De Midrash zegt in hoofdstuk ‘Shemini’: En toen was het vuur van de Shechina aanwezig. Alle Joden zagen de vuurkolom neerdalen uit de Hemel, de Mishkan (tabernakel) binnengaan, de offers op het altaar verteren en daar verblijven. Toen zij dit wonder zagen, vielen zij op hun aangezicht en prezen zij de Eeuwige.

De correctie van het krachtigste, slechtste en bitterste kwaad manifesteert zich als het krachtigste Licht, als een verterend vuur. Wederzijdse haat, afkeer, rivaliteit, afscheiding en afwijzing worden door liefde vervangen, hoewel er innerlijk niets verandert. Daarom verschijnt er vuur tussen twee tegengestelde eigenschappen als zij met elkaar in aanraking komen.

Bovendien wordt deze staat permanent, wij kunnen ons er nooit los van maken. In spiritualiteit verdwijnt er niets. Als wij een bepaald niveau hebben bereikt, vallen wij niet terug naar een lager niveau. We krijgen meer egoïsme, dat tot nu toe nog niet onthuld was, we voelen ons erin ondergedompeld. Meestal is hier geen sprake van een neergang maar juist van een opgang langs de linker lijn. Daarom staat er geschreven: “De vuurkolom daalde neer op de trede.”

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/15/14

Filed under: Egoïsme, Spiritueel Werk, Thora - Geen reacties→

Baal HaSulam, Shamati 53: ‘Aangaande Beperking’: Dit noemen we het belangrijkste deel van het niveau, de onderscheiding van Katnut. Deze onderscheiding moet permanent zijn en Gadlut is slechts een toevoeging. Men moet dan ook verlangen naar het belangrijkste deel, niet naar de toevoegingen.

Het Doel is het bereiken van heelheid en een teken van heelheid is de vreugde die al onze zintuigen vervult, alle verlangens en alle gedachten, dat wil zeggen: hoofd en hart. Heelheid en vreugde komen namelijk van de Schepper, wanneer ik in de kleinste staat ben, ben ik aan Hem gehecht en zo breng ik Hem vreugde, en dan is het de hoogste staat.

Aan de voet van de ladder lijkt het alsof de mens even groot moet worden als de Schepper: alles weten, begrijpen, voelen, onder controle hebben, de hele wereld opslokken. De Schepper lijkt een machtige heerser die over de gehele schepping regeert en de mens denkt dat hij aan Hem gelijk moet worden. Het ego blijft in mij groeien en breidt zich uit zodat ik vooruit kom.

Maar dan begin ik in te zien dat ik – hoeveel nieuwe verlangens er ook toegevoegd zullen worden en hoe groot ze ook zullen zijn – van mezelf een nul moet maken en nog een nul, zoveel nullen als maar mogelijk is. Dit kan ik niet ten aanzien van de Schepper doen, maar ik kan me er wel voor inspannen om dit naar de vrienden toe te doen.

Mijzelf wegcijferen en niets voor mezelf willen hebben, maar de Schepper vreugde brengen door mijzelf weg te cijferen, is nu juist het beginpunt van ieder niveau, iedere staat. Dit is de eigenschap van Bina: geven omwille van het geven met niets voor mezelf.

Dit wordt Tzimtzum (restrictie), Masach (scherm) en het Terugkerend Licht genoemd. In de mate waarin grote inzichten aan mij onthuld worden, annuleer ik ze als ze in mijn eigen voordeel zijn, ik wil niet voor mijzelf bestaan als ik boven deze staat uit de Schepper geen vreugde kan geven en verder nergens om vraag.

Mijn waarneming van de werkelijkheid is altijd in tweeën verdeeld. Ik wil alle verlangens en gedachten ten gunste van mijzelf verwijderen en beperken. Ik kan er niet helemaal van los komen, maar ik wil het gevoel hebben dat ze niet bestaan, want ik ga voelen dat elke gedachte en elk verlangen voor mezelf mij beletten om me te richten op het verblijden van de Schepper.

Door al mijn verlangens – die mij van Boven gegeven worden en waardoor ik me opgeblazen voel – tot nul te beperken, kom ik tot geven. Ik keer terug naar niets en daar bovenuit bouw ik aan geven. Hier gaat het al over de volgende fasen op mijn ladder. Het teken voor deze staten is de mogelijkheid om boven alle op- en neergangen uit te stijgen en ze te veranderen in mogelijkheden om te geven, alsof ik zelf geen enkel volume meer  heb en alles verspreid vanuit het niveau boven mijzelf.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 6/02/14, Shamati #53 “The Matter of Limitation”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

We moeten proberen om onszelf te handhaven in één kli (vat), in één boot van ons allen en voortdurend denken aan het bestaan van deze kli, van onze gezamenlijke baby. We kunnen de volgende vergelijking maken: je hebt een getrouwde dochter die nu ver van je vandaan woont en je bent voortdurend bezorgd over haar pasgeboren baby.

Je bedenkt dat hij misschien wel in handen is van onnadenkende, onbezonnen kinderen die te lui zijn om goed voor hem te zorgen. Je hebt daar heel veel last van en je kunt de manier waarop ze met hem omgaan niet aanzien. Het is hartverscheurend als je door de telefoon hoort hoe hij aan het huilen is als zij je opbellen. Je maakt je heel veel zorgen.

Dit soort zorgen kennen we in ons leven, zorgen over het welzijn van iemand die je kent. Op deze manier moeten we ons ook zorgen maken over de groep.

Vraag: Blijkt hieruit dat ik niet aan het werk moet gaan met de vrienden die goed omgaan met de groep maar wel met degenen die de groep willen verlaten en dus onze eenheid beschadigen, onze gezamenlijke boot schade toebrengen?

Antwoord: Ja, maar alleen als zij eerder gericht waren op eenheid. Maar als zij er onmiddellijk vandoor zijn gegaan toen zij hoorden dat we ons moeten verenigen, was er geen commitment voor Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar). Dan spreken we niet over vrienden.

Vrienden zijn alleen de mensen die werken aan het bereiken van Arvut. Anderen doen dat niet.

Commentaar: Maar we weten dat dit zwaar werk is en velen gaan er halverwege vandoor.

Antwoord: Niet ‘halverwege’, zij zijn er namelijk nooit aan begonnen. Ze zagen het begin van het pad, begrepen dat het niets voor hen was en gingen weg.

Vraag: Maar waarom kwamen ze dan als zij geen ‘punt in het hart’ hebben?

Antwoord: Iedereen heeft een ‘punt in het hart’ maar het brandt niet zozeer dat zo iemand alles wat hij is en heeft daarin investeert. Maar als zij al deel van deze verbinding waren en daarna weg zijn gegaan, moeten we de kloof die is ontstaan, dichten door een nog grotere, sterkere verbinding met elkaar.

Vraag: Moeten zulke mensen eigenlijk weer terugkomen?

Antwoord: Je kunt ze niet dwingen om terug te komen, want er bestaat geen dwang in spiritualiteit.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/02/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarom trekt een groep die verantwoordelijkheid bereikt het Hervormende Licht aan?

Antwoord: Degene die verantwoordelijkheid bereikt, creëert een kli (vat) dat op het Licht lijkt. Wanneer we met externe verbindingen verbonden zijn, noemen we dat verantwoordelijkheid. Door middel van verantwoordelijkheid voor elkaar ontvangen we de Torah, namelijk het Licht dat Hervormt, de levenselixer, het Licht van Correctie.

Het Licht van vervulling bereikt de eerste verantwoordelijkheid nog niet omdat de kelim (vaten) er nog niet klaar voor zijn. Je hebt Egypte net verlaten, Farao zit nog steeds in je. Je hebt deze kelim uit Egypte meegenomen en ze zijn vreselijk slecht: vol haat, afgunst, lust, eer en dominantie. Alles wat je in je hebt, komt uit je ego voort.

Maar je hebt een ‘punt in het hart’ waardoor je er enigszins in slaagt om je met anderen te verbinden en daarom zijn we gereed om te komen tot wederzijdse verantwoordelijkheid. Als we in deze omstandigheden zijn, ontvangen we alleen de Torah, het Licht dat Hervormt, en pas daarna maken we een Zivug de Hakaa (verbinding na afstoting) met het Licht, onze kli wordt duidelijker en we ontvangen daarin het Licht ten behoeve van geven.

Maar de verantwoordelijkheid is de kli en de mate van onze verbinding met betrekking tot de wet en de voorwaarden van gezamenlijke verantwoordelijkheid, bepaalt de grootte van deze kli.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/30/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritueel Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Als we met het grote publiek over Arvut praten (Wederzijdse Verantwoordelijkheid), bedoelen we dan materiële Arvut en geen spirituele Arvut?

Antwoord: Als je over materiële Arvut praat, heb je het over een politieke discussie. Maar als we over spirituele Arvut spreken, gaat het over de geest die tussen de mensen woont waardoor we alles kunnen veranderen. We spreken over de Kracht die in het centrum van de groep te vinden is, in het centrum van de verbinding.

We vragen niet aan mensen om bij elkaar te komen om orde te gaan brengen in regeringsgebouwen, in de maatschappij, hun fysieke leven, scholen, bij de politie, enz. We spreken over de ontdekking van een unieke, hogere Kracht in onze verbinding. Die kracht wordt de Kracht van verbinding genoemd, de Kracht van Arvut, en deze Kracht kan ons hele leven op orde brengen.

Als we alles willen corrigeren en organiseren door middel van onze fysieke kracht, raken we met iemand in gevecht en organiseren we een burgeroorlog in ons volk. Maar we willen met niemand strijden. We willen alleen educatie voor het volk brengen. Als mensen zich door deze educatie met elkaar verbinden en zich verenigen, door de wijsheid van verbinding te bestuderen, zullen ze de kracht van verbinding, die alles bestuurt, ontdekken.

We vertrouwen niemand, niet onszelf en niet onze eigen kracht. We blijven verre van elke vorm van politiek omdat het Corrigerende Licht alles zal corrigeren.

Vraag: Maar mensen voelen dat Licht niet.

Antwoord: Mensen zijn niet geïnteresseerd in dat Licht, zij willen alleen maar een goed leven. Het gebrek aan Licht bezorgt hen al hun moeilijkheden, maar door Arvut bereiken zij het Corrigerende Licht dat alle problemen zal wegnemen.

Er is een Kracht die Licht verspreidt van een grote intensiteit, op maar enkele meters afstand, toch voel je de vitaliteit die door dit schijnsel wordt verspreid nauwelijks. Maar door Arvut krijgt een ieder de kracht van iedereen. Op deze manier komt het Licht dichterbij ons en worden we ons beter bewust van onszelf.

Wij wenden ons tot dezelfde Bron die ook onze moeilijkheden veroorzaakt en trekken Hem naar ons toe zodat Hij alles voor ons zal corrigeren. Dit werkt op een heel eenvoudige manier.

Wij hoeven alleen maar deze Bron naar ons toe te trekken, dan zullen mensen zich goed voelen. Dan zullen ze ook niet vragen waar dit goede vandaan komt. Plotseling zullen ze voelen dat alles op het werk oké is en ook de verhouding met hun buren, hun kinderen, op school en in hun familie. Ze zullen begrijpen dat dit door Arvut komt, omdat er een doelbewuste werking is tussen het Licht en de Kli (vat), mensen zullen dit gaan ontdekken. Dit is praktische Kabbalah.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/30/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Het word ‘Klal’ (collectief, geheel, wet) duidt een som van details aan die, als men ze samenvoegt, het bovenstaande geheel vormen. Wanneer we dus over de Mitswa “Heb je vriend lief als jezelf” zeggen dat het een grote Klal is in de Torah, moeten we ons realiseren dat de overige 612 Mitswot (voorschriften) in de Torah, met alle bijbehorende interpretaties, niet meer en niet minder zijn dan de som van de details die toegevoegd en tevens gevat zijn in die ene Mitswa (enkelvoud voor Mitswot) “Heb je vriend lief als jezelf.” (Baal HaSulam, ‘Matan Torah’ – ‘De Gift van de Torah’).

Dit betekent dat de gehele Torah is gegeven om het alomvattende gebod om onze naasten lief te hebben als onszelf te bereiken. Het overige wat buiten dit ene concept “Heb je naaste lief als jezelf” is geschreven is, zijn verduidelijkingen op dit gebod.

Alles is gevat in dit ene gebod. Wanneer wij dit gebod vergeten, is er voor ons geen spiritueel pad mogelijk, dan zijn we ook niet verbonden met het spirituele proces en zijn we niet meer op weg om de spirituele doelen na te streven. Maar als wij proberen om dit principe te omarmen, kunnen we er zelfs mee ophouden om na te gaan op welk niveau wij ons bevinden en hoeven we niet meer te proberen om te weten te komen waar we ons eigenlijk bevinden.

De gehele Torah is aan ons gegeven met de bedoeling om ons te helpen om verbinding te bereiken, wat we in ons leven liefde noemen. Er zijn twee wegen om dit te doen: de ene weg bestaat uit het volgen van een lange weg vol beproevingen, zo verloopt de weg van de natuurlijke ontwikkeling; de andere weg is een aangename snelle weg waar de Torah garant voor staat. Op welke van deze twee manieren dan ook, de gehele mensheid, vanaf het eerste begin tot aan het einde, bevindt zich in dit proces dat ons leidt naar liefde voor onze naasten.

Wanneer wij begrijpen en erkennen dat wij nu oefenen door het spelen van spelletjes, volgen we een betrekkelijk gemakkelijk en aangenaam pad om het Doel te bereiken. We moeten echter nog door een aantal problemen en moeilijkheden heen en ze oplossen en onderzoeken om beter te gaan voelen wat de essentie en de oorsprong daarvan is. We zullen allerlei situaties in ons denken en voelen moeten oplossen zodat wij door dit proces dingen beter zullen leren begrijpen en voelen.

De Torah is er om het pad gemakkelijker en aangenamer te maken voor ons, met de hulp van de Torah bereiken we de staat van liefde voor onze naasten. Vanuit deze fase zullen we uiteindelijk komen tot het liefhebben van de Schepper. Door het pad van lijden te volgen, kunnen we echter niets bereiken. Alles is afhankelijk van ons ontwaken.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/14/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Baal HaSulam, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Liefde, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: Hebben we echt een kans om de staat van de wereld te corrigeren? We zien immers dat de dingen elke dag verslechteren.

Antwoord: Nee, de wereld ontwikkelt zich elke dag naar een grotere erkenning van het kwaad. Mensen begrijpen dat zij zich zonder enige richting ontwikkelen, ze weten niet waar ze naar toe moeten, ze zijn niet in staat om de manier waarop de wereld zich ontwikkelt te beïnvloeden, om de duurzaamheid van de wereld te bevorderen, om zich veilig te voelen in het leven.

Wij hebben geen enkel middel meer, de teugels ontbreken. We kunnen op geen enkele manier de wereld besturen en dat is eigenlijk een goede zaak. Mensen voelen zich als kleine weeskinderen.

We gaan ons langzamerhand realiseren Wie wij vergeten zijn, van Wie wij zijn weg gedreven en Wie we moeten naderen. Daardoor gaat een mens de behoefte voelen aan de hogere Kracht, aan evenwicht met de natuur, met de werkelijkheid. Het gaat niet over de een of andere mystieke kracht, maar we willen nu weten hoe dit systeem opgebouwd is, de wetten, de formule die bepalend is voor het bestaan van de wereld.

We moeten weten waarheen we op weg zijn! We zitten in een voortsnellende trein, in totale duisternis, en we weten niet waar hij ons naartoe rijdt …

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/28/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Maatschappij, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan een mens zijn gedachten zo controleren dat hij niet zondigt?

Antwoord: Een mens kan geen controle uitoefenen over zijn gedachten. Hij heeft op geen enkele manier controle over zichzelf. Ben ik baas over mijzelf? Waar zien we zoiets?! Zoiets bestaat niet! Maar ik moet zorgen voor een positieve kracht om me heen van een dusdanig niveau dat die kracht me zal beïnvloeden en ondersteunen. Dan zal ik in staat zijn om controle op mezelf uit te oefenen.

We stabiliseren onze staat altijd door middel van externe krachten, door de omgeving, de maatschappij, externe steun, terwijl een mens over zichzelf geen controle kan uitoefenen. Hij weet niet in welke staat hij het volgende moment zal zijn, dus hoe zou hij ergens controle over kunnen hebben?

Iemand kan zijn toekomst alleen veilig stellen als hij al zijn externe kelim (vaten), verlangens, voorbereidt. Als ik ervoor zorg dat anderen een veilige toekomst hebben, zorg ik ook voor mijn eigen toekomst.

Als een mens een element in een systeem is, hoe kan hij dan vragen stellen over wat er met hem zal gebeuren? Hij is van het hele systeem afhankelijk, vooral omdat het zo geregeld is dat hij een vrije wil heeft om het systeem om zich heen te versterken, dan kan hij zijn toekomst veilig stellen. Hij zal nooit méér ontvangen dan hij binnen het systeem heeft voorbereid, maar als hij het niet voldoende heeft voorbereid, krijgt hij klappen en dan zal hij ontdekken hoe noodzakelijk het is om het systeem voor te bereiden.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/27/14, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Spiritueel Werk, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: Waarom is het verbindingskanaal in mij van de Schepper naar de mensheid niet stabiel, waarom moet ik steeds weer grote inspanning leveren om het opnieuw te bouwen?

Antwoord: Er staat geschreven: “Nukva wordt elke dag opnieuw maagd.” Je begint steeds weer opnieuw te werken met het verlangen om te ontvangen en je creëert steeds weer een nieuwe structuur van tien Sefirot. Denk niet meer na over gisteren. Vandaag moet je jezelf opnieuw bouwen.

Daarom heb je het Doel van de Schepping nodig, een leraar, een groep, de studie en alle middelen om het Doel te bereiken. Om de Schepper vreugde te brengen moeten we erop uit, naar de mensen toe, mensen verzamelen en ons met hen verbinden. Alleen door middel van deze verbinding kunnen wij het Doel vervullen: de onthulling van de Schepper aan de schepselen in deze wereld. Wij moeten constant bouwen aan deze kli (vat) totdat de kli de intensiteit en de behoefte heeft bereikt die nodig is voor de invloed van het Licht, zodat de kli tot een middel wordt om het Licht door te geven waarbij je gebruikt maakt van je eigen Masach (scherm).

Dan word je verbonden met het centrum van de groep, met de Schepper en met de mensen. Jij bent in het midden, je gaat met de Masach werken en besluiten hoeveel je aan mensen kunt doorgeven, afhankelijk van wat zij kunnen ontvangen. Je geeft ze kleine hapjes en zo ben je een actief element in het systeem. Dit is de rol van Israël.

Dan zul je ontdekken dat de Kabbalisten zich boven je bevinden en je verbinding vullen met de wereld Ein Sof (Oneindigheid), dat je je tussen alle Kabbalisten en de mensen bevindt. Kabbalisten maken deel uit van de Schepper en zij hebben het hele systeem voor je gebouwd, te beginnen bij Adam HaRishon, vervolgens alle anderen na hem en nu via mij naar jou.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/23/14, Shamati #8 “What Is the Difference Between the Shade of Kedusha and a Shade of Sitra Achra”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we de taal van de Schepper leren en hoe moeten we Zijn boodschap beantwoorden?

Antwoord: We moeten begrijpen dat alles wat er in dit leven gebeurt, opgelost moet worden volgens de manier waarop dingen in deze wereld werken. Al deze aardse wetten zijn ook door de Schepper vastgesteld en mensen hebben bepaald dat zij deze wetten nodig hebben. Het maakt dus geen verschil of wij ze goed of slecht vinden, ik moet me eraan houden. Ze komen namelijk allemaal uit één Bron, er bestaat niets anders dan die Bron.

Als ik met een of ander probleem te maken krijg, moet ik vaststellen dat het door de Schepper gestuurd is en ik moet het op de gebruikelijke manier oplossen. Maar ik regel het zo dat ik vanuit de verbinding met de vrienden, de groep, handel. Hoewel het om persoonlijke dingen gaat en het voor anderen niet belangrijk is, word ik ertoe verplicht om me sterker met de groep te verbinden.

Op het gebied van deze wereld beantwoord ik dit probleem net zoals iedereen dat in mijn plaats zou doen. Alleen zou die ander er niet aan denken dat de Schepper hiermee zijn aandacht naar Hem toetrekt, dat Hij hem daarom dit werk geeft, die ander zou dit eenvoudigweg oplossen in het kader van deze wereld.

Ik los het probleem ook in het kader van deze wereld op, maar deze wereld wordt de spirituele wereld. Op deze manier kom ik verder. Voor mij wordt iedere gebeurtenis in de fysieke wereld een drijfveer voor spirituele vooruitgang, om te gaan lijken op de Schepper en een grotere gelijkvormigheid met Hem te bereiken.

From the Convention In France “One For All And All For One,” Day Two 5/10/14, Lesson 4

Filed under: Spiritueel Werk, Wereld - Geen reacties→