Vraag: Wat is onechte nederigheid in de verhoudingen tussen de groepen?

Antwoord: In ons werk bestaat geen onechte nederigheid, want als je er zeker van zou zijn dat er alleen redding mogelijk is door de verbinding met de vrienden, zou je niet verlegen zijn. Je zou hen smeken om hulp.

Stel dat ik weet dat ik een gezondheidsprobleem heb en dat er in Zuid Amerika een bepaald medicijn voor is. Dan betekent dat, dat ik contact opneem met één van de groepen daar en hen vraag om dat medicijn naar me op te sturen. Dit is heel natuurlijk, want we helpen elkaar vaak op deze manier.

Als dat zo is, waarom zou je dan niet kunnen vragen om innerlijke steun? Dit zou niet alleen hulp voor jou betekenen. Want als jij je vriend vraagt om verbinding met hem, bewijs je hem dezelfde dienst. Nu begrijp je de essentie van het gezamenlijke werk nog niet! Als ik weet dat mijn vriend en ik een correcte relatie met elkaar hebben, moet ik een geschenk van hem accepteren. Hiermee breng ik mijn houding naar hem tot uitdrukking en begrijp ik zijn houding ten opzichte van mij.

Als je van iemand houdt, wil je hem geschenken geven. Als hij zegt: “Nee, dit heb ik niet nodig, hoezo?” Dan begrijpt hij niet wat jij bedoelt. Hij moet laten zien dat hij er blij mee is om een geschenk van je te krijgen: “Dit wilde ik zo graag hebben! Wat geweldig dat jij een vermoeden had van wat ik zo graag wilde hebben!”

From the Lesson About “Group and Dissemination,” 10/21/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Dankbaarheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

In deze wereld kunnen we niets veranderen, uitgezonderd onze waarneming van de wereld. De wereld zelf verandert niet, maar als een mens zichzelf daarin ziet vanuit een ander gezichtspunt, toont de hele wereld zich totaal anders aan ons: positief, vol licht, geluk en absolute goedheid.

Nu lijkt onze wereld vol gebreken, onaangenaam, onzeker en vol veranderingen en bedreigingen, alleen vanwege ons niveau van waarneming.

Het enige wat werkelijk van belang is, is dat wij tot de groep behoren, dat wij erin opgaan en wel zo dat niets van ons achterblijft, en dat wij ons voortdurend overgeven aan de invloed van de groep. Het neemt vele jaren in beslag voordat wij ervan overtuigd zijn dat het waar is; het neemt aardig wat tijd in beslag voordat kleine hoeveelheden Licht ons gaan beïnvloeden. Tegelijkertijd is alles alleen van ons afhankelijk.

We moeten ons blijven inspannen om ons met congressen te verbinden en met de ontmoetingen met de vrienden en daarbij zien hoe we voor de meeting waren en hoe we daarna zijn veranderd, omdat ik een deel was van wat de vrienden werden. Hoe kan ik zo handelen dat wij een krachtige sprong kunnen maken die mij naar het volgende niveau zal brengen en het ons mogelijk zal maken om de wereld in het Licht van de Schepper te zien, wat dan absoluut zal zijn?

Het enige wat wij kunnen veranderen is onze visie op de wereld, omdat alleen onze kelim (vaten), onze zintuiglijke organen, gecorrigeerd kunnen worden; de wereld blijft hetzelfde, de wereld van Oneindigheid, daarin dobberen wij. Daarom is het enige wat wij moeten veranderen onze perceptie van de wereld.

Ik zou jullie graag het verschil willen laten voelen tussen de vervulling die een miljard maal sterker is en één die wij ontvangen uit de beste situaties in de fysieke wereld. In feite is het de waarheid, het is niet een manier om uit talrijke problemen te vluchten. Alle moeilijkheden en hindernissen, alles wat er ooit met ons gebeurt, zowel innerlijk als uiterlijk, zal tot absoluut Licht worden. Uiteindelijk zullen wij deze staat bereiken

Ik dank opnieuw de hele wereldgroep voor het ondersteunen van deze conventie en ik wil in het bijzonder mijn warmste gevoelens van dankbaarheid tot uitdrukking brengen aan de centrale Israëlische groep die enorm groot, toegewijd werk doet voor de verspreiding van onze kennis.

Het is niet zozeer de ontsluiting van Kabbalah, maar meer het collectieve werk dat mensen inzichten biedt in extreem gecompliceerde, kritieke situaties die de Schepper ons zendt. De Schepper speelt een spel met ons door extreme situaties te creëren zodat wij leven vanuit ‘geloof boven de rede’ en boven onze berekeningen uit, met gesloten ogen voorwaarts gaan. Dit doet onze Israëlische groep. Ik ben uiterst dankbaar voor de steun van de hele wereldgroep. Dank aan jullie allen.

From the Bulgaria Convention “Dawn Of A New World” Day One 11/1/13, Lesson 2

Filed under: Conventies, Disseminatie, Groep, Spiritueel Werk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Wat is het verschil tussen je hechten aan de leraar of je hechten aan de groep?

Antwoord: Het is noodzakelijk om je te hechten aan de groep om je te kunnen hechten aan de leraar en je te kunnen hechten aan de Schepper.

Dit betekent niet dat een student geen vragen kan stellen aan de leraar, verduidelijkingen kan vragen, twijfel kan uiten en soms iets kan eisen. Maar het moet altijd plaatsvinden in een vorm die de verbinding tussen hen niet schaadt, de zelf-nullificatie van de student. Dit is het belangrijkste.

Het probleem is niet dat hij niet genoeg respect voor de leraar zou hebben, maar het feit dat hij de verbinding met hem verliest.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/10/13, Shamati #25 “Things that Come from the Heart”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Kabbalah Leraar, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘De Essentie van Religie en het Doel daarvan’ : Een mens die verder ontwikkeld is, neemt in zichzelf een grotere hoeveelheid kwaad waar en daardoor wijst hij het kwaad in zichzelf in een grotere mate af en verwijdert hij zich in diezelfde mate van het kwaad. Degene die niet ontwikkeld is, voelt in zichzelf slechts een kleine hoeveelheid kwaad en zal daardoor slechts een kleine hoeveelheid kwaad afwijzen. Ten gevolge daarvan blijft al het vuil in hem aanwezig, want hij herkent het niet als vuil.

Veronderstel dat ik het kwaad in mijn leven onder ogen zie. Kabbalisten zeggen echter dat dit ‘kwaad’ – zoals alles – van de Schepper afkomstig is. Het blijkt dat ik nare gevoelens ervaar en ze komen van Hem. Daarbij heb ik de indruk dat die gevoelens een straf zijn en dit brengt angst teweeg. Eigenlijk spannen we ons het meest in om een dergelijke ‘straf’ te vermijden. Het komt voor dat we zelfs niet dromen over het goede, maar op zijn minst proberen om het kwaad te vermijden, om aan ‘straf’ te ontsnappen.

Een meer ontwikkeld mens begrijpt dat hij goed moet doen, niet zozeer vanwege mogelijke straf, maar eenvoudig omdat het goed is. Het is de moeite waard om goed te doen aan anderen en aan zichzelf. Dit niveau van bestaan staat hem eenvoudigweg niet toe om anderen kwaad te doen en schade aan te brengen.

Een nog verder ontwikkeld mens begint zijn verhouding tot de wereld te verbinden met de concepten beloning en straf. Met andere woorden, hij ziet de eigenschappen van het systeem: sommige daden leiden tot een beloning, andere tot straf. Alsof er een rechter is, de Natuur, een hogere Kracht – wat voor naam we er ook aan geven – en Hij toont ons Zijn houding.

Sommigen rijzen nog hoger en realiseren zich dat er helemaal geen straf bestaat. Integendeel, als ik de indruk heb dat slechte situaties het gevolg zijn van straffen die van de Schepper komen, is juist dit een straf en een misvatting. Want er komt alleen maar goed van de Schepper en mijn slechte gevoelens worden veroorzaakt door het feit dat ik aan Hem tegengesteld ben. Het is noodzakelijk dat ik die tegenstelling verander om aan de Schepper gelijkvormig (Domeh) te worden, om een menselijk wezen (Adam) te worden. En dan, als ik aan Hem gelijkvormig ben, zal ik voelen dat ik mij in goedheid bevind.

Maar dan rijst de vraag: Waarom heb ik dit nodig? Alleen om goede gevoelens te hebben? Als ik er zo over denk ben ik een ‘barbaar’ en geen menselijk wezen. Het is zelfs mogelijk dat het nog erger wordt met mij dan het daarvoor was, als ik mij in het vuil wentel omdat ik van de Schepper wil profiteren. Of ik heb geen keuze: ik moet goede gevoelens hebben omdat mijn verlangen mij anders niet toestaat om ook maar iets te doen.

Misschien vraag ik de Schepper om mij te helpen om goede daden te verrichten, maar niet vanwege beloning of straf. Daarmee wil ik me niet verbinden, ik wil me er zozeer niet mee verbinden, dat ik zelfs in mijn kelim (verlangens) ‘straf’ en duisternis ervaar; ondanks dat wil ik boven deze gevoelens uitstijgen en blijven geven aan de Schepper. Er is duisternis in de verlangens aanwezig en daar bovenuit wil ik Hem het Licht geven, mijn goede houding naar Hem.

Maar hoe? Moet ik de stok die mij slaat kussen? Nee, ik wil mijn natuur werkelijk veranderen, ik wil niet doen alsof ik lief heb, niet huichelen, maar ik wil werkelijk boven mijzelf uitstijgen, boven de ‘materie’ van mijn verlangen uit

Hoe kunnen we dat doen? Hier komt in werking wat wij een ‘wonder’ noemen: ik ga leven in dat wat boven het scherm plaats vindt en in het Terugkerende Licht, boven mijn ‘lichaam’.

Vraag: Zit ik tot dat moment opgesloten in de duisternis?

Antwoord: Tot dan ga ik door fasen van analyse heen, totdat ik besluit dat de duisternis in mij bestaat uit het Licht dat van de Schepper komt. Het is geen toeval dat het Aramese woord ‘Orta’ ‘nacht’ betekent, de tegengestelde zijde van het Licht – ‘Ohr’ betekent ‘licht’ in het Hebreeuws. Elke fase begint met de ‘avond’, zoals er geschreven staat: “En het werd avond en het werd ochtend, één dag.” Ik begin altijd in het donker, het gebroken zijn, dit leidt mij naar een nieuwe analyse, een nieuwe dageraad.

Wat is dan de duisternis die ik voel? Is het duisternis of niet? Het is het Licht dat als duisternis in mijn corrupte kelim, verlangens, verschijnt

Maar wacht, is het alleen mijn duisternis? Stond koning David niet ‘midden in de nacht’ op als de noordenwind op de snaren van de ‘harp’, die boven zijn bed hing, speelde (zie het traktaat ‘Brachot’)? Schrijft hij in de Psalmen niet over zijn tegenslagen? Hij voelde toch duisternis?

Dat is juist, Kabbalisten ervaren deze staten ook. Moge God ons schenken dat wij hen kunnen ervaren, dat wij door hen het Licht bereiken. Dit zijn in geen geval ‘tegenslagen door het noodlot’, het is een herhaalde roep die ons helpt om vooruit te komen. Er zijn geen moeilijkheden, er is alleen de roep, keer op keer, de roep om zo spoedig mogelijk bij de Schepper te komen.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/7/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Licht, Liefde, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Als ik de groep accepteer als een middel voor mijn vooruitgang, moet ik mijn hele pad relateren aan de groep. In de groep ga ik de onthulling van de Schepper zien: Hij toont mij wat ik in mijn vrienden zie.

Ik kan over hen geen objectieve mening hebben. Daarom hanteer ik van nu af aan het principe: “Een ieder verwerpt vanuit zijn eigen tekortkomingen.”

Dit betekent niet dat ik mijn ogen voor alles sluit. Onze relatie bestaat nu eenvoudigweg op twee niveaus. Enerzijds accepteer ik de vrienden boven de rede als de beste, waarachtige, perfecte groep. Ik beschouw hen als groot en ik zie dat ik mij vastklamp aan de omgeving die zij voor mij vormen. Anderzijds neem ik hen waar via mijn logica en zie ik dat wij allen ten goede moeten veranderen om zo de groep te helpen. Deze beide zijden van mijn benadering zijn gebouwd op een waarachtige grondslag: ofwel ik zie mijzelf als niet gecorrigeerd, of ik zie alle anderen als ongecorrigeerd.

Ik begrijp dat de manier waarop ik kijk afhankelijk is van mijn innerlijke staat en zo werk ik op beide niveaus: soms buig ik mijn hoofd voor de grootheid van de vrienden en soms ga ik met hen gelijk op in een verlangen naar eenheid en een gezamenlijke stijging.

Intussen weet ik, dat ik nooit het werkelijke beeld zie, omdat alles tot aan het einde van de correctie relatief is en het mij ontbreekt aan duidelijke criteria.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/24/10, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Filed under: Eenheid, Israel, Jodendom, Spiritueel Werk, video - Geen reacties→

Vraag: Hoe moeten we het werk in de groepen van tien verdelen? Kunnen we de groepen van tien samenstellen op basis van deelname aan projecten?

Antwoord: De verdeling in groepen is vaak nuttig voor discussies, omdat discussiëren in een grote groep heel moeilijk is. Discussiëren betekent dat je naar iemand anders luistert, je bij hem aansluit, hem aanvult, luistert naar de anderen.

Een groep van tien is een optimale samenstelling voor onze innerlijke structuur, voor onze gedachten, ons intellect en ons hart. Het is het maximum aantal mensen dat ik in mij kan opnemen, ik kan ze allemaal zien alsof ze mijn tien vingers zijn. Als het aantal groter is, is dat heel moeilijk, praktisch onmogelijk. Als er meer mensen zijn, sluiten we automatisch een overeenkomst met tien mensen, soms met maar vijf of zelfs twee. Dat is afhankelijk van de ontwikkeling van een mens.

From a Talk About the Dissemination 10/17/13

Filed under: De Tien, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Als de groep tegelijkertijd met verschillende projecten bezig is, kan er sprake zijn van argumenten, onvrede en competitie tussen de vrienden.

Antwoord: Dit is natuurlijk. Hetzelfde gebeurt hier. Soms moeten we een project uitstellen of zelfs cancelen en in plaats daarvan aan een ander project werken.

Daar is niets aan te doen. We leven in en snel veranderende wereld. Sommige projecten van ons vragen een lange tijd om mee bezig te zijn en vaak kunnen we ze niet afmaken zoals we het zouden moeten doen. Dan doet zich plotseling iets dringends voor en moeten we stoppen met iets waar we een maand of twee mee bezig waren of op zoek gaan naar mensen die het project kunnen afmaken of ondersteunen totdat we het weer op kunnen pakken.

In zo’n kleine familie die zo snel groeit, zijn er altijd verschillende problemen die opgelost moeten worden. Denk niet dat dit ophoudt. Er zullen steeds meer problemen ontstaan en de intensiteit van ons werk zal evenredig daaraan groeien. We moeten onze ervaring met het externe werk in de grotere cirkels van de maatschappij snel opbouwen

We moeten niet vergeten dat dit alles belangrijk is voor de groep om sterker te worden en zich voortdurend verder te ontwikkelen naar een sterkere innerlijke eenheid. Spanning in de eenheid is een aanwijzing dat wij op het juiste spoor zitten omdat we – zodra we een duidelijke en concrete eenheid bereiken – daarin de Schepper zullen ontdekken.

From a Talk About the Dissemination 10/17/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Door middel van onze gezamenlijke acties van eenheid creëren wij energie. Maar we moeten die energie ook voor iedereen op de juiste manier aanwenden, zodat een ieder zich met de groep kan verenigen.

De energie die ik van de groep ontvang is de beloning voor mijn trouw aan de groep. Al naargelang mijn trouw word ik een integraal deel van het geheel, ik ben bereid om alles wat zij noodzakelijk vinden voor hen te doen.

Dit betekent dat ik op de juiste manier met de groep omga en dat ik van hen energie kan blijven vragen om zo nog dieper met hen verbonden te worden.

Als ik mij overgeef – zonder dat ik eraan denk dat ze mij zullen vullen met wat voor hen van waarde is – wordt dit deel zonder enige twijfel in de verantwoordelijkheid voor elkaar ingebed.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 10/15/10, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groep, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarom brak de wereld Atzilut niet tegelijkertijd met de wereld Nekudim? Heeft Atzilut een verdedigingssysteem dat het breken voorkwam?

Antwoord: Dat is juist! Dit mechanisme heet: ‘de correctie van de drie lijnen’, wanneer het opstijgen van MAN, het gebed, en de verbinding tussen het ontvangende en het gevende deel direct tot stand worden gebracht, in tegenstelling tot de wereld Nekudim waar al het Licht in de Kli, het verlangen, neerdaalt en het breken tot gevolg heeft.

In de wereld Atzilut bereidt de Kli zich eerst voor door de drie lijnen met elkaar in overeenstemming te brengen. Het lijkt alsof zij vooraf in contact is geweest met de Hogere en van tevoren wist wat zij zou gaan ontvangen.

Zij kent het totale complete Licht dat de Hogere kan geven, het gehele niveau (GAR), maar zij vermindert zichzelf tot een zeker niveau om zo slechts een deel van dat Licht te ontvangen en zij accepteert het in de gevende Kelim, Malchut dat naar Bina is opgestegen, boven Malchut zelf uit. Op deze wijze wordt het Licht onthuld en door de lagere geaccepteerd.

In andere werelden, in tegenstelling tot de wereld Nekudim, heeft de wereld Atzilut een afweermechanisme aan beide zijden: 1. De Hogere, die aan de lagere geeft, maakt alleen VAK de Hochma vrij, slechts een kleine hoeveelheid Licht. 2. Als de lagere zich voorbereidt om dit Licht te ontvangen, maakt hij eerst contact met de Hogere en vormt hij zelf een systeem, ‘de drie lijnen’ genaamd, om voorbereid te zijn om in ieder geval een deeltje van het Licht te ontvangen, niet regelrecht maar via de drie lijnen.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/5/10, “The Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Studie, Licht, Spiritueel Werk, Werelden - Geen reacties→