Vraag: Het spirituele pad gaat alleen door geschilpunten heen waarbij ik het niet eens ben met de leraar en de groep. Hoe kan ik het ergens mee eens zijn als ik zie dat u ongelijk hebt?

Antwoord: Natuurlijk vind je dat de leraar geen gelijk heeft. Je denkt ook dat de Schepper het bij het verkeerde eind heeft omdat hij in deze wereld voor ons het leven zo moeilijk maakt. Zou hij het leven niet vrediger, aangenamer en rustiger hebben kunnen maken?

Dit spirituele pad gaat tegen je ego in, dat wil zeggen: tegen je verlangens en je denken in. Je moet steeds weer boven de geschilpunten uitstijgen die tegen je denken en voelen ingaan, één voor één, elke keer weer. Dit zijn de punten waaruit het spirituele pad bestaat, ze worden tot “een deur, een opening, een ingang” naar hechting met de Schepper en Zijn Schepping: “Hij is Eén en Zijn Naam is Eén.”

Deze stap ligt altijd boven je denken, juist daar is het volgende niveau. Al het overige waarmee je het eens bent – de fijne maaltijden met elkaar, de vrienden, interessante reizen – hebben niets met spiritualiteit te maken! Dit zijn alleen maar bijkomende factoren die bedoeld zijn om de geschilpunten aan het licht te brengen, die punten zijn het meest belangrijk.

Enerzijds hebben we het gewone leven in deze wereld en anderzijds het leven in de groep. Dit verloopt heel goed aan beide zijden. Maar in het midden loop je vast en kan je het op bepaalde punten niet eens zijn, dan denk je bij jezelf: “Oh, nou ja, dit is onzin, dus wat maakt het uit als ik het er niet mee eens ben! Met al het andere ben ik het wél eens.”

In je gewone leven trouw je, je bouwt een gezin op, je hebt het druk en daarnaast heb je je leven in de groep, je werk met je vrienden, je betaalt Maaser en je doet met alles mee. Maar er zijn staten waarin je plotseling vastloopt en je kan het niet eens zijn met de anderen, je kan er niet over heen springen. Tegelijkertijd ben je echter zonder enig probleem beurtelings aan de linkerzijde en de rechterzijde. Het is logisch dat je daarmee geen problemen hebt, want je ego is het eens met alles wat daar gebeurt.

Het enige wat je moet doen is de plaats vaststellen waar een deur kan zijn, een opening, een ingang. Daar ervaar je de meeste pijn! Die punten wil je niet in jezelf oproepen, want daar voel je de echte frictie als een pijnlijke injectie.

In voelen en denken ben je met iedereen samen! Je houdt van de studie, van het discussiëren over spirituele zaken, je brengt graag tijd door met je vrienden, je geeft hen eens wat: “je koopt de vrienden”, je nodigt hen uit. Maar soms – als het over bepaalde zaken gaat – lijkt het alsof de groep verkeerde beslissingen neemt. Je spreekt hen nog niet tegen maar je wacht rustig totdat de vrienden eindelijk volwassen zijn geworden, zij hun fouten begrijpen en corrigeren, totdat zij het dus met je eens zijn. Je begrijpt dat er geen alternatief is en geen enkele uitweg, want je bent het ermee eens dat het een geweldige, belangrijke, verstandige groep is en dat je ze met niets kunt vergelijken.

Dit is een heel gangbare houding die voor de meeste studenten typerend is, maar langzamerhand, na verscheidene jaren studie, ga je deze punten van onenigheid waarin je vastloopt, voelen en zien. Juist daar, op deze punten, is de ingang die bijna geopend is. Het is geen deur maar een muur, door te werken vanuit geloof boven de rede, zal je een deur in deze muur zien die onmiddellijk open gaat en dan een opening, een ingang wordt.

De ingang kan alleen in deze geschilpunten zijn en daar moet je naar zoeken, ze verschillen van al het overige! Al het overige staat onder de controle van je ego. Alleen op de plek van deze geschilpunten kan er een opening naar een andere dimensie komen, door de kracht van geloof (= geven).

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/13/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Ego, Groepswerk, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we één worden boven al onze verschillen uit? We zijn zo verschillend en het is moeilijk voor ons om anderen te accepteren zoals ze zijn.

Antwoord: Het is moeilijk voor een mens om anderen te accepteren omdat hij het integrale perspectief mist. Als hij dat zou hebben, zou hij zien in welke mate we elkaar aanvullen en dat een ieder zijn eigen, speciale rol heeft: de één is ingenieur, de ander leraar, weer een ander is arbeider of arts, enz. Bovendien zouden we dan kunnen zien dat een groter verschil tussen ons een sterkere speciale verbinding tot stand brengt en dat de wijsheid van Kabbalah ons daarheen leidt.

Als we tenslotte zover zijn dat we ons met elkaar kunnen verbinden en verenigen, wordt er door onze verbinding plotseling een speciale legpuzzel gecreëerd die zal gaan oplichten. Dit noemen we: Licht brengen naar de naties van de wereld, als we de wereld een voorbeeld van eenheid laten zien. De wereld bevindt zich nu in een verschrikkelijk lage staat!

Vraag: Wat is de basis van onze verbinding?

Antwoord: De basis daarvan is wat we met ons innerlijk oog zien: hoezeer een ieder nodig is in deze puzzel die wij op de juiste manier moeten maken, want een ieder is er een essentieel deel van en moet zich op de juiste plek bevinden. Bovendien, we corrigeren niemand!

Baal HaSulam schrijft in zijn artikel “Arvut” dat niemand moet veranderen en dat het noodzakelijk is om op zoek te gaan naar de juiste relatie met anderen. De eigenschappen die een ieder heeft, zijn door de Natuur ontwikkeld en zelfs onder invloed van anderen, van een corrupte omgeving, zal de mens zich uiteindelijk ontwikkelen volgens het alomvattende Hoge Leiderschap, al deze eigenschappen zijn van essentieel en vitaal belang.

Als mensen zich met elkaar verbinden, creëren juist hun verschillende eigenschappen het totale beeld, één hele legpuzzel, en door de correcte verbinding zullen zij kunnen zien wat het volk Israël is en dat het zo veelzijdig is dat allen die tot Israël behoren tegengesteld zijn aan elkaar, samen vormen ze echter één geheel, één verenigd volk. Zo is het op het ogenblik dat zij omhoog stijgen en zich boven alle verschillen uit met elkaar verbinden.

Vraag: Maar wat hebben al die verschillende mensen dan gemeenschappelijk?

Antwoord: Het gaat erom dat zij samen, en alleen samen, heelheid bereiken en een staat waarin zij boven de natuur uitstijgen en voelen dat zij zich op het volgende niveau van de menselijke evolutie bevinden. In deze tijd vraagt de mensheid dit van het Israëlische volk en daarom haten zij ons, want zij denken dat wij de goede toekomst van hen afpakken. Wij moeten deze toekomst bereiken en een voorbeeld zijn voor de mensheid, want eenheid is het enige wat de wereld nodig heeft.

Als wij geen eenheid vormen, brengen we de natuur zelfs schade aan en veroorzaken we natuurrampen en leed, want we verstoren het evenwicht op onze planeet. Wij zijn degenen die dat alles veroorzaken! Dat komt omdat wij ons op een hoger niveau van ontwikkeling bevinden dan het minerale, vegetatieve en animale niveau en de menselijke aard. Daardoor beïnvloeden wij de hele wereld en de ecologie.

From the Israeli Radio Program 103FM, 8/2/15

Filed under: Arvut, Eenheid, Israel, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Wat bedoelt u met het woord ‘groep’? Zijn dat de mensen die steeds in onze nabijheid zijn: familie en vrienden?

Antwoord: Een groep is een verzameling mensen die één doel heeft, één focus. Ze schakelen alle onbegrip tussen hen uit en handelen als het ware met één vuist, alle vingers daarvan zijn verschillend maar met elkaar verbonden tot één verenigde kracht.

Daarbij moet onze groep ook een bepaalde karakteristiek hebben. Als ze een gemeenschappelijk doel hebben, komen ze bij elkaar om een kracht te creëren die het mogelijk maakt om dit doel te bereiken. Alleen deze kracht kan Licht geven en wij kunnen het Licht dat nodig is om vooruitgang te boeken alleen met behulp van Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) ontvangen.

Dit betekent dat ik ben zoals het Licht als ik de verlangens van iemand anders neem, ze wil corrigeren en vervullen, het Licht schijnt in mij en ik ben in een groep opgenomen als een bron van Licht, hoewel ik het Licht van een hogere Krachtbron ontvang omdat ik anderen wil vervullen.

Als wij allen zo handelen, worden we door een gezamenlijke Arvut met elkaar verbonden en zijn we op weg naar het gemeenschappelijke doel. Op elk niveau van onze spirituele vooruitgang krijgen we meer Licht dat ons sterker met elkaar verbindt en zo gaan we voorwaarts. Dit noemen wij: een groep.

Ik denk dat we hier al mee bezig zijn en dat we werkelijk beginnen te voelen dat het fundament voor ons succes onlosmakelijk hiermee verbonden is. Het was steeds zo dat sommige mensen dit begrepen en dat anderen er niet zoveel van begrepen. Nu ‘kammen’ we iedereen met één kam ‘uit’, volgens één maat, één stijl. Wij hebben samen de linie recht gemaakt en we weten en begrijpen hetzelfde. Dit is heel belangrijk, want nu begrijpt iedereen het materiaal en het doel van de beweging op exact dezelfde manier.

Dit was voor iedereen het grootste probleem, want we hebben veel groepen die ver van elkaar wonen, enerzijds creëerde dat een grote, krachtige mogelijkheid tot vooruitgang, maar anderzijds bevonden alle groepen zich op een verschillend niveau en begrepen zij elkaar niet.

Nu doen we dit echter voor het ene geheel en zijn we werkelijk één grote groep geworden.

From the Daily Kabbalah Lesson 2/7/14, Writings of Rabash

Filed under: Arvut, Groep, Groepswerk, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Waarom wordt het Israëlische volk het ‘uitverkoren volk’ genoemd?

Antwoord: Het Israëlische volk wordt niet het ‘uitverkoren volk’ genoemd omdat ze beter zijn dan anderen, maar omdat ze zijn uitgekozen om voor de hele wereld het voorbeeld te zijn van de juiste correcte eenheid. De Joodse natie werd op basis van eenheid gevormd. Wanneer wij niet verenigd zijn, worden we niet als het volk Israël beschouwd. Alleen door een hechte verbinding waarbij een ieder de ander liefheeft als zichzelf, hebben wij het recht om onszelf het volk Israël te noemen. De Joodse natie werd gevormd door een groep studenten van Abraham die besloten om zich met elkaar te verenigen volgens het principe van Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) en zij aanvaardden het gebod: “Heb je naaste lief als jezelf.” Dit is het voorbeeld dat het volk Israël aan de hele wereld moet geven en daarom worden zij het ‘uitverkoren volk’ genoemd. Het is onmogelijk om aan deze opdracht te ontsnappen, we zien hoe we er steeds weer naartoe worden geleid.

Vraag: Waarom kan deze opdracht niet aan een ander volk worden gegeven als wij er niet aan voldoen?

Antwoord: Het is niet mogelijk om ons van deze opdracht te ontdoen of eraan te ontsnappen. Wij zullen er wel aan moeten voldoen, hetzij vrijwillig of onder dwang. Dus we moeten dit niet uitstellen of wachten totdat wij er pas onder extreme druk aan gaan voldoen, onder de dreiging van een volgende Holocaust die al daagt aan de horizon.

Het Joodse volk bestaat uit de groep die door Abraham uit Babylonië is gehaald en zich verenigde onder de voorwaarde: “Heb je naaste lief als jezelf.” Het maakt geen verschil dat er sindsdien duizenden jaren zijn verstreken. Het Israëlische volk bestaat uit dezelfde zielen, hoewel hun lichamen vele incarnaties hebben ondergaan. Alleen deze zielen kunnen de hele wereld naar correctie leiden.

Daarom kunnen we niet onder onze opdracht uit, vroeg of laat zullen we deze moeten vervullen, als het niet in dit leven is, in een volgend leven. Dit werd tweeduizend jaar geleden in Het Boek De Zohar geschreven. En hetzelfde staat in meer oude boeken.

Wij kunnen de wereld dus niet vertellen dat we weigeren om deze opdracht te vervullen. Door de alomvattende wet van de natuur wordt de hele schepping naar eenheid geleid, maar het volk Israël maakt het niet mogelijk dat dit doel bereikt wordt. De minerale, vegetatieve en animale niveaus zijn op een natuurlijke wijze in een symbiose met elkaar verbonden, terwijl de mensheid zich niet kan verenigen. Het volk Israël heeft de taak om de mensheid tot eenheid te brengen door als eerste deze eenheid te verwezenlijken en op die manier een voorbeeld te zijn voor anderen.

From the Israeli Radio Program 103FM, 5/31/15

Filed under: Arvut, Eenheid, Israel - Geen reacties→

Wanneer een mens tegen zijn egoïsme ten strijde trekt, is het belangrijk dat hij zich herinnert dat de groep vlakbij hem is en dat hij daarin alle kracht zal ontdekken die hem zal helpen om tegen zichzelf te strijden, tegen zijn Farao, tegen zijn natuur.

Ik moet mij het volgende voorstellen: ik kijk vanaf de zijlijn naar mijzelf, naar mijn ‘beest’. Dan identificeer ik mezelf met de groep en van daaruit kijk ik naar mijn lichaam, naar al mijn eigenschappen, verlangens en gedachten en ik zie dit alles als mijn Farao. Zo is de stand van zaken totdat mijn lichaam verfijnd is en zich overgeeft aan de groep, hieraan meet ik af in welke mate ik kan geven. Op deze manier bereik ik correctie.

Ik vraag of ik de Kracht van geven zal kunnen voelen in de groep die mij leidt en vasthoudt. Dit alles vinden wij in het midden van de groep. Als er geen Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) is, zal ik Farao niet kunnen ontdekken.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/2/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Correctie, Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Een artikel geschreven door mijn student, M. Brushtein

De Pesach Seder (feestelijke maaltijd) vindt binnenkort plaats. Veel mensen weten dat deze feestdag gewijd is aan de uittocht van de Joden uit Egypte, wat ongeveer 34 eeuwen geleden heeft plaats gevonden.

Sindsdien wordt deze gedenkwaardige gebeurtenis ieder jaar een week lang gevierd. Als we bedenken dat hier heel veel drukke werkzaamheden aan vooraf gaan die vergezeld worden door allerlei beperkingen, kunnen we met recht de vraag stellen: “Waarom wordt er zoveel bijzondere aandacht besteed aan deze feestdagen?”

De tragische gebeurtenissen die aan de uittocht uit Egypte vooraf gingen en wat daarna heeft plaatsgevonden tijdens de tocht door de woestijn, zijn bekend. Deze gebeurtenis onderscheidt zich van andere gebeurtenissen. Iets dergelijks had namelijk nooit eerder plaats gevonden.

Voor de eerste keer in de geschiedenis van de mensheid besloot het Joodse volk om de lat van betrekkingen tussen mensen te verhogen tot het niveau: “als één man met één hart”.  Als we vanuit dit oogpunt naar de feestdagen van Pesach kijken, zal veel – zo niet alles van wat we weten over Pesach en de Joden – wellicht radicaal herzien moeten worden.

Laten we ons de situatie van die dagen eens voorstellen. Onder leiding van Mozes verlaten de Joden Egypte, een land waar ze eeuwen lang als slaven behandeld waren. Waar zouden deze voormalige slaven behoefte aan hebben? Zij willen zich snel in een nieuwe omgeving vestigen en daar veilig kunnen leven en genieten van de nieuw gevonden vrijheid. Maar in feite gebeurde er iets vreemds.

Na een lange beproeving in de woestijn verzamelen de Joden zich aan de voet van de berg Sinaï en nemen ze eigenlijk een ondraaglijke last op zich. Zij komen overeen om voor elkaar garant te staan. We weten dat dit in principe onmogelijk is. Hadden zij geen andere dingen aan hun hoofd? Wie hadden deze wederzijdse garantie eigenlijk nodig?

Maar in feite is het antwoord duidelijk: Als het de bedoeling is dat een volk woont, gedijt en groeit, moet het verenigd zijn en het is zeer onwaarschijnlijk dat iemand hier tegen is. Dan rijst de vraag: Op basis van welk principe, door welke idee, kan zoiets plaatsvinden?

Natuurlijk kun je mensen verenigen op basis van de idee van universele gelijkheid en broederschap en de idee van nationale superioriteit, het is immers ook mogelijk voor mensen om zich te verenigen op basis van de Amerikaanse droom.

Dan rijst er nog een praktische vraag: Hoe en hoe lang zullen deze beginselen en ideeën werkzaam zijn? We weten het antwoord. Dit zijn rationele en begrijpelijke principes, maar de idee van “Wederzijdse Garantie” of sterker nog: “Heb je naaste lief als jezelf” is irrationeel, namelijk fundamenteel onmogelijk.

Waarom leeft de idee “Heb je naaste lief” – wat op het eerste gezicht irrationeel lijkt – nu al meer dan 3.000 jaar en wordt dit door iedereen in de wereld begrepen terwijl rationele ideeën – ‘nationale ideeën’- altijd binnen één generatie een zachte dood sterven?

En daarnaast: hoe kunnen de Joden dit idee in de praktijk uitvoeren? Laten we niet praten over zaken als een Hogere Kracht of de Schepper. Laten we het hebben over waarmee we zijn begonnen: Wederzijdse Garantie.

In de Torah staat geschreven dat de Joden, één voor één en samen, unaniem besloten om voor elkaar borg te staan. We kunnen met recht zeggen dat het een kwestie van het hele volk was, met alle gevolgen vandien. Het moge duidelijk zijn dat dit de reden was voor succes.

Wij weten dat het volk later, om verschillende redenen, onverschillig kwam te staan tegenover deze idee en er nog weer later naar terugkeerde.

In beide gevallen ging het goed met de Joden en leefden zij in welvaart. Nadat zij zich in die oude tijden hadden verenigd tot één man met één hart, werd het Joodse volk het voorbeeld voor vele naties en de oprichter van de ethische waarden die ten grondslag liggen aan de hele beschaving.

In deze tijd kan het verenigde Joodse volk een voorbeeld geven van correcte verhoudingen. Als het hele volk zich hierbij aansluit en deze idee zich over het hele land verspreidt, zoals ten tijde van Mozes, zal het Joodse volk dit zonder enige twijfel kunnen waarmaken.

De keuze is aan ons

Filed under: Arvut, Eenheid, Pesach, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Er is in ieder mens zo’n immens groot ego ontstaan dat hij zich voelt als een koning. Hoe ziet dat ego er uit als hij het corrigeert en de haat naar anderen in liefde verandert?

Antwoord: Allereerst leggen we uit dat wij allemaal van elkaar afhankelijk zijn, zoals de organen in een lichaam. Daarom hebben we geen keus, we moeten ons op de juiste manier met elkaar verbinden zodat een ieder ten gunste van de ander werkt. Het systeem dat wij bouwen moet integraal zijn, zelfvoorzienend en heel.

In de mate waarin wij verhoudingen als deze benaderen, namelijk door elkaar aan te vullen, gaan we de kracht voelen die in ons werkzaam is. Tussen ons, in onze verbinding, onthullen wij de integrale kracht die wij de ‘hogere Kracht’ noemen.

We beginnen dit zelfs al enigszins in ‘gewone’ workshops te ontdekken en tijdens discussies in cirkels die we in verschillende plaatsen en ook op straat organiseren. Zo laten we mensen zien hoe het mogelijk is om – in de juiste verbinding, zelfs bij een spontane connectie als deze die niet langer dan een uur duurt – een soort kracht te voelen, een unieke gemoedstoestand, een ongewoon gevoel. Er is iets veranderd, zelfs de wereld lijkt er anders uit te zien.

Vraag: Wat is dit unieke dat door de integrale kracht in ons leven komt?

Antwoord: Deze integrale kracht verplicht ons om ons leven te veranderen en eraan gelijk te worden. Iedereen wordt samengevoegd tot één geheel, met elkaar verbonden en een ieder voelt de ander.

Vraag: Waar blijft dan dat krachtige ego dat ervoor zorgt dat iedereen zich als een koning voelt?

Antwoord: Het ego blijft aanwezig, want we verbinden ons boven dit ego! Zoals er in Spreuken 10 vers 12 geschreven staat: Liefde bedekt alle overtredingen. Iedereen zal voelen dat hij een koning is en juist met zijn koninklijke macht zal hij iedereen gelukkig willen maken. Hij wil een goede koning zijn. Waarom denk je dat hij een kwade despoot zal zijn?

Vraag: Maar als hij zich een koning voelt, hoe kunnen al die koningen dan goed met elkaar omgaan?

Antwoord: In een integraal system is ieder individu even belangrijk. Als hij namelijk zijn eigen rol niet vervult, stort het hele systeem in elkaar.

Vraag: En wie verplicht ieder individu ertoe om zijn rol te vervullen?

Antwoord: Het systeem handhaaft en ondersteunt een mens en verplicht hem tot handelen en dat geldt voor iedereen. Deze steun aan elkaar noemen we een contract, de kracht van Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar), die tussen allen moet bestaan.

Vraag: Is er een kans dat Israël stabiel wordt?

Antwoord: We zullen bereid moeten zijn om hiervoor te zorgen, want er zal geen andere keuze overblijven. De vraag is echter of we dit via het pad van lijden zullen bereiken of dankzij begrip en bewustzijn, waardoor het mogelijk is om op een snelle en aangename wijze vooruit te komen.

From KabTV’s “A New Life” 12/9/14

Filed under: Arvut, Eenheid, Ego, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Als er iemand in onze groep van tien ziek is en lijdt, kunnen we hem dan op de een of andere manier helpen?

Antwoord: Je moet hem op alle mogelijke manieren helpen.

Een groep van tien is Arvut: één voor allen en allen voor één. Het is duidelijk dat we alleen samen het Doel kunnen bereiken en dat elke vriend belangrijker voor mij is dan ik zelf ben.

Vraag: En wordt hij dan gezond?

Antwoord: Als je dat heel graag wilt, ja.

Vraag: Misschien bestaat er een soort algoritme dat duidelijk maakt waaraan we dan moeten denken. Wilt u ons raad geven over wat belangrijk is, zodat die mens echt gezond zal worden?

Antwoord: Dat kan ik niet doen, want al jullie algoritmen zullen egoïstisch zijn. Wij bevinden ons niet op hetzelfde niveau, daardoor kunnen onze verzoeken aan de Schepper en onze verzoeken voor de gezondheid van de vriend niet geïntegreerd worden. Dus ik kan hier verder niets aan toevoegen, anders gaan jullie alles wat in je opkomt egoïstisch gebruiken.

Je moet een vriend helpen om bij genezing of huiselijke problemen in evenwicht te komen door middel van je goede wensen en bedoelingen op het normale fysieke niveau.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-three-09-21-14/

Filed under: Arvut, Gezondheid - Geen reacties→

Om de spirituele wereld binnen te kunnen gaan, heeft een mens verlangen nodig en spiritueel verlangen is een verlangen naar eenheid. Onze eenheid is de plaats waar de spirituele wereld aanwezig is.

Jij en ik bestaan. Als een mens alleen zichzelf voelt, ervaart hij de fysieke wereld en leeft hij in een bepaalde omgeving. Wij willen echter de kloof overbruggen en een verbinding tussen ons gaan maken. Ik wil graag jouw verlangens (1) ontvangen (2) en ze voelen als mijn eigen verlangens. Om dat te kunnen, wend ik me tot het Licht als iets wat buiten mij is, hoewel het zich tussen ons bevindt. Het Licht geeft mij de kracht om mij met jou te verenigen en in deze eenheid ontdek ik plotseling iets nieuws.

Als wij dicht bij elkaar komen en samenwerken in Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar, garant staan voor elkaar) onthult zich aan mij een diepere dimensie, alsof er in onze eenheid een opening naar de Hogere Wereld ontstaat.

BaalHaSulam beschrijft dit als volgt: Als wij het gevoel hebben dat er een muur tussen ons in staat waardoor we geen contact met elkaar kunnen maken en wij door deze muur heen willen breken en daarom vragen, daalt het Licht neer en maakt het een opening in die muur. Zoals een deur die geopend wordt, is er plotseling een toegang, dan zie je dat het al zo bedoeld was.

Het resultaat daarvan is dat je het verlangen van de ander binnengaat en dat het je eigen verlangen wordt. Deze ingang is de toegang naar een hoger niveau: de Kli die je met jezelf verbonden hebt, blijkt je nieuw bereikte wereld te zijn. Op deze manier verbind je je met steeds meer nieuwe Kelim, zielen, en als je dat doet, breid je je wereld uit. Zo bestijg je de 125 treden van de spirituele ladder, dit betekent dat je je verenigt met alle verlangens, ondanks je egoïsme en haat.

Hieruit blijk dat je het Licht ontvangt in het verlangen van de ander, wanneer je aan hem wilt geven. Je vervult het verlangen van de ander, en voor jou blijkt dat het Hogere Licht te zijn.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/22/10, Writings of Rabash

Filed under: Arvut, Eenheid, Licht, Spiritueel Werk, Verbinding, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Wij geven vorm aan een verenigd veld tussen ons. Maar op de een of andere manier brengt een ieder zijn eigen gedachten met zich mee. Hoe kun je daaruit de juiste keuze ten opzichte van de groep, van het verenigd veld, bepalen?

Antwoord: Een mens kan in zichzelf niets bepalen, alleen als de invloed van de vrienden hem richt, kan er iets worden bepaald. Anders zal hij zich alleen maar continue in tegenstrijdigheden en tegenstellingen bevinden.

Hij moet voortdurend onder de invloed van de groep staan, met andere woorden, aan alle gebeurtenissen deelnemen. We moeten onze invloed op elk van de groepsleden geregeld vernieuwen en vergroten.

We moeten ons een doel stellen: het juiste veld om ons heen creëren zodat het de vrienden zal bereiken, hen zal stimuleren voor het juiste werk, dan zullen zij de vriendelijkheid, de sereniteit, de rust en het vertrouwen in ons werk voelen.

Als iemand valt, helpen de anderen hem overeind. De Schepper brengt voortdurend veranderingen aan zodat een ieder van ons op zijn bestemming zal komen en zijn werk zal verrichten. De bezorgdheid hierover moet als het ware in de lucht hangen.

Tijdens congressen in Israël hebben we eens grote ballonnen in de lucht gegooid en iedereen deed zijn best om geen enkele ballon op de grond te laten vallen. Precies op deze manier wordt de eenheid, de Arvut, de steun aan elkaar zichtbaar als je niet alleen geen ’gat in de boot boort’, maar je je er bovendien voortdurend zorgen over maakt dat ook de anderen dat niet doen

Het belangrijkste van alles is om de geest en het enthousiasme van de vrienden hoog te houden en te ondersteunen. De Schepper heeft ons werk gegeven: “Vriend, dit is jouw deel en zolang je niet alle stukjes aan elkaar hebt gelijmd, krijg je geen ziel, want de ziel is één geheel. Niemand van ons heeft namelijk een ziel, maar alleen de gebroken delen daarvan.”

We moeten goed begrijpen dat de Schepper ons een plek geeft om te werken. Dus wees daarbij betrokken. Verlang er intens naar om verbinding te bereiken met de fragmenten van de ziel van de vrienden en zorg ervoor dat ze van je zullen houden.

From lesson 4 of the Convention In Sochi “Day Two” 7/14/14

Filed under: Arvut, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Ziel - Geen reacties→