Het congres is voorbij en we staan op het punt om weer terug te keren naar onze groepen om ons met andere mensen te verbinden. We gaan zo deze grote hal uit en nemen afscheid van onze groep van tien.

Natuurlijk moeten we met hen in contact blijven, maar we moeten daarbij beseffen dat alles wat aan mijn groep van tien is toegevoegd of wat er ontbreekt nu ik naar huis ga, door Boven zo is bepaald en dat ik nu hiermee moet werken.

De Schepper heeft ons deze omstandigheden met een bedoeling gegeven en ik moet het niet erg vinden dat ik niet meer bij dezelfde kleine groep ben waar ik zo aan gewend ben geraakt de afgelopen paar dagen en waar ik altijd bij wil blijven. Nee! Ik ga met de hele wereld aan het werk en met mijn plaatselijke groep.

Het is nodig dat wij een staat bereiken waarin wij met verschillende mensen overal kunnen werken, virtueel of fysiek. Er kunnen verschillende groepen van tien in de ochtend zijn, andere ’s middags en weer andere ‘s avonds. Dit is nog maar het begin, we hechten ons aan een bepaalde groep van tien om te voelen dat we daar een antwoord kunnen vinden, warmte, nabijheid en wederzijds begrip.

Datzelfde kunnen we echter bijna meteen in elke andere groep ook voelen. Ik word wereldwijd door vrienden omringd die allemaal op weg zijn naar hetzelfde doel, ik kan tot elke groep behoren en onmiddellijk voelen dat dit net zulke  vrienden zijn.

Het maakt geen verschil of ik deze mensen goed ken of dat ik ze helemaal niet ken in deze fysieke wereld. Als we één gezamenlijk doel hebben, kan ik me met hen verbinden alsof ik ze al jaren ken. Het maakt totaal geen verschil hoe goed we elkaar al  kenden.

Het is heel belangrijk om liefde te betonen aan alle vrienden zodat iedereen in de groep, in de groep van tien, voelt dat er van hem gehouden wordt. Het gevoel van liefde neutraliseert het ego als iemand bereid is om zijn ego te weg te cijferen. Dat komt omdat de liefde van de vrienden in mij zo’n vredig gevoel oproept dat ik me geen zorgen meer maak over mezelf.

Dan kan ik boven mijn ego uitstijgen! Ik maak me geen zorgen meer over mijzelf, ik ben vrij, en zo kan ik geven, mijn liefde als een geschenk aan anderen geven, omdat ik niet langer meer aan mezelf hoef te denken.

Dit is een heel belangrijk punt! We kunnen met elkaar afspreken dat we welbewust onze liefde laten zien aan één van de vrienden en hem zo bevrijden van zijn narigheid en zijn zorgen. Probeer het en je zult zien hoe goed het werkt, zelfs als we het niet welbewust toepassen op één van de vrienden, iedereen behoort te voelen dat de groep om hem geeft.

Convention In Los Angeles “Day Two” – 11.01.14

Filed under: Groepswerk, Liefde, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Filed under: Groep, Liefde, video - Geen reacties→

Shamati 1 “Er is geen ander dan Hij”: Maar aan die mensen die werkelijk dichterbij de Schepper willen komen en dus niet met weinig genoegen willen nemen, die namelijk niet op het niveau van naïeve kinderen willen blijven … Alleen als die mens een oprecht verlangen heeft  ….

Is het voor een mens mogelijk om een oprecht verlangen te hebben? Ik moet innerlijk voelen – in mijn buik, in mijn hart – en onderzoeken in mijn denken hoezeer ik er ieder moment van mijn leven op uit ben om mezelf te handhaven ten behoeve van mijn eigen voordeel. Het is voor mij het belangrijkste om niemand te kwetsen zodat ik niet gekwetst word. Ik ben er alleen maar op gericht om mezelf te beschermen tegen al het kwaad dat mij omringt, tegen alle gevaren en slechte invloeden die van alle kanten op mij af komen.

Als ik voel dat ik er zo op gefocust ben om mezelf te beschermen, ga ik begrijpen dat dit al mijn aandacht in beslag neemt, zelfs mijn verlangen om de Schepper te ontdekken komt van deze zelfde Kli, van dezelfde intentie om mijn eigen situatie verder te verbeteren. Ik ben er niet op voorbereid om me te bevrijden van mijn animale natuur van zelfhandhaving.

En dan neem ik het besluit om hier afstand van te nemen, om mezelf eenvoudigweg los te scheuren van deze behoefte aan zelfhandhaving, dit hangt alleen af van het volgende: in welke mate wordt de belangrijkheid van de Schepper groter dan mijn eigenbelang? Wanneer een dergelijk verlangen, een dergelijk besluit, een dergelijke noodzaak in mij ontwaakt en rijpt, ga ik ‘mijn lichaam’ – namelijk het ego dat mij ertoe dwingt om me steeds bezig te houden met mijn eigenbelang – haten; er ontwaakt een gebed in mij, een schreeuw, een dringende vraag naar de Schepper om te veranderen wat ten behoeve van mij gecreëerd is en dan ga ik het belang voelen om mij bezig te houden met de grootheid van de Schepper, met het gebod “Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf”, meer dan mijzelf, ik ga mezelf alleen maar zien als een gereedschap om aan anderen te geven.

Ik moet een innerlijke explosie bereiken die zo groot is dat ik bereid ben om alles te doen. Dit is het kritieke punt waarop ik besluit dat ik nog liever sterf dan een leven te leiden zoals nu, een leven waarin ik niet in staat ben om meer betrokken te zijn bij anderen dan bij mezelf. Ik bemerk dat mijn animale staat zo verwerpelijk is dat ik dit wel moet veranderen.

Diegenen van ons die nog niet door deze staat zijn heen gegaan, bevinden zich heel dicht bij dit keerpunt, wij moeten er speciale aandacht aan besteden.

Daily Kabbalah Lesson – 10.29.14

Filed under: Gebed, Liefde, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: We studeren nu al jarenlang Kabbalah, we begrijpen ons pad en we streven naar de eigenschap van geven. Maar op het laatste moment komt er angst in ons naar boven over hoe we ontvangen en geven met elkaar kunnen combineren, ik bedoel hiermee de angst voor de eigenschap van geven. Ik begrijp heel goed dat ik het niet voor mijzelf moet doen maar alleen ten behoeve van de Schepper. Hoe kunnen we dit zonder angst doen?

Antwoord: Wie geeft je deze gevoelens? Wie heeft er controle over je voelen en denken? Wie is er in jou en veroorzaakt in jou al deze waarnemingen? De Schepper. Dus, praat met Hem als Hij de controle in jou versterkt en je voel- en denkvermogen gebruikt om een bepaalde onrust in je op te wekken.

Waarom doet Hij dit? Als je je gaat verbinden met Zijn werk en je gaat onderzoeken wat Hij in je veroorzaakt en met welk Doel, ga je de Schepper en jezelf als partners zien.

Uiteindelijk is het zo dat Hij alles veroorzaakt, niet in jou, maar in je zogenaamde verlangen dat Hij ook heeft geschapen en waar Hij nu aan werkt, waarin Hij bepaalde verstoringen teweegbrengt. Het is aan jou om het correcte antwoord op die verstoringen te vinden: wat zou je graag willen dat Hij doet? Of je bent het ermee eens dat Hij alles doet wat Hij wil, maar Hij leert je hoe je je correct tot Hem kunt verhouden. Ga op zoek naar de juiste dialoog met de Schepper.

Maar als je dit gaat doen en het niet verbindt met de groep, gaat het niet over de Schepper, maar alleen over je psychologische, emotionele en mentale conclusies. De Schepper is in de groep van tien aanwezig. Dit is het probleem van alle onderzoekers op psychologisch en ander gebied, zij kunnen niet begrijpen waar Hij zich verbergt.

Vraag: U hebt gezegd dat het verlangen naar de eigenschap van geven zich een moment kan laten voelen en dat we het dan weer verliezen, het weer even voelen en dan weer verliezen. Moeten we dit – om onze eenheid te voelen – in één seconde allemaal samen wensen?

Antwoord: Een collectief korte-termijn verlangen zal ons niet helpen. We moeten een zeker potentieel verzamelen voor een bepaalde tijdsduur, zodat we de correcte spanning voelen. Dit wordt ‘wereld, jaar en ziel’ (Olam, Shana, Nefesh) genoemd. Als wij, ondanks alle veranderingen die wij ervaren, dit potentieel correct op het doel richten, ons met elkaar verbinden, het hogere punt tussen ons vinden en ons daaraan hechten, vermeerderen we stapsgewijze de benodigde spanning en dan vindt de onthulling van de Schepper plaats.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-09-18-14/

Filed under: Denken, Geven, Gevoel, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Verlangen - Geen reacties→

Uit de brochure ‘De Enige Uitweg’

Om met de idee “Heb je naaste lief als jezelf” te gaan werken, is het noodzakelijk om – in moderne termen – tot werkelijk integrale relaties tussen mensen te komen.

Mensen worden tot op zekere hoogte verschillend geboren en iemand kan alleen of door middel van dwang niet integraal worden. Dit is een welbekend feit en hoeft niet bewezen te worden. Anderzijds willen we, of beter gezegd, moeten we integraal worden.

Daarvoor is maar één manier: onderwijs, of als dat uw voorkeur heeft: bewustwording. We moeten ons niet baseren op fictieve theorieën, zelfs al zijn ze heel mooi, maar op de wetten die vanaf de oorsprong inherent zijn aan de natuur en in Kabbalah worden beschreven.

Het is niet mogelijk om de juiste relaties tussen mensen op te bouwen zonder basiskennis te hebben over de mens, de natuur, de omgeving en de interactie daartussen.

De omgeving bestaat niet alleen uit de mensen met wie we in contact staan, maar ook uit boeken, films, internet en zelfs gedachten.

Alleen de mens is in staat om drastisch te veranderen onder de invloed van de maatschappij en de omgeving, dit in tegenstelling tot alle andere schepselen op aarde.

Het is uiteraard niet toevallig dat we het woord ‘omgeving’ (milieu) gebruiken als we spreken over de invloed van het ecosysteem op de mens.

Filed under: Integrale Educatie, Israel, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Hoe komt het dat ik niet bij het gevoel kan komen dat ik me wil inspannen als ik tenminste iets van liefde kan voelen voor de vrienden?

Antwoord: Dat kan niet zo zijn. Juist als je je inspant om boven je ego uit te stijgen in een groot verlangen om je met de vrienden te verbinden, onthullen we liefde in de Ohr Hozer (het Terugkaatsend Licht) boven de Masach (scherm), boven de Tzimtzum (restrictie). Zo ontdekken we de voorwaarden voor het kunnen voelen van liefde.

Dit geeft een mens geen gevoel van ontspanning zoals bij fysieke liefde, in tegendeel, een mens is daarbij constant in spanning. Hij gaat de liefde in en uit, stemt het steeds kwalitatief en kwantitatief af om zo voortdurend boven zijn ego te blijven, aan de andere zijde ervan. Deze complexe, scherpe handelwijzen geven een mens geen ontspanning. Het is noodzakelijk om dit constant te activeren.

From the Convention In Sochi “Day Two” 7/14/14, Lesson 6

Filed under: Liefde, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Er is een oorlog gaande in Israël en vele moeders hebben een gebroken hart, ze wachten op de terugkeer van hun zonen. Een moeder blijft altijd een moeder, het maakt niet uit in welk land ze woont. En toch, wat is er speciaal aan Joodse moeders? Ze maken immers deel uit van het volk Israël, in hun kern is het concept eenheid verankerd. Wat onderscheidt een Joodse moeder van anderen?

Antwoord: Het onderscheid ligt op het gebied van haar verantwoordelijkheid.

Veel landen sturen hun soldaten naar een oorlog terwijl het hart van de moeders breekt van ondragelijk verdriet.

Een Joodse moeder heeft echter een wapen dat het haar mogelijk maakt om te vechten voor haar zonen: eenheid en verbinding. Door de Israëlische samenleving aan te sporen om eenheid en verbinding te bereiken – of op zijn minst dit pad uit te zetten – verdedigt ze haar kinderen op een actieve manier. Hoe overtuigender ze de boodschap van eenheid aan de natie overbrengt, hoe volmaakter de bescherming is die zij hen biedt.

Zeker, het moet om werkelijke eenheid gaan: hetzelfde waar de wetenschap van Kabbalah over spreekt wanneer we uitleggen dat eenheid tot bloei komt door middel van het Licht dat Hervormt, of met andere woorden: door middel van een speciale Kracht van de Natuur. Dit komt omdat de Natuur in feite een verenigende Kracht is en we moeten die Kracht zo doen ontwaken dat onze haat daardoor getransformeerd wordt tot liefde. Er staat geschreven dat liefde alle zonden zal bedekken, namelijk alle verschillen en conflicten tussen ons. Dus in plaats van de ‘Iron Dome’ hebben we grote behoefte aan de Koepel van Liefde die zich over ons uitstrekt. Alleen dit zal alle aanvallen afwenden.

Als de Israëlische moeders zich alleen maar zouden realiseren dat dit ons ware wapen is, ben ik ervan overtuigd dat deze oorlog onze laatste zal zijn.

From KabTV’s “A New Life. The Mothers of Solders” 7/23/14

Filed under: Correctie, Eenheid, Kinderen, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Kunt u ons vanaf uw spirituele niveau aanraden wat wij het beste kunnen doen ten behoeve van eenheid? De jaren gaan maar voorbij …

Antwoord: Als je altijd aan eenheid denkt met het doel om daarin de enige Kracht (de Schepper) te ontdekken en daarbij het genot ervaart dat je door je handelingen oproept, hoef je niets anders meer te doen.

Als ik mijn gedachten in deze richting laat gaan: dat ik bij alles wat ik doe in verbinding met anderen de Schepper wil ontdekken omdat ik het genot wil voelen dat Hij voelt, bouw ik hiermee een kli (vat) en dit leidt ertoe dat deze kli gevuld wordt met de eigenschap van geven en liefde, namelijk met de juiste staat die door deze twee doelstellingen beoogd wordt. Er bestaat niets anders in deze wereld. Dit is het enige waarmee wij bezig moeten zijn, het overige is niet belangrijk. Wat je ook doet, wat je ook ontvangt, je moet je verlangen richten op dit ene doel.

In het algemeen gesproken is er geen verplichting om dit alleen in de groep te beogen of bij een disseminatie actie. Je kunt dit doen waar je ook wilt.

Zoals er geschreven staat in Deuteronomium 6: 4 en 5: “Hoor, O Israël, de Eeuwige is onze God, de Eeuwige is Eén. En je zult de Eeuwige, je God, liefhebben met heel je hart, met heel je ziel en met al je kracht. Of je nu zit of loopt, naar bed gaat of wakker wordt, thuis bent of onderweg, deze woorden zullen in je gedachten zijn.”

Het gebed “Shema Israël” (“Hoor, Oh Israël”) is dezelfde mantra die de meest essentiële intentie uitdrukt voor alles wat een mens doet. Daarom wordt dit als het centrale gebed beschouwd, hoewel niemand weet welke bestemming dit gebed had.

From the Conversation at Sochi Convention 6/9/14

* Tot aan het einde van de maand juli zullen er vanwege vakantie minder blogs verschijnen.

Filed under: Eenheid, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie, Liefde, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe moeten we de vraag beantwoorden waarom het nodig is om evenveel van je vriend te houden als van jezelf?

Antwoord: De reden hiervoor is dat de wereld integraal is en integrale verbinding tussen iedereen noemen we in menselijke taal ‘liefde’, liefde voor elkaar, zoals cellen in één lichaam. Dit wordt benoemd als: “En je moet je vriend liefhebben als jezelf.” Het betekent dat de verbinding tussen mensen gelijk moet zijn aan de verbinding die tussen alle andere delen van de schepping bestaat.

In de natuur is alles op de juiste manier met elkaar verbonden en is er eenheid, de mens is daarop een uitzondering. De mensheid schendt deze eenheid en verstoort de natuur op het minerale, vegetatieve en animale niveau. Zodra mensen zichzelf gaan corrigeren, zal de natuur automatisch gaan veranderen.

De natuur zal opstijgen omdat alle delen van de schepping in elkaar gevat zijn, dit geldt echter vooral voor het niveau dat Adam (mens) heet. “Heb je vriend lief” betekent dus dat je de fundamentele wet van de schepping implementeert: de verbinding tussen alle delen van de schepping.

From the Sochi Convention 6/9/14, Lesson 1

Filed under: Disseminatie, Liefde, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Het word ‘Klal’ (collectief, geheel, wet) duidt een som van details aan die, als men ze samenvoegt, het bovenstaande geheel vormen. Wanneer we dus over de Mitswa “Heb je vriend lief als jezelf” zeggen dat het een grote Klal is in de Torah, moeten we ons realiseren dat de overige 612 Mitswot (voorschriften) in de Torah, met alle bijbehorende interpretaties, niet meer en niet minder zijn dan de som van de details die toegevoegd en tevens gevat zijn in die ene Mitswa (enkelvoud voor Mitswot) “Heb je vriend lief als jezelf.” (Baal HaSulam, ‘Matan Torah’ – ‘De Gift van de Torah’).

Dit betekent dat de gehele Torah is gegeven om het alomvattende gebod om onze naasten lief te hebben als onszelf te bereiken. Het overige wat buiten dit ene concept “Heb je naaste lief als jezelf” is geschreven is, zijn verduidelijkingen op dit gebod.

Alles is gevat in dit ene gebod. Wanneer wij dit gebod vergeten, is er voor ons geen spiritueel pad mogelijk, dan zijn we ook niet verbonden met het spirituele proces en zijn we niet meer op weg om de spirituele doelen na te streven. Maar als wij proberen om dit principe te omarmen, kunnen we er zelfs mee ophouden om na te gaan op welk niveau wij ons bevinden en hoeven we niet meer te proberen om te weten te komen waar we ons eigenlijk bevinden.

De gehele Torah is aan ons gegeven met de bedoeling om ons te helpen om verbinding te bereiken, wat we in ons leven liefde noemen. Er zijn twee wegen om dit te doen: de ene weg bestaat uit het volgen van een lange weg vol beproevingen, zo verloopt de weg van de natuurlijke ontwikkeling; de andere weg is een aangename snelle weg waar de Torah garant voor staat. Op welke van deze twee manieren dan ook, de gehele mensheid, vanaf het eerste begin tot aan het einde, bevindt zich in dit proces dat ons leidt naar liefde voor onze naasten.

Wanneer wij begrijpen en erkennen dat wij nu oefenen door het spelen van spelletjes, volgen we een betrekkelijk gemakkelijk en aangenaam pad om het Doel te bereiken. We moeten echter nog door een aantal problemen en moeilijkheden heen en ze oplossen en onderzoeken om beter te gaan voelen wat de essentie en de oorsprong daarvan is. We zullen allerlei situaties in ons denken en voelen moeten oplossen zodat wij door dit proces dingen beter zullen leren begrijpen en voelen.

De Torah is er om het pad gemakkelijker en aangenamer te maken voor ons, met de hulp van de Torah bereiken we de staat van liefde voor onze naasten. Vanuit deze fase zullen we uiteindelijk komen tot het liefhebben van de Schepper. Door het pad van lijden te volgen, kunnen we echter niets bereiken. Alles is afhankelijk van ons ontwaken.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/14/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Baal HaSulam, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Liefde, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→