van het verwerven van de Hogere Wereld, bevat twee delen:

1. Het eerste deel vertelt ons over hoe we met elkaar verbinden of hoe te streven naar verbinding en eenheid;
2. Het tweede deel vertelt ons over hoe we de invloed of het effect van het Hogere Licht op ons kunnen roepen.

Voordat we beginnen te studeren moeten we doordrongen zijn door de aspiratie onze verlangens te verbinden. Iedere persoon zal dan een veel groter verlangen dan zijn eigen verlangen ontvangen. Hij begint vervuld of doordrongen te worden door gedachten, kwaliteiten en verlangens van andere mensen die net als hij vol verlangen streven naar hetzelfde resultaat en hetzelfde doel. Dit moet onze belangrijkste intentie voor de studie zijn.

Een persoon die zich niet voor de studie op deze manier heeft voorbereid, mist vrijwel alles, omdat de invloed van het Hogere Licht niet naar het verlangen van ieder persoon komt, maar naar de aspiratie die ieder van ons heeft ten opzichte van anderen. Dit betekent onze gemeenschappelijke aspiraties met elkaar verbinden, met iedereen samen zijn in één gemeenschappelijk verlangen.

Als ik me dit ene gemeenschappelijke verlangen voorstel en verlang om hierin te worden opgenomen “als één man,” als vóór het breken van Adam in afzonderlijke zielen, dan zal mijn aspiratie de invloed van het Hogere Licht ontvangen. Dan zal ik echt, als gevolg van deze inspanningen, spirituele verwezenlijking bereiken.

Echter, als ik naar de les kom en luister zonder deze inspanningen, zonder pogingen te maken om opgenomen te worden in het gemeenschappelijk verlangen, dan heeft het Hogere Licht niets waarmee het mij innerlijk kan beïnvloeden. Ik heb niet voor een oppervlak of basis gezorgd die het kan beïnvloeden en daarom zullen al mijn acties uitsluitend formele kennis ontlokken. Dat is het. Ik zal horen en memoriseren wat er geschreven staat in het boek, maar niet meer.

Daarom moet het voor ons glashelder zijn dat het Hogere Licht alleen komt naar gelang onze wederzijdse inspanningen. Ze moeten wederzijds zijn! Daarom is de voorwaarde voor het aantrekken van het Licht naar ons, dezelfde voorwaarde zoals dat was vereist tijdens de ontvangst van de Torah: “te zijn als één man met één hart.” Alleen in dit geval komt het Licht.

Laten we dus proberen om op deze manier te denken.

From the 3rd lesson of the Berlin Convention on 1/28/11

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Toen ik bij Rabash kwam om te studeren was ik 33. Ik was een sterk en succesvol iemand; Ik had een familie, een huis en was succesvol in zaken. Ik vroeg hem: ‘Nu ga ik mijn hele leven aan u wijden. Ik zal tot aan het eind aan uw zijde staan, want anders is het onmogelijk om iets te leren. Ik ben klaar om er helemaal voor te gaan, maar hoe kan ik er zeker van zijn dat ik hier op de juiste bestemming ben?’

Rabash antwoordde dat ik het volste recht had om deze vraag te stellen. Echter, ik moet de leraar uitkiezen bij wie ik wil horen. Niemand mocht mijn beslissing in de weg staan of beïnvloeden. Hij zei: ‘ga andere plaatsen onderzoeken!’

Maar, nadat jij een beslissing hebt genomen en je bestemming hebt gekozen, moet je alle twijfel erover verjagen en niet weifelen tussen links en rechts als je eenmaal op je pad bent. Je kunt niet onder een andere invloed zijn dan die van je leraar.

Met andere woorden, als je mijn student wordt, ben je verplicht om alleen mijn geest te ontvangen en niet naar anderen luisteren. Immers, je gaat jezelf ontwikkelen en het is verboden voor iemand om naar andere meningen te luisteren tijdens zijn groei.

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik mezelf op het Mega Kabbalah Congres voorbereiden, dat dit weekend (23-25 juli) plaats vindt, opdat ik er naar toe kan gaan als ware ik onderweg naar het feest van de Koning?

Mijn Antwoord: Door tijdens het Congres bij elkaar te komen, kunnen we een inspanning leveren om het spirituele leven te ervaren, ook al is het voor alleen maar even. Het spirituele leven is eenheid gebouwd binnen in een spiritueel vat. Het is de verbinding tussen ons die we in de spirituele wereld ervaren. Het is de eenheid van de tegenstrijdige onderdelen. Deze onderdelen weerstaan en bevechten elkaar, maar hierboven verkrijgen we eenheid omdat we er naar verlangen en er naar streven.

Dit verlangen trekt het Licht aan. En ook al zijn we er niet klaar voor om het voor altijd te houden, kunnen we tenminste voor een tijdje het gevoel van de spiritualiteit behouden. Het is oké als we later weer neerdalen. Dit kan wel of niet gebeuren. We kunnen vallen, maar ook zeker nog hoger stijgen, beginnende bij deze eerste spirituele gradatie.

Ik denk dat we het kunnen doen. We hebben alle nodige instrumenten: kennis, de stof, voorbereiding, het externe systeem en de verbinding tussen ons in. Alles is klaar. Nu moeten we het gebruiken! Alles is alleen van onszelf afhankelijk. We zullen in staat zijn om de spiritualiteit te ervaren indien we er sterk naar verlangen om ons met elkaar te verbinden en het spirituele leven te vinden binnen deze verbinding in, binnen schenking in, en boven ons eigen individuele egoïsme.

Het belangrijkste is dat we spiritualiteit moeten voelen en er geen genot van mogen ontvangen. Als we dit doen, zullen we zeker neerdalen. Echter als we het voelen, en het alleen maar gebruiken met het doel om aan elkaar te geven, waarbij we onszelf beschermen van het egoïstisch te gebruiken, zal het Licht aan ons onthuld worden.

Uit het vierde deel van de Dagelijkse Kabbalah Les 18-07-2010 “Inleiding tot het Boek Panim Meirot u Masbirot”.

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

In het volgende interview, geef ik advies over hoe iedereen in de wereld het Zohar Congres 2010 kan steunen en er aan kan deelnemen. Het Congres zal in Tel Aviv, Israël gehouden worden van 22-24 februari.

Bekijk het interview (Engels) >>

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Geachte Rav Laitman en de Bnei Baruch beweging,
Ik zou u willen bedanken voor een geweldige emotionele belevenis die zoveel gevoelens en indrukken in de mensen uit de hele leven heeft opgeroepen. Ik dank u voor uw grote zorg voor de verspreiding van de Wijsheid van het leven en voor uw zelfopoffering, die de mensheid dichterbij het doel van de schepping brengt.

Ik dank u voor uw inspanningen bij het organiseren van dit geweldige evenement, het Turkse Congres, die de zielen toestaat om bij een intentie samen te komen: om het doel te bereiken waarvoor we geschapen werden. Ik dank de Schepper dat Hij me toestaat om getuige te zijn van de verspreiding van de authentieke wijsheid, 19 jaar na de dood van Rabash.

Ik wens jullie alleen goede gezondheid toe en alle voorwaarden die jullie nodig hebben om de eenheid van alle zielen in Malchut van Oneindigheid te bereiken. Ik bid dat de Hoogste Voorzienigheid jullie zal zegenen samen met al jullie verlangens en ondernemingen.

De Rabbanit Feiga Ashlag

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Ieder van ons is een kleine egoïst. Individueel zijn we niet tegenovergesteld aan de enkele Natuur. Door egoïstische verlangens te ontwikkelen, dwingt de Natuur ons om deze verlangens te vervullen.

Echter hebben we inmiddels onze maximale, individuele, egoïstische ontwikkeling bereikt. Dit is duidelijk door het voelen van de leegte van het leven, en de crises op alle vlakken waar we actief zijn, en in en om iedere persoon.

Naast het maximale (en lege) egoïsme, is het gebleken dat we met elkaar verbonden zijn als één egoïstisch mechanisme, en het is dit mechanisme dat tegenovergesteld is aan de hele Natuur. Twee tegengestelde systemen hebben zich gevormd: het systeem van Bestuur (de Schepper) en het systeem dat bestuurd wordt (een globaal verbonden menselijke samenleving). Daarom, zullen we onvermijdelijk deze tegenstelling moeten voelen, het niveau van tegenovergesteldheid aan de altruïstische Natuur door de egoïstische mensheid. Dit gebeurt dan in de vorm van problemen van ons allen en van de maatschappij (epidemieën, sociale crises en andere natuurrampen e.d.)

We treden nu pas de periode binnen waar het globale egoïsme “vanaf nul” onthuld wordt.

Zijn algemeenheid en zijn groei zal zich als het lijden manifesteren, waar het doel van is om ons allen tot het besef te brengen dat het globale egoïsme de reden is voor al onze pijn en lijden. Het lijden zal doorgaan tot we het verlangen bereiken om ons egoïsme te corrigeren, naar een niveau van globale schenking en liefde, waarbij het systeem van onze relaties gelijkwaardig wordt aan de Natuur ofwel de Schepper.

De wetenschap van Kabbalah legt uit hoe we deze verandering in elke persoon en in de maatschappij voor elkaar kunnen krijgen, en zonder deze kennis zullen we niet in staat zijn om onszelf te corrigeren. De enige vraag is de hoeveelheid lijden dat we door zullen moeten maken, voordat we de wetenschap van Kabbalah toe zullen passen voor onze correctie.

De profeten beschrijven dit mogelijke lijden als beelden van de “einde van de wereld”. De verspreiding van Kabbalah legt de oorzaak van dit lijden uit, en laat ons zien hoe de correctie van de maatschappij iedereen goed zal maken!

Daarom betekent Kabbalah in de wereld verspreiden, primair de kennis verspreiden over haar beoogde doel, in plaats van het verspreiden van de wijsheid zelf. In de mate dat we de behoefte beseffen, moeten we alleen dan de methode van correctie zelf verspreiden. Dit is de manier waarop we onze studie vormgeven.

(Uit de Les #2 van het Europeesch-Aziatische Kabbalah Congres, 23.10.2009)

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Dit zijn de links naar de eerste twee lessen van het Congres in Turkije:

Les #1 22.10.09

Les #1 22.10.09

Les #2 23.10.09

Les #2 23.10.09

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Een vraag die ik heb ontvangen: Om de spirituele wereld te voelen, moeten we het zesde zintuig ontwikkelen, dat geen betrekking heeft op het fysieke lichaam. Hoe werkt het dan?

Mijn Antwoord: Alles dat we voelen wordt waargenomen door onze zintuigen, het wordt omgezet in elektrische en chemische processen in de hersens, vergeleken met datgene wat er in het geheugen bestaat, het wordt onderscheiden en aan het bewustzijn gepresenteerd in de vorm van een kant en klaar beeld of concept.

Mijn stelling is gestaafd op twee componenten, namelijk “ik” en “wat ik waarneem”. Bovendien vindt alles plaats binnen in het verlangen. Tenslotte is het verlangen de materie van de wereld.

Het verlangen zelf bestaat niet in de cellen van het lichaam. Ik meet alleen zijn reactie ten aanzien van mijn verlangens en intenties binnen in het lichaam. Ik kan elektrische en chemische processen in het lichaam meten, maar ik meet alleen de reactie van het lichaam op deze manier, niet wat er binnen in het verlangen gebeurt.

Er is niets waarmee ik het verlangen zelf kan voelen of meten. Laten we zeggen dat ik een drankje uitprobeer. Ik proef de smaak, ik ruik de geur en ik voel genot. We kunnen verschillende reacties van het lichaam op dit drankje meten, maar in elk geval is het een meting van de reactie, en niet een meting van het verlangen.

Daarom is ieder verlangen virtueel, zowel in de materiële als in de spirituele werelden. Het verlangen zelf, of het nu egoïstisch of altruïstisch is, bestaat niet in materie.

(Uit de Eerste Les van het Noord Amerikaanse Congres 16.10.2009)

Filed under: Congressen, Lessen - Geen reacties→