Vraag: Kunnen we de gemeenschappelijke intentie bouwen voordat de les begint? En zo ja, hoe doen we dat?

Antwoord: De gemeenschappelijke intentie moet gebaseerd zijn op het gezamenlijke doel. Ons uiteindelijke doel is om vreugde te schenken aan de Schepper, waarbij we ons vergelijken met Hem. Om dit te bereiken, moeten we Hem leren kennen, omdat Hij wil dat we Zijn liefde en goedheid zien. Het is niet onze persoonlijke behoefte; de Schepper heeft de wens dat wij Hem leren kennen.

Iets leren kennen betekent dat we een gelijkwaardige vorm krijgen. Vandaar dat we ons best doen om al onze inspanningen te richten naar het doel van geven. Ik oefen mijn inspanning niet uit om mijn egoïsme te bevredigen, maar ik hunker ernaar om uit mezelf te stappen en ik wens de Schepper te vinden om Hem daarmee grote vreugde te schenken.

Om dit te bereiken moet ik Kelim (eigenschappen, vaten) van geven bezitten en ik wend mij tot de hulp van het Licht, dat in de Kabbalistische teksten, met name in het boek de Zohar, verborgen is. Het Licht kan mij hervormen en helpt me over de afgrond die ligt tussen mijn eigenschappen van ontvangen (ontvangende Kelim) en geven (schenkende Kelim).

Echter, wanneer ik er als persoon alleen aan denk, is er niet voldoende kracht. Het handhaaft zelfs niet mijn vermogen om de intentie van het geven vast te houden. Aan de andere kant, wanneer ik met anderen als een schakel in de keten samenwerk, in één verlangen, waarin iedereen zich wegcijfert voor alle anderen, wint onze gemeenschappelijke geest aan grote kracht. Kabbalisten die deze stadia al gepasseerd zijn, beloven ons dat dit de weg is naar het succes.

Daarom ben ik blij dat ik me tussen de vrienden bevind en in staat ben om samen de intentie te bouwen door mijzelf zoveel mogelijk weg te cijferen met de bedoeling om uiteindelijk vreugde te schenken aan de Schepper. Op deze manier worden we gelijk aan de Schepper in kwaliteiten en leren we Hem in dezelfde mate kennen en bovendien bereiken we verbondenheid met Hem.

Daarom moeten ons voorbereiden vóór de les en de les beginnen met een volledig gevuld verlangen. Door erover te denken, ‘warmt iemand zich meer en meer op’, totdat hij er uiteindelijk in slaagt. Er staat geschreven: “Mitzva (gebod) zonder intentie is als een lichaam zonder ziel.” Er is je een gebod gegeven om de Torah te bestuderen, een Kabbalistische methode die is ontworpen om de kwade neiging te hervormen. Met de hulp daarvan, zul je de eigenschap van geven bereiken, liefde voor alle anderen voelen en uiteindelijk voor de Schepper. De Torah is afgeleid van het Hebreeuwse woord “Ohr” (licht) en van het woord ” Oora’ (instructie).

Maar wanneer je jezelf niet hebt uitgerust met de noodzakelijke intentie, zit je als dood in de les en je voert mechanische acties uit, waaraan de geest en het Levenslicht ontbreken. Dus is het aan jou om te beslissen waar je ’s nachts voor opstaat en wat je doet.

Zelfs wanneer iemand niet in staat is om zijn intentie vol te houden, laat hem dan tenminste voelen hoezeer het hem ontbreekt. De pijn in het hart die wordt veroorzaakt door het lege bittere hart, is net zo belangrijk.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/1/2010, “Introduction of The Book of Zohar,” Article “The Buds”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Ten eerste moeten we een relatie ontwikkelen die omschreven is als “Doe niet aan een ander wat jezelf haat”, gevolgd door “houdt van een ander zoals je van jezelf houdt”. We moeten alleen bepalen wie de “ander”(de vriend) is, wie Ik ben en wat “doe” betekent. Het heeft te maken met een persoon zijn acties ten opzichte van de vriend en deze acties moeten een tastbare vorm in deze wereld en de hele mensheid bereiken.

Op het eind zullen zulke relaties tussen alle mensen ontstaan, wat we de Oneindige Wereld noemen en dit zal de laatste correctie (Gmar Tikkun) aanduiden. Hier op deze bol, genaamd aarde, tussen deze fysieke lichamen, zullen we de relaties vestigen die we ons oneindige ziel noemen.

Wanneer we dit punt bereiken zullen we onszelf in een andere wereld vinden. Het zal niet meer nodig zijn om al dit materialisme te ervaren en het zal van onze waarneming verdwijnen. Zelfs nu bestaat het alleen in onze waarneming; deze hele werkelijkheid is alleen verbeelding.

Dit is het enige doel van ons bestaan op aarde. Dit is de plaats waar alles gebeurd.

Voor het vallen van de Tempel, toen de mensen in spirituele verwezenlijking bestonden, leefden ze niet echt in een andere Melkweg of dimensie, toch? Het is waar dat ze innerlijk in een andere dimensie met een andere houding bestonden. Echter, samen met dat, bestond deze wereld, de levenloze, plantaardige en dierlijke natuur nog en iedereen leefde een normaal leven. Ze hadden vee, beheerde onroerend goed, baarde kinderen, hadden werk en betaalde belasting.

Maar de relaties tussen hen waren spiritueel sinds ze alleen in gemeenschappelijk altruïsme leefden en ze hielden dit vast met het beste van hun vermogen. Ieder persoon was belangrijk in de mate van hun vermogen om te geven. Rechtspraak werd gedaan van hetzelfde principe: uit het oogpunt van hoeveel schade een persoon aan de samenleving had gebracht en hoe zijn egoïstische verlangen plotseling te voorschijn kwam.

Dit was de manier waarop het volk van Israel, welke Abraham uit Babylon leidde, leefde tot aan de val van de Tweede Tempel. Nu, in de groep, moeten we wat de wijsheid van Kabbalah ons in praktijk leert, verwezenlijken. Dit betekent dat onze innerlijke relaties gebaseerd moeten zijn op liefde en eenheid, zodat we “als één ziel” mogen leven.

Het heeft niets te maken met externe verbondenheid. We hoeven niet van hetzelfde bord te eten, in hetzelfde huis te wonen en een gemeenschappelijk huishouden te vormen. Het gaat allemaal om innerlijke relaties.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Is er in het spirituele werk een fase dat iemand precies kan vertellen of hij door zijn kwaliteiten gelijk is aan het Licht?

Antwoord: In verschillende fasen voelen we ons dichterbij of verder weg, maar het meest correcte voorbeeld is iemands houding naar de groep: Hoeveel heeft hij het gevoel dat de innerlijke essentie van de groep de plaats is waarin hij zich af wil stemmen, waar hij zich wenst op te lossen. Net zoals een embryo om zichzelf te verliezen en te verdwijnen in de baarmoeder van de moeder.

Wanneer iemand nog steeds iets heeft dat niet is verdwenen, dat hij nog niet heeft verloren, betekent dit dat het egoïsme nog steeds in leven is. Maar zodra iemand oplost in de groep, vanaf dat moment begint hij spiritueel te groeien. In zijn gevoel, verlangen, intenties en inspanningen kan iemand afmeten waar hij is, in welke Reshimot, in welke Sefirot, in welke staat en hoeveel Licht er in de kelim komt.

Hij meet alles uitsluitend af aan zijn relatie met de juiste omgeving. Immers, niemand kan iets meten in relatie tot het Licht. Het Licht is een fenomeen in het vat, maar is geen begrip in en van zichzelf. Volgens de definitie van BaalHaSulam noemen we alles wat in de vaten komt het “Licht”.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

In werkelijkheid is het niet de groep die jou moet beïnvloeden maar jijzelf moet je afstemmen op de groep. Wanneer we zeggen dat de groep een persoon moet beïnvloeden, willen we ieder mens inspireren om aan de groep te geven zonder zelf iets te ontvangen.

De reactie van de groep kan krachtig of zwak zijn maar dit zal geen invloed hebben op een persoon. Dat komt omdat onze verbinding een interactie met de innerlijke groep is en niet met de externe groep. Het externe gedrag van de vrienden speelt niet zo’n substantiële rol.

Hier hangt alles af van hoe sterk ik op hen kan afstemmen, hoeveel ik probeer om hun innerlijke aspiratie te voelen en dit hangt niet van mij of van hen af. Dit is een spirituele realiteit, de verbinding tussen ons op het niveau van Oneindigheid.

Daarom, de groep beïnvloedt je in die mate dat jij je hierop kan afstemmen en ernaar verlangt om zijn invloed, zijn altruïsme, te ontvangen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Elk mens moet begrijpen dat zijn houding ten opzichte van de groep een spiegel is waarin hij zichzelf ziet. En deze spiegel liegt niet. Tijdens het werken aan de verspreiding van Kabbalah kunnen we zelfs van tijd tot tijd tegen elkaar schreeuwen. De essentie van de zaak echter ligt in ieders persoonlijke houding ten opzichte van de vrienden, waaruit een min of meer correcte houding of juist een volledig verkeerde aanpak blijkt.

Werk met de externe groep op externe basis en met de innerlijke groep op innerlijke basis. Dit is de volgorde van de dingen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Wat onze spirituele stimulator zo speciaal maakt is zijn mogelijkheid om iemand volledig buiten zijn lichaam (egoïsme) en alle materiële aspecten van deze wereld te sluiten. Het systeem staat voor vrijwel alles in, dat in de alledaagse communicatie als een obstructie of belemmering fungeert, om nader tot anderen te komen.

Het vertegenwoordigt een aantal abstracte essenties (los van de werkelijkheid) die zich niet in iemand van ons bevinden, maar tegelijkertijd proberen we het allemaal te realiseren in een bestaan buiten onszelf, als een gemeenschappelijk geheel. En omdat deze essentie(werkelijkheid die buiten onszelf staat) zeer broos is, is het onmogelijk om het in het gewone leven wanneer we met andere mensen communiceren, te voelen, omdat het overlapt word door onze egoïsme, die veel sterker is.

Echter als wij het als een “Tamagotchi” (elektronisch huisdier) verzorgen en het beschouwen als onze gemeenschappelijke baby, dan zal het “groeien”. Op het eerste gezicht is het een volstrekt irrationele actie (in strijd met ons gezond verstand) die alle logische begrippen tegenspreekt wanneer iemand deze virtuele werkelijkheid binnenkomt. Maar als gevolg van onze gemeenschappelijke acties, creëren wij enerzijds een abstracte gemeenschap en aan de andere kant beïnvloed het ons intens en erg levendig.

Met andere woorden de kracht die achter onze inspanningen om te verenigen steekt, word opgebouwd. Deze kracht is niet te herkennen, maar zal zich manifesteren als een reactie op al onze inspanningen. Een deelnemer in de gemeenschappelijke inspanningen zal als individu zijn openbaring voelen. Een buitenstaander zal slechts in verwarring zijn schouders ophalen.

Het is onmogelijk om deze openbaring logisch aan iemand uit te leggen. Echter kunnen we iedereen uitnodigen om deel te nemen en het te voelen. Dit is in feite het begin van de onthulling van de Schepper.

Dit is de reden waarom vanaf het begin en tot op deze dag, het zo moeilijk voor me is om de mensen te overtuigen om voor de eerste keer in de stimulator te gaan om te starten in het proces deel te nemen. Een student moet “geloof boven de rede ” beginnen te werken, ongeacht zijn twijfel, zijn overtuiging, en natuurlijk gevoel.

Filed under: Uncategorized - Geen reacties→