Vraag: Wat is het verschil tussen de Kabbalistische uitleg over onze wereld en Pesach en de gebruikelijke uitleg die we ons vanuit onze kindertijd herinneren?

Antwoord: De werkelijkheid, het bestaan, de schepping, de ontwikkeling en het doel van de mens in de schepping, worden op verschillende niveaus uitgelegd. Wanneer we bijvoorbeeld over Pesach spreken, kunnen we spreken over:

1. De periode in de geschiedenis waarin ons volk in slavernij in Egypte heeft geleefd.
2. Het feit dat een mens slaaf is van zijn ego in Egypte, van zijn Farao.
3. De ontwikkeling van het schepsel, het verlangen, onder de invloed van het Licht, de Schepper, en eveneens onder de invloed van de duisternis, Egypte en de Farao.

We kunnen hierbij over verschillende niveaus spreken:

1. De technische vervulling van de gebruiken die we in onze taal Mitzvot (geboden) noemen.
2. De psychologische vervulling van het gebod “Heb je vriend lief als jezelf” als het alomvattende gebod, het voorschrift van de Schepper waarin alle andere geboden en voorschriften zijn vervat, zoals er in de Torah geschreven staat: “Heb je vriend lief als jezelf is het grote gebod in de Torah.”
3. De Kabbalistische invloed van het Hogere Licht op de werelden en via deze werelden op de zielen die verschillende fasen van ontwikkeling meemaken en de spirituele correctie van die fasen.

Filed under: Niveaus, Pesach, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Een artikel geschreven door mijn student, M. Brushtein

De Pesach Seder (feestelijke maaltijd) vindt binnenkort plaats. Veel mensen weten dat deze feestdag gewijd is aan de uittocht van de Joden uit Egypte, wat ongeveer 34 eeuwen geleden heeft plaats gevonden.

Sindsdien wordt deze gedenkwaardige gebeurtenis ieder jaar een week lang gevierd. Als we bedenken dat hier heel veel drukke werkzaamheden aan vooraf gaan die vergezeld worden door allerlei beperkingen, kunnen we met recht de vraag stellen: “Waarom wordt er zoveel bijzondere aandacht besteed aan deze feestdagen?”

De tragische gebeurtenissen die aan de uittocht uit Egypte vooraf gingen en wat daarna heeft plaatsgevonden tijdens de tocht door de woestijn, zijn bekend. Deze gebeurtenis onderscheidt zich van andere gebeurtenissen. Iets dergelijks had namelijk nooit eerder plaats gevonden.

Voor de eerste keer in de geschiedenis van de mensheid besloot het Joodse volk om de lat van betrekkingen tussen mensen te verhogen tot het niveau: “als één man met één hart”.  Als we vanuit dit oogpunt naar de feestdagen van Pesach kijken, zal veel – zo niet alles van wat we weten over Pesach en de Joden – wellicht radicaal herzien moeten worden.

Laten we ons de situatie van die dagen eens voorstellen. Onder leiding van Mozes verlaten de Joden Egypte, een land waar ze eeuwen lang als slaven behandeld waren. Waar zouden deze voormalige slaven behoefte aan hebben? Zij willen zich snel in een nieuwe omgeving vestigen en daar veilig kunnen leven en genieten van de nieuw gevonden vrijheid. Maar in feite gebeurde er iets vreemds.

Na een lange beproeving in de woestijn verzamelen de Joden zich aan de voet van de berg Sinaï en nemen ze eigenlijk een ondraaglijke last op zich. Zij komen overeen om voor elkaar garant te staan. We weten dat dit in principe onmogelijk is. Hadden zij geen andere dingen aan hun hoofd? Wie hadden deze wederzijdse garantie eigenlijk nodig?

Maar in feite is het antwoord duidelijk: Als het de bedoeling is dat een volk woont, gedijt en groeit, moet het verenigd zijn en het is zeer onwaarschijnlijk dat iemand hier tegen is. Dan rijst de vraag: Op basis van welk principe, door welke idee, kan zoiets plaatsvinden?

Natuurlijk kun je mensen verenigen op basis van de idee van universele gelijkheid en broederschap en de idee van nationale superioriteit, het is immers ook mogelijk voor mensen om zich te verenigen op basis van de Amerikaanse droom.

Dan rijst er nog een praktische vraag: Hoe en hoe lang zullen deze beginselen en ideeën werkzaam zijn? We weten het antwoord. Dit zijn rationele en begrijpelijke principes, maar de idee van “Wederzijdse Garantie” of sterker nog: “Heb je naaste lief als jezelf” is irrationeel, namelijk fundamenteel onmogelijk.

Waarom leeft de idee “Heb je naaste lief” – wat op het eerste gezicht irrationeel lijkt – nu al meer dan 3.000 jaar en wordt dit door iedereen in de wereld begrepen terwijl rationele ideeën – ‘nationale ideeën’- altijd binnen één generatie een zachte dood sterven?

En daarnaast: hoe kunnen de Joden dit idee in de praktijk uitvoeren? Laten we niet praten over zaken als een Hogere Kracht of de Schepper. Laten we het hebben over waarmee we zijn begonnen: Wederzijdse Garantie.

In de Torah staat geschreven dat de Joden, één voor één en samen, unaniem besloten om voor elkaar borg te staan. We kunnen met recht zeggen dat het een kwestie van het hele volk was, met alle gevolgen vandien. Het moge duidelijk zijn dat dit de reden was voor succes.

Wij weten dat het volk later, om verschillende redenen, onverschillig kwam te staan tegenover deze idee en er nog weer later naar terugkeerde.

In beide gevallen ging het goed met de Joden en leefden zij in welvaart. Nadat zij zich in die oude tijden hadden verenigd tot één man met één hart, werd het Joodse volk het voorbeeld voor vele naties en de oprichter van de ethische waarden die ten grondslag liggen aan de hele beschaving.

In deze tijd kan het verenigde Joodse volk een voorbeeld geven van correcte verhoudingen. Als het hele volk zich hierbij aansluit en deze idee zich over het hele land verspreidt, zoals ten tijde van Mozes, zal het Joodse volk dit zonder enige twijfel kunnen waarmaken.

De keuze is aan ons

Filed under: Arvut, Eenheid, Pesach, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Vanuit spiritueel oogpunt bezien, betekent Pesach: een afscheiding van het kwaad dat het in mij voor het zeggen heeft, van mijn egoïstische motieven ten opzichte van anderen. In veel huizen is er een speciale kast waarin een servies staat dat alleen voor Pesach bestemd is. Wat is de betekenis van het gebruik om voor Pesach een speciaal servies te gebruiken?

Antwoord: Het is een moderne trend om een speciaal servies voor Pesach te gebruiken. Vroeger maakte men nieuwe borden voor Pesach, van klei, hout of van dierenhuiden.

Nieuwe borden symboliseren nieuwe kelim (vaten), een vernieuwing van de verlangens die we vroeger ten bate van onszelf gebruikten. Wij kunnen ze nu niet meer op die manier gebruiken, maar ze alleen gebruiken om te geven. Ik moet de verlangens die ik in relatie tot anderen heb veranderen.

Vraag: Wat betekent ‘een servies voor elke dag’ dat we het hele jaar gebruiken en ‘een servies voor Pesach’?

Antwoord: ‘Een servies voor elke dag’ is een egoïstisch verlangen om ten koste van anderen te genieten, je houdt dit verborgen en je maakt er gebruik van.

‘Een servies voor Pesach’ is hieraan tegengesteld, het staat symbool voor het gebruik van altruïstische verlangens, ten goede van anderen.

Je moet het ene servies vervangen door het andere: je verlangens gebruiken voor liefde voor anderen en geven. Dit worden ‘nieuwe kelim’ genoemd. Nadat je deze nieuwe kelim een week hebt gebruikt, kun je weer terugkeren naar je oude kelim omdat je nu weet hoe je ze kunt corrigeren, namelijk hoe je ze op de juiste manier kunt gebruiken.

From KabTV’s “A New Life” 3/24/14

Filed under: Altruïsme, Correctie, Liefde, Pesach - Geen reacties→

Om de staat van Pesach te bereiken, moeten we op een niveau van ontwikkeling komen waarin we niet meer vanuit ons egoïsme kunnen handelen, we moeten boven ons egoïsme uitstijgen.

De uitbarsting van het egoïsme vond de eerste keer in Babylonië plaats. Deze uitbarsting vond plaats toen de bevolkingsgroep nog niet zo groot was, daarnaast ontdekte Abraham, een priester in het oude Babylonië, het systeem waardoor men boven het egoïsme kan uitstijgen.

Een paar duizend mensen accepteerden deze methode, zij gingen samen met hem naar het land Kanaän, het huidige Israël. Abraham onderwees aan zijn leerlingen wat het betekent om met elkaar vanuit liefde om te gaan, om boven het ego uit te stijgen en steeds weer over het ego heen te stappen – Pesach (van het woord Pasach: een overgang maken)

Ons ego wordt steeds groter en wij groeien er bovenuit, wij bedekken het met de wet die zegt “… liefde bedekt alle overtredingen.” De overtredingen blijven bestaan, maar hoe groter ze zijn – tot aan een immens grote haat – hoe sterker de liefde is die er tussen ons verschijnt.

We verbergen onze haat niet en we schamen ons er niet voor, want we begrijpen dat deze haat uit de menselijke natuur voortkomt en het is onze taak om in de natuur steeds weer de volgende positieve kracht te herkennen die ons de mogelijkheid geeft om haat met liefde te bedekken.

Dan zullen we ons in een voortdurende staat van spirituele groei bevinden. De haat zal echter de kracht van de liefde bepalen waarmee wij de haat kunnen bedekken.

Uit dit alles blijkt dat wij constant kunnen blijven groeien. Iedere overgang van het ene niveau naar het volgende zal Pesach worden, de feestdagen die altijd bij je zijn.

From KabTV’s “Conversations about Passover,” 3/18/15

Filed under: Ego, Egoïsme, Feestdagen, Liefde, Pesach, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarom is het zo belangrijk om Pesach te vieren en ons aan de voorschriften die daarvoor gelden te houden?

Antwoord: Deze Joodse feestdag is niet bedoeld als een herinnering aan een bepaalde dag in onze geschiedenis. Het is juist zo dat je je elke dag moet voelen alsof je weer uit Egypte bent getrokken.

Uit de slavernij bevrijd worden is geen gebeurtenis die vroeger heeft plaats gevonden en nooit meer zal plaats vinden. We moeten elke dag steeds verder boven ons egoïsme uitstijgen en ons met anderen verbinden door banden van goedheid.

Met Pesach vieren we het feit dat we deze mogelijkheid hebben. Alleen het volk Israël heeft de mogelijkheid om boven het egoïsme uit te stijgen, zich te verenigen en werkelijk te gaan voelen hoe we boven onze natuur uitrijzen.

Vraag: Dus de feestdagen zijn een geheugensteuntje?

Antwoord: De feestdagen vormen een programma waarmee we elke dag moeten werken. Het is afhankelijk van het niveau waarop een mens zich bevindt. Wij zijn altijd in beweging door speciale innerlijke staten, genaamd: Pesach, Sjavoeot, Toe Biesjwat, de 9^e Av, enz.

Vraag: Waarom hebben we de traditie van generatie op generatie in stand gehouden om een feestelijke Sedermaaltijd te houden waarbij vaders aan hun zoons vertellen over de uittocht uit de slavernij in Egypte?

Antwoord: Omdat het nodig is om te leren – en aan anderen te onderwijzen – over het gebod om uit Egypte te trekken, het gebod om boven ons egoïsme uit te stijgen en ons met anderen te verenigen, zodat we uiteindelijk Arvut (wederzijdse verantwoordelijkheid) bereiken en eenheid rond de berg Sinaï (de berg van haat naar elkaar). De vader moet zijn zoon leren om zich op de juiste manier met anderen te verbinden.

Zowel de vader als de zoon (mijn staat van gisteren en van vandaag) zijn elke dag in mij aanwezig. Alles vindt in de mens en in de natie plaats.

Vraag: Wat zou u tegen een modern mens zeggen die nergens anders belangstelling voor heeft dan voor zichzelf en zijn smartphone? Hoe zou u met hem praten over verbinding tussen mensen, over verschillende soorten menselijke verhoudingen? Wat voor soort nieuw leven kunt u hem beloven?

Antwoord: Het gaat over universele harmonie, een verbinding tussen mensen die je kunt vergelijken met een perfect gecoördineerd voetbalteam of zelfs de maffia, door een hechte band verbonden. Deze verbinding geeft een mens altijd een gevoel van vertrouwen en blijheid, het geeft hem een goed gevoel van eenheid, van over en weer verbonden zijn met elkaars verlangens. Hij kan zo’n hoge graad van eenheid bereiken dat hij innerlijk alles weet wat anderen weten.

Omdat wij ons allemaal in één systeem bevinden, kunnen de gevoelens en de kennis van de hele wereld onbeperkt tussen ons stromen. Wetenschappers ontdekken dat onze hersenen een modem zijn dat ons verbindt met de gezamenlijke databank met informatie die ‘in de lucht’ aanwezig is.

Vraag: Waarom voelen kinderen zich tegenwoordig niet gelukkig?

Antwoord: Omdat zij een niveau van egoïsme hebben bereikt dat niet vervuld kan worden. Vroeger, als een gezin maar één kamer had om in te wonen, was dat voor hen genoeg om gelukkig te zijn. Maar tegenwoordig wil iedereen een eigen appartement hebben en een auto om alleen mee rond te rijden. We isoleren ons altijd en iedereen zit in zichzelf opgesloten.

Niemand voelt zich gelukkig en de oorzaak daarvan is onze afgescheidenheid. Geluk kan alleen gevoeld worden als we ervaren hoe er door onze gezamenlijke verbinding energie, kracht en warmte stroomt.

Eenzaamheid is onze slavernij in Egypte en het is belangrijk om uit Egypte te trekken.

From Israeli Radio Program 103FM, 3/15/15

Filed under: Eenheid, Feestdagen, Pesach, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Wanneer voelt een mens dat Farao het resultaat van het werk wegzuigt?

Antwoord: Na een aantal neergangen en opgangen die elkaar afwisselen, leert een mens welke houding hij ten aanzien hiervan moet aannemen. Hij verandert constant en verbetert zichzelf, uiteindelijk gaat hij deze op- en neergangen waarderen, niet wat de op- en neergangen in zijn stemmingen betreft, maar met betrekking tot de zuiverheid van zijn grote verlangen naar het Doel.

Zelfs als hij in een staat van neergang is, doet hij geen onderzoek naar zijn stemming maar naar de tijdsduur waarin hij met de Schepper verbonden kan blijven tijdens de neergang en niet van Hem losraakt. Er zijn staten tijdens een neergang, waarin een mens merkt dat hij zich niet aan het Doel kan vasthouden. Toch blijft hij bij het Doel betrokken, hoewel hij daarin faalt, dat betekent dat er nog geen sprake is van een volledige disconnectie.

En juist hier ontdekt hij Farao en voelt hij de innerlijke kracht die tot het ‘iets uit niets’ behoort, die kracht grijpt hem bij zijn voeten en sleurt hem naar beneden, het moeras in. Farao wordt onthuld op de grens tussen de beide staten, maar dat is geen neergang.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/08/14, Shamati #86

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Pesach, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Filed under: Pesach, video - Geen reacties→

Vraag: Kan het Boek Exodus ons helpen om uit ons egoïsme te komen?

Antwoord: Het is een feit, dat elke spirituele daad eerst in onze wereld zichtbaar moet worden. Daarom werd de geschiedenis van de bevrijding van het egoïsme eerst zichtbaar bij een kleine groep mensen, nu wordt dit in de hele wereld herhaald.

Geen enkel boek op de hele wereld kan ons hiermee helpen. Wij zullen het alleen kunnen gaan begrijpen en er op een correcte wijze over kunnen spreken, als wij door de stadia van correctie gaan.

Dit is een probleem, want mensen lezen dit als een historisch verhaal. Maar het gaat in deze beschrijving over de meest serieuze, innerlijke veranderingen in een mens, waar hij samen met de groep doorheen moet en daarin ontdekt hij in zichzelf een kracht, ‘Moshe’ (Mozes) genaamd, van het woord ‘Limshoch’ (trekken uit). Deze kracht trekt de groep uit het egoïsme en verheft de groep tot de onthulling van de Schepper.

Moshe is het punt van verbinding, dat wij tussen ons ontdekken en dat ons gidst. De hogere Kracht wordt in dit punt onthuld.

Zo komen we bij de berg Sinaï, de berg van haat, waar wij omheen staan. Wij worden erdoor verdeeld en wij zien alleen haat voor ons, maar wij staan er omheen, omdat wij nergens anders heen kunnen.

Ondanks deze haat moeten we voor elkaar garant staan. Maar als wij vastlopen in haat, in egoïsme, wordt dit de plaats van onze spirituele dood.

Vraag: Maar na de uittocht uit Egypte gebeurde het niet, dat er een hele groep uit een egoïstische staat kwam. Wel individuen, maar geen groep. Een dergelijke ervaring kennen we niet. Wat moeten wij dan doen?

Antwoord: Jullie moeten doorgaan met dit werk. En dat doen we ook. Wat is het verschil? Het werk in de groep werd toen beschreven, het komt uit die tijd: ‘Heb je naaste lief als jezelf’, ‘Van de liefde voor de vrienden tot liefde voor de Schepper’. Dit wordt allemaal in de bronnen beschreven.

Daarom zijn er geen andere principes. Het spirituele systeem, het systeem van de werelden, verandert niet. Het is op dezelfde wijze tot uitdrukking gekomen, alleen op lagere niveaus van egoïsme die gecorrigeerd moesten worden. De wetten blijven echter dezelfde.

From KabTV’s “Foundations of the Integral Society” 4/1/12

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Uncategorized, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik Ohr Hassadim (het Licht van Geven) bereiken?

Antwoord: Ons verlangen bepaalt alles, het Licht verandert niet. Alle veranderingen vinden uitsluitend in de mens zelf plaats: waar richt hij zijn verlangen op en – wat dit betreft – wat voor kracht heeft hij nodig. De mens ontvangt in overeenstemming met wat hij nodig heeft.

Wij zijn altijd onder de invloed van Licht, maar Het is heel zwak. Wij stemmen niet overeen met dit Licht, we voelen niet dat we Het missen en daardoor nemen we Het niet waar.

Licht is een kracht, Het beïnvloedt ons naarmate wij eraan gelijkvormig zijn of tegengesteld. Daarom is het Licht van Pesach (Pasen) een enorm groot Licht, maar Het is niet openlijk zichtbaar.

Wij denken dat wij over Licht kunnen spreken als wij Het buiten onszelf waarnemen. Er is echter niets buiten ons: de hele wereld is in ons. Daarom spreken we van het Licht van denken en het Licht voelen, dat ons hart en onze gedachten opent.

Er wordt aan ons een uitgestrekte wereld onthuld, die om ons heen lijkt te zijn, maar in feite in ons voelen en denken aanwezig is. Licht is de kracht van de onthulling in ons voelen en denken.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/2/12, Shamati 59

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Feestdagen, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Waarop moet de wereldkli zich nu concentreren om te voelen dat we in Egypte zijn en het echt wensen om het te verlaten?

Antwoord: We moeten in een opstijging blijven verkeren in plaats van een afdaling. Ieder van ons, en wij allemaal samen zouden nooit moeten afdalen of van de gevestigde orde afwijken, omdat dit ons zeker naar beneden zal halen.

We moeten heel snel naar de week van Pesach keren en onszelf voorbereiden, om te begrijpen wat de uittocht uit Egypte betekent. We moeten ons voor deze inspiratie voorbereiden en deze met alle macht laten toenemen. Hoe krachtiger ons streven wordt des te meer zullen we worden beïnvloed door de Lichten van Pesach.

We moeten dit nu actualiseren. Allereerst moeten we eensgezind zijn. Het is niet één persoon die uit Egypte komt, maar iedereen zonder uitzondering: vrouwen, mannen, kinderen, en ouderen. Dit is de éénwording in de richting van de gemeenschappelijke exodus. Dat is waaraan we moeten denken, en steeds de intentie hieraan blijven houden.

We gaan vanaf vandaag de feestdag in. Een “feestdag” is een uiterlijk teken, maar met behulp van deze zeven dagen zullen we in staat zijn om te verenigen, om een dergelijke verbinding te maken en zulke intenties te vormen in de lessen zodat we een “stimulans” vooruit zullen krijgen.

Sommige mensen ervaren een afdaling en anderen een opstijging. Anderen ondergaan koortsachtig veranderingen. Maar we hebben al deze staten nodig. Iemand moet een afdaling waarderen als een opstijging, om dat het een niet zonder de ander kan.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 4/12/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Intentie - Geen reacties→