Vraag: Hoe denkt u over euthanasie? Er bestaat een nieuwe uitvinding: een machine die het voor terminaal zieke patiënten mogelijk maakt om volkomen pijnloos, in een paar seconden, te sterven. Daarna kan zo iemand meteen begraven worden, in dezelfde machine. Wat voor gevoel hebt u erover om op een dergelijke manier het leven te verlaten: probleemloos, kalm en zonder angst.

Antwoord: In feite kan ik hier niets over zeggen. Het gaat hier over een persoonlijke beslissing. De dood is altijd pijnlijk, altijd onaangenaam. Tegenwoordig benutten veel mensen allerlei mogelijkheden om pijnloos naar de andere wereld te gaan. Dit is echter maar één gezichtspunt.

Vanuit een ander gezichtspunt zei Baal HaSulam altijd dat het de moeite waard is om – als dat mogelijk is – deze pijn niet te vermijden. Het is moeilijk om dit zo te zeggen, maar ik moet dit toch aan mensen vertellen, want deze pijn is anti-egoïstisch. Een mens wordt erdoor gereinigd.

Wij moeten ervoor zorgen dat een mens de grens naar een ander leven al gepasseerd is voordat hij dit leven verlaat. Dan is het vertrek uit dit leven niet pijnlijk voor hem: hij is vertrokken en daarmee is alles gezegd.

Laten we hopen dat wij nu de tijd naderen waarin de mensheid deze mogelijkheid zal ontdekken, dan zal de overgang van dit leven naar het volgende eenvoudig en kalm plaatsvinden.

In feite is euthanasie niet nodig. Als ik de volgende staat al voel, kan ik mijn lichaam toestaan om te sterven. Ik sla de dood ervan van verre gade en dit is totaal niet pijnlijk voor mij. Het is niet angstaanjagend of verdrietig, Ik leef al in mijn volgende lichaam, in mijn spirituele lichaam, het lichaam van de ziel.

From KabTV’s “News with Michael Laitman,” 12/14/17

Filed under: Dood - Geen reacties→

Vraag: Wat is de “opstanding van de doden” volgens de Wijsheid van Kabbalah?

Antwoord: In Kabbalah betekent de “opstanding van de doden” de opstanding van dode verlangens. Verlangens worden “dood” genoemd als ze egoïstisch zijn en “levend” als ze altruïstisch zijn, als ze werkzaam zijn vanuit de intentie om te geven. Als levenloze, dode, egoïstische verlangens levende altruïstische verlangens worden, noemen we dat de “opstanding van de doden”.

From the Kabbalah Lesson in Russian 9/25/16

Filed under: Dood, Verlangen - Geen reacties→

Torah, Dewarim 10:6 – 10:7 (Deuteronomium): De kinderen van Jisraël trokken van Beéroth , Bné-Ja’akon naar Mosérah, daar stierf Aharon en daar werd hij begraven. Zijn zoon El’azar ging als priester in zijn plaats dienst doen. Vandaar trokken zij naar Goedgod en van Goedgod naar Jotwah, een landschap met waterstromen. (Vertaling: Jitschak Dasberg)

In de spirituele wereld is dood geen straf of iets verschrikkelijks. Als de zoon komt om zijn vader te vervangen, betekent dit de opgang naar het volgende niveau, zoals bijvoorbeeld bij Aharon.

Dit betekent dat hij sterft in zijn laatste gedaante, omdat hij niet naar het volgende niveau kan opstijgen zonder zijn voorgaande vorm te verlaten. Dan krijgt hij een nieuwe vorm, die zijn zoon genoemd wordt. In principe zijn alle zielen echter onsterfelijk.

Zij verliezen niets, integendeel, zij winnen voortdurend. Met andere woorden: het gaat over een verlangen dat verandert, onder verschillende namen, totdat dit verlangen de laatste gecorrigeerde staat bereikt heeft.

From KabTV program “Secrets of the Eternal Book” 5/16/16

Filed under: Dood, Spiritueel Werk, Ziel - Geen reacties→

Vraag: Als iemand vermoord wordt, verlaat de levenskracht het lichaam. Wordt die kracht daartoe gedwongen of is dit het besluit van die kracht zelf? Waarom besluit die kracht om het lichaam te verlaten?

Antwoord: Wij kunnen niet verklaren waarom de ene man de andere man doodt, evenmin waarom jonge kinderen sterven of waarom er rampen zijn. Om dat te weten moeten we het totaal van de schepping kunnen overzien en de vorige en de toekomstige staten van de ziel begrijpen. Alleen in een groter perspectief kunnen we beoordelen wat er gebeurt.

From the Kabbalah Lesson in Russian 3/13/16

Filed under: Dood, Schepping, Ziel - Geen reacties→

Vraag: Wat gebeurt er als een Kabbalist een ziel verkrijgt en hij zijn verlangens begint te corrigeren, maar zijn fysieke lichaam op een bepaald punt sterft?

Antwoord: Alles gebeurt met een bedoeling: alles gebeurt volgens het systeem waarin niets toevallig is; alles wat er op een bepaald ogenblik gebeurt, gebeurt volgens het alomvattende, vooraf bepaalde Plan dat alle zielen omvat, alle lichamen, alle tijd, het gehele systeem van correctie waardoor het overlijden van het lichaam van een bepaald mens wordt bepaald.

Vraag: Zet hij zijn correctie voort vanaf het punt waarop deze is gestopt of moet hij met alles helemaal opnieuw beginnen?

Antwoord: Zijn correctie is al opgenomen in het alomvattende systeem en daarom zet hij zijn correctie voort, maar niet vanaf het punt waarop hij is gestopt; hij begint niet met alles helemaal opnieuw, maar vanaf een volgend niveau dat zeker hoger is dan het vorige niveau. Het systeem zet de beweging voort en hij is erin opgenomen.

Vraag: Maar heeft de ziel nog steeds een fysiek lichaam nodig of is het mogelijk om correctie te bereiken zonder de fysieke wereld?

Antwoord: Er zijn gevallen waarin de ziel met een bedoeling in een lichaam wordt gekleed omwille van de ziel zelf, maar vooral omwille van anderen. Deze mensen komen niet naar onze wereld omdat ze het zelf nodig hebben, maar omdat anderen hen nodig hebben. Over het geheel genomen gebeurt het stijgen van een ziel naar een hoger niveau niet in het fysieke lichaam maar in de volgende Wereld.

From the Kabbalah lesson in Russian 11/01/15

Filed under: Correctie, Dood, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: Als iemand zich in een vorig leven met de wijsheid van Kabbalah heeft bezig gehouden, wat is dan het gevolg daarvan in de volgende incarnatie?

Antwoord: Als iemand in het fysieke leven al een bepaald spiritueel niveau heeft bereikt, betekent dit dat hij niet meer terug hoeft te keren naar een aardse staat.

Maar als hij met betrekking tot andere mensen een speciale taak heeft, kan hij hier terugkeren. Dit is een kwestie van het Hoge Bestuur.

Als iemand zich op een spiritueel niveau bevindt, gaat hij – wanneer hij naar deze wereld terugkeert en zelfs wanneer hij niet terugkeert – in de regel verder met zijn opgang door zich te verbinden met andere delen van de gemeenschappelijke ziel, het alomvattende systeem.

Vraag: Moet hij zich bezorgd maken over het feit dat hij niet terugkeert?

Antwoord: Nee. We moeten goed begrijpen dat we, als we het ware systeem van Bestuur zien, er volkomen mee instemmen; het komt niet in ons op om er iets aan af te doen. We zien dat alles plaatsvindt volgens correcte, rechtvaardige en absolute wetten.

De enige betekenis van het fysieke leven is om het volgende bestaansniveau te ​​bereiken door naar eeuwigheid en heelheid te stijgen terwijl we nog in dit leven zijn.

Ten eerste kan deze staat niet met ons huidige bestaan worden vergeleken.

Ten tweede is onze wereld (“Olam” van het woord “Alama” – verhulling) denkbeeldig. Onze wereld bestaat alleen dankzij de verhulling. Het is alsof het ware beeld van de schepping voor ons verborgen is en dat aan ons iets getoond wordt dat zich in de schaduw bevindt. In feite bestaat onze wereld niet; op het moment dat we onszelf corrigeren, hebben we een staat die we het “aardse leven” noemen niet meer nodig

Bovendien veranderen we onze aardse staat zelfs in dit leven, zonder onszelf ook maar op enige wijze beperkingen op te leggen, zonder ook maar enig risico te lopen en tegelijkertijd bereiken we het volgende hogere niveau. Zolang ons lichaam leeft, bestaan ​​we in twee werelden. En als het lichaam sterft, reageren we hierop met een volledige sereniteit, want we zijn al in die andere wereld.

Zoals mijn leraar Rabash altijd zei: “Net zoals je ‘s avonds een shirt uittrekt en het in de was gooit, zo gooi je je lichaam in de was.”

Vraag: Wat gebeurt er met de fysieke wereld nadat alle zielen met de Schepper verbonden zijn? Hoe zal onze planeet Aarde dan aan ons verschijnen? Zal er geld zijn en zullen er banken en wolkenkrabbers bestaan?

Antwoord: Niets van dit alles zal dan nog bestaan, want onze wereld bestaat alleen in onze verbeelding. Dit is een denkbeeldige werkelijkheid die via onze huidige zintuigen aan ons gegeven is en alleen in ons verlangen wordt geproduceerd. Buiten onze verlangens bestaat deze wereld niet. Er bestaat slechts één alomvattend Licht dat alleen met onze nieuwe zintuigen kan worden waargenomen die zich samen hiermee ontwikkelen.

Van KabTV’s “News met Michael Laitman” 11/1/15

Filed under: Dood, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

De Torah, Bamidbar (Numeri) 20: 27 – 20: 29: Mozes deed zoals de Eeuwige hem geboden had en ten aanschouwen van heel de gemeenschap bestegen ze de berg Hor. Mozes trok bij Aäron zijn ambtskleren uit en bekleedde zijn zoon Eleazar ermee. Aäron stierf daar boven op de berg en toen Mozes met Eleazar van de berg naar beneden kwam, zag de hele gemeenschap dat Aäron was heengegaan en heel het huis Israël weende dertig dagen om Aäron.

Wanneer er in de Torah over de dood gesproken wordt – de dood van Aäron, Miriam, Mozes en andere zielen die de Schepper bereiken en het fundament vormen van het alomvattende systeem van de ziel van de mens – betekent dit een opgang en niet het overlijden van het lichaam. Het lichaam is het fysieke niveau van de mens en daarom valt er niets te betreuren.

In de spirituele wereld sterft Aäron als het systeem, Aäron genaamd, zijn rol heeft vervuld, Aäron sterft omdat hij zichzelf niet meer hoeft te corrigeren, het systeem is volledig gecorrigeerd en kan zich zo bij het gemeenschappelijke systeem van de ziel van Adam voegen. Dit wordt dood genoemd.

Wat wij in onze wereld als een tragische gebeurtenis beschouwen, is in de spirituele wereld een grote vreugde. Er staat geschreven “….de rechtvaardigen die tijdens hun dood levend genoemd worden.”

Vraag: Maar er staat geschreven: “en heel het huis Israël weende dertig dagen om Aäron.”

Antwoord: Zij weenden omdat hij niet langer bij hen was maar in de alomvattende staat was opgenomen, dus zij konden nu niet speciaal op hem rekenen. Zij missen de zichtbare fysieke steun en communicatie, maar natuurlijk blijft het hele systeem dat Aäron heet aanwezig. Het is een enorm groot subsysteem van leiderschap in de alomvattende ziel van de mens, echter niet op het niveau waarop het volk zich bevindt. Daarom weenden zij om hem, maar slechts voor een heel beperkte tijd.

Wij treuren zeven dagen om de doden, dan vindt de herdenkingsdienst na dertig dagen plaats en vervolgens eenmaal per jaar, niet vaker. Er zijn speciale dagen waarop de begraafplaats bezocht wordt: zeven dagen na de begrafenis, dan na dertig dagen en vervolgens eenmaal per jaar op de dag waarop de betreffende mens heenging. De reden daarvan is dat de dood het ontwaken is van het spirituele niveau dat volkomen afgescheiden is van het lichaam dat begraven wordt. Baal HaSulam zei vaak dat het hem totaal niet uitmaakte waar zijn zak beenderen zouden worden begraven.

In oude tijden, ongeveer 2500 à 3000 jaar geleden, voor de ballingschap uit het land Israël, werden de overledenen in een grot geplaatst en bleven ze een jaar lang ingemetseld. Na een jaar werden de graven geopend en alles wat er nog van de vergane lichamen over was, werd in een vat verzameld, verzegeld, en in een gemeenschappelijk graf geplaatst. De traditie om dode lichamen in de aarde te begraven dateert van later.

Wij weten nu de plaatsen van vele oude begraafplaatsen in verschillende regio, zoals in Syrië, Irak, Iran, enz. omdat het land Israël zich vroeger veel verder uitstrekte dan nu. Mozes en Aäron zijn bijvoorbeeld aan de overzijde van de rivier de Jordaan begraven.

Er bevinden zich veel graven van oude Kabbalisten die meer dan 2000 jaar geleden hebben geleefd, vóór de vernietiging van de Tempel, in Galilea. De ARI, de grootste Kabbalist uit de 16^e eeuw, zette ze op een lijst. Op die manier zijn ze ontdekt.

De ARI wandelde over de velden tussen Safed en de Berg Meron waar Rabbi Shimon was begraven en wees de graven van de Wijzen aan. Daarna werden er grafstenen met de namen van de Kabbalisten op de graven geplaatst.

De ARI voelde aan wie en waar een ieder was begraven omdat wortel en tak met elkaar verbonden zijn. Hoewel het lichaam geen spiritueel deel van het menselijk wezen is, is het toch op de een of andere manier met de spirituele component verbonden en vindt er een gezamenlijk lijden plaats. Daardoor was de ARI in staat om heel nauwkeurig de verbinding te vinden en de begraafplaatsen te lokaliseren. Sinds die tijd kunnen we monumenten van grote Kabbalisten in Galilea bezoeken.

 
From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 7/1/15

Filed under: Dood, Israel, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: Waarom is het uur van onze dood voor ons verborgen?

Antwoord: Het is heel goed dat het verborgen is, want ik moet een staat bereiken waarin het voor mij niet belangrijk is op welk moment in mijn leven – in mijn animale bestaan – ik van mijn fysieke lichaam gescheiden zal worden.

Ik moet een staat bereiken waarin ik in de ziel leef en niet in mijn lichaam, dan maakt het voor mij geen enkel verschil of ik wel of niet in mijn lichaam leef. Wanneer ik nog steeds in mijn lichaam leef, is dat met de bedoeling om op de een of andere manier nog meer aan de mensheid en aan de wereld te kunnen geven.

Het maakt voor mij dus geen verschil op welk moment ik van mijn lichaam gescheiden zal worden. Ik sta eenvoudigweg onder de controle van het Hoge Bestuur en daarmee is alles gezegd.

From the Kabbalah Lesson in Russian 11/1/15

Filed under: Dood, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: Is er volgens Kabbalah een hemel of een hel na de dood? En als dat zo is, heb je dan enige keuze na je fysieke, lichamelijke dood?

Antwoord: De hel is een staat waarin een mens die spiritueel een zeker niveau heeft bereikt, terugvalt in egoïsme. Dit noemen we hel. Een mens brandt van schaamte vanwege zijn egoïsme. Dit is het vuur van de hel en de straf.

Wanneer je echter naar de eigenschap van liefde en geven stijgt, voel je dat je je op een hoger niveau bevindt dan deze wereld. Je ervaart de staat van eeuwigheid, perfectie en oneindigheid. Deze staat noemen we het paradijs, de hemel.

We voelen deze twee staten – hemel of hel – tijdens onze spirituele stijgingen en wanneer we terug vallen in deze wereld. Alleen Kabbalisten zijn in staat om beide staten te voelen. Ze zijn helemaal niet verbonden met het fysieke leven of de dood.

Onze lichamen zijn dierlijk, ze worden ons alleen gegeven om als basis van ons fysieke bestaan te dienen. Vanuit dit kader is onze spirituele vooruitgang mogelijk.

De wijsheid van Kabbalah spreekt alleen over onze spirituele ontwikkeling. Als we tijdens ons leven spiritueel niet groeien, sterven we als elk ander dier en dat is dan alles.

Er is geen doel dat we na onze lichamelijke dood zouden willen bereiken. Na de dood verandert er niets. Het is echter wel mogelijk om de Hogere Wereld tijdens ons leven te bereiken.

Het doel van Kabbalah is om tijdens ons leven de ervaring van de hemel te bereiken. Dan is ons animale bestaan ​​geen belemmering. Met andere woorden: het lichaam kan sterven, maar we bevinden ons al in de Hogere Wereld. Dit is nu precies wat we moeten doen: onze ziel ontwikkelen.

Aan een ieder van ons is in dit fysieke gebied een levend lichaam gegeven. Tegelijkertijd hebben we een punt, het embryo van de ziel. Als we dit embryo ontwikkelen, gaan we het spirituele leven er doorheen voelen. Dan maakt de dood van ons lichaam niets uit! We gaan het volgende niveau van het universum in de daarbij behorende dimensie voelen.

Wanneer we echter het punt in het hart niet ontwikkelen, zal er na onze fysieke dood niets gebeuren. Het punt in het hart, het embryo van de ziel, zal weer geboren worden in een nieuw animaal lichaam, zo wordt ons dan weer een kans gegeven om ons te ontwikkelen met de hulp van Kabbalah.

From the Kabbalah Lesson in Russian 9/27/15

Filed under: Dood, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: Wat voor advies helpt een gewoon mens om de angst voor de dood te overwinnen?

Antwoord: Een mens moet de angst voor de dood in het dagelijks leven overwinnen door er ogenschijnlijk niet meer aan te denken. Hij vergelijkt zichzelf echter nog steeds met mensen van andere leeftijdsgroepen en op die manier ziet hij zichzelf als ouder dan hij in werkelijkheid is. Hij houdt zich eindeloos bezig met zijn einde maar hij kan er niets aan veranderen. Het enige wat hem kan helpen is: opstijgen naar het niveau van geven, daar gaat hij zijn volgende niveau van bestaan ontdekken en daarmee rijst hij naar een nieuwe dimensie. De oude dimensie echter, die uitsluitend gebaseerd is op het tijdelijke biologische bestaan van de materie, zal verdwijnen. Als een mens de volgende staat bereikt, bindt niets hem meer aan deze wereld, want nu is de dood niet meer iets speciaals, het is niet meer dan een bijproduct.

Vraag: Zal er in de toekomst geen dood meer bestaan?

Antwoord: Ieder mens, en geleidelijk aan de hele mensheid, zal het hoogste niveau van de sterfelijke wereld bereiken en een eeuwige ziel. De biologische dood van het fysieke lichaam blijft bestaan, maar het spirituele lichaam dat wij verkrijgen is eeuwig, want het is te vinden in het verlangen om te geven, buiten het eigen ik. Een mens voelt alle transformaties die hij ondergaat niet in zichzelf maar door anderen heen, daarom heeft hij – als hij in volkomen geven is – geen sterfelijke basis. Door aan anderen te geven voelt een ieder zijn leven in anderen en niet in zichzelf.

In de spirituele wereld is er geen materie of essentie die zou moeten sterven, want je verkrijgt steeds meer nieuwe Kelim (vaten) waarin je voelt dat je bestaat, dat je leeft. Ze zijn echter niet van jou. Als je ze vult, vul je ze alsof ze van jou zijn. Als je bijvoorbeeld iets voor je eigen zoontje of dochtertje doet, voel je dat het leven veel groter is dan wanneer je iets voor jezelf doet. Daarom vervaagt de waarneming van je eigen lichaam langzamerhand, het komt meer op een afstand, het is voelbaar in het leven van anderen.

From KabTV’s “Conversations with Michael Laitman” 6/17/15

Filed under: Dood, Geven, Ziel - Geen reacties→