![]()
We bestaan in een systeem genoemd de enige schepping, Ziel of Adam. Dit systeem werd gecreëerd door de Schepper. We zijn erin verbonden door permanente verbanden net zoals de organen in een lichaaam. Onze wederzijdse verbinding is vervuld met het leven van dit systeem: Licht. Het systeem wordt genoemd de Wereld van Oneindigheid om alles erin onbegrensd en perfect is.
In de Wereld van Oneindigheid, zijn al zijn onderdelen verbonden door liefde en vervuld met het Oneindige Licht. Echter bedekt de Schepper deze oneindige wereld met filters, een na de ander, alsof alles verpest wordt. Het lijkt op het schilderen van een prachtig schilderij en daarna een vuil, plastic folie erover leggen, dat het hele beeld verpest. Dan, na andere, 125 extra lagen, ziet het originele beeld er nog viezer uit. Dit zijn de 125 lagen die de eigenschappen van de schenking en liefde, die ons binnen het systeem van de Wereld van Oneindigheid met elkaar verbinden, verminderen.
We bevinden ons in de uiterste laag en we nemen de voorafgaande lagen helemaal niet. Binnen onze laag, is het systeem van de verbinding helemaal verpest. In plaats van het voelen van de liefde die ons in de Wereld van Oneindigheid met elkaar verbindt, haten we elkaar en nemen we onze wederzijdse verbinding niet waar, en zijn we verdeeld, afgescheiden en gebroken. Van deze lage toestand, wenst de Schepper ons terug te brengen naar de eerste staat, die verlicht en goed is, zodat we door al deze lagen, filters en werelden (wereld in het Hebreeuws betekent Olam, verborgen) terug gaan naar de oneindigheid.
Daarom roept de Schepper ons en doet Hij ons ontwake. Hiervoor ontwikkelde Hij ons door middel van het egoïsme, zodat we meer zouden begrijpen en voelen en ons leven beter zouden inrichten. Echer als we een bepaalde rijpheid bereiken, begint de Schepper ons kwalitatief te bevorderen. Het is niet genoeg voor ons om ons te ontwikkelen door ons egoïsme te vergroten. Nu moeten we gelijk aan de Schepper worden ten aanzien van onze eigenschappen, om een gelijk type en vorm van verlangen te ontvangen, en niet alleen door ons verlangen te cultiveren zoals tijdens onze gescheidenis. Dit is waarom onze huidige toestand van ontwikkeling zo bijzonder is.
Door een inspanning te leveren om ons zelf af te stemmen op de meest binnenste laag, door sterk met elkaar verbonden te raken, trekken we het Licht van de Schepper aan, wat op ons van veraf neerschijnt in de vorm van het Omringende Licht – Ohr Makif. We worden hierdoor gecorrigeerd zodat liefde en schenking tussen ons zullen regeren.

Als een persoon stijgt van één niveau naar de volgende en door verschillende staten gaat, moet hij niet vergeten dat er alleen maar één kracht in realiteit is. Het is niet hij of de omgeving, maar alleen de Hogere Kracht, de alles omvattende Natuur, de Schepper, die al deze staten voor hem organiseert en hij bestaat in verbinding met Hem.
Het is waar dat ik mezelf lager moet maken voor de omgeving en dat ik de boeken moet studeren die geschreven waren door wijze mensen, Kabbalisten, en dat ik mezelf voordurend opnieuw moet opbouwen. Maar door al deze middelen, deze bedekking, dit gehele theater, ben ik verbonden met de enige Bestuurder die alles regelt door de regel, “Thou hast hemmed me in behind and before.”
Dan ga ik niet alleen door de niveaus en staten of bouw een relatie met de groep, maar ik ben altijd verbonden met Hem door alle middelen die Hij tussen ons plaatst. Ze zijn als adapters die me helpen Hem te onthullen. Geleidelijk, als ik ze studeer, kan ik al deze belemmeringen en niveaus van verhulling zien tussen Hem en mij als bedoeld om mij te helpen veranderen, zodat ik steeds meer gelijk aan Hem wordt, aan de Bestuurder die alles voor mij organiseert.
Dan begin ik de omgeving waar de nemen, de atmosfeer, de vrienden, studie en leraar, als zijn vertegenwoordigers. Ik stop dan met enig belang en bestaan aan hen te hechten en geleidelijk zullen ze voor mijn ogen verdwijnen. Ik zie ze niet langer alsof ze eigen krachten, macht en invloed hebben.
Ik breng ze steeds meer in verband met de Schepper en tot dit niveau, rechtvaardig ik hen en de Schepper, die op deze manier met mij omgaat. Dit is hoe ik een verbinding met Hem bereik. Dan hou ik van iedereen, sinds ze me geholpen hebben om verbondenheid met Hem te bereiken. De hele wereld is dan genaamd “de heilige “Shechina“- één verlangen, waarin het Licht alles vult. En dit verlangen is van mij.

Wie is Hij, de Schepper? De Schepper is mijn innerlijke sensatie van mijn volgende verheven staat, voor zover ik het mij kan voorstellen. Iedere keer dat ik verander, zie ik de Schepper op een nieuwe manier. Dit is waarom Hij Bo-reh (kom en zie) wordt genoemd.
We moeten begrijpen dat er niets onvoorwaardelijk en onveranderlijk is. Alles hangt af van het begrip van een persoon, zijn waarneming en bereiking. In de realiteit is geen eeuwig en onveranderlijke waarheid. We moeten klaar zijn voor deze verandering in waarneming. Iets dat zwart was zal wit worden en andersom. De hele houding, evaluatie, en kijk op dingen zal veranderen.
Het lijkt voor ons dat dit nogal een onzeker systeem is, dat geen stevige basis heeft. Aan de andere kant geeft het ons een nieuw, compleet uniek fundament, die vertrouwen boven reden wordt genoemd. Met andere woorden, in de egoïstische verlangens is het onmogelijk om enige concrete kennis te ontvangen die in steen gegraveerd zou kunnen worden en nooit zal veranderen.
Deze veranderende waarheid duwt een persoon eigenlijk vooruit om te zoeken naar vaste grond. En de zoektocht leidt naar het ontdekken dat de enige onwrikbare waarheid in de spirituele wereld onthuld wordt. De vaste grond wordt gevonden in vertrouwen, in de kracht van geven, in plaats van in de kracht om te ontvangen. Het is onthuld in de feiten die boven mijn sensatie en verstand zijn – op het niveau van geven, Bina.
Plotseling wordt het duidelijk dat er geen dingen zijn die elkaar ontbinden, geen dingen die tegenovergesteld zijn aan elkaar en wordt er onthuld dat door met elkaar te verbinden en elkaar aan te vullen, we deel worden van de ene, perfecte volledigheid. Men ziet dat Farao, de Schepper, de persoon zelf en de Slang allen deel zijn van het ene geheel. Deze perfectie wordt aan een persoon onthuld als een stug en onveranderbare basis voor al zijn acties.

Omdat de wetenschap van Kabbalah alleen spreekt over wat er in ons bestaat, wordt het de innerlijke Thora genoemd, een innerlijke wijsheid. In realiteit bestaan onze lichamen en al deze materie niet. Daarom wordt deze wereld een denkbeeldige wereld genoemd. Zodra we de realiteit op de juiste manier waarnemen, beginnen we te voelen dat dit alles alleen in ons verlangen bestaat. Ons verlangen geeft ons verschillende niveaus van perceptie die bestaan als de levenloos natuur, planten, dieren en mensen. Dit zij eigenlijk verschillende fenomenen in het verlangen.
We moeten ons realiseren dat we binnen in een matrix van gevoelens leven waarin alles exclusief bestaat in onze sensatie. Dit betekent dat er het verlangen om plezier te ontvangen is, welke het fenomeen waarneemt dat hierin gebeurt. Daarom is het voor ons belangrijk om dit niet te vergeten, sinds deze aanpak naar de perceptie van realiteit, dat “alles van mij afhangt, beter dan wat zich buiten mij bevindt”, ons stuurt naar onze innerlijke correctie.
We nemen onszelf waar in onze verlangens op de achtergrond van het witte Hogere Licht. Alles is op de achtergrond van het Hogere Licht. De Oneindige Wereld is gewoon het witte Hogere Licht. We zien onszelf daar niet, omdat we dezelfde staat bereiken, waarneming, realiteit en de kwaliteiten, als het Licht.
Ondertussen, de 125 niveaus door welke we zijn neergedaald uit deze toestand zijn de niveaus van een steeds groter wordende afstand van het witte Licht, op de achtergrond waar we onszelf kunnen zien. Daarom is alles wat we rond ons heen kunnen zien ons verlangen welke de levenloos, planten, dieren en menselijk niveau omvat. Dit zijn de 4 niveaus van Aviut (ruwheid van verlangen) in al zijn verschillende innerlijke vormen en welke de metingen zijn van onze verschillen van het witte Licht.
Deze afbeeldingen zijn in werkelijkheid onze realiteit, welke aan ons wordt getoond in de vormen van deze wereld. Onze constante inspanning is dus de ware realiteit te onthullen, te verbinden met de juiste afbeelding van de werkelijkheid, dwingen ons onszelf te corrigeren en te verbeteren en door dit te doen te zien dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.
Des te meer we verbinden met elkaar en afstemmen op het witte Licht, des te meer gaan wij voorruit naar onze eeuwige en perfecte leven in de Oneindige Wereld. En al deze fenomenen welke we zien en waarnemen als buiten ons zal voorbij gaan als in een droom.
In werkelijkheid leven we alleen binnen in het witte Licht.
Dit fundamentele punt in de wetenschap van Kabbalah is ontzettend belangrijk, sinds dit de wetenschap van Kabbalah gescheiden houdt van alle geloven, godsdiensten, filosofische leren en verschillende methoden. De wetenschap van Kabbalah verteld een persoon dat hij alleen zijn verlangen moet corrigeren, het gelijk maken aan het witte Licht. Geen lichamelijke uitwendige acties hebben hier iets mee te maken.

Wanneer we het pad van Kabbalah beginnen, gaan we ons geleidelijk aan realiseren dat onze waarneming en werkelijkheid verdeeld is in een innerlijke wereld en een uiterlijke wereld, waarbij de buitenste of externe wereld vreemd voor ons lijkt. Daarom bekijken we deze wereld niet met liefdevolle ogen en zien we niet hoe prachtig het is, hoe een moeder naar haar kind kijkt bijvoorbeeld.
In werkelijkheid is het echter in ons belang dat wij waren gecreëerd met dit dubbele beeld, waardoor we ons egoïsme kunnen behandelen als iets vreemds. Hierdoor ontdekken wij onze fouten en corrupties die verbonden zijn met ons egoïsme en dat dit alles zich in onszelf bevindt. Het is echt een wonder wanneer we ons realiseren dat al het kwaad, die we buiten ons zien, in feite van onszelf is, omdat het ons in staat stelt om onze focus te veranderen van de buitenkant proberen te veranderen naar in plaats hiervan onszelf te willen veranderen.
Deze dubbele waarneming is afkomstig van de eerste tegenstelling tussen het punt van creatie welke ontstond “Uit het Niets” en het Licht. Deze tegenstrijdigheid forceerde onze waarneming in twee delen te splitsen – innerlijk en uiterlijk. In andere woorden, we zien onszelf aan de buitenkant (alsof het niet ons is) en dan absorberen wij alles innerlijk. Maar als wij erkennen dat al het haat en kwaad dat wij waarnemen als buiten ons, in werkelijkheid in onszelf is, verbinden we dit met de kleinste vonk van onze ziel (de punt in het hart) en het resultaat is een gecorrigeerde Kli.
Het is vergelijkbaar met het ontwikkelen van een foto, welke een negatief in een positief verandert. Er is niet anders nodig dan onze perspectief te veranderen en bij dit beginnen we alles te zien in wat is genaamd “het Reflecterende Licht”.
Onze waarneming is gebouwd met behulp van geluiden, smaken, visuele beelden, reuk en alle andere lichamelijke sensoren. Onze waarneming definieert overigens ook de niveaus voor ons verlangen naar eten, sex, geld, macht en kennis. Dit zijn “Externe Vervullingen” die we in onszelf moeten vinden. Daarom kan hetzelfde principe toegepast worden, niet alleen in onze Kelim, maar ook naar de Lichten. Op dit moment is het nog moeilijk te begrijpen, maar als wij spiritualiteit waar beginnen te nemen kunnen wij de wereld op deze manier voelen en dan zal alles duidelijk worden.

Een vraag die ik gekregen heb: Is de hele menselijke geschiedenis alleen maar iets wat binnen in me verschijnt?
Mijn Antwoord: Ik neem de realiteit alleen hier en nu waar. Ik verbeeld het me dat er een geschiedenis “gedurende de tijd” plaats vind, dat er iets is “geweest” en “zal zijn” – echter is dit alles niets meer dan mijn verbeelding. Is dit écht in het verleden gebeurd? Het heeft alleen in mijn bewustzijn plaats gevonden; ik heb het als gebeurd waargenomen. Echter bestaat er niets buiten me om; alles bestaat alleen binnen in mijn wens om te genieten.
Geschiedenis is een proces waarvan ik het me inbeeld dat het over tijd plaats vindt. Maar er is geen tijd! Er is geen beweging, er is geen ruimte – ik verbeeld me dit alleen. Er is alleen een “plek” genoemd “wens om te genieten” en om dit verlangen heen zijn er opnames van informatie genoemd Reshimot
die elkaar opvolgen, net als een filmrol die onthuld wordt en me het gevoel geeft dat ik binnen deze film in besta.
Binnen in mijn verlangen, wordt de hele werkelijkheid verdeeld in “ik” en “de rest van de natuur”, waar onder de levenloze objecten, planten, dieren en mensen. Deze verdeling in twee ver van elkaar verwijderde en tegenovergestelde delen werd met opzet in me geschapen, zodat ik mijn ego zou corrigeren door deze twee delen van mijn verlangen met elkaar te verenigen.
Een deel van mijn verlangen haat het andere deel, omdat dit deel als extern op me overkomt, net zoals mensen om me heen, en het andere deel lijkt innerlijk, ofwel ik. Dit is waarom ik anderen afwijs en dingen doe die mij lijken te baten.
Als het resultaat van mijn studie, moet ik begrijpen dat de dingen die voor me extern lijken, alleen zo eruit zien zodat ik deze verdeling zou overwinnen en mijn verlangen zou corrigeren. Ik moet mijn verlangen veranderen naar een verlangen om te schenken door het verschil niet meer te zien tussen mijn twee verlangens – het uiterlijke en het innerlijk. Hierin zit mijn redding, die me in staat stelt om uit mijn huidige egoïstische toestand te komen en schenking te verwerven, en daarbij een nieuwe werkelijkheid in te gaan. Door de intentie om te schenken te verkrijgen, zal ik de spirituele wereld voelen.
Dit betekent niet dat ik hier en nu door voorbereiding ga en later “overgeplaatst” zal worden naar een andere plek. Het betekent eerder dat in de mate waarin ik liefde voor je onthul, in plaats van de haat, ik de spirituele wereld, ofwel de toekomstige wereld zal beginnen te voelen. Het bestaat uit de verlangens die ik aan mezelf hecht. Ik moet dus niet op zoek gaan naar verre werelden, omdat alles hier is. Alles is gelegen in de verbinding tussen mij en degenen die ver en haatdragend op me overkomen.
Later zal ik er achter komen dat ik mezelf gehaat heb en alleen mezelf schade heb toegebracht. Des te meer schade ik aan anderen heb toegebracht, des te meer ik mezelf later zal moeten corrigeren.

We beseffen niet hoe onderling verbonden we zijn. Ik ben met anderen verbonden door middel van duizenden verschillende links: in verlangens, in intenties, in gedachten, in inspanningen, in alles – als één lichaam.
Een heel systeem wordt onderscheiden doordat alle veranderingen in één van zijn elementen het hele systeem veranderen – en het kan ook niet anders, aangezien het systeem dan niet volledig zou zijn.
Om globaal te zijn betekent verbonden van alle kanten, in alle opzichten, in alles. Wegens deze verbinding omvat elke persoon iedereen in zichzelf. Ik ben ik en anderen zitten in me, en hij is hij en anderen zijn in hem, en zo in iedereen.
Maar we corrigeren niet het systeem zelf; we onthullen alleen de verbinding die al bestaat in de Wereld van Oneindigheid.
Het wordt genoemd de correctie van de breuk, die alleen gevoeld wordt ten opzichte van ons. Het is de correctie van onze visie, perceptie.
Als we de verbindingen corrigeren en het systeem beginnen te begrijpen, zullen we ontdekken dat er geen aparte onderdelen besaan. Als we dichterbij de Oneindigheid komen, voelen we dat er geen aparte delen zijn, alleen het geheel. Alles is zo met elkaar verweven dat het onmogelijk is, om het een van het ander te scheiden.

De wereld is verdeeld in een open en verborgen deel voor iedereen. Het open deel is dat we door onze zintuigen en het verstand er achter waarnemen. We kunnen het onderzoeken en op onze conclusies vertrouwen. Door de wereld via de wetenschappen te bestuderen, helpt dit me om de grenzen van het onthulde deel van de wereld te verbreden; geleidelijk zullen delen van de verborgen wereld aan me onthuld worden. Ik onthul niet alleen de wereld direct, maar ik kan ook op mensen vertrouwen die deze wereld bestudeerd hebben, zoals artsen en wetenschappers. Ik kan hun kennis gebruiken als mijn eigen. Ik kan tenslotte de hele wereld niet zelf ontdekken tijdens mijn korte leven.
Zelfs als ik alles wat ik kan zou verwerven, zou de wereld nog steeds ten aanzien van mij verdeeld worden in een verborgen en onthuld deel. Dit is omdat er een deel van de wereld is dat nooit aan me openbaar gemaakt zal worden, binnen in mijn gevoelens. Het zal nooit onthuld worden door een wetenschap, zelfs niet ver in het verleden. Dit komt doordat het onmogelijk is voor ons om dat deel van de wereld waar te nemen, en als we iets niet waarnemen, kunnen we het niet bestuderen of het ons voorstellen.
Dit deel van de werkelijkheid dat verborgen is voor mijn directe verworvenheid, wordt onthuld met behulp van de wetenschap van Kabbalah. Door het advies op te volgen van de mensen die het reeds onthuld hebben, onthul ik het ook en verbreed ik mijn verworvenheid om de hele bestaande werkelijkheid te omvatten, wat dus de Schepper genoemd wordt.

Een vraag die ik heb gekregen: Als we verder gaan vanaf de laatste aanname, dat er twee werkelijkheden zijn, fysieke en spirituele, dan volgt het dat er ook twee geschiedenissen zouden moeten zijn. De geschiedenis van de stoffelijke, fysieke wereld en een spiritueel niveau van de geschiedenis, toch?
Mijn Antwoord: Ze zijn hetzelfde omdat de spirituele wereld de “basis” is waarop onze materiële wereld rust. Dit wil zeggen dat onze wereld op een net van krachten bestaat, die we niet kunnen voelen. We noemen deze krachten “spiritueel” omdat ze boven onze zintuigen uitstijgen, en te subtiel zijn om ze te kunnen waarnemen. We hebben simpelweg nog niet geleerd hoe wij ze moeten waarnemen. Maar het zijn alleen deze krachten die alles bepalen dat plaats vindt in de stoffelijke wereld, en deze wereld is een weerspiegeling van deze krachten.
Vervolg van de vraag: Maar in wetenschap leiden we zaken af, alleen gebaseerd op de oorzaak gevolg relaties van deze wereld. Hoe heeft de spirituele wereld hiermee te maken?
Mijn Antwoord: Denk er op deze manier aan: een klein kind komt bij een kraan die in een muur gebouwd is, opent het en vult de kop met water. Hij denkt dat de wereld op deze wereld in elkaar zit: hij gelooft dat het water simpelweg uit de kraan in de muur vloeit. Maar wat er achter de muur bestaat gaat aan zijn bevattingsvermogen voorbij. Voor hem is de kraan de bron van water.
En dit is precies de wijze waarop de aardse wetenschappen alles wat ons overkomt waarnemen, aangezien ze nooit voorbij de “muur” van onze wereld zien. Dus wat gebeurt er eigenlijk achter de “muur”? Dit wordt door de wetenschap van Kabbalah uitgelegd.
Verwante Materialen (Engelstalig):
Laitman.com Post: The Connection Between Spirituality and Corporeality
Laitman.com Post: The Journey To Infinity Starts With A Point Of The Soul
Laitman.com Post: The Spiritual Revolution Is Unlike Any Other
Article: “Matter and Form in Kabbalah”
Baal HaSulam Article: “Introduction to The Book of Zohar”