Het is heel moeilijk om te begrijpen wat de groep is.

Ik ben altijd een eenling geweest, een individualist, van nature niet communicatief, iemand die aan alleen zijn en boeken de voorkeur gaf boven alle andere dingen: ik had in mijn leven niets anders nodig.

Toen ik 33 was begon ik bij Rabash te studeren. Toen hadden we nog geen groep, alleen zes à zeven oudere mannen, waartussen ik me zo blij voelde als een kind tussen volwassenen. Maar Rabash zei dat ik een groep nodig had en ik dacht: “Wat is er beter dan de mensen die bij Baal HaSulam hebben gestudeerd en hun levenlang bij Rabash hebben doorgebracht?” Bij hen voelde ik me zo veilig als een baby in de armen van een volwassene.

Maar Rabash zei: “Er is niets aan te doen, je hebt een groep nodig.” Toen zorgde ik voor een groep van 40 jonge mannen.

Dit ging volkomen tegen mijn aard in. Zij waren veel betere mensen, vriendelijker, ze voelden zich op gelijk niveau met elkaar. Ik voelde me altijd een outsider; wat er nog bij kwam was dat ik behulpzaam moest zijn en Rabash moest helpen om een groep te vormen, terwijl ik van nature niet in staat was om hier overheen te stappen! Het was heel erg moeilijk om te begrijpen waarom er een groep nodig was. Mijn hart wilde niet accepteren dat dit de voorwaarde was om de Hogere Wereld daarin te ontdekken.

Ik dacht dat ik de Hogere Wereld kon ontdekken met behulp van schetsen, dat ik ze zo kon gaan begrijpen, mijn kennis en gevoelens erover kon verdiepen en kon gaan analyseren. Dit is bekend uit de natuurkunde en ik kon mezelf niet losmaken van zo’n wetenschappelijke benadering. Ik tekende, maakte schetsen en deed dat net zo lang tot ik uiteindelijk een heel ander ontwerp van het universum ging begrijpen, van de andere zijde bezien.

Ik begon plotseling te voelen dat onze wereld eigenlijk hetzelfde is als de Hogere Wereld, maar dan op het allerlaagste niveau. Deze wereld is nauw verbonden met de andere werelden, die kopieën zijn van weer een hoger niveau, ze dalen steeds lager neer. Als je het zo begrijpt, is alleen de materie anders, die wordt steeds grover en op het allerlaagste niveau wordt deze materie egoïstisch, tegengesteld aan de oorspronkelijk gecreëerde materie.

Maar alles wat we in deze wereld zien is absoluut identiek aan de Hogere Wereld, volgens de verbinding met de wortel in de spirituele wereld en de daaruit voortkomende tak in onze wereld.

Langzamerhand raakte ik gewend aan dit systeem en begreep ik dat het zo in elkaar zit en dat er niets anders bestaat. Daarom is het nodig om te zien wat zich achter onze wereld bevindt en erboven en dat we zonder correctie niet boven deze wereld kunnen uitstijgen. Dit is de enige manier. Alleen kun je de doorbraak naar de spirituele wereld niet maken.

Het blijkt dat je verbonden bent met het hele netwerk van deze wereld en dat je samen daarmee omhoog moet stijgen! Er bestaat geen andere manier. Je moet dit systeem begrijpen en je er op een andere manier mee verbinden om verder te kunnen stijgen, dan pas zul je in staat zijn om jezelf te realiseren. Zo is het van deze kant gezien, als je dit systeem van onderaf bekijkt.

En van de andere kant bezien had ik er veel aan dat ik dit systeem niet van onderaf ging bestuderen, maar van bovenaf, van de Schepper uit bezien, zoals de Schepper van bovenaf naar de wereld kijkt, zoals Hij ons ziet in de gecorrigeerde en ongecorrigeerde vorm en aan ons werkt om ons uit onze egoïstische staat naar Zich toe te trekken.

Dan komen deze twee tegengestelde gezichtspunten bij elkaar en complementeren zij elkaar, van onderaf: hoe we moeten groeien en voortdurend gelijkvormig moeten worden aan het volgende niveau, en van bovenaf: hoe de Schepper naar ons kijkt. Daaraan moeten we werken en het pad van onderaf en het overzicht van bovenaf scherp analyseren.

Toen werden de artikelen van Rabash over de groep duidelijker voor me, hoewel ze op het eerste gezicht wat naïef lijken en zelfs belerend en moralistisch. Maar in werkelijkheid worden er heel duidelijke wetten in beschreven, die strikter en krachtiger zijn dan welke natuurwetten dan ook. Alle wetten die over het gedrag gaan – ik zou ze ‘wetten van herziening’ willen noemen – zijn gebaseerd op steeds meer gelijkvormig worden aan het volgende, hogere niveau, erin binnengaan, er contact mee maken en erin opgenomen worden. Dit is de basis van alle artikelen die over interactie in de groep gaan.

From the Novosibirsk Convention 12/8/12, Lesson 4

[97407]

Filed under: Groepswerk, Werelden - Geen reacties→

Baal HaSulam: ‘Inleiding tot de Studie van de Tien Sefirot’, item 133: Het is te vergelijken met een koning die voor zichzelf de trouwste onderdanen van zijn land wilde uitkiezen en hen naar zijn paleis wilde brengen om daar te werken. Wat deed hij? Hij vaardigde een decreet uit waarin stond dat iedereen die dat wilde, jong en oud, naar zijn paleis mocht komen om in zijn paleis te werken.

Maar hij benoemde veel van zijn dienaren tot wachters om de poort van het paleis te bewaken en ook alle wegen die naar het paleis leidden, en hij gaf hen de opdracht om op een slimme manier iedereen die zijn paleis naderde tegen te houden en hen af te leiden van de weg die naar het paleis voerde …

Alleen de helden met een eindeloos geduld versloegen de bewakers en maakten de poort open. Toen werden zij meteen beloond met het zien van het gezicht van de Koning, die een ieder van hen een aanstelling gaf in een functie die bij hem paste.

De bewakers worden benoemd om een mens te bewaken. Hij mag het paleis van de Koning niet naderen en de plek waar de bewakers staan niet passeren voordat hij een innerlijke bewaker heeft.

De Schepper heeft veel politieagenten en ze bevinden zich op elk van de 125 niveaus om een mens tegen te houden, zodat hij niet naderbij kan komen. Zij laten je zien dat je alleen naar een bepaald niveau mag opstijgen en dat het je op dat moment niet toegestaan wordt om hoger te stijgen. Zij weten namelijk dat je nog niet toe bent aan een hoger niveau. Dit herhaalt zich steeds.

De bewakers zorgen ervoor dat een mens niet verder kan komen, dat is trouwens ook onmogelijk, want er gelden strenge wetten van gelijkvormigheid in de spirituele wereld. De bewakers laten een mens gebreken ontdekken, het is een plaats van zelfcontrole. Zij dagen hem uit en laten hem in zijn huidige staat niet met rust door hem allerlei soorten moeilijkheden te bezorgen.

Zij bewaken de mens; het Licht en de Schepper hebben geen bewaking nodig, want zij kunnen niet geschaad worden, omdat je niet op het niveau bent om ze te zien. Dit alles wordt zo gedaan volgens de gelijkheid van vorm: als ik niet geschikt ben voor een hoger niveau, neem ik het ook niet waar.

Wat betekent het dat ik niet verder kan komen? Kan ik zien dat de weg die voor mij ligt is geblokkeerd? Als ik mijzelf nog niet gecorrigeerd heb op het huidige niveau, kan ik nog niet verder om de berg een paar meter hoger op te klimmen, maar de bewakers helpen mij en wijzen voor mij het problematische punt aan. Ze zijn daar om mij te beschermen, om mij aan te sporen, mij naderbij te brengen en mij te helpen om de noodzakelijke inzichten te bereiken. Alles is ten gunste van de mens en bedoeld voor zijn correctie.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/2/13, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Niveaus - Geen reacties→

We moeten een vriend altijd helpen, steunen en respecteren, zelfs als hij nauwelijks werkt aan de correctie van zijn egoïsme, dan moeten we hem aanmoedigen om het spel mee te spelen, zoals een klein kind.

Als we hem accepteren zoals hij is en hem steunen, voelt hij inspiratie en vertrouwen, het resultaat daarvan is dat hij in staat is om een heleboel dingen te doen. Maar als we hem onderdrukken en hem zijn zelfvertrouwen afpakken, lijdt hij daaronder, kwijnt hij weg en verliest hij de mogelijkheid om zichzelf te realiseren.

Daarom moeten we onze vrienden altijd steunen en aanmoedigen.

From the Virtual Lesson 12/23/12

Filed under: Arvut, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Soms zeggen we dat onze wereld een hel is. Wat is het verschil tussen het begrip ‘hel’ in de spirituele wereld en de aardse interpretatie?

Antwoord: In Kabbalah wordt het gevoel van brandende haat naar anderen ‘hel’ genoemd. Het is een gevoel van afwijzing naar de vrienden en de Schepper toe, wat in Malchut (in het verlangen) tot uitdrukking komt, afhankelijk van onze spirituele oorsprong voelt het als vuur.

Nu voelen we nog niet dat: “Ik hem niet wil zien en niet met hem wil praten, dat ik hem niet mag en hem dus afwijs.” Op het ogenblik bevinden we ons dus nog niet in de staat waarin we een hekel hebben aan iemand of haat voelen. ‘Hel’ is een gevoel van haat dat op het spirituele niveau naar boven komt.

Een dieper gevoel van ‘hel’ is echter een staat van afgescheiden zijn van de Schepper. Dit is de ergste straf, maar niet op het niveau waarop we nu zijn.

From the Virtual Lesson 12/23/12

Filed under: Groepswerk, Haat - Geen reacties→

Vraag: Mijn hart schreeuwt om een gebed. U geeft vaak het voorbeeld van de tien Kabbalisten die, voordat zij liefde ontdekten, haat ontdekten. Hun gebed bestond uit de wens om elkaar te vernietigen en in plaats daarvan werd er liefde onthuld. Hoe is dat mogelijk?

Antwoord: Dat was hun gebed niet. De Schepper regelde het zo. In Het Boek de Zohar staat geschreven dat de schrijvers van Het Boek iedere keer, vóór  het gezamenlijke werk, voelden dat zij door de haat geholpen werden. Ze moesten zich met elkaar op de intentie concentreren, boven die haat uitrijzen, de liefde in zichzelf ontdekken en op dit nieuwe niveau Het Boek schrijven. Zo ging het steeds.

Er waren voor hen miljoenen verschillende redenen om zich van de verbinding, van de groep, af te scheiden, en daarbij is de haat op deze niveaus een verschrikkelijke valstrik die door de Schepper geplaatst wordt.

Vraag: Ik begrijp dat ik niet dezelfde haat voel. Maar als ik een grote haat naar een vriend voel, moet ik mezelf dan in de kraag grijpen, ermee stoppen en proberen om boven de haat uit te rijzen om zo tot het inzicht te komen dat de Schepper dit aan mij geeft?

Antwoord: Je moet meteen vaststellen waar het zich in jou bevindt, zo kom je tot de erkenning dat jij het niet zelf bent. Je bent het mechanisme van een radertje waarin nu bepaalde data zijn geplant, dat voel je in jezelf en daardoor denk je dat het van jou is. Waar komt deze implantatie vandaan? Van de Schepper. Hij implanteert deze data in jou, zodat jij in het tegengestelde daarvan zult veranderen en een verbinding met Hem creëert, zodat Hij juist in de groep onthuld zal worden, juist in de haat, in de afkeer.

Als de groep onverschillig is, kun je er heel moeilijk mee werken. Zo’n stadium moet je zo gauw mogelijk beëindigen. Haat geeft je een soort impuls en een staat van onverschilligheid lijkt op een soort mist. Ga werken aan het bouwen van de onderlinge verbinding, dan zul je serieuze krachten van afwijzing ervaren.

From the Novosibirsk Convention 12/9/12, Lesson 6

Filed under: Conventies, Gebed, Groepswerk, Haat, Intentie, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we met elkaar dingen in de groep veranderen zodat wij verder kunnen komen?

Antwoord: Het is onze taak om het besef van de grootheid van de Schepper de hele dag in de vrienden te ontsteken, net zoals het ‘brandende braambos’ dat in vuur en vlam staat, maar niet verbrandt. Daarover moet iedereen nadenken en bezorgd zijn. Zelfs als het je lukt om vandaag een paar minuten langer dan gisteren bezorgd te zijn, is dat al een zinvolle toevoeging. Onderschat de kleine inspanningen niet, de ‘pennies’ die met elkaar oplopen tot een grote som. Juist wat je toevoegt telt.

Laten we veronderstellen dat je, nu je onder de indruk bent, met je hele hart besluit om verder te gaan in de richting van grootheid van de Schepper – hoewel de gedachten die je overdag hebt over wat belangrijk is afhankelijk zijn van de Schepper en van de groep – hiermee noodzaak je de vrienden al om je aan te moedigen: “Ik vraag jullie, maak zoveel mogelijk contact met me, stop er niet mee, zodat de behoefte aan de grootheid van de Schepper in mij zal toenemen.”

En je moet hetzelfde aan Hem vragen. Alleen hierdoor, door middel van de groep, kun je jezelf activeren. Houd deze innerlijke vraag tijdens de les in je gedachten en creëer daardoor een behoefte in jezelf. Het lijkt erop dat de vrienden je alleen zullen helpen als je op hen een beroep hebt gedaan, maar in feite is jouw vraag aan de groep jouw onvolkomenheid die in contrast staat met het Licht. Al het andere is als een ‘illusie’ geschapen. De Schepper is in de groep verborgen en wordt daar geopenbaard, maar eigenlijk gaat het voortdurend om jouw verlangen en jouw werk. De groep leeft ook in je, hoewel je het gevoel hebt dat de groep buiten je is. Je doet een beroep op de vrienden om de externe illusie dichter bij je te brengen, door een kli (vat) te worden waarin de Schepper wordt onthuld.

Vraag: Aan wie moet ik dan om hulp vragen?

Antwoord: Aan de omgeving, omdat je nog niet kunt zeggen dat jij dat bent. Stel je maar voor dat ‘de omgeving uit de kelim (vaten) bestaat, uit mijn verlangens, uit mijn deel dat van mij afgescheiden is’. Er zal een tijd komen dat je zult vragen of de Schepper die omgeving aan je teruggeeft, zoals er geschreven staat: “Het zijn mijn broeders naar wie ik op zoek ben.”

Dus we moeten iedere dag steeds meer inspanningen verrichten, die krachtiger en duidelijker merkbaar moeten zijn. Je weet niet welke fasen je nog door moet, maar je komt verder, totdat je voelt dat deze hele kli van jou is, dat de verlangens van de vrienden jouw essentie zijn, dat het allemaal innerlijk in je aanwezig is. Wanneer je de vrienden niet langer meer buiten je ziet, zul je ze in je gaan voelen, zoals een moeder haar baby voelt, ook al is hij groot.

From the 4^th Daily Kabbalah Lesson 12/20/12, “The Wisdom of Kabbalah and Philosophy”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Het verlangen om te ontvangen waar we ons nu in bevinden is slecht. Het is prima als we van het leven willen genieten en voor zover het mogelijk is, is het ook helpend. Het wordt echter slecht en hard als er een verlangen om te ontvangen in ons wakker wordt en het ons niet toestaat om ons met de Schepper te verbinden, met het hogere niveau. Het verlangen om te ontvangen plaatst een Machsom (barrière) tussen de Hogere en ons, een barrière waar we niet voorbij kunnen.

Het punt, de lichtvonk van geven, verlangt er heel sterk naar om zich met de Schepper te verbinden. Hoe sterker het verlangen om te ontvangen deze lichtvonk overheerst, hoe sterker deze vonk naar de Schepper verlangt. Hoe meer de overheersing van het ego zichtbaar wordt, hoe krachtiger de strijd is die dit punt met het ego moet voeren. Op deze manier groeit de intentie naar de Schepper en tegelijkertijd nemen ook de droefheid en de pijn toe door de onmacht om zich met de Schepper te verbinden. Het gevoel van ballingschap wordt steeds groter en bitterder.

De spanning, de druk en het grote verlangen nemen toe en zo worden de kelim (vaten) gevormd. De kelim om dit hogere niveau te bereiken, worden niet bereikt door het verlangen om te ontvangen te veranderen in een verlangen om te geven, maar ze zijn er een afgeleide van. Deze kelim zijn het resultaat van de inspanningen en het lijden, van de strijd tussen de lichtvonk van geven in een mens en zijn verlangen om te ontvangen.

De vonk strijdt om tot de Schepper te behoren, maar hij kan het niet omdat het verlangen om te ontvangen hem bij zijn voeten vasthoudt en hem niet vrij laat. Dan worden de inspanningen – waar het verlangen om te ontvangen verantwoordelijk voor is, want het houdt het ‘punt in het hart’ in zijn greep – tot de kli waarin de eenheid van het volgende niveau wordt onthuld.

Dit betekent niet dat het verlangen om te ontvangen zelf  in deze kli verandert, dit verlangen blijft onder restrictie, maar wij werken daar boven, door onze kli erboven te bouwen, met de bouwstenen van onze inspanningen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/25/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Geven, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wiens schuld is het als iemand steeds weer vastloopt en maar langzaam vooruit komt?

Antwoord: De belangrijkste oorzaak daarvan is luiheid. Zo iemand gaat niet na of de vrienden hem wakker maken en van hem verwachten om te doen wat hij moet doen. Na een aantal vergeefse pogingen krijgt hij geen aandacht meer van de groep, zij zijn niet verplicht om zich steeds met hem bezig te houden.

Ze moeten hem twee keer aanmoedigen, zoals in het voorbeeld van de Talmud over de ezel die valt en twee keer geholpen wordt om op te staan. Als dat niet voldoende is houdt het daarmee op. Je kunt de groep niet voortdurend vragen om je vooruit te helpen, want zij hebben hun eigen werk met elkaar te doen.

Ze hebben een keer geprobeerd om hem te helpen, maar hij werd niet wakker, ze hebben het een tweede keer geprobeerd en het werkte weer niet, dan komt er geen derde poging meer. Als hij weg wil gaan, laat hem gaan. We moeten ons protocol schrijven en de houding van de vrienden beoordelen op basis van deze voorwaarden.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/23/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk - Geen reacties→

Baal HaSulam, Brief 50: Met Gods wil komt het begin van de mooie toekomst die wij verwachten dichterbij. En daarom voel ik verlangen en een hunkering naar jullie aanwezigheid in lichaam en ziel. (dat betekent dat jullie naar mij toe komen en niet dat ik naar jullie toe kom, het is niet mogelijk en het heeft ook geen zin).

Wat spijt het me dat jullie de afgelopen Tishrei, een heel bijzondere tijd van welwillendheid, niet bij me waren … ik kan niet uitdrukken hoe groot de droefheid is die ik daarover het hele afgelopen jaar heb gevoeld. De oorzaak daarvan is de trots die in jullie is binnengedrongen en in dezelfde mate de onderlinge ongegronde haat … als jullie haat voelen naar iemand van de groep is dat een duidelijk signaal dat jullie ook naar mij geen absolute liefde voelen.

Deze woorden werden geschreven vanuit de wet van liefde, de wet van adhesie, zoals in een gezin waar geen kleine en grote mensen zijn, maar waar de wet van liefde juist iedereen met elkaar verbindt en voor een ieder in dezelfde mate geldt. Een ieder moet dus boven zijn kritiek uitstijgen, zoals geschreven staat: “Hij die fouten bij de ander ziet, ziet dat door zijn eigen tekortkomingen.” Door de ogen van liefde is niemand minder dan een ander. Als je je volgens de wet van ‘boven de rede’ met elkaar verbindt, zul je je met iedereen in gelijke mate en op de juiste wijze kunnen verbinden.

Als er verschillen zijn tussen de leden van de groep, is dat een teken dat er iets fout is.

Er zijn gunstige en ongunstige tijden, makkelijke en minder makkelijke. Hoewel Kabbalisten zich enerzijds boven tijd, beweging en plaats bevinden en ze door verschillende perioden heen gaan die afhankelijk zijn van hun individuele tijd, hebben de algemene perioden ook invloed op hen. Daarom kunnen er voor het geheel gunstige en ongunstige tijden zijn.

Er zijn tijden van een algemeen ontwaken door Boven en tijden waarin het gemakkelijker is om van beneden af gewekt te worden. We moeten dus proberen om de mogelijkheden die ons van Boven gegeven worden om het ontwaken door Boven te verbinden met het ontwaken van beneden af, niet voorbij te laten gaan. Anders lijkt het op gebrek aan eerbied.

Er zijn twee richtingen om nader tot elkaar te komen: met een ieder van de groep, zonder enig onderscheid, en iedere student met de leraar. Alles wordt hierbij onderzocht volgens het beeld dat we hebben, het is het resultaat van onze trots en de mate waarin we verder kunnen komen in ‘geloof boven de rede’ en we kunnen begrijpen, dat de Schepper ons al deze hindernissen stuurt.

Een ieder ziet op de manier waarop het hem toegestaan wordt om te zien, men ziet nooit de waarheid, maar door te oefenen in ‘geloof boven de rede’ trekken we het Licht dat Corrigeert aan en dat geeft ons een beloning: we mogen de waarheid zien.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 12/23/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Baal HaSulam: ‘Inleiding tot de Studie van de Tien Sefirot’, item 98: Nu is duidelijk dat de vraag die door uitleggers is gesteld over de Mitzva van liefde – waarover gezegd is dat deze Mitzva niet in onze handen is, omdat liefde niet door dwang of verplichting opgelegd kan worden – helemaal geen vraag is. Want het is volkomen in onze handen. Ieder mens kan zijn werk met de Torah verrichten totdat hij ontdekt dat hij Zijn open Voorzienigheid* bereikt, zoals er geschreven staat: “Ik heb gewerkt en gevonden, geloof.”

Als een mens de open Voorzienigheid bereikt, komt de liefde vanzelf naar hem toe, door natuurlijke kanalen. Iemand die – om welke reden dan ook – niet gelooft dat hij door zijn inspanningen tot verwezenlijking kan komen, vertrouwt dus niet op de woorden van onze wijzen. In plaats daarvan denkt hij, dat hard werken niet voor iedereen voldoende is, dit is tegengesteld aan: “Ik heb gewerkt en ik heb niet gevonden, geloof dit niet.” Het is ook tegengesteld aan de woorden: “Zij die Mij zoeken zullen Mij vinden”, juist degenen die ‘zoeken’, wie ze ook zijn, groot of klein. Maar een ieder moet ervoor werken.

Omdat de inspanningen zelf de kli (vat) zijn. Het gaat niet over een voorwaarde, zoals in onze wereld, waar ik een lening bij een bank kan sluiten of kan gaan stelen als ik geen geld heb om iets te kopen. Om spiritualiteit te bereiken heb ik geen keuze, het moet mijn eigen geld zijn! Dat is mijn ‘afscherming’ (Kisufa, in het Hebreeuws van dezelfde wortel als ‘geld’) van het verlangen om te ontvangen, de Masach (scherm). Deze afscherming moet van mijzelf zijn, anders kan ik niet voelen waarmee ik vervuld word.

We kunnen van de Schepper ‘lenen’ en Hem vervolgens terugbetalen door onze inspanningen, zoals er geschreven staat: “De winkel is open en de hand schrijft.” Maar ik kan alleen lenen als hulp voor mijn ontwikkeling en niet om de onthulling te krijgen. Om de onthulling te verkrijgen moet ik mijn eigen kli (vat) hebben.

*Noot: open Voorzienigheid betekent: “Het Licht van Zijn Gelaat” (‘Kabbalah for the Student’, p. 351)

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/20/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→