Vraag: Waarom hebben we de hoop op verlossing nodig, is dit onmogelijk zonder onze hoop?

Antwoord: Het is eenvoudigweg nodig om te voelen hoezeer we hier behoefte aan hebben. Zolang we geen behoefte aan iets voelen, is er geen kli (vat), dan zijn we niet gereed voor de gewenste vervulling.

De Schepper is bereid om ons zoveel geschenken te geven als we willen. Hij vraagt van ons slechts één ding: dat we ernaar verlangen, anders voelen we de geschenken niet. Als je een geschenk aan iemand geeft waar hij geen behoefte aan heeft, zal hij de waarde ervan niet voelen.

Dus we moeten het gemis ervan bereiken en dan ontdekken wij dat het geschenk al is gevonden, het is vlakbij ons, in de lucht. De hele ruimte om ons heen is gevuld met geschenken, je ziet het gewoon niet en je kunt je niet voorstellen wat hier gebeurt. Alles is al gevonden, je hebt alleen de behoefte ernaar nodig.

Het is alsof ik mijn bril afzet en niets voor me zie. Hoe is het mogelijk om aan iemand in deze omstandigheden een geschenk te geven? Het Hogere Licht is in absolute rust, maar het geschenk wordt onthuld in een verlangen dat geschikt is voor het Licht. Bereid je verlangen voor en het geschenk zal worden onthuld.

Er is geen behoefte om aan de Schepper te vragen: “Geef me, geef me!” Op het moment dat ik mijn behoefte ga voorbereiden, ontdek ik dat ik niet bereid ben om dit te doen en dan zal ik aan de Schepper vragen: “Help me om vorm te geven aan mijn verlangen naar het geschenk dat U voor mij hebt bereid.” Dan zal de Schepper helpen.

Maar zolang ik het verlangen niet gevormd heb, zal ik het geschenk niet voelen. Het verlangen moet precies overeenkomen met het geschenk, het Licht. De verlossing komt niet zo lang ik er geen volledig verlangen naar heb, naar een behoefte aan de Schepper, de Koning van de wereld, dan is er geen gevoel van ballingschap. Gescheiden zijn van de Schepper betekent de dood voor mij! Hij moet in mijn wereld ontdekt worden, anders zal ik niet in staat zijn om te krijgen wat ik zozeer nodig heb.

Als ik dit gevoel van ballingschap niet heb, hoe kan de verlossing dan komen? Hoe kan het geschenk worden onthuld als ik er geen behoefte aan heb? Ik moet het gevoel hebben dat ik een groot verlangen heb om te geven en als ik nog niet zover ben gekomen, ben ik wel gedwongen om te vragen of de Schepper mij redt en Zijn grootheid onthult.

Ik heb Zijn onthulling nu niet nodig, anders zou ik op een egoïstische manier van Hem gaan genieten, integendeel, ik heb het gevoel van Zijn Grootheid nodig. Dit is het enige wat ik vraag! Net zoals het belangrijk voor mij is om op vakantie te gaan of me te ontspannen op het strand, moet ik constant aan het verlangen om te geven denken en me ervan bewust zijn dat ik de Grootheid van de Schepper nodig heb om zover te komen.

Mijn verlangen heeft nodig dat het een vorm krijgt die passend is bij de onthulling van de Schepper. Ik wil aan de Schepper geven, in mijn verlangen voelen hoe ik aan Hem geef, dat Hij door mij vreugde ontvangt en op die manier aan mij geeft. Zo zijn wij samen met Hem in deze intentie, in gehechtheid aan elkaar, in wederzijds geven.

Het maakt geen verschil wie geeft en wie ontvangt. De Schepper geeft en ik geef, Hij geeft en ik geef, we zijn gelijk. Het is niet belangrijk wie als eerste en wie als laatste geeft, als er liefde tussen ons is, zijn onze handelingen volkomen gelijk. Dat Hij de Schepper is en ik het schepsel ben, verliest elke betekenis. Is het kind minder belangrijk voor zijn moeder dan zij zichzelf vindt?

Vraag: Volgt hieruit dat de Schepper ook ontvangt?

Antwoord: De Schepper ontvangt vreugde van mij. Maar waarin ontvangt Hij vreugde als Hij geen verlangen om te ontvangen heeft? Hij geniet van mijn verlangens! Je kunt het vergelijken met een moeder die van haar baby geniet omdat het goed met hem gaat. Haar vreugde wordt in het kind gevonden.

Nu kunnen we begrijpen hoe groot ons verlangen naar genot is. In ons is het verlangen al aanwezig om aan de Hogere te geven en zo begint en eindigt alles met ons verlangen.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 4/29/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Grootheid van de Schepper, Spiritueel Werk, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we van zorgen voor anderen vanuit een egoïstisch oogpunt komen tot zorgen voor anderen zonder dat er egoïsme aan te pas komt? Hoe kunnen we ons bevrijden van het egoïstische verlangen dat ons aanspoort om voor anderen te zorgen.

Antwoord: We hebben het over een heel hoog niveau als je de Schepper al voelt en in een staat van verbinding bent met deze positieve kracht van geven en liefde.

Dan ga je de behoefte voelen om absoluut onvoorwaardelijk te geven en lief te hebben, niet zoals we ons dat nu voorstellen, maar zonder enig eigenbelang, zonder ook maar enige vorm van beloning te willen ontvangen, dit komt alleen voort vanuit de staat waarin je eeuwigheid, volmaaktheid en oneindigheid voelt.

Het is onmogelijk om dit in woorden te vatten want het gaat over een totaal ander voelen en begrijpen van de wereld en dit komt in de mate waarin de mens in zichzelf de altruïstische kwaliteit van geven en liefhebben absorbeert en realiseert.

From the Convention in Bulgaria 01/11/203, Lesson 1

Filed under: Conventies, Egoïsme, Geven, Liefde - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘Inleiding tot het Boek de Zohar’, item 25: Waarom komt het lichaam terug bij de wederopstanding van de doden, als het lichaam zo verdorven is dat de ziel niet volledig gezuiverd kan worden voordat het in de grond gaat rotten? En dan is er tevens de vraag over de woorden van onze wijzen: “De doden zijn voorbestemd om weer tot leven te komen met hun gebreken, zodat er niet gezegd kan worden: “Het is iemand anders”.

… We hebben daar gezegd dat deze overdreven wens om te ontvangen alle substantie is die Hij heeft geschapen, want Hij heeft niets meer nodig dan de Gedachte van de Schepping te voltooien.

… We hebben hierboven ook gezegd dat er tijdens de zes duizend jaar die aan ons gegeven zijn om in de Torah en de geboden te werken, geen correcties naar het lichaam gaan: naar zijn overdreven wens om te ontvangen. Alle correcties die door ons werk ontstaan, hebben uitsluitend betrekking op de ziel, die dus de niveaus van heiligheid en puurheid beklimt …

Ons verlangen om te ontvangen is de hele materie van de schepping. Het is verdeeld in tien Sefirot, zes Sefirot boven, in Galgalta ve Eynaim (GE): HBD-HGT tot Hazeh (borst), en vier Sefirot beneden, in AHP: NHY.

GE zijn kelim (vaten) van geven die we kunnen corrigeren, we corrigeren ze dus door ze in de loop van de zesduizend jaar te verheffen naar het niveau van Arich Anpin, waardoor we tot zeshonderd duizend komen (60 maal 10.000 = 600.000). Maar het verlangen om te ontvangen zelf blijft ongecorrigeerd. Dit komt doordat we alleen de kelim van GE en AHP van Aliyah corrigeren, maar niet de echte AHP die ook een ‘lichaam’ wordt genoemd. We hebben het alleen gedood, dat betekent dat we het afscheiden van de handelingen van geven, dit wordt ‘de dood van het lichaam’ genoemd.

Maar uiteindelijk, na de correctie van alle kelim van geven, kunnen we AHP naderbij komen, om de ‘wederopstanding van de doden’ uit te voeren en het zo te corrigeren, dat alles het doel van geven zal hebben.

Hier hebben we het over verlangens die ik vroeger als ‘dood’ zou hebben beschouwd, wat betekent dat ik ze niet gebruikte, dat ik ze beperkte, omdat ik het Levenslicht er niet in kon ontvangen. Maar nu kan ik ze naar het Licht brengen en ze corrigeren. Deze dode verlangens ‘herleven met hun gebreken’, omdat ik alle gruwelijkheden van het grote verlangen om te ontvangen moet corrigeren en moet veranderen in het tegenovergestelde, in geven. Dan zal ik daarin het grootste Licht van NRNHY ontvangen. Dus de correctie van GE is niet meer dan een dunne lijn, terwijl ik eronder de hele maat ontvang, de hele sfeer.

Vraag: Wat ontdek ik in het herleefde verlangen?

Antwoord: De Schepper. Je ontdekt de hogere Kracht, het hogere, eeuwige leven dat aan het lichaam voorbij gaat. Je voelt de eeuwigheid en de heelheid boven de materie, boven de kwantum fysica. Je ontdekt het veld, waarin we eigenlijk leven en daar voel je de werkelijke, hogere werkelijkheid, en niet dat kleine stukje dat je nu voelt.

Je voelt dit alles door de correctie van de zintuigen. Daarom wordt onze methode de ‘wijsheid van Kabbalah’ ofwel de wijsheid van het ontvangen genoemd. Dit betekent: de wijsheid over hoe te ontvangen, hoe waar te nemen. Binnenkort zal de hele mensheid in die richting geduwd worden. Tenslotte is het doel van spiritualiteit niet om voor onszelf een geweldig spiritueel leven in deze wereld te bereiken. Hoe dan ook, we naderen het einde en we zullen de hogere dimensie moeten ontdekken.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/19/13, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Correctie, Geven, Innerlijk Werk, Ontvangen, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Waarom staat er geschreven: “En Moses leidde hen naar de voet van de berg en zij verzamelden zich aan de voet van de berg.”

“Har” (berg) komt van het Hebreeuwse woord ‘overdenking’. Betekent dit dat Moses hen naar het einde van de gedachten, het begrip, het denken bracht, naar de laagste staat?

Antwoord: De rol van de eigenschap van Moses in een mens bestaat eruit om hem begrip bij te brengen over de betekenis van de eigenschap van geven in hem. Moses moet het volk Israel helpen, zodat zij leren begrijpen wie de Schepper is. In al onze Reshimot (spirituele genen) waarin alles van Malchut van Ein Sof (Oneindigheid) opgeslagen ligt, is er zo’n eigenschap die we ‘Moses’ noemen aanwezig, een niveau dat de verbinding maakt tussen alle gebroken delen. Deze functie helpt een mens om de volledige eigenschap van geven te leren kennen. Als een mens zo’n eigenschap verkrijgt, kan hij zijn kelim (vaten) er al aan toevoegen en werken met ‘ontvangen om te geven’.

Dit is de betekenis van de zin: “Moses leidde hen naar het einde van de gedachten en het begrip.” Hij leidt een mens door al zijn verlangens, zijn kelim – ‘de woestijn’ genaamd – heen en zuivert deze verlangens, deze kelim in de woestijn, van de intentie om te ontvangen: ‘Egypte’ genaamd. Hij leidt een ieder naar de ‘intentie om te geven met het doel om te geven’. Dan is een mens klaar om in drie lijnen te werken en dit heet ‘de verovering van het Land Israel’.

From the 1^st  part of the Daily Kabbalah Lesson 3/14/13, Shamati #53

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Reshimot - Geen reacties→

Er zijn twee soorten werk: vanuit een gemis voelen en vanuit een volledig welbevinden voelen. Wij zijn gevormd uit een materie die zich altijd in een staat van leegte bevindt. Daarom verlangen wij naar verbinding met de Schepper die ons geschapen heeft en alles heeft wat wij missen.

Als wij deze beide krachten in ons ervaren – de natuurlijke kracht van ontvangen, onze materie, en de kracht van geven, de kleine ‘lichtvonk’ die in ons aanwezig is en die we willen ontwikkelen zodat deze kracht meester zal worden over onze gehele materie – zullen we twee dingen moeten ophelderen: enerzijds moeten we, wat de materie betreft, inzicht krijgen in de lichtvonk van geven, en anderzijds moeten we, wat de lichtvonk betreft, duidelijk krijgen wat de materie is en deze bestuderen. Anders gezegd, van de zijde van het schepsel moeten we de Schepper bestuderen en eveneens ons eigen verlangen.

Zo verrichten wij één soort werk met ons verlangen om te ontvangen, dat is het werk van dringend vragen, van gebeden en de droefheid van de Shechina (de Goddelijke Aanwezigheid), de verwoesting van de Tempel. Als wij alle ellende van deze staat niet tot op het bot voelen, zullen wij een werkelijk gebed niet kunnen bereiken, dan komen we niet tot een smeekbede die zo’n grote intensiteit heeft dat er van de zijde van het Licht een antwoord van geven komt.

Dit komt omdat het Licht alleen geeft over een compleet verlangen. De niveaus van het complete verlangen worden ‘spirituele niveaus’ genoemd en we moeten tenminste het laagste niveau ervan bereiken.

Het andere type werk vindt plaats als we voor de Schepper staan, die ons heeft geschapen, ons leidt, voor ons zorgt, ons corrigeert en ons opheft naar Zijn hoogte van volmaaktheid. Dan bestaat ons werk uit dankbaarheid en lofprijzing.

Dit zijn twee tegengestelde vormen en in beide gevallen moet een mens er goed op letten dat het ene werk het andere niet vervangt en verhult. Beide vormen zijn essentieel in hun volle, zuivere maat. Het conflict daartussen, de spanning, creëert een punt waardoor het Licht zo sterk wordt aangetrokken, dat Het een mens zal opheffen en het ene einde van zijn werk naar Keter brengt en het andere einde naar Malchut. Zo bevindt het eerste niveau van spiritualiteit van de mens, gevormd uit tien Sefirot, zich in het verlangen om te ontvangen en het wordt gevormd door dringende vragen, smeekbeden, een gebroken hart en ook door dankbaarheid en zegeningen uit te spreken over de Schepper, dit betekent: vanuit de plaats van Keter. Op deze manier maken we vorderingen.

Een mens vergeet deze dingen constant en raakt verward. Hij denkt dat de verwarring bij toeval is ontstaan en wordt veroorzaakt door moeilijkheden in het dagelijks leven. Hij denkt dat hij snel en succesvol zou vorderen op het spirituele pad als hij ergens alleen op een verlaten eiland in de oceaan zou leven, ver weg van de dagelijkse problemen. Maar nu moet hij zich met eindeloos veel dingen bezighouden en komt hij in het leven allerlei problemen tegen, innerlijk zowel als in de buitenwereld.

Dit is echter een verkeerde houding, want alles behoort tot één systeem. Er is geen enkele rechtvaardiging om de uiterlijke situatie opzij te schuiven of te veranderen. Een mens moet proberen om zich in te spannen om constant in het spirituele werk te blijven, zonder dat hij in de buitenwereld ook maar iets verandert, zodat hij door de omgeving die hij nu heeft in staat zal zijn om de Schepper vreugde te geven.

We moeten begrijpen dat dit de omgeving is die de Schepper voor hem heeft bereid. Later zal een mens begrijpen in welke mate deze omstandigheden de beste waren voor zijn vooruitgang.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/10/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘Een Toespraak ter gelegenheid van de Voltooiing van De Zohar’: Wij moeten weten dat we spirituele zaken niet kunnen vergelijken met fysieke zaken, waarbij geven en ontvangen samengevoegd zijn. In spiritualiteit zijn de tijd van geven en de tijd van ontvangen van elkaar gescheiden. Dit komt omdat er eerst door de Schepper aan de ontvanger gegeven wordt en in dit geven, geeft de Schepper hem alleen de mogelijkheid om te ontvangen. Maar hij heeft nog niets ontvangen voordat hij voldoende geheiligd en gezuiverd is. Daarna wordt men beloond met ontvangen. Er kan dus een lange periode liggen tussen de tijd van geven en de tijd van ontvangen.

Vraag: Waarom is er een scheiding tussen de tijd van geven en de tijd van ontvangen?

Antwoord: Geven is geven om niet, en ontvangen is geven om niet. Maar de daad van geven bereidt de ‘kelim’ (vaten) in ons voor, de details om waar te kunnen nemen. In spiritualiteit bestaat het concept ‘tijd’ niet, maar als we spreken over onze ‘materie’, over ons verlangen om te ontvangen, kan het hogere geven daar geen verbinding mee maken.

Daartussen bevindt zich een klipah (schil), die de dualiteit in hun relatie in stand houdt: gescheidenheid én wederzijdse verbinding.

Allereerst, hoe bereikt het Licht de kli (vat)? Hoe kan er een verbinding bestaan tussen deze twee tegengestelde eigenschappen? Zoiets bestaat niet in onze wereld. Als vuur en water met elkaar in contact komen, maakt het ene het andere aan zich ondergeschikt, maar ze behoren beide tot één wereld en de innerlijke natuur die gericht is op verovering, op de ander tenietdoen, is in beide verborgen aanwezig.

Anderzijds, als een spirituele kracht een fysieke kracht bereikt, kunnen ze niet met elkaar in contact komen, zij kunnen elkaar ‘niet leren kennen’.

De eerste poging om met elkaar in contact te komen, zou aan beide kanten tenietdoen oproepen. We kennen zulke verschijnselen in de natuurkunde. Het contact tussen tegenstellingen is eenvoudigweg onmogelijk.

Daarom is er een ‘klipah’ aanwezig die we uitermate moeten waarderen, het is iets wonderbaarlijks, het is krachtig, heel en buitengewoon ingewikkeld.

Juist dit creëert de juiste verbinding tussen ‘Heiligheid’, namelijk de eigenschap van geven, en het egoïstische verlangen dat alleen maar genot wil ontvangen. De ‘klipah’ brengt de ‘leugen van de waarheid’ en de ‘valse waarheden’ tot leven, dat wat ‘nog niet volkomen uitgediept is’ en ‘wat niet volledig opgehelderd is’, als gebieden die ‘coördineren’ tussen de polen die niet in één punt samen kunnen komen. Wij maken van zulke trucjes gebruik in de politiek en op andere gebieden.

De tijd van geven is dus niet het slot van het verhaal. De hele schepping, de essentie ervan, bestaat in het verschil tussen de tijd van geven en de tijd van ontvangen.

De reeks gebeurtenissen die van Boven naar beneden, naar deze wereld afdalen, en de weg terug van beneden naar Boven, zijn er alleen voor bedoeld dat we van staat 1 staat 3 bereiken, door al die gebeurtenissen kan het schepsel de Schepper waarnemen. Jullie bemerken ook hoe lang het duurt voordat je deze gedachtegang kan ‘verteren’ en erop kunt reageren.

Vraag: Volgens welke formule bestaat de verbinding tussen twee tegenstellingen? Hoe wordt de verbinding van Boven naar beneden toe nu eigenlijk doorgetrokken?

Antwoord: Als we over een initiatief spreken dat van Boven komt, is dat alleen mogelijk als wij onszelf wegcijferen en Zijn Verlangen ontvangen als Iets wat alles bepaalt, in plaats van ons eigen verlangen: dit is de verbinding.

Deze zelfde techniek werkt als wij verschillende delen met elkaar in contact brengen, ze op één lijn plaatsen en gebruik maken van een bepaalde link als ‘coördinator’ daartussen.

Wij moeten een plaats creëren waar deze gelijkvormigheid plaatsvindt.

In spiritualiteit zijn dat de zeven lagere Sefirot van Bina, de ‘baarmoeder’, het onderste één derde gedeelte van Zeir Anpin waarmee Malchut zich verbindt.

Wij moeten deze speciale ‘adapter’ tot stand brengen, in Kabbalah wordt hij wel YESHUT genoemd, of het systeem TzeLeM.

Hoe dan ook, het is de opdracht van de beide kanten die zich met elkaar verbinden, dat iedere kant zichzelf wegcijfert om zich daardoor met de andere kant te kunnen verbinden. De Hogere kan dit, want Hij is volmaakt, de lagere – die volkomen onvolmaakt is – groeit er naartoe, bereikt het, accepteert het en cijfert zichzelf weg voor de Hogere.

Het gaat hier over eenvoudige dingen. In ons leven van elke dag kennen we constant veranderingen op de schaal van verbinding en communicatie. In de media, het onderwijs, educatie en cultuur ontstaat de verbinding zelfs instinctief, vanzelf. Als ik met iemand contact wil hebben, moet ik tot op zekere hoogte mijn ongenuanceerde standpunt loslaten en de mening van de ander accepteren.

Vraag: Hoe kan de lagere geschikt worden voor wat de Hogere geeft?

Antwoord: De Hogere daalt neer naar de lagere en geeft hem wat hij wil, maar in deze ‘verpakking’, in deze boodschap, is de gehele innerlijke Kracht verborgen waardoor de lagere zich kan ontwikkelen.

De lagere wil, zoals gewoonlijk, alleen ‘zijn maag vullen’. Hij wil niet groeien en weet ook niet wat dat is. Maar in de ‘melk’ van de Hogere, dat wil zeggen, in het Licht van Hassadim, is het ‘bloed’ dat zijn werk doet, het Licht van Hochma waardoor de baby groeit. De lagere zou niet kunnen groeien zonder het ‘bloed’ in de ‘melk’.

Eerst, in de tijd van Ibur (de groei van de vrucht in de baarmoeder) cijfert de lagere zich weg voor de Hogere en stemt hij ermee in om alles van Hem te ontvangen. Dan ontvangt hij het ‘bloed’: het directe geven van de Hogere. Dan wordt de lagere onafhankelijker en de Hogere creëert met een bedoeling een systeem in de lagere dat daarmee overeenstemt en als een adapter tussen hen beiden functioneert. Het is hetzelfde als het proces waardoor moedermelk geproduceerd wordt, voedende melk. In feite gaat het over hetzelfde ‘bloed’, over het Licht van Hochma, maar het verschijnt in de ‘vorm van Hassadim’.

Nu kan de lagere de eigenschap van geven, die kenmerkend is voor de Schepper, vergelijken met de eigenschap van ontvangen, die kenmerkend is voor het schepsel, en als hij groeit ontvangt hij beide tegelijkertijd.

Maar op dit punt is de lagere nog klein, omdat hij zichzelf wegcijfert voor de ‘melk’ en hij ermee instemt om deze melk van de Hogere te ontvangen …

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 2/10/13, “A Speech for the Completion of The Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent ‘hechting aan de Schepper’?

Antwoord: Afhankelijk van gelijkvormigheid vindt hechting plaats. De Schepper is het niveau van Bina. Via Bina dat totaal geven is, laat Keter zich aan ons zien. Dit betekent dat ik – om de Schepper te bereiken – ook iemand moet zijn die geeft

Hoe doe ik dat, geven? Ik geef mijn kelim, mijn verlangens, aan Hem zodat Hij daarin geeft. Hierbij moet ik de juiste intentie hebben: “Alstublieft, geef aan mij, want daardoor wil ik U genot schenken, U vreugde brengen en ervoor zorgen dat U zich goed voelt.” Zo wil ik Hem dienen.

Voor die tijd wilde ik de goedheid voor mijzelf ontvangen, maar in plaats daarvan beperk ik mijzelf nu (Tzimtzum Aleph) en plaats ik er een Masach (scherm) overheen om het Terugkerend Licht te creëren, en ik doe dat alles om voor Hem zorg te dragen en aan Hem te denken, aan de Ene die geeft. Daarna heb ik de juiste intentie al en in die mate ben ik bereid om alles van de Schepper te ontvangen.

Omdat het Zijn verlangen is, dat ik ontvang dat ik alles wil ontvangen om Hem vreugde te brengen. Ik wil weten of ik vreugde in Hem kan ontdekken. Dit is mijn doel: de Schepper vreugde brengen, net zoals Hij goed en welwillend voor mij wil zijn.

Dit betekent dat alleen van ons verlangd wordt dat wij aan Hem de kli overhandigen, zodat wij de Schepper kunnen ontvangen en Hij in ons onthuld kan worden. Daarom verlangen we naar Zijn onthulling.

Dus vraag jezelf het volgende af: Waarom verlangt iedereen naar de onthulling van de Schepper? Is dat om Hem vreugde te geven of om jezelf vreugde te geven? Hierover gaat het.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/30/13, “A Speech for the Completion of The Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Geven - Geen reacties→

Het verlangen om te ontvangen waar we ons nu in bevinden is slecht. Het is prima als we van het leven willen genieten en voor zover het mogelijk is, is het ook helpend. Het wordt echter slecht en hard als er een verlangen om te ontvangen in ons wakker wordt en het ons niet toestaat om ons met de Schepper te verbinden, met het hogere niveau. Het verlangen om te ontvangen plaatst een Machsom (barrière) tussen de Hogere en ons, een barrière waar we niet voorbij kunnen.

Het punt, de lichtvonk van geven, verlangt er heel sterk naar om zich met de Schepper te verbinden. Hoe sterker het verlangen om te ontvangen deze lichtvonk overheerst, hoe sterker deze vonk naar de Schepper verlangt. Hoe meer de overheersing van het ego zichtbaar wordt, hoe krachtiger de strijd is die dit punt met het ego moet voeren. Op deze manier groeit de intentie naar de Schepper en tegelijkertijd nemen ook de droefheid en de pijn toe door de onmacht om zich met de Schepper te verbinden. Het gevoel van ballingschap wordt steeds groter en bitterder.

De spanning, de druk en het grote verlangen nemen toe en zo worden de kelim (vaten) gevormd. De kelim om dit hogere niveau te bereiken, worden niet bereikt door het verlangen om te ontvangen te veranderen in een verlangen om te geven, maar ze zijn er een afgeleide van. Deze kelim zijn het resultaat van de inspanningen en het lijden, van de strijd tussen de lichtvonk van geven in een mens en zijn verlangen om te ontvangen.

De vonk strijdt om tot de Schepper te behoren, maar hij kan het niet omdat het verlangen om te ontvangen hem bij zijn voeten vasthoudt en hem niet vrij laat. Dan worden de inspanningen – waar het verlangen om te ontvangen verantwoordelijk voor is, want het houdt het ‘punt in het hart’ in zijn greep – tot de kli waarin de eenheid van het volgende niveau wordt onthuld.

Dit betekent niet dat het verlangen om te ontvangen zelf  in deze kli verandert, dit verlangen blijft onder restrictie, maar wij werken daar boven, door onze kli erboven te bouwen, met de bouwstenen van onze inspanningen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/25/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Geven, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Baal HaSulam,‘De Essentie van de Wijsheid van Kabbalah’: Als je het lichaam van een klein diertje neemt dat als enige taak heeft om zichzelf van voedsel te voorzien zodat het in deze wereld lang genoeg kan leven om nageslacht voort te brengen en zijn soort in stand te houden, zul je in dat diertje een ingewikkelde structuur aantreffen van miljoenen vezels en spieren, zoals we weten door ontdekkingen van fysiologen en anatomen. En de mensheid heeft nog veel niet ontdekt. Hieruit kunnen we concluderen dat er een uitgebreide verscheidenheid aan factoren en kanalen is die zich met elkaar moeten verbinden om dat sublieme Doel te bereiken en te onthullen.

Wij moeten ons verbinden met het totaal van de externe realiteit. Daarvoor moeten we boven onszelf uitstijgen. We beklimmen de ladder van de werelden Assiya, Yetzira, Beria, Atzilut en AK (Adam Kadmon) totdat wij alle externe verlangens omarmen en de totale werkelijkheid bereiken: de werelden, Partzufim, Sefirot, etc.

We transformeren onze intentie tot geven en vullen de ruimte van de verlangens met onze wil om te geven (geel), en al naar gelang het niveau van onze intentie om vanuit die wil te handelen, ontdekken wij de hogere Kracht in onze intentie (rood). Het lijkt alsof wij met behulp van onze intentie een foto ontwikkelen en hem uit de verborgenheid te voorschijn halen.

Vraag: Wat ontdekken we nu eigenlijk buiten die verborgenheid?

Antwoord: De eigenschap van geven en absolute liefde die alles bestuurt. Wij verspreiden het overeenkomstig onze gelijkvormigheid hieraan, dat wil zeggen dat we overeenkomstig het niveau van onze kwaliteit van geven dezelfde kwaliteit ontsluiten in de hogere Kracht die nu nog voor ons verborgen is, zo worden we één en versmelten ermee.

Wij ontsluiten het geven overeenkomstig ons vermogen om te geven. Als we daarentegen totaal niet in staat zijn om te geven, verwijderen we ons van de hogere Kracht, komen we ermee in strijd en worden we vijandig. Alles wordt bepaald door de wet van overeenkomst van eigenschappen.

Vraag: Stel dat ik in mijn eigenschappen gelijkvormig word aan de hogere Kracht en dat ik daarmee het geven ontsluit. Wat komt er daarna?

Antwoord: Niets. Je ontdekt de Oorzaak die voor jou verborgen was en je ‘vanachter de coulissen’ beïnvloedde. Deze ‘Oorzaak’ is de hogere Kracht. Het is jouw Doel om die Kracht te ontdekken en door daarmee bezig te zijn breng je vreugde aan die Kracht. Dan zul je eraan gelijkvormig worden. En de gelijkvormigheid aan die Kracht zal jou toestaan om ermee te versmelten.

Waar is dit voor bedoeld? In de versmelting zullen wij het antwoord krijgen. We blijven met de Schepper verenigd, we zijn aan Hem gelijkvormig, onze gelijkvormigheid aan Hem brengt Hem vreugde en zo worden onze kelim (vaten) onbeperkt gevuld. In de hechting aan Hem verdwijnen de woorden, adhesie kan niet worden uitgelegd. Baal HaSulam schrijft in zijn artikel ‘De Schenking van de Torah’: Als je over dat woord zelfs maar een ogenblik nadenkt, word je overweldigd door de wonderbaarlijke grootheid ervan. Dit is het Doel dat alles samenbrengt in één aandachtspunt.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/15/12, “The Essence of the Wisdom of Kabbalah”

Filed under: Antisemitisme, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Geven, Verbinding - Geen reacties→

Egoïsme zet ons onder druk, houdt ons in zijn ban en laat ons niet met rust. Van moment tot moment leven we vanuit egoïstische overwegingen en het houdt nooit op. Hoe kunnen we uit deze slavernij ontsnappen? Door alle middelen aan te wenden om de vraag naar geven in ons te versterken: in de groep zijn, studeren, meedoen aan wat er georganiseerd wordt, disseminatie, workshops, samenkomsten met vrienden en feestelijke maaltijden, dit alles alleen om de kracht van geven te verkrijgen. Deze kracht heet: geloof.

Een mens ondergaat het lijden van Job, die symbool staat voor het ondraaglijke lijden van de mens, die tot op het diepste niveau ontdekt dat zijn natuur alleen maar uit egoïsme bestaat en dat hij er niets aan kan veranderen. Het maakt niet uit hoeveel zelfonderzoek hij doet, hij zal totaal niets vinden wat iets goeds zal voortbrengen. Dit wordt het lijden van Job genoemd, dat een mens niet kan overwinnen of enigermate kan genezen, want er is geen enkele aanwijzing in onze eigen natuur te vinden van waaruit de correctie zou kunnen beginnen. Wij hebben namelijk geen kracht om daden van geven uit te kunnen voeren.

Er staat geschreven dat de Schepper de neiging tot het kwaad heeft geschapen en de Torah als een middel tot correctie. Dit betekent dat er een geneesmiddel bestaat: de hogere Kracht, het Corrigerende Licht dat naar een mens toekomt op voorwaarde dat hij om correctie vraagt. Wij hebben alleen nodig dat wij ontdekken dat onze smeekbede noodzakelijk is, dan gaat het Licht Zijn invloed op ons uitoefenen.

Een smeekbede is een verlangen, de noodzaak om gecorrigeerd te worden. Het is niet zomaar een egoïstisch verlangen om te genieten, maar droefheid dat men als egoïst geboren is. Dit vereist voorbereidingswerk dat van generatie naar generatie is overgedragen, de invloed van de omgeving en van het Omringende Licht dat een mens zelfs bereikt als hij er zich niet van bewust is en er geen kennis over heeft.

Zelfs zonder Kabbalah te studeren leert een mens het kwaad in zichzelf kennen. Nu we in een tijd van crisis leven, staat de mensheid op het punt om dit in te zien en te ontdekken dat we allemaal egoïsten zijn, en er is geen oplossing voor. Alles is hierop gericht, we verslinden elkaar, zal dat het einde worden van onze beschaving op aarde? Wat moeten we hieraan gaan doen?

Er is een algemene en een persoonlijke voorbereidingsfase, waarin de kwade natuur van de mens langzaamaan onthuld wordt. Hij voelt dat er geen andere uitweg is dan correctie. Als het punt in het hart in hem ontwaakt, begint hij aan zijn correctie. Maar degenen bij wie het punt in het hart niet ontwaakt is, voelen het diepe lijden van Job en denken niet aan verandering van zichzelf. Elke daad die ons altruïstisch lijkt, elke vorm van liefdadigheid en allerlei nobele impulsen, zullen uiteindelijk toch egoïstisch blijken te zijn. Als een mens bewuster wordt, gaat hij begrijpen dat het egoïsme, namelijk het handelen vanuit eigenbelang, overal in meespeelt. Het maakt geen verschil hoe mooi liefdadigheidsorganisaties en allerlei acties lijken te zijn, ze brengen geen enkele correctie teweeg.

De wereld zit zo in elkaar, dat wij alleen correctie aanbrengen als wij in overeenstemming met de wet van de correctie van onze eigen natuur handelen, met de hulp van het Corrigerende Licht. Als wij deze wet niet opvolgen, veranderen al onze beste handelingen in schadelijke handelingen. En met deze beste intenties veroorzaken we de meeste schade en brengen we niets goeds teweeg. Daarom schrijft Rabash dat hij – als hij kijkt naar al het lijden dat de wereld ondergaat – maar één vorm van hulp heeft: het gebed om correctie.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/18/12, “Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Correctie, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie, Wereld - Geen reacties→