Vraag: Hoe kunnen wij ons geestelijk ontwikkelen als we voortdurend de materiële druk en de druk van de consumptiemaatschappij voelen?

Antwoord: Wie geeft je dit? Het is de hogere Kracht, de verenigde Kracht van de Natuur die alles controleert en alle kronkelwegen in onze gezamenlijke bestemming invult.

Er zijn momenten waarop je dit vergeet, dan probeer je om de schuld aan iemand anders te geven in plaats van aan de Schepper. De maatschappij is niet schuldig. Alleen Hij is schuldig. Maar hoe zouden we Hem kunnen beschuldigen? Hoe kan de hogere Kracht die in een staat van absolute Liefde en Geven is slecht zijn? Het feit is dat je de wereld op deze manier waarneemt omdat je egoïstische verlangen alles omkeert. Dus je ervaart de hele wereld om je heen als slecht.

Eigenlijk bestaat de hele wereld om ons heen uit oneindige Betrokkenheid en Liefde. Verander je intentie en er zullen nergens meer problemen zijn.

Anderzijds moeten wij dankbaar zijn voor de problemen die we hebben, omdat zij je precies laten zien wat je moet veranderen.

From the Convention in St. Petersburg 7/11/13, “Preparatory Lesson”

Filed under: Conventies, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Al ons werk bestaat uit innerlijke concentratie omdat de uiterlijke wereld niet verandert, hoe graag we dat ook willen. De werkelijkheid wordt alleen bepaald door de manier waarop wij deze in ons waarnemen en is volkomen afhankelijk van de eigenschappen van een mens. Een mens verandert en daardoor ziet hij in de werkelijkheid, die hij voorheen waarnam door middel van zijn vijf zintuigen, andere verbindingen in onze wereld, een nieuwe werkelijkheid, de aanwezigheid van de Hogere Kracht. Langzamerhand wordt deze Kracht voor hem enorm groot en ziet hij dat deze Kracht alles bestuurt en de gehele werkelijkheid in stand houdt.

Maar nu zien en merken we dat niet. Dit is het enige wat verandert totdat deze aardse werkelijkheid volledig verdwijnt bij de dood van het lichaam en alleen de spirituele werkelijkheid overblijft. Alles hangt af van de mate waarin wij veranderen van een mens die ‘voelt’ naar een mens die ‘gelooft’.

Het verschil tussen deze twee wordt bepaald door de instrumenten waarmee wij werken. Als wij de werkelijkheid waarnemen vanuit het verlangen om te genieten, spreken we over een mens van gevoel en als wij waarnemen vanuit het verlangen om te geven, spreken we over een mens van geloof. In beide gevallen spreken we echter over gevoelens. Geloof is ook een gevoel, maar alleen in het Terugkerend Licht, in het verlangen dat gericht is op geven in plaats van op ontvangen,

Als een mens de afstand voelt tussen zichzelf en de Schepper betekent dat, dat hij gevoeliger instrumenten (kelim) heeft gekregen om zijn verhouding tot de Schepper te meten. Nog maar een paar dagen geleden voelden we ons tijdens de Conventie meer met elkaar verbonden en wel zodanig dat we als mens opgingen in het gemeenschapsgevoel. De allesoverheersende kracht en inspiratie hield de mens vast en daardoor was hij in staat om zichzelf niet meer te voelen.

Maar dit kan gebeuren bij elk vrolijk enthousiasme, als veel mensen met elkaar verbonden zijn door één idee, één mening, gedachte, doel en bedoeling, als ze samen zijn en zo hun eenheid voelen. Waarin verschilt onze situatie van die van anderen? Om dat verschil te ervaren, wordt ons nu een gevoel van neergang gegeven dat ons verwijdert van de lichte staat. Wij voelen dat we in deze situatie iets missen om deze staat te laten voortbestaan.

Wij kunnen deze staat zelf niet in stand houden, dit vraagt de aanwezigheid van een nieuwe kracht, een nieuwe werkelijkheid die zich op een hoger niveau bevindt dan wij zijn. Dit gevoel van vervreemding betekent dat onze verlangens, de middelen waarmee wij waarnemen, zich hebben uitgebreid naar een nieuwe diepte en wijdte, dat de innerlijke gevoeligheid van deze verlangens is toegenomen en ook dat wij een sterkere externe kracht hebben verkregen.

En zo zien we dat we hier niet mee om kunnen gaan. We lijken ondergedompeld te zijn in een uitgestrekte zee van gevoelens die na de Conventie overgebleven zijn, langzamerhand afkoelen en spoedig volledig zullen bevriezen. We kunnen hieraan geen halt toeroepen. De tendens is duidelijk, maar het is niet duidelijk hoe we hier weerstand aan kunnen bieden.

Allereerst moet het ons duidelijk zijn dat dit een natuurlijke tendens is en je moet proberen om jezelf hiertegen te beschermen, dit te stoppen en zo krachtig mogelijk te strijden tegen deze afkoeling, om daardoor deze verwijdering scherper waar te kunnen nemen en te proberen om het voorgaande warme gevoel zo veel mogelijk te behouden!

Ondanks al onze inspanningen zien we echter dat we hiertoe niet in staat zijn. We controleren onze staat, we vergelijken hoe deze van dag tot dag verschilt en we begrijpen dat onze inspiratie langzamerhand vermindert. Soms komen de gedachten aan eenheid weer terug en daarna verdwijnen ze onmiddellijk weer. Vandaag zijn we zelfs nog verder van die gedachten verwijderd dan gisteren.

Maar als we voelen dat we verwijderd zijn van de grote Koning, moeten we ons realiseren dat er geen sprake is van echte vervreemding, maar dat dit eenvoudigweg betekent dat de Schepper de mate van gevoeligheid voor de staat waarin de mens zich bevindt, versterkt en het verlangen van de mens kwalitatief en kwantitatief vergroot. Dan voelt een mens dat hij – in dezelfde staat – iets mist.

In feite bevinden we ons nog steeds in dezelfde staat want er verdwijnt niets in spiritualiteit. Maar in elke volgende staat missen we onze eenheid en de aanwezigheid van de Schepper in grotere mate.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/19/13

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groei, Waarneming - Geen reacties→

Een ‘slaaf’ is een wens die ik in mij heb opgenomen en die dus volledig onder mijn controle staat. Tegelijkertijd heb ik deze wens zodanig aan mij onderworpen dat ik hem niet meer als mijn ego beschouw, maar als een volwaardige partner.

Ik kan er volledig gebruik van maken, niet door middel van druk zoals ik dat voorheen deed als ik dwang uitoefende, maar op een rationele en logische wijze. Dit betekent dat deze wens al volledig met mij in overeenstemming is.

We hebben het uitsluitend over intenties en wensen, want dat is het enige wat in de mens aanwezig is. Een mens is een kleine wereld, dus alles wat we zien, het beeld van de wereld met iedereen die zich daarop bevindt, is een weerspiegeling van mijn innerlijke eigenschappen en niets anders. Als de hele wereld zich in mij bevindt, wil dat zeggen dat ik op deze manier mijn eigen reflectie waarneem.

Op deze wijze moet ik, tijdens het lezen uit de bronnen, alles in mijn hoofd ordenen, totdat ik dit werkelijk besef. Geleidelijk aan zullen zowel je denken als je waarneming zich hierop focussen en zul je begrijpen dat het werkelijk zo is. Zelfs kwantum-fysici en psychologen beginnen hier nu over te praten.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/29/13

Filed under: Perceptie van de Werkelijkheid, Waarneming - Geen reacties→

In ons werk is voorbereiding uiterst belangrijk. Daardoor wordt de uitkomst bepaald. Het maakt niet uit wat je studeert en hoeveel je weet. Het belangrijkste is dat je jezelf voorbereidt, dat betekent dat je je kli (vat) verandert, het verlangen, zodat je de hogere Wereld voelt in plaats van deze wereld.

Alleen jijzelf verandert en dan ontdek je dat de hogere Wereld hier is en hier altijd al aanwezig was. Wil je het paradijs, ga je gang. Wil je de hel, ga je gang. Kies wat je wilt, het hangt allemaal van je kli af.

Je kunt het vergelijken met een ‘controleapparaat’ dat voor je staat, je kunt het elke richting opdraaien en dan verandert het jouw wereld van het ene uiterste naar het andere, van het ene eind van de schaalverdeling naar het andere. Het is alsof je op je computer naar beneden scrollt en het ene plaatje na het andere ziet verschijnen.

Dit gebeurt allemaal in jou, alles is afgetekend tegen de achtergrond van wit Licht. Het is niet mogelijk om Het Licht zelf te kennen, de duisternis evenmin, wij zien alleen het ene tegenover het andere. Ons huidige leven bestaat uit de meest vage contouren van dit beeld…

From the Talk About the Preparation for the Convention in St. Petersburg 6/26/13

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Waar verschenen de engelen, de duivel en andere zuivere en onzuivere krachten, wat is hun status? Wanneer verschenen ze, op welke scheppingsdag?

Antwoord: In de natuur verschijnen geen vreemde krachten, er bestaat maar Eén Kracht, de ‘Schepper’ genaamd. Je kunt die Kracht noemen zoals je wilt. Een kracht laat zich altijd zien in een vorm die identiek is aan je ego, dat voortdurend verandert. Houd je vast aan de essentie van deze Ene Kracht die aan je werkt vanuit absolute goedheid, waardoor je allerlei positieve en negatieve invloeden, zowel in jezelf als buiten jezelf, ontdekt.

Filed under: Ego, Schepper, Waarneming - Geen reacties→

In onze Conventies verhelderen we altijd het onderwerp ’Er is geen Ander dan Hij’. Het is een heel belangrijk onderwerp, want het opent voor ons de essentie van de Wijsheid van Kabbalah, dat wil zeggen de methode voor de onthulling van de Schepper, de enige Kracht die in de gehele schepping werkzaam is.

Er bestaat absoluut niets behalve deze Kracht. Alles wat er nog meer is, wordt door deze Kracht voortgebracht, ontwikkeld, aangespoord en bestuurd. Alles is afhankelijk van deze Ene Unieke Kracht. Het maakt geen verschil of wij er de naam ‘Natuur’ of  ‘Schepper’ aan geven, alles wordt erdoor geschapen en bestuurd, het is Eén Enkele Kracht.

In tegenstelling tot andere delen van de natuur (het minerale, vegetatieve en animale), heeft de mens een doel, een opdracht, een bestemming en hij moet dit alles bereiken: deze Kracht ontdekken en voelen. Het waarnemen van deze Kracht en de onthulling ervan vindt plaats volgens de basiswet van de natuurkunde, de wet van gelijkvormigheid; in de mate waarin onze eigenschappen gelijkvormig zijn aan die van de Schepper, voelen we Hem, worden we een deel van Hem en smelten we met Hem samen.

De Schepper pusht ons voorwaarts naar deze staat, zodat wij Hem zullen bereiken. Deze ontwikkeling vindt zijn oorsprong in het begin van de schepping en gaat door tot het einde, totdat wij Hem volledig ontdekken. Wij beginnen aan het pad van de onthulling en het bereiken van de Schepper terwijl wij in onze wereld zijn.

Onze wereld verbergt de Schepper voor ons.

De Schepper beïnvloedt deze wereld. Hij beïnvloedt ons en als wij Zijn invloed correct opvatten als essentieel om Hem te bereiken vanuit ons innerlijk en vanuit deze wereld, bewegen we ons voorwaarts naar de Schepper. De Wijsheid van Kabbalah is aan ons gegeven om ons af te stemmen op de onthulling van de Schepper, door de buitenste schil van onze wereld heen.

Als we de Schepper onthullen, bereiken we onze Bron, onze Oorsprong, de staat van eeuwigheid en perfectie. We kunnen ons zodanig van ons lichaam losmaken, dat ons lichaam (getekend als een punt waar vanuit we Hem bereiken, het punt in het hart) en onze wereld plotseling verdwijnen.

We gaan voelen dat er in dit alles één Schepper is, één Hoog Licht. Alles wat wij daarvoor hebben ervaren als ons lichaam, de vijf zintuigen, waardoor we onszelf en de wereld voelden, lijkt op te lossen, te verdwijnen, en daardoor zien wij het ene Hoge Licht.

Dit is de staat die we moeten bereiken. Deze staat is heel concreet, veel concreter dan onze ‘íllusoire’ wereld. Het artikel ‘Er Is Geen Ander Dan Hij’ vertelt ons hoe wij moeten handelen om dit te bereiken.

From the European Convention 3/23/13, Lesson 3

Filed under: Conventies, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘Inleiding tot het Boek de Zohar’, item 25: Waarom komt het lichaam terug bij de wederopstanding van de doden, als het lichaam zo verdorven is dat de ziel niet volledig gezuiverd kan worden voordat het in de grond gaat rotten? En dan is er tevens de vraag over de woorden van onze wijzen: “De doden zijn voorbestemd om weer tot leven te komen met hun gebreken, zodat er niet gezegd kan worden: “Het is iemand anders”.

… We hebben daar gezegd dat deze overdreven wens om te ontvangen alle substantie is die Hij heeft geschapen, want Hij heeft niets meer nodig dan de Gedachte van de Schepping te voltooien.

… We hebben hierboven ook gezegd dat er tijdens de zes duizend jaar die aan ons gegeven zijn om in de Torah en de geboden te werken, geen correcties naar het lichaam gaan: naar zijn overdreven wens om te ontvangen. Alle correcties die door ons werk ontstaan, hebben uitsluitend betrekking op de ziel, die dus de niveaus van heiligheid en puurheid beklimt …

Ons verlangen om te ontvangen is de hele materie van de schepping. Het is verdeeld in tien Sefirot, zes Sefirot boven, in Galgalta ve Eynaim (GE): HBD-HGT tot Hazeh (borst), en vier Sefirot beneden, in AHP: NHY.

GE zijn kelim (vaten) van geven die we kunnen corrigeren, we corrigeren ze dus door ze in de loop van de zesduizend jaar te verheffen naar het niveau van Arich Anpin, waardoor we tot zeshonderd duizend komen (60 maal 10.000 = 600.000). Maar het verlangen om te ontvangen zelf blijft ongecorrigeerd. Dit komt doordat we alleen de kelim van GE en AHP van Aliyah corrigeren, maar niet de echte AHP die ook een ‘lichaam’ wordt genoemd. We hebben het alleen gedood, dat betekent dat we het afscheiden van de handelingen van geven, dit wordt ‘de dood van het lichaam’ genoemd.

Maar uiteindelijk, na de correctie van alle kelim van geven, kunnen we AHP naderbij komen, om de ‘wederopstanding van de doden’ uit te voeren en het zo te corrigeren, dat alles het doel van geven zal hebben.

Hier hebben we het over verlangens die ik vroeger als ‘dood’ zou hebben beschouwd, wat betekent dat ik ze niet gebruikte, dat ik ze beperkte, omdat ik het Levenslicht er niet in kon ontvangen. Maar nu kan ik ze naar het Licht brengen en ze corrigeren. Deze dode verlangens ‘herleven met hun gebreken’, omdat ik alle gruwelijkheden van het grote verlangen om te ontvangen moet corrigeren en moet veranderen in het tegenovergestelde, in geven. Dan zal ik daarin het grootste Licht van NRNHY ontvangen. Dus de correctie van GE is niet meer dan een dunne lijn, terwijl ik eronder de hele maat ontvang, de hele sfeer.

Vraag: Wat ontdek ik in het herleefde verlangen?

Antwoord: De Schepper. Je ontdekt de hogere Kracht, het hogere, eeuwige leven dat aan het lichaam voorbij gaat. Je voelt de eeuwigheid en de heelheid boven de materie, boven de kwantum fysica. Je ontdekt het veld, waarin we eigenlijk leven en daar voel je de werkelijke, hogere werkelijkheid, en niet dat kleine stukje dat je nu voelt.

Je voelt dit alles door de correctie van de zintuigen. Daarom wordt onze methode de ‘wijsheid van Kabbalah’ ofwel de wijsheid van het ontvangen genoemd. Dit betekent: de wijsheid over hoe te ontvangen, hoe waar te nemen. Binnenkort zal de hele mensheid in die richting geduwd worden. Tenslotte is het doel van spiritualiteit niet om voor onszelf een geweldig spiritueel leven in deze wereld te bereiken. Hoe dan ook, we naderen het einde en we zullen de hogere dimensie moeten ontdekken.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/19/13, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Correctie, Geven, Innerlijk Werk, Ontvangen, Waarneming - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘Inleiding tot Het Boek De Zohar’  item 41: Onthoud goed dat de werkelijkheid van alle werelden in het algemeen verdeeld wordt in vijf werelden, genaamd: Adam Kadmon; Atzilut; Beria; Yetzira en Assiya.

Deze ‘werelden’ zijn de niveaus van mijn innerlijke afgeslotenheid naar de Schepper, naar belangeloos geven. Ik kijk als het ware door het prisma van die werelden. Tegelijkertijd kan ik geven aanvaarden op een bepaald niveau van Aviut (grofheid) van nul tot vier. In het geheel gezien zijn dit allemaal niveaus van spiritualiteit, tot aan de volledige gehechtheid.

Vraag: Waar dienen deze werelden, deze sluiers voor?

Antwoord: Op deze manier zullen we langzamerhand de Schepper ontdekken, afhankelijk van onze gelijkvormigheid met Hem, dit is een wet. Elke verschijningsvorm in de werkelijkheid kan alleen bereikt worden door middel van gelijkheid van vorm. Zolang ik, door mijn egoïstische natuur, daarbuiten sta en er niet mee overeenstem, kan ik zo’n vorm niet voelen. Als het punt in het hart in mij ontwaakt, ga ik voelen hoe tegengesteld ik ben aan de Schepper en dan kan mijn punt in het hart groeien en kan ik dichterbij Hem komen. Maar tot aan dat moment ben ik door mijn ego van Hem afgescheiden: Hij is alleen geven en ik ben alleen ontvangen, ik heb geen verbinding met Hem. Zo werkt de wet van gelijkvormigheid.

Vraag: Kun je zeggen dat de niveaus van gelijkvormigheid mijn gevoeligheid naar anderen weergeven?

Antwoord: Ja. Mijn houding naar anderen of naar de Schepper, dat is hetzelfde. Het belangrijkste is dat ik van mij uit naar buiten ben gericht.

We moeten goed begrijpen dat wij ons in één staat bevinden die ‘de Wereld van Ein Sof (Oneindigheid)’ genoemd wordt, ook wel ‘Malchut van Ein Sof’. Maar we zijn daarvan afgescheiden door vijf niveaus van troebelheid van de zintuigen. Speciale Masachim (schermen) verzwakken het zicht op deze werelden als filters die de wereld van Ein Sof afschermen, het resultaat daarvan is dat wij alleen de ‘externe wereld ‘ voelen, maar alles vindt binnen ons plaats.

De werkelijkheid is constant, maar wordt in de vorm van deze wereld aan ons getoond. Het enige verschil is vaagheid, de gebrekkigheid van de zintuigen.

Vraag: Hoe kunnen we onze zintuigen verscherpen?

Antwoord: Dat is afhankelijk van je gevoeligheid naar anderen, van de vraag of ik kan voelen dat de ander net zo belangrijk is als ik. Daarom staat er geschreven: “Heb je vriend lief als jezelf”.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 4/14/13, “The Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Liefde, Waarneming, Werelden - Geen reacties→

Baal HaSulam ‘Inleiding tot Het Boek De Zohar, item 26: Wij hebben al vastgesteld dat de eerste fase de derde fase nodig heeft om volledig te verwerkelijken wat in de Gedachte van de Schepping aanwezig was – in de eerste fase – en totaal niets weg te laten.

De drie Scheppingsfasen, de aanvangsfase (1), de tussenfase (2) en de eindfase (3) hebben elkaars bestaan nodig. Het begin van de schepping is Ein Sof (Oneindigheid). In de tweede fase bevinden we (WE) ons in deze wereld. De derde fase in het einde van de correctie,.

Tijdens de overgang van de eerste fase naar de tweede fase gaan we door het breken van de kelim (vaten) en restricties heen, tijdens de overgang van de tweede fase naar de derde fase komen we in een opgang en gaan we door correcties heen. Bovendien corrigeren we daarbij GE en vervolgens AHP de Aliya (omhoogstijgend). Zo gaan we verder van het Licht van Nefesh naar de Lichten van NRNHY.

Het is belangrijk om ons te realiseren dat al deze fasen alleen in onze perceptie bestaan, maar we moeten alles gebruiken wat ons ter beschikking staat totdat wij één verlangen bereiken dat door één gedachte vervuld wordt, omdat het verlangen uit emoties bestaat (het hart) en de gedachten in het verstand aanwezig zijn. Zij moeten zich met elkaar verbinden, zodat wij in die verbinding de Schepper zullen bereiken.

Dit zal onze laatste staat zijn en dit is ons huidige Doel. Wij weten niet wat er daarna zal komen, maar we moeten weten dat we na het einde van de correctie in een onbekende richting verder zullen gaan. De schepping zal zich voortzetten omdat wij de kelim, onze verlangens, gecorrigeerd hebben.

Het is vergelijkbaar met een kapotte auto die gerepareerd is en waarmee je vervolgens leert rijden. Het werk is klaar de reparatie is voltooid en ik heb geleerd hoe ik ermee kan rijden. Ik zit in mijn perfect gerepareerde auto en wat komt er daarna? Waarvoor heb ik mijn kelim gecorrigeerd?

De gelijkvormigheid met de Schepper is nog maar het begin. Daarna opent Hij de deur van Zijn paleis voor mij en nodigt Hij me uit om binnen te komen in …

We rijzen omhoog naar Zijn niveau en wij weten niet wat er daarna zal zijn. Ik heb hierover van Kabbalisten geen aanwijzingen gezien. Wel geven zij – in termen die we begrijpen – aan dat er daarna iets is. Maar wij kunnen deze dimensies eenvoudigweg niet begrijpen.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/19/13, “Introduction to The Book of Zohar“

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Waarom gaat de Schepper zo compromisloos met het schepsel om door hem voor onveranderlijke wetten te plaatsen? Waarom kan Hij niet meedogender zijn, zoals een vader ten opzichte van zijn zoon?

Antwoord: Een kind kan de strengheid van zijn vader nooit rechtvaardigen. Met zijn kinderverstand kan hij zijn vader niet begrijpen en zien wat in de toekomst de resultaten en de voordelen zullen zijn van de opvoeding die zijn vader hem geeft. Het kind wil de hele dag spelen, alleen maar snoep eten en tv kijken. Hij kan zijn ouders geen gelijk geven als zij steeds weer bepaalde dingen van hem verwachten en hij luistert met tegenzin naar hen, omdat hij voelt dat hij van hen afhankelijk is, maar niet omdat hij hen gelijk geeft.

In spiritualiteit is alles veel ingewikkelder omdat wij niet voelen met hoeveel vriendelijkheid de hogere Voorzienigheid met ons omgaat. In de wereld van het kind geldt niet dat wat hij niet wil betekent dat hij moet veranderen: als een kind gehoorzaamt, zijn huiswerk doet en de rommel die hij maakt opruimt, kunnen zijn ouders verder niet over hem klagen, want meer kunnen zij niet van hem verwachten.

Maar in de spirituele wereld ligt het anders. Daar ben je altijd iemand die de wet breekt, want je komt daar om te beginnen met gebroken kelim (vaten). Je wordt vriendelijk behandeld en de methode van correctie wordt aan je geleerd: er wordt een groep voor je georganiseerd, net zoals een kleuterschool, met iemand die voor je zorgt en met allerlei speelgoed. Dit is genade en een enorm grote Hulp van Boven, al je zonden zijn vergeven en je krijgt op alle mogelijke manieren steun, zodat je tot op zekere hoogte correctie bereikt en dingen gaat begrijpen.

In onze wereld vatten we ‘opvoeding’ op als een dwang die aan kinderen opgelegd wordt. Maar in de spirituele wereld is dwang onmogelijk. Ik kan zien dat een student jarenlang niet verandert, steeds weer dezelfde fouten maakt, in dezelfde valkuilen stapt en ik kan er niets van zeggen. Ik was net zo en het gaat op het hele pad zo door.

Dit is ons pad en we kunnen er niets aan veranderen. Tot op het moment dat een mens de les, de methode en de Torah zelf ontdekt kan hij niet verder komen. Dit kan niet onder dwang, maar alleen doordat een mens dit inziet.

Daarom kunnen we niet klagen en zeggen dat we overheerst worden door een wrede vader, ondanks alle verschrikkelijke gebeurtenissen in onze geschiedenis. We kunnen ze niet rechtvaardigen, maar later zullen we inzien dat alles wat de hogere Voorzienigheid doet uit Liefde voortkomt. Hoewel we dit in onze huidige situatie niet kunnen rechtvaardigen, omdat we hier nog te ver van afstaan, maar als we de waarheid ontdekken zullen we zien hoe groot de correctie was die hierdoor plaatsvond.

“Hij heeft een wet gegeven die niet gebroken kan worden”, dit betekent dat er één wet is. Er is Licht en een kli (vat) en zij zijn tegengesteld aan elkaar, dit is de wet. Later, als zij met elkaar verenigd zijn, treedt hierdoor de wet van evolutie in werking, namelijk de wet van gelijkvormigheid. Dit alles komt uit één Gedachte voort, uit één wet.

Uiteindelijk is het de bedoeling dat ik een staat bereik, waarin ik mij vanuit mijn eigen wil aan deze wet wil houden, alsof er niemand anders bestaat, alsof er geen Schepper bestaat. Als ik word zoals de Schepper en naar Zijn schepping kijk zoals ik er volgens deze wet naar moet kijken, wil dat zeggen dat ik gelijkvormigheid met de Schepper heb bereikt.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/6/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Waarneming - Geen reacties→