Alles wordt bepaald door de innerlijke intentie, daar zijn geen woorden voor nodig. Als wij ons ervan bewust zijn, dat wij voortdurend met elkaar verbonden moeten zijn en eraan werken om alle verstoringen te overwinnen, op gezamenlijk gebied in de groep en in wat een ieder voor zichzelf daarin tegenkomt, hebben we de juiste intentie.

Naar deze intentie keren we steeds terug tijdens de lessen, als wij gedurende de dag naar opnamen luisteren en als wij het blog lezen. Op deze manier help ik mijzelf er steeds aan herinneren en breng ik mijzelf elke keer weer terug naar de intentie om te verbinden. Bovendien draag ik er zorg voor dat alle vrienden met elkaar verbonden zullen zijn, omdat wij de Schepper zullen ontdekken als wij een krachtig, collectief verlangen hebben.

Als deze alomvattende kli (vat) niet bestaat, zullen wij de onthulling niet bereiken.

Deze voorwaarde is geen gril van de Schepper of van het hogere Veld, die eruit zou bestaan dat wij eerst op één plaats zouden moeten betalen om later ergens anders iets te ontvangen, zoals in een winkel. Dit bestaat niet in spiritualiteit.

Het is noodzakelijk dat je een behoefte voelt, de behoefte naar die eigenschap van geven, want alleen dan zul je in staat zijn om deze eigenschap te ontdekken. Nu ben je er ook van alle kanten door omgeven. Je bevindt je in dit hogere Veld maar je kunt het niet ontdekken, omdat je er geen behoefte aan voelt. Dus waar schreeuw je om?

Je weet niet eens wat de eigenschap van geven is of het hogere Veld waarnaar je verlangt. Je schreeuwt het uit over iets heel anders, namelijk over het feit dat je geen vervulling hebt gekregen voor je verlangen om te ontvangen, voor je ego. Als je werkelijk behoefte zou hebben aan de eigenschap van geven, zou je dit meteen ontdekken in dit Veld.

Uiteindelijk bevind je je in dit veld, maar jouw behoefte, je verlangen om het waar te nemen, is op dit moment zwak. Het zou kunnen dat dit verlangen zich op de tegengestelde richting concentreert, niet met het doel om de eigenschap van geven te ontvangen, maar alleen om ervan te genieten

Je kunt controleren of je in dezelfde richting als dat Veld gefocust bent door de eigenschap van geven te gebruiken als je probeert om je met anderen te verbinden. Dan zul je ontdekken of je je werkelijk wilt verbinden of niet, of je geven en liefde nodig hebt of niet.

Pas als wij ermee beginnen om ons, boven ons ego uit, te verbinden in de groep, zullen wij de innerlijke eigenschappen ontvangen die nodig zijn voor contact met het hogere Veld, met de Schepper, en wij zullen Hem vragen om de kracht van correctie. Daarom is het werk in de groep de essentiële, eerste voorwaarde. Daarom staat er geschreven: “Van de liefde voor het schepsel naar de liefde voor de Schepper”.

Daarom vond het breken van de verlangens plaats, zodat wij in het werk met anderen in staat zullen zijn om te ervaren, dat de eigenschap van geven noodzakelijk is en dat wij er behoefte aan hebben. Het allerbelangrijkste is het verlangen om belangeloos te leren geven.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/21/12, Shamati #30

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

In het Nieuws (van Workers World): “Sinds de laatste telling van het Census Bureau, zijn er bijna 19 miljoen leegstaande woningen in de Verenigde Staten.

“Vele ervan zijn gloednieuw, maar er zijn geen kopers, mensen kunnen het zich niet meer veroorloven. Andere huizen, waar jarenlang mensen in hebben gewoond, staan nu leeg nadat de bewoners uit hun huis werden gezet en hun bezittingen op straat werden gedumpt door deurwaarders.

“Als er gemiddeld in elke wooneenheid drie mensen zouden wonen, zouden er volgens bovenstaande statistiek ten minste 57 miljoen mensen in de VS, die nu dakloos zijn, in opvang wonen, met z’n tweeën of drieën bij familieleden of vrienden wonen, of in caravans, campers of andere voertuigen, een echt huis kunnen hebben om in te wonen.”

Mijn commentaar: Dit zal alleen maar toenemen, totdat de mensheid besluit dat het noodzakelijk is om de houding naar de wereld te veranderen van ontvangen naar geven, van egoïsme naar participatie, eenheid en liefde.

Filed under: Crisis, Economie, Eenheid, Nieuws - Geen reacties→

Vraag: Wat voor soort inspanningen zijn er nodig om in spiritualiteit verder te komen? Kan ik een vriend daarbij helpen of pak ik daarmee het werk van hem af dat hij moet doen?

Antwoord: Inspanningen gaan over alles wat boven mijn menselijke mogelijkheden ligt. Ik kan iemand anders niet helpen om zijn werk af te maken, maar ik kan wel een voorbeeld voor hem zijn, zodat het voor hem gemakkelijker zal zijn om zich in te spannen.

Op die manier pak ik zijn werk niet af, maar help ik hem juist. Hoe meer we elkaar helpen door een voorbeeld te zijn, zodat het voor een vriend zelfs gemakkelijker zal worden om zich in te spannen, hoe efficiënter we verder zullen komen.

Op deze manier ruilen we fysieke inspanning in voor spirituele inspanning! Dan lijkt het fysieke werk heel moeilijk, maar het spirituele werk lijkt heel gemakkelijk, omdat je de kracht van de groep eraan toevoegt. Het resultaat ervan is, dat je een last van 100 ton in beweging moet krijgen en dat je deze last ook in beweging krijgt, maar je hebt daarbij de hulp van een miljoen mensen, die samen met jou de last vooruit duwen.

Je hoeft het gewicht van de last van 100 ton niet te voelen. Deze 100 ton zijn noodzakelijk, want alleen daardoor zul je in verbinding komen met een miljoen mensen.

Daarom is zinloos lijden niet nodig, alles wat we hebben te doen is begrijpen waarom we lijden.

Als je in een bepaalde situatie moeilijkheden voelt, pijn, weerstand en verdriet, betekent het dat je je niet op de juiste manier inspant. Zoals er geschreven staat: “Je hebt Mij niet aangeroepen, O Jacob”. Als je met veel inspanning en zweet de last draagt die je door de Schepper wordt gegeven, betekent dat, dat je je niet op de juiste manier inspant, dan behoort deze last aan iemand anders, niet aan de Schepper.

Het plezier in het werk bestaat eruit te weten voor Wie we ons inspannen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/15/12, Shamati #117

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

In het Nieuws (van Euronews): “De financiële crisis in Griekenland geeft een extra impuls aan racistisch geweld, volgens een rapport van het VN-Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen.

“De alarmklok luidt wat betreft aanvallen op immigranten, voor wie het land sinds lange tijd een toegangspoort is naar Europa.

“Giorgos Tsarbopoulos, hoofd van het UNHCR in Griekenland, zei onlangs: ‘De economische situatie heeft een sfeer gecreëerd van slogans, xenofobe retoriek en eenvoudige oplossingen die natuurlijk geen oplossingen zijn, zoals: ‘schop ze eruit, laten we het recht in eigen handen nemen’, dit ontstaat gemakkelijker onder een bevolking die problemen heeft met betrekking tot veiligheid en openbare orde.

“De afgelopen weken heeft de regering illegale immigranten in nieuwe detentiekampen ondergebracht. Maar gebrek aan middelen maakt het moeilijker om hen te repatriëren of asielverzoeken te behandelen.”

Mijn Commentaar: De toename van nazi-organisaties en -partijen is al gewoon geworden. Alles verloopt volgens het Kabbalistische scenario, maar dan wel volgens de slechte optie ervan: volgens de weg van het lijden, in plaats van het pad van Licht, de gelijkenis met het Licht, via educatie van de mensheid over integratie en eenwording.

Filed under: Crisis, Economie, Educatie, Eenheid, Integrale Opvoeding, Nieuws - Geen reacties→

   Gewoonlijk bevinden wij ons op één van de volgende drie niveaus met betrekking tot onze vrienden:

1. De vriend en de groep zijn groter zijn dan wij, met andere woorden: wij beschouwen onze vrienden en de groep als hoger dan wijzelf, om hun grootheid te voelen.

2. De vrienden en de groep zijn op een lager niveau dan wij.

3. Zij zijn gelijk aan ons.

Als ik hen beschouw als groter dan mezelf, plaats ik me in een situatie waarin ik van hen kan leren, van hen kan ontvangen wat zij hebben, zoals iemand die klein is leert van iemand die groter is. Ze zijn in staat om mij te beïnvloeden. Ik ontvang hun energie, kracht en enthousiasme.

Als ik hen beschouw als kleiner dan mezelf ben ik in staat om aan hen te geven, zoals een groot mens geeft aan een kind.

Ik voel in beide gevallen een bepaalde vorm van communicatie met hen, als ik van hen de grootheid van het Doel ontvang, en ook als ik hen deze grootheid kan laten ervaren door de kracht die ik heb, door wat ik doe voor de grootheid van het Doel, de grootheid van eenheid. Dit alles vindt plaats om tot een staat te komen, waarin ik mij aan hen gelijk voel. Dan zijn we echt vrienden.

Wanneer ik hen boven mij ervaar zijn zij mijn leraar. Wanneer zij lager zijn dan ik, zijn zij de studenten. Alleen als we gelijk zijn aan elkaar zijn we vrienden. Op deze manier stemmen we onze gedachten af op de groep. En ik ben altijd oplettend: waar kan ik iets toevoegen, wat kan ik ontvangen en waar kan ik volledig aan hen gelijk worden.

Deze vergelijking moet ik altijd als doel hebben. En de staat waarin ik beneden of boven hen ben, is de staat waarin ik mij op hen afstem.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Eenheid, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Moeten we tijdens de workshop aan de groepen denken die we niet op het scherm zien?

Antwoord: Nee. Dat is niet nodig, dat leidt juist af! Hoe lang kun je aan anderen denken? Je hoeft ze alleen maar te voelen, dat is alles!

We moeten voelen dat zij met ons samen zijn, dat we allemaal samen zijn in één gedachte, in één spirituele ruimte.

De spirituele ruimte is de ruimte, die bestaat uit gedachten en gevoelens, hart en verstand, de informatieve laag rondom de wereld. Daarin zijn we allemaal samen, omdat we één mind hebben, we voelen hetzelfde doel.

Wat zou het zien van de mensen op het beeldscherm mij geven? Waarvoor is het nodig dat ik gezichten en lichamen zie of dat ik lees, dat ik nu Krasnoyarsk, Tallinn of een andere stad zie? Wat is er voor verschil tussen waar zij zitten en wij? Ik voel de verlangens die zich tot een eenheid vormen en zo tot één geweldig groot verlangen worden: dit is het allerbelangrijkste.

From “Questions About the Workshops” 5/25/12

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Als de spirituele vonk zo’n grote kracht heeft, waarom wordt dan niet de gehele vonk aan een mens gegeven, in plaats van het feit dat er voortdurend schommelingen in zijn, soms naar boven en soms naar beneden.

Antwoord: De reden hiervan is, dat een mens de verantwoordelijkheid heeft om de juiste verbinding te maken tussen het verlangen om te genieten en de spirituele vonk. Enerzijds is er de Schepper, de spirituele vonk en anderzijds is er het schepsel, het verlangen om te genieten. Ik moet ze met elkaar verbinden, de één in de ander kleden.

Mijn werkelijke ik, het materiaal dat ons door de natuur gegeven is, is het verlangen om te genieten. Maar nu word ik verlicht door de spirituele vonk en ik dreig mijn hoofd te verliezen, want ik weet niet waar ik naar streef, wat die spirituele wereld kan zijn, die zich – ik weet niet waar – bevindt. Een mens die deze aantrekkingskracht de eerste keer gevoeld heeft, verliest zijn evenwicht en zijn realiteitsbesef. Daarom lijkt onze hele wereld nu kwetsbaar en ontredderd.

Het is ons werk om een groot Licht van NRNHY te onthullen, in plaats van een vonk en om de volledige diepte van het verlangen te bereiken en deze twee met elkaar te verbinden, zodat het verlangen de vorm van het Licht verkrijgt en zich erin kan kleden. Dan zal het een kli (vat), een gewaad voor het Licht worden en zullen wij niet een kleine lichtvonk onthullen, maar Licht dat 620 maal krachtiger is.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/6/12, Shamati, #21

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

In het Nieuws (van Bloomberg Businessweek): “Het is net na lunchtijd op een druilerige dag in de Amsterdamse wijk Bos en Lommer, de rij mensen die staan te wachten om hun tas te vullen met gratis rijst, sap, aardappelen en brood, wordt steeds langer.

“Deze markt is één van de 135 voedselbanken in Nederland waar mensen proberen te overleven met minder dan € 180 ($ 234) per maand, de grens om in aanmerking te komen voor steun. De organisatoren zeggen, dat de vraag naar de dienstverlening in het eerste kwartaal met 20 procent is gestegen.

“Europeanen veranderen overal van baan, van huis en van gewoonten om zich aan te passen aan lagere inkomsten, verschuivende markten en de vertraging van de economie.

“De crisis staat nu voor de deur in de landen die voorheen als onkwetsbaar werden beschouwd, zoals Nederland.

“De rijen zullen steeds langer worden als meer mensen hun baan verliezen en moeite hebben met het betalen van hun huur of de hypotheeklasten,” zegt Piet van Diepen, een bestuurslid van de voedselbank.

“In Nederland krijgen meer dan 23.000 mensen hulp van de voedselbank,” zegt hij. De aantallen worden ook steeds groter in landen zoals Groot-Brittannië, waar uit de cijfers van deze maand bleek, dat de economie is teruggevallen in een recessie, samen met de grootste bezuinigingen vergeleken met de 10 grootste EU-landen.”

Mijn Commentaar: Dit zou een aanleiding kunnen zijn om deze mensen naar cursussen over integrale educatie te sturen. Binnen een paar maanden zou het gezicht van Europa kunnen veranderen. Sociale verhoudingen, wederzijdse verantwoordelijkheid, communicatie en het gevoel een gemeenschap te zijn, zouden leiden tot gelijkvormigheid aan de fundamentele wet van de natuur: eenheid en samenwerking.

Dan zouden we merken, dat de sociale en politieke spanningen afnemen, en we zouden nieuwe mechanismen ontdekken om het maatschappelijk leven te reguleren. Zoals Baal HaSulam schrijft: het land dat beslist om het systeem van een verenigde maatschappij te implementeren door de educatie van haar burgers, zal uitgroeien tot het meest welvarende land in de wereld en in een paar maanden tijd tot een voorbeeld.

Filed under: Crisis, Economie, Eenheid, Integrale Opvoeding, Nieuws - Geen reacties→

Vraag: Conventies, waar we actief de workshops hebben toegepast als een middel om ons met elkaar te verenigen, hebben verbluffende resultaten opgeleverd.

Sommige vrienden, die in het verleden geen gemeenschappelijke taal konden vinden, waren plotseling in staat om zich met elkaar te verbinden door boven hun persoonlijke verschillen uit te stijgen. Tegelijkertijd waren er echter ook mensen die dit proces niet in konden gaan, zij konden zich er niet toe zetten om in de kring te gaan zitten.

Antwoord: Er vindt een reactie van afwijzing plaats. Deze mensen hebben een goed, gezond egoïsme. Ze zullen ook verder komen, maar we moeten geduldig zijn en hen niet dwingen! Geleidelijk aan zal het in hen veranderen, als gevolg van de invloed van het gemeenschappelijke veld. Ik ken deze problemen, vele ervan heb ik zelf ervaren, op verschillende manieren. In het algemeen gesproken is dit alles legitiem.

Deze vrienden moeten in allerlei omstandigheden, op verschillende manieren die mogelijk zijn, in verschillende vormen, deelnemen aan gemeenschappelijke activiteiten, ze kunnen het dan op een puur mechanische manier doen, ze kunnen helpen, achter hun computer zitten, helpen met de algemene verbinding tussen de groepen. Het maakt niet uit wat ze doen. Geleidelijk aan zal het ontstaan.

Er zijn vormen van egoïsme, waarvoor het heel moeilijk is om contact te leggen. Zelfs samen in een kring zitten en alleen maar op een mechanische manier ergens over praten is niet zo gemakkelijk. In dit opzicht moeten we een ander mens altijd helpen en proberen om hem te rechtvaardigen.

From the Virtual Lesson 5/20/12, “Fundamentals of Kabbalah”

Filed under: Eenheid, Egoïsme, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Een spirituele handeling verschilt van een handeling in de materiële wereld. Een spirituele daad vindt altijd plaats via de Hogere. Daarom kan ik mij niet vanuit mijzelf met anderen verbinden. Ik span mij in om aan de Hogere te vragen om mij met anderen te verbinden.

Hoe kan ik een gebed laten opstijgen? Ik kan de Schepper geen kaartje sturen of een bericht. Daarom vraag ik aan de Schepper om mij te helpen om een staat van gebed te bereiken.

Alles vindt plaats via de Hogere, ik voer geen enkele actie zelf uit. Mijn werk bestaat alleen uit het voorbereiden van de ‘halve munt’. Vooruitgang is juist daarin zichtbaar, dat een mens voortdurend beseft, dat hij alles alleen doet met de Hogere. Het lijkt op een tussenstation dat zich voor mij bevindt, waar ik al mijn handelingen doorheen laat gaan.

Alleen als mijn handelingen via de Schepper plaatsvinden, voegt Hij er kracht aan toe en geeft Hij mij antwoord. Ik moet met Hem mijn daden verrichten. Dit heeft betrekking op elke daad en elke gedachte, ‘voor’ of ‘tegen’. Alleen door dit te willen komen wij tot hechting aan Hem.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/29/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Innerlijk Werk - Geen reacties→