Vraag: Waarom schrijft Baal HaSulam in zijn ‘Introductie tot de Studie van de Tien Sefirot’ over het verboden deel in de wijsheid van Kabbalah: dat Kabbalisten kunnen onthullen wat tot de ‘Smaken van de Torah’ behoort, maar dat zij het deel dat tot de eerste drie Sefirot behoort, tot het ‘hoofd van de Partzuf’, niet kunnen ontsluiten?

Antwoord: Zelfs als Kabbalisten spreken over iets dat ‘verboden’ is, kunnen we er niets van begrijpen. Het is hetzelfde als wanneer je over van alles praat in de nabijheid van een baby, je hoeft niet voorzichtig te zijn, want het kind zal er niets van horen of begrijpen. De woorden die hij hoort kan hij niet met elkaar verbinden tot iets van betekenis. Als wij Het Boek de Zohar lezen is het net zo, de losse woorden zijn begrijpelijk, maar samen vormen ze voor ons onbegrijpelijke zinnen.

‘De geheimen van de Torah’ bestaan niet uit informatie die zorgvuldig voor ons verborgen wordt gehouden. Onze hersenen kunnen het eenvoudig niet bevatten, ze bevinden zich nu op het gewone, dierlijke niveau. Voor ons blijft het dus geheim, en zo is dat met de hele werkelijkheid. Maar het is allemaal binnen je bereik, kijk maar! Zie je er iets van? Wie kun je het kwalijk nemen dat de middelen om dit waar te nemen niet tot je beschikking staan? Ontwikkel ze en je zult de werkelijkheid zien. Zo is het ook met de ‘geheimen van de Torah’.

In de ‘Studie van de Tien Sefirot’ bestuderen we wat tot het hoofd van de wereld Atzilut behoort, het hoofd van Arich Anpin en we weten dat daar de delen van RADLA (Reish delo Eiyada) zijn, delen van de ‘hersenen’ ervan (Mocha de Avirah, Kruma de Avirah) die voor ons in het Hoge Licht verborgen zijn. Maar we bestuderen alles wat tot de ‘smaken van de Torah’ behoort, maar niet de ‘geheimen’ in dit systeem. Het verschil daartussen is, dat de ‘smaken’ betrekking hebben op de gedachten van het schepsel en de ‘geheimen van de Torah’ hebben betrekking op de gedachten van de Schepper.

Het zou niet nodig zijn om dit te noemen, als er geen mensen waren die beweren dat het verboden is om de wijsheid van Kabbalah te bestuderen, omdat het een geheim is. Het gaat niet over geheimen, integendeel, de wijsheid van Kabbalah onthult ons de werkelijkheid! En niet zoiets als ‘verboden geheimen’. Om de geheimen te ontdekken moet je ze zelf bereiken door je kelim (vaten) voor te bereiden, je verlangens, je kelim van waarneming. Als je alle verlangens die tot de zeven lagere Sefirot (ZAT) behoren voorbereidt, tot de volledige hoogte van de spirituele ladder, begin je het bovenste gedeelte (GAR) te ontdekken. Je zult rijp zijn voor deze onthulling en dit geheim zelf ontdekken.

Ieder niveau van de 125 niveaus is in twee delen verdeeld: het hogere en het lagere (GAR en ZAT). Het lagere deel van elk niveau kan bereikt worden, het getuigt van grote kracht als een mens dit bereikt, omdat hij dan ontdekt dat de daden van de Schepper goed en goedgunstig zijn. Het Licht dat zich kleedt in het hoofd van het lichaam van de spirituele Partzuf wordt ‘smaken’ genoemd, zoals er geschreven staat: ‘Proef en zie dat de Schepper goed is’.

Het bovenste deel, het hoofd van dat niveau, ontdekken we echter nog niet. Het is mogelijk het te ontdekken, nadat het lagere deel, het ‘lichaam’ ervan, gecorrigeerd is. Voorlopig is zelfs het hoofd van het laagste niveau, Malchut de Assiya, nog geheim. We kunnen over alles spreken dat tot de ‘lichamen’ behoort, over alles dat tot het schepsel behoort, tot zijn werk en zijn correctie, maar het is ‘verboden’ om over de ‘geheimen’ te spreken, over de hoofden van alle niveaus, we kunnen er helemaal niet over kunnen spreken, omdat we ze nu niet kunnen bereiken en we zouden er alleen maar door in verwarring raken. Dan zouden we over een gebied gaan spreken dat we niet kunnen waarnemen. In onze hersenen zijn geen cellen aanwezig en geen kanalen die deze hogere dimensie kunnen waarnemen. Maar langzamerhand ontwikkelen we ons en komen we dichterbij deze waarneming.

‘Het geheim niet onthullen’ betekent: ‘geen obstakel voor een blind mens neerleggen’, maar hem geleidelijk aan laten ontwikkelen, totdat hij ziende wordt. Zoals we kinderen onderwijzen en hen de tijd geven om zich te ontwikkelen, moeten ook wij ons ontwikkelen.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/10/12, “The Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Studie, Thora, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Dit weekend houden we een ‘stille zaterdag’. Hoe moeten we ons die stilte voorstellen?

Antwoord: Het gebruik om in stilte te zijn kwam door Kabbalisten in de wereld. Het wordt als een oefening toegepast op diverse terreinen die niet tot ons pad behoren, in het algemeen op het gebied van psychologie.

Als een mens iets nieuws wil begrijpen, zijn aandacht wil richten op iets nieuws, heeft hij afzondering nodig. Hij kan zich van iedereen afzonderen door naar een plek te gaan, waar hij fysiek alleen is. Ik kan ook de stilte in mezelf vinden, waar ik een bepaalde ruimte vind en me daar verberg voor de ogen van anderen, hoewel ik fysiek door veel mensen omgeven ben. Dit alles is afhankelijk van de niveaus van een mens.

Wij willen een dergelijke oefening doen, een ‘stille verbintenis’, waarbij we zo min mogelijk spreken. Er bestaan speciale perioden, waarin mensen de Torah meer bestuderen, zich intenser verdiepen in de stof en verschillende manieren van vasten toepassen. Deze methoden halen een mens uit het ritme waaraan hij gewend is, uit de routine en helpen hem om op een wat andere manier naar de wereld en zichzelf te kijken. Hij kan zich daardoor innerlijk concentreren, focussen.

Een ‘stille zaterdag’ betekent niet, dat niemand zijn mond opendoet. Maar als we praten, praten we alleen over de studie en over wat dat inhoudt. En we spreken niet meer dan nodig is. Als het niet nodig is, denken we over dezelfde vragen na, in plaats van erover te praten. Woorden leggen de ziel van een mens bloot, zij onthullen de diepste geheimen van zijn hart. Daarom moeten we niet spreken, tenzij het ten dienste staat van correctie.

Zo zullen we de komende zaterdag doorbrengen. Alle lessen en maaltijden vinden plaats volgens het gebruikelijke schema. Een ieder beperkt zich zoveel hij kan wat spreken betreft en richt zich alleen op denken.

Concentratie op gedachten, innerlijke concentratie, heeft een veel groter effect op de wereld dan woorden. Denken is een veel grotere kracht dan spreken. Het is de hoogste kracht in een mens en daarom de meest effectieve in het alomvattende systeem van de werkelijkheid. Het is het eerste woord van de reeks: ‘denken, spreken, handelen’.

Daarom hopen we, dat we een hoger niveau van geven zullen bereiken door onze gesprekken tot een minimum te beperken.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/11/12, “The Freedom”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Het idee van zelfontplooiing is niet opvallend genoeg in onze boodschap. Wanneer iemand iets hoort over verbinding, is hij bang om zijn ‘ik’ te verliezen. …

Antwoord: Integendeel, vandaag de dag zijn mensen verslaafd aan de moderne, destructieve omgeving en tegen deze achtergrond bieden wij heel zinnige dingen: laten we werken vanuit de persoonlijke capaciteiten van ieder mens en iedereen van de normale basisbehoeften voorzien. Dan hoeven we onze middelen niet te verspillen aan oorlogen, conflicten en kredietbubbels. Daarnaast zullen we eindelijk wat vrije tijd hebben.

Hier ligt inderdaad een probleem: wat gaan we doen met de vrije tijd die we opeens zullen hebben? Hoe zullen we onszelf vervullen?

Maar wacht even, hoe vervullen we onszelf nu eigenlijk? Op het werk, waar we ongeveer tien uur per dag zwoegen voor de baas? Als iemand vrije tijd heeft, zal hij eindelijk juist zichzelf kunnen ontplooien en de mens in zichzelf kunnen vervullen.

Vandaag de dag weten we, vanwege de vervormde gewoonten die we hebben aangenomen, niet wat we met onze vrije tijd moeten beginnen. We zijn gewoon als robots geprogrammeerd: nadat we urenlang achter de computer hebben gezeten, komen we thuis en …… gaan we weer achter een andere computer zitten. Kijk eens hoe listig de maatschappij het programma van de slavernij in ons heeft geïnjecteerd. Ik eet wat iedereen eet, ik slaap als iedereen slaapt, ik doe wat iedereen doet, en dit is … mijn ‘vrije’ leven.

Denk je, dat er geen leven is zonder de egoïstische verlangens te vervullen? Hoe kun je ‘s morgens opstaan zonder weer genot na te jagen?

En wie zei je, dat je dat niet zou kunnen doen in de nieuwe samenleving? Ga je gang, doe wat je wilt, gebruik alleen je ego niet.

Wat kunnen we nog doen, als we begrijpen, dat het ego destructief is en dat het ons naar vernietiging leidt, naar conflicten? Het enige wat ons rest, is dat in balans te brengen.

Vandaag brandt het verlangen op een verkeerde manier in je. Je staat ’s morgens op en je denkt erover na hoe je anderen kunt manipuleren, hoe je ze in jouw voordeel kunt gebruiken. Maar je kunt je verlangen op een andere manier gebruiken, zonder iemand te schaden. Als je niet van plan bent om anderen schade te berokkenen, als je positief denkt, is het geen egoïsme meer, zoals nu.

Hier komen we bij de communistische zienswijze. De Sovjet-Unie bezorgde het communisme een slechte naam: ze gebruikten het als een dekmantel voor hun mislukte pogingen om een nieuwe samenleving op te bouwen. Het communisme biedt, in zijn ware betekenis, nog steeds de beste en meest geavanceerde, sociale structuur.

“Maar wat ga ik dan doen met mijn communistische vrijheid,” vraag je je af. “Wat ga ik tien uur per dag doen?” Hiermee geef je al aan, dat je nu een slaaf bent. Want alleen een slaaf weet niet wat hij moet doen, als zijn meester het hem niet vertelt.

We willen eigenlijk, dat je al die vrije tijd zult hebben om de menselijke vorm in je te kunnen creëren. En dan zeg je: “Dat wil ik niet! Wat is dat, zelfontplooiing? Ik begrijp het als je me vertelt, dat ik ’s morgens naar mijn werk moet rennen” …. En zo gaat de draaimolen van de werkdagen en de avonden voor het computerscherm maar door, totdat het leven voorbij is. Het is duidelijk. Je bent gewend geraakt aan deze slavernij.

Maar een vrije samenleving zal je juist vrije tijd geven en tegen je zeggen: ” Geef je lichaam alles wat het nodig heeft en ontwikkel verder de mens in je.”

De term ‘mens’ betekent: liefde voor anderen, en daar wil je in jezelf niet aan werken. Alle tijd die je daaraan zou kunnen besteden, besteed je nu aan de vernietiging van de wereld. Buiten onze basisbehoeften om, besteden we immers het grootste deel van ons inkomen aan munitie en ander destructief ‘speelgoed’.

Marx, de grondlegger van het communisme, begreep dit. Hij was een groot geleerde en econoom, en hij had een grondig inzicht in het systeem. Wij begrijpen hem helaas niet.

Uiteindelijk zal echter zelfs het slechte voorbeeld van de Sovjet-Unie ons helpen het goede ervan in te zien. Mensen beginnen nu te begrijpen, dat het hele verhaal van de ‘overwinning van het kapitalisme’ verre van eenvoudig is.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/2/12, “The Freedom”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Maatschappij - Geen reacties→

Vraag: Wat is liefde van vrienden in het internettijdperk?

 Antwoord: Het internet is een prachtig middel. Werkelijk, wat belet mij om onder de indruk te raken wanneer ik je zie en hoor via het virtuele netwerk? Op wat voor andere manier kan je laten weten dat je onder de indruk bent dan door horen en zien? Moet ik je ruiken, of zijn ogen en oren genoeg? Ik kan werkelijk tot tranen toe worden ontroerd, door alleen iets te horen, zonder het te zien. Het hangt allemaal van mijn vermogen af om contact te gebruiken om ontroerd te raken.

 Mensen die bijvoorbeeld naar de Conventie keken die we in de Arava woestijn hebben gehouden, voelden dat daar iets belangrijks plaatsvond. Daardoor kwamen ze later naar de Conventie in Tel Aviv, en sommigen bleven daardoor zelfs verscheidene weken hier. Dit is allemaal dankzij de vooruitgang die we in de Arava bereikt hebben.

Ik zie dat het werkt. Als we onze intentie kunnen verhogen, onze verbinding, ons verlangen, onze gerichte hunkering naar het Doel, zoals toen, kan een mens, waar hij ook is, door dat vuur aangestoken worden. Zonder enige twijfel.

We hebben vrienden in Europa en zelfs in Amerika, die ons vragen om hen te laten weten wanneer we van plan zijn om er opnieuw op uit te gaan, zodat ze hun vlucht kunnen boeken. Ik denk niet dat ze moeten komen. Als ze blijven waar ze zijn, voor het computerscherm en ze bezorgd zijn dat ze geen enkel moment zullen missen, is dat veel beter dan dat ze hier zouden zijn en bepaalde kansen zouden missen, zonder dat zelfs te merken. Iemand die niet naar de grote Conventie wilde komen, maar onder de indruk was van onze vooruitgang in de woestijn en daardoor toch ging, profiteerde daar meer van dan wie dan ook. Omdat hij een sterke spirituele lading ontving.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 12/26/2011, “The Freedom”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Internet - Geen reacties→

Vraag: De correctie moet in ons innerlijk plaatsvinden, waarom doen we dan al die uiterlijke activiteiten in de hoop, dat we daardoor innerlijk veranderen?

Antwoord: Hierin ligt nu precies het verschil: we willen uiterlijke activiteiten gebruiken (die door de Kabbalisten zijn aangeraden) om het beslissende punt te bereiken waar we om het Corrigerende Licht gaan vragen, omdat we gaan begrijpen dat we alleen geholpen kunnen worden door de Schepper. Dit is het punt dat we zo snel mogelijk moeten bereiken.

De meest effectieve manier om er zeker van te worden, dat een mens niets alleen kan en om ook het gebrek aan verlangen te ontdekken, bestaat eruit om te proberen deel te worden van een groep. Dan zul je snel ontdekken dat je geen cent waard bent, je kan jezelf niet overwinnen, je duwt je vrienden van je af en daarover voel je trots, en zo verberg je de waarheid voor jezelf. Probeer van een afstand naar jezelf te kijken, dan zie je hoe je op allerlei manieren probeert om innerlijk contact met de groep te vermijden.

Maar als je je tegelijkertijd verbonden voelt met je vrienden, voel je dat het zo niet door kan gaan! Je moet bij hen zijn, in ieder geval om de spirituele wereld te ontdekken vanuit egoïstische intenties. Maar je kunt niet dichter bij hen komen, wat moet je dan beginnen? Dan begin je te roepen, zodat je omgeving en het Licht je zullen beïnvloeden, hoe meer hoe beter! Dit vraag je vanuit egoïsme, honderd procent voor jezelf, Lo Lishma.

Het Licht blijft aan je werken, soms meer, soms minder, het brengt je in andere situaties en je gaat de nabijheid van de groep, de verbinding en je ontwikkeling waarderen. Je gaat merken dat er een verband bestaat tussen je staten van enthousiasme en de verbinding met de vrienden.

Je kijkt naar gedeelten van de conventie en je voelt heel veel. Omdat je al openheid hebt ontwikkeld, voelt dit als iets dat dichtbij je staat, je doet er je best voor en je kunt begrijpen waardoor al deze mensen aangetrokken worden. Je voelt hun hart. Misschien is ieders persoonlijke verlangen klein, maar samen komen ze tot een enorme kracht waarvan ieder onder de indruk is.

Uit alles wat er gedaan wordt trekken we twee conclusies. Ten eerste wil ik de spirituele wereld echt ontdekken: Geef het mij! Ik wil het vanuit egoïsme, wie wil deze hel niet inruilen voor het hemelse paradijs? Ten tweede begrijp ik, dat ik dit zonder verbinding met mijn vrienden niet kan bereiken, in die verbinding kan ik ontdekken waar ik zo naar verlang.

De schat is op die onbereikbare plek verborgen die ik zo haat. Wat moet ik nu beginnen? Ik moet de kerker in, bij de ingang ligt een leeuw en op de bodem staat een schatkist. Ik kan deze leeuw niet vermijden!

Maar deze schat betekent alles voor mij! Hoe versla ik de leeuw? Ik kom dichterbij, hij staat op het punt om me aan te vallen en op te eten. Hij kan niet losbreken uit zijn ketenen, anders zou hij me al verslonden hebben.

Maar als ik hem nader, staat hij plotseling op en brengt hij me rechtstreeks naar de schatkist …

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/25/11, “The Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Filed under: Uncategorized - Geen reacties→

Vraag: Betekent een geïntegreerde verbinding, dat ik rekening houd met de belangen van iedereen, bij alles wat ik doe?

Antwoord: Ja. Maar dit moet je bestuderen, je moet het aan anderen leren en het moet in praktijk gebracht worden. De hele maatschappij moet hieraan deelnemen. Iedereen, zonder uitzondering, moet een student worden van de nieuwe wereld, moet dit bestuderen.

Ons gebrek aan kennis over de nieuwe wereld is de bron van al onze huidige problemen. We zijn een nieuw systeem binnengetreden van interactie tussen de natuur en ons, interacties in de menselijke samenleving en in de universele eenheid van de wereld en we weten niet hoe we daarmee om moeten gaan. Ik ben in de een of andere nieuwe wereld geduwd en ik weet werkelijk niets van de wetten die daar gelden. Ik gedraag me als een olifant in een porseleinkast.

Allereerst moeten we een heel eenvoudig principe begrijpen: de natuur zal ons, hoe dan ook, dwingen om in dat systeem te komen. Als je onder dwang geluk wilt bereiken: ga je gang. Als je het op een snelle en gemakkelijke manier wilt bereiken: dat lukt je absoluut. De snelle en makkelijke manier is de weg van onafhankelijke realisatie en vrijwillig instemmen, dan zijn we de tegenslagen die ons achtervolgen voor.

Talk on Integral Education 12/11/11

Filed under: Educatie, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Waarom kunnen we ons niet verenigen?

Antwoord: Jullie kunnen je niet verenigen, omdat jullie verlangen ernaar niet groot genoeg is. Je moet voelen dat je voor elkaar verantwoordelijk bent, namelijk voor iets gezamenlijks, waardoor je elkaar ondersteunt.

Je hebt de staat zelf en een afgeleide daarvan: een hoger niveau. Als van elkaar gescheiden verlangens bij elkaar komen om een gezamenlijke kracht op te bouwen, zoals in het leger, in een voetbalteam, of bij een bende misdadigers, ontstaat daaruit een eensgezind groepsverlangen. Maar dat is niet voldoende.

Het feit dat we bij elkaar komen zorgt er nog niet voor, dat we op een hoger niveau komen. Wij bundelen onze krachten en dat verschilt niet van de manier waarop de een of andere groep dat doet, een groep soldaten bijvoorbeeld. Wij moeten echter naar een hoger niveau opstijgen, waar we gemeenschappelijke verlangens krijgen en we elkaar willen steunen.

Waarin steunen we elkaar dan? In een gewone groep is het geen enkel probleem om elkaar te steunen. Psychologen werken met voetbalteams en ze geven een peptalk voor de wedstrijd, zodat de spelers voelen dat ze een eenheid zijn en elkaar zullen steunen.

Maar wij moeten bereiken dat we aan elkaar geven en elkaar liefhebben, dat kunnen we niet vanuit onszelf en het verzekert ons van geen enkele tastbare beloning. Ik plan niet, dat ik een bal in een net gooi en dat ik daar een miljoen dollar mee verdien, ik riskeer ook mijn leven niet, zoals dat voor soldaten in een leger geldt. Integendeel, het doel waar ik naar streef levert me niets op, niets goeds en niets slechts. Het heeft iets met geven te maken, maar als ik daaraan denk, voel ik daar niets bij, geen voordeel en geen nadeel.

In het beste geval voel ik alleen verlies, omdat ik mijn energie hieraan verspeel. En in het slechtste geval heb ik geen enkel idee  waarom ik dit aan het doen ben en aan wie ik dan zou gaan geven.

Het blijkt, dat we samen in de groep werken om voor elkaar innerlijke steun te creëren, om een kracht te creëren in de plaats van de Schepper, waardoor een ieder de kracht van geven ontvangt. Als we hier met volharding aan werken, beginnen we met elkaar te ontdekken, dat we een vitale kracht missen die we nodig hebben voor de realisatie hiervan.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/30/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Wat is de betekenis van het wonder, dat tijdens Chanukah gevierd wordt, als we spreken over het innerlijk werk?

Antwoord: Er zijn verscheidene wonderen die tijdens het innerlijk werk plaatsvinden. Het eerste wonder is de uittocht uit Egypte. Het tweede wonder vindt plaats tijdens Chanukah en het derde tijdens Purim.

Een wonder is een omkering in de wijze, waarop een mens de werkelijkheid waarneemt. De werkelijke realiteit, waarin ik me bevind, is onveranderlijk, het is de wereld Ein Sof (Oneindigheid). Er vinden echter zulke revolutionaire veranderingen in mij plaats, dat ik een nieuwe waarneming ontvang, een nieuwe natuur, zo’n drastische verandering, dat ik de hele wereld op een andere manier waarneem.

Dit kun je vergelijken met een baby, die uit de moeder te voorschijn komt in een grote, lichte wereld, die door zijn geboorte zichtbaar wordt. Dit is een wonder, omdat het niet de gewone voortgang is van de bestaande groei van de foetus, maar het betekent een totale omkering en een uitgang, die leidt naar een nieuw niveau van waarneming. Deze transformatie kan alleen plaatsvinden door de invloed, die het Licht op ons uitoefent.

Als het Licht het rijzen van mijn verlangens naar de eerste tien Sefirot beëindigt, word ik op een nieuw niveau, in de nieuwe tien Sefirot, geboren, op het volgende niveau.

Er zijn verscheidene omkeringen als deze: de eerste vindt plaats als we van een periode van voorbereiding naar de nieuwe wereld gaan, over de Machsom heen, en we in een kleine, spirituele staat beginnen te werken. Na dit wonder van de uittocht uit Egypte, vindt er een geleidelijke opgang plaats: de staat bij de berg Sinaï en de onthulling van de hogere Kracht, het wonder van Chanukah. Dit samen lijkt één proces, dat begint bij de doortocht door de Rode Zee en zo verder. Er vindt een omkering plaats in de wijze, waarop een mens de werkelijkheid waarneemt en dit alles treedt op dankzij een verandering in zijn verlangens, onder de invloed van het Licht.

We spreken van een wonder als al mijn voorgaande verlangens een absolute verandering ondergaan, een totale ommekeer.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/22/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Feestdagen, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag (van de Spaanse groep): We kunnen nu disseminatie werk doen. De helft van de mensen in de groep is van mening dat we dat moeten doen en de andere helft denkt, dat we het nodig hebben om deel te nemen aan het Samenzijn met de Vrienden. Wat moeten we doen?

Antwoord: Verspreiding is belangrijker. Het zal jullie verlangen om te verbinden vergroten. Wat je ook zegt, het is beter om betrokken te zijn bij het grote publiek.

We kunnen dat aan onszelf zien: Als we bij bijeenkomsten en ontmoetingen met vrienden geweest waren, zonder de afgelopen drie maanden de straat op te gaan, zouden we niet hebben bereikt wat we nu bereikt hebben. Het heeft ons opnieuw gebouwd, het heeft ons veranderd. Verspreiding is de basis van verandering. Dankzij verspreiding hebben we een grotere behoefte om ons met elkaar te verenigen, om bij elkaar te komen, om het materiaal beter te begrijpen, te vereenvoudigen, enzovoort.

Verspreiding bouwt ons en ik ben er heel blij mee, dat de groepen dit beginnen te begrijpen. Baal HaSulam schreef hierover en we moeten niet proberen om het beter te weten dan hij en te denken, dat we het op onze eigen manier kunnen doen, zonder de groepen waarin wij werken en zonder de wereld, die we de boodschap van verbinding brengen. Ondanks deze kinderlijke arrogantie moeten we wat kritischer naar onszelf kijken, dat zal ons zal helpen om deel te nemen aan disseminatie.

Lees wat Baal HaSulam schreef en breng zijn woorden in praktijk

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/2011, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→