Vraag: Wie is de goede Farao bij wie de Joden welkom waren?

Antwoord: Dit concept moeten we per individu bekijken.

Wij denken dat het ego ons vooruit helpt: in onze beschaving, vooruitgang en groei. “Wij zullen de wereld veroveren, alles te weten komen en bereiken, alles ontdekken! Wij, wij, wij!” Dit is een goed en gezond egoïsme. Het is essentieel want anders zouden we ons niet ontwikkelen.

Als we bijvoorbeeld geen geduld zouden hebben met een kind en hem voortdurend beperkingen zouden opleggen, zou hij zich niet kunnen ontwikkelen. Daarom sporen we hem steeds aan om zich te ontwikkelen, hoe egoïstisch hij ook is, en als hij een bepaalde leeftijd bereikt heeft, zo’n jaar of 13, gaan we hem leren hoe hij zichzelf beperkingen kan opleggen.

Laten we niet vergeten dat een mens tot aan die leeftijd helemaal in beslag genomen wordt door zijn neiging tot het kwaad, vanaf zijn 13^e jaar kan het goede in hem naar boven komen door de invloed van de opvoeding. Dertien jaar is een relatieve term, Baal HaSulam spreekt daarover in de “Introduction to The Book of Zohar.”

Ik herinner me nog dat mijn zoon, die op religieuze scholen zat, vaak zei: “Wat wil je van me? Ik ben pas 9, wacht eerst maar tot ik 13 ben.”

We noemen dit de zeven vette jaren waarin het volk alles krijgt waar het behoefte aan heeft. We proberen ons met elkaar te verbinden en in het begin gaat alles goed. Het ego heeft geduld met ons en zegt: “Samenwerken is goed, alles gaat prima.” Dan komen er ruzies en ontstaan er conflicten tussen ons.

Dit gebeurt ook als mensen die verliefd zijn samen gaan wonen. Of in internationale betrekkingen: “Nu gaan we samenwerken, aan projecten werken en iets bereiken! Wij, wij, wij!” Alles gaat prima, egoïsme is goed en alles is prachtig, dan komt er innerlijk plotseling iets negatiefs naar boven. Wat we ook doen, er doet zich een hindernis voor, de slechte Farao staat op.

Je moet je van het volgende goed bewust zijn: door de methode van de wijsheid van Kabbalah toe te passen, kunnen we vanuit liefde en wederzijdse verbinding handelen. Als je acties onderneemt die niet leiden tot evenwicht tussen goed en kwaad – en het kwaad lijkt eerst aantrekkelijk en uitnodigend – zal dit kwaad je later ter dood brengen. De engel des doods trekt je naar zich toe, verleidt je, dient je een druppel vergif toe en je sterft.

Daarom moet je het evenwichtspunt zoeken tussen de goede en de kwade kracht, overal, bij alles wat je doet.

From KabTV’s “A Talk About Passover” 3/18/15

Filed under: Egoïsme, Egypte, Liefde, Opvoeding, Verbinding - Geen reacties→

Om de staat van Pesach te bereiken, moeten we op een niveau van ontwikkeling komen waarin we niet meer vanuit ons egoïsme kunnen handelen, we moeten boven ons egoïsme uitstijgen.

De uitbarsting van het egoïsme vond de eerste keer in Babylonië plaats. Deze uitbarsting vond plaats toen de bevolkingsgroep nog niet zo groot was, daarnaast ontdekte Abraham, een priester in het oude Babylonië, het systeem waardoor men boven het egoïsme kan uitstijgen.

Een paar duizend mensen accepteerden deze methode, zij gingen samen met hem naar het land Kanaän, het huidige Israël. Abraham onderwees aan zijn leerlingen wat het betekent om met elkaar vanuit liefde om te gaan, om boven het ego uit te stijgen en steeds weer over het ego heen te stappen – Pesach (van het woord Pasach: een overgang maken)

Ons ego wordt steeds groter en wij groeien er bovenuit, wij bedekken het met de wet die zegt “… liefde bedekt alle overtredingen.” De overtredingen blijven bestaan, maar hoe groter ze zijn – tot aan een immens grote haat – hoe sterker de liefde is die er tussen ons verschijnt.

We verbergen onze haat niet en we schamen ons er niet voor, want we begrijpen dat deze haat uit de menselijke natuur voortkomt en het is onze taak om in de natuur steeds weer de volgende positieve kracht te herkennen die ons de mogelijkheid geeft om haat met liefde te bedekken.

Dan zullen we ons in een voortdurende staat van spirituele groei bevinden. De haat zal echter de kracht van de liefde bepalen waarmee wij de haat kunnen bedekken.

Uit dit alles blijkt dat wij constant kunnen blijven groeien. Iedere overgang van het ene niveau naar het volgende zal Pesach worden, de feestdagen die altijd bij je zijn.

From KabTV’s “Conversations about Passover,” 3/18/15

Filed under: Ego, Egoïsme, Feestdagen, Liefde, Pesach, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe komen onze inspanningen tijdens onze spirituele ontwikkeling overeen met het Scheppingsplan?

Antwoord: Zonder dat onze toestemming gevraagd wordt, helpt dit plan ons om door middel van de natuurkrachten vorderingen te maken, zoals ook op het minerale niveau, het vegetatieve en het animale niveau.

Anderzijds is de Torah echter aan ons gegeven, de wijsheid van Kabbalah. We begrijpen dit proces en we weten welke fasen en staten ons te wachten staan. Elk daarvan is de essentie van de onthulling van het kwaad in de menselijke natuur. Het zal uiteindelijk onthuld worden, de vraag is echter: hoe?

Het wordt onthuld zonder dat ik mij erop voorbereid, ik voel me steeds slechter dan de anderen worden en hetzelfde geldt voor iedereen.

Maar als ik de wijsheid van Kabbalah toepas en naar de hulp van de leraren, de wijzen en de grote Kabbalisten – die ons nog steeds onderwijzen – luister en deze hulp accepteer, ontdek ik het kwaad op een andere manier.

Ik weet dat het kwaad nu naar boven komt en samen met de anderen bereid ik mij daar al op voor en richt ik mijn aandacht daarop, zodat het kwaad niet zal uitbarsten en vrij naar buiten zal komen. Het kookt in me, maar we hebben het onder controle en we weten waarom en met welk doel dit gebeurt. We werken aan onszelf om het een halt toe te roepen.

Dan vindt de onvermijdelijke onthulling van het kwaad op een andere manier plaats, in contrast daarmee ontdekken wij namelijk de kracht van de liefde. Er staat geschreven:” Liefde zal alle overtredingen bedekken.” Zo corrigeren wij al het kwaad in ons op een goede en positieve manier.

Dit is mogelijk als wij begrijpen wat er gebeurt en als een ieder ervoor waakt om in haat te vervallen. Maar om dat te kunnen, moeten we het volk tot één geheel maken, de goede wederzijdse verbinding tussen mensen versterken, naar de wijzen luisteren en ons goed organiseren.

From KabTV’s “A New Life” 12/25/14

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Liefde, Verbinding - Geen reacties→

We moeten erkennen dat we egoïsten zijn. Dus als we iets willen bereiken in dit leven, moeten we het Hervormende Licht aantrekken. Alleen kunnen wij geen enkele correctie in deze wereld aanbrengen.

Het enige wat wij zelf kunnen doen is het eindpunt van onze egoïstische ontwikkeling bereiken. Dan is dit pad ten einde gekomen. Vanuit dit punt kunnen we ons alleen nog maar opwaarts bewegen. We hebben een muur omver gehaald. Nu kunnen we alleen nog maar naar boven gaan, naar de volgende verdieping. Dat is alleen mogelijk met de hulp van het Terugkerende Licht dat ons de potentiële Kracht geeft die ons omhoog kan brengen.

Om het Terugkerende Licht aan te trekken, moeten we ons met elkaar verbinden. Laten we bij elkaar gaan zitten en met elkaar een overeenkomst tekenen. Laten we elkaar dagelijks herinneren aan onze overeenkomst, zelfs verscheidene keren per dag. We zullen zien dat het werkt.

Laten we zien hoe effectief het Hogere Licht is en leren hoe we Het aan kunnen trekken. Laten we nagaan wat de beste manier is om te studeren en te spreken. Het is een echt laboratorium waarin we als wetenschappers onderzoek doen en experimenten doen met de Hogere Kracht. We komen tot bepaalde conclusies en registreren elke test.

Probeer het en je zult zien hoe je het beste te werk kunt gaan en hoe je je niet moet gedragen. Dat zal vanaf het allereerste begin duidelijk zijn. Het probleem is echter dat we dit verlangen niet hebben. De Schepper brengt ons opzettelijk in de war zodat we geen enkele keuze meer hebben. Uiteindelijk stemmen we ermee in dat we ons met elkaar moeten verbinden, anders zal ons experiment geen enkel resultaat hebben. Het is niet meer dan een psychologische barrière, maar deze is heel moeilijk te overwinnen.

Daily Kabbalah Lesson – 12.12.14

Filed under: Correctie, Egoïsme, Licht, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

De Torah, Vajikra 19:4 (Leviticus): Wendt je niet tot afgoden en maakt geen gegoten afgoden voor jullie zelf: Ik ben de Eeuwige, jullie God. Een afgod is iets wat wij a priori al krijgen, zonder enige uitleg en wat we maar aanvaarden zonder dat we proberen om er iets van te begrijpen. Dit vindt niet plaats op het menselijke niveau.

Een mens moet niveaus van geven en wederzijdse liefde bereiken, ontdekken, bestuderen en ermee werken. Dit systeem moet hij ten volle leren bevatten, begrijpen en voelen, met hart en hoofd. Alleen dan kan hij zeggen dat hij geen afgoden dient en niets zomaar aanneemt.

Ondanks het feit dat dit een heel moeilijke wijze van leven is, geeft de Schepper ons bepaalde problemen om zo het niveau van Adam (de mens) te bereiken en niet op het animale niveau te blijven.

Wij kunnen het ons dus niet veroorloven om ook maar iets als vanzelfsprekend aan te nemen. De Schepper wil dat wij Hem bestuderen: “Leer de God van jullie voorvaderen kennen en dien Hem.” Het hoogste punt van onze opgang bestaat namelijk uit het waarnemen en bereiken van de Schepper.

Commentaar: Soms wil je je van alles losmaken om zo op een gemakkelijke manier verder te kunnen leven.

Antwoord: Zo werkt ons egoïsme in ons. Enerzijds vergezelt het ego ons altijd tijdens de correcte ontwikkeling. Anderzijds is er behoefte aan het bereiken van een duidelijk spiritueel niveau, aan spirituele ontwikkeling en absorptie, anders is het niet mogelijk om onze dorst te lessen en onszelf te voelen.

Geven is de bron van zuiver water die de dorst lest.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Egoïsme, Geven, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: Hoe wordt het verhaal van David en Bat-Sheva uitgedrukt in het groepswerk?

Antwoord: De vraag is correct. We werken niet met iemands persoonlijke verlangen, maar met het verlangen tussen ons. Juist dat is gebroken en moet gecorrigeerd worden.

In het algemene verlangen naar correctie is ieder mens aanwezig met zijn eigen specifieke egoïsme, maar dat telt helemaal niet. In mij bevinden zich verlangens van het animale, vegetatieve en minerale niveau die niet direct aan correctie worden onderworpen. Ze zullen worden gecorrigeerd in de mate waarin ik op het menselijke niveau werk.

De verhoudingen tussen ons hebben correctie nodig, de koorden van verbinding tussen ons. Dit algemene verlangen is het kwaad met betrekking tot jou: de intentie om te ontvangen.

Laat al het andere achterwege en werk alleen aan de mens in jou, Adam, aan degene die gelijk moet worden (Domeh) aan de Schepper. Alle andere verlangens zullen daarna automatisch volgen.

Daarom wordt al ons werk in de groep gedaan. Malchut, Bat-Sheva, is de gemeenschappelijke gebroken Kli waarvoor we correctie en eenheid moeten vinden. Het Hogere Licht van onderscheiding, AB-SAG, komt naar ons toe en neemt een deel van het Licht weg van ons. Zo overlijdt Uriah, het Licht Yod-Hey. Alleen Vav-Hey blijft over waarmee wij kunnen werken.

David neemt vervolgens een deel van Zeir Anpin, dat bedoeld is voor de correctie van Malchut, en gaat daarmee werken. Als een Masach (scherm) met de intentie ‘om te geven’ corrigeert hij Bat-Sheva en bereikt hij de juiste Zivug, eenheid met haar, om de Schepper te verblijden.

Daily Kabbalah Lesson – 11.18.10

Filed under: Correctie, Eenheid, Egoïsme, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: We hebben het gevoel dat er een heel krachtige eenheid is in onze groep van tien, tegelijkertijd hebben we het gevoel dat ons hart bedekt is door een harde laag waar we niet doorheen komen. Hoe moeten we dit aanpakken?

Antwoord: Kus deze staat op dezelfde manier als je de stok kust waarmee je geslagen wordt.

Eigenlijk is het een wonderbaarlijke onthulling, maar een mens ervaart het als een onaangename staat omdat hij daardoor in een stille wanhoop terechtkomt waarin geen enkele verandering waarneembaar is.

Bovendien is het concept Schepper enigszins vaag geworden. Je hebt de indruk dat je wel hoort wat er over Hem gezegd wordt, maar je kunt er niets bij voelen. Het is nu alleen maar iets abstracts voor je, je ervaart geen eigenschappen en krachten. Je kunt Hem met niets meer verbinden omdat de Farao (ego) jullie gemeenschappelijk hart vult.

Ondanks dat is er een klein puntje van waaruit je vaststelt dat je onder de invloed van Farao staat, je bent in een staat van wanhoop en ogenschijnlijk is er geen uitweg. Het is beter om alles maar te vergeten, om ergens in jezelf op een knopje te drukken en dan terecht te komen in een land dat heel ver weg is.

Zulke staten zullen zich steeds weer in je voordoen, ze blijven zich herhalen. Dit gaat na de uittocht uit Egypte door omdat je al deze egoïstische verlangens met jezelf moet verbinden tijdens de veertigjarige tocht door de woestijn, de opgang naar Bina en de verovering van het land Israël, het is werk met de Kelim (vaten) van ontvangen. Deze neergangen zul je steeds weer krijgen en ze zullen steeds dieper gaan.

Wat kunnen we dan doen? Ga in zulke gevallen onmiddellijk uit onze bronnen lezen. Ga als het mogelijk is, zo gauw mogelijk naar de groep, dat is het meest effectief. Je kunt ook meedoen aan een vorm van disseminatie, het maakt geen verschil wat, maar het beste van alles is fysiek contact. Probeer te luisteren of iets te lezen als je alleen bent en geen andere opties hebt, maar doe het heel bewust en intens. We moeten ons egoïsme omploegen.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-two-09-20-14/

Filed under: Egoïsme, Groep, Kabbalistische bronnen, Spiritueel Werk - Geen reacties→

De Torah, Vajikra (Leviticus) 16, vers 18-19: Dan zal hij naar buiten gaan naar het altaar dat vóór de Eeuwige staat en daarover verzoening bewerken; hij neemt wat bloed van de stier en wat bloed van de bok en strijkt dit rondom op de hoornen van het altaar. En hij sprenkelt daarop zeven keer met iets van dat bloed aan zijn vinger en hij zuivert het van de onreinheden van de kinderen Israëls.

Het werk op het niveau van Aäron, de priester, is subliem en heel serieus werk waarbij al onze eigenschappen, verlangens, impulsen, onze mind en ons denken onthuld worden, zodat wij kunnen onderscheiden waarmee wij kunnen werken met liefde voor anderen en geven en waarmee wij dat niet kunnen. Het is allesbehalve eenvoudig om te ontdekken wat zich hierbij afspeelt in een mens.

Ieder van ons moet het niveau van priester bereiken om deze verlangens te kunnen onderscheiden. De Torah spreekt slechts over één mens, want de hele wereld is in één Kracht gevat. Daarom moet ik onderscheid maken tussen de betekenissen die ik toeken aan alle delen van de Torah en ze rangschikken om heel nauwkeurig te gaan begrijpen dat ik langzamerhand alle gecorrigeerde Kelim (vaten) in mij een plek moet gaan geven.

Ik verlaat Babylonië als een mens die de betekenis van het leven wil bereiken en naar het land Kanaän wil gaan en daarbij al mijn verlangens, gedachten en impulsen in mezelf wil ontdekken.

Dan wordt de staat van het land Kanaän in mij wakker en ik word een egoïstisch moeras ingetrokken. Dit betekent dat ik op weg ben naar Egypte waar ik probeer om mij van mezelf te bevrijden door mij voortdurend te richten op “Heb je naaste lief als jezelf.”

Wanneer ik dan tenslotte het gevecht met mezelf aanga, met mijn ego (Farao) en mijn altruïsme (Mozes en Aäron), trek ik de woestijn in (een lege plek). Hier wordt er tegen mij gezegd: “Verzamel alle verlangens waarmee je vooruit kunt komen. Als dat je lukt, ben je in staat om het Hogere Licht daarover te ontvangen en dat Licht zal je voorwaarts leiden en je zult daardoor verder kunnen trekken door de woestijn. Op dit punt aangekomen, trek ik al verder door de woestijn.

Het belangrijkste is het allereerste begin van ontwaken waarvan ik me in Baylonië bewust ben geworden, het werd langzamerhand bedekt door een enorm groot ego dat geleidelijk aan in de woestijn gecorrigeerd wordt. Babylonië is het begin van de gedachte en het Doel. Het ego dat in mij naar boven kwam is de ballingschap in Egypte. In de woestijn werk ik echter met een enorm groot ego dat uit vier fasen bestaat en daardoor in een neutrale staat gebracht kan worden. Ik wil niet meer gebonden zijn aan het ego, ik wil er bovenuit stijgen.

Dit alles gaat over de onthulling van mijn ego, te vergelijken met een enorm grote zwarte bal, ik maak duidelijk voor mezelf wat ik daarvan kan laten oplichten onder de invloed van het Licht, stukje bij beetje, het ene stukje na het andere. Hieruit bestaat de veertigjarige tocht door de woestijn.

Steeds weer ontdek ik allerlei nieuwe dingen en ik besluit dat ik boven al deze nieuwe verlangens die ik heb ontdekt in deze fase in de woestijn, kan uitstijgen, zodat ik geen last meer zal hebben van de egoïstische gevoelens. Geleidelijk aan worden in deze verlangens het Licht en grotere genietingen ontdekt terwijl ik daar bovenuit gestegen ben en alleen vanuit geven werk, los van mijn eigenbelang.

Het is absoluut zeker dat er verlangens zijn die ik niet kan overwinnen. Deze verlangens stuur ik naar de woestijn, dit betekent dat ik van de woestijn, die mij tot nu toe onderdak bood, niet mijn thuis kan maken. Een deel van mijn ego blijft echter in de woestijn.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/06/14

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: Doordat een mens zich ondergeschikt maakt, annuleert hij zijn ego en zo transformeert hij zijn essentie. Maar dan komt er een verschrikkelijke angst in mij op: als het fysieke ego verdwijnt, wat blijft er dan over? Vervaagt de spiritualiteit dan ook en verhult het zich?

Antwoord: Dit is een heel goed, oprecht gevoel. Als je het op deze manier voelt, is dat een teken dat wat nu in je opkomt een juiste indruk geeft van hoezeer je een primitieve, kleine simpele egoïst bent. Als het ego verdwijnt, wat blijft er dan nog over? Geen ‘ik’ of iets anders?

Alle spirituele perspectieven vinden we aan de andere zijde van het ego. Door het ego te verwerpen, zal je een nieuwe dimensie gaan voelen.

From the Convention In Sochi “Day Two” 7/14/14, Lesson 6

Filed under: Egoïsme, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Mening (Karlheinz Ruckriegel, onderzoeker naar geluk aan de Georg-Simon-Ohm Hochschule, de Universiteit voor Toegepaste Kunsten in Neurenberg): ” Waar mensen een dagelijkse strijd moeten leveren om te overleven, zijn ze niet tevreden met hun leven. Ze voelen een directe relatie tussen inkomen en tevredenheid. Ze zeggen dat geld geen geluk brengt, maar dat geluk wel samenhangt met de hoeveelheid geld.”

“Vanaf een bbp per hoofd van de bevolking van 10.000 dollar per jaar is deze afhankelijkheid echter minder groot en vanaf 20.000 dollar voelt men geen afhankelijkheid meer. Vroeger werkten werknemers gewoon hard, van begin tot einde, ze werden betaald en hadden verder niets nodig.”

“Tegenwoordig is zelfrealisatie belangrijk, met interessante zaken bezig zijn. Mensen zijn in hun werk uit op succes, vriendschap, erkenning, projecten met een toekomst en mogelijkheden om hun talenten te ontdekken. In het algemeen is het bruto binnenlands product geen indicatie voor algemene tevredenheid.”

“Hoe groter de sociale ongelijkheid is, hoe minder gelukkig de burgers zijn. Dit wordt met name duidelijk wanneer mensen reeds bij hun geboorte ongelijke kansen hebben en niet in staat zijn om tijdens hun leven deze situatie te veranderen. Dit geldt voor twee objectieve indicatoren: levensverwachting en gezondheid.”

“Het niveau van welzijn wordt beïnvloed door sociale contacten, actieve deelname aan het openbare leven, werk dat tevredenheid, welwillendheid, gezondheid en innerlijke vrijheid brengt.”

“De stellingen over de wetenschap van geluk zijn niet controversieel meer, maar wetenschappelijk bewezen.”

Mijn commentaar: Onze egoïsme neemt toe en vraagt om een meer kwalitatieve vervulling. Daarom bestuderen mensen op het ogenblik meer dan ooit heel serieus de bronnen van het geluk.

Filed under: Crisis, Egoïsme, Gelukkig Zijn, Maatschappij, Nieuws - Geen reacties→