Vraag: Wanneer je naar het volgende spirituele niveau gaat, wordt het streven naar geld omgezet in een aantal anti-egoïstische eigenschappen, wat we een ‘scherm’ (bedekking) noemen. Waar wordt het seksuele verlangen in getransformeerd?

Antwoord: Er worden geen seksuele verlangens of verlangens naar rijkdom, macht, roem of andere egoïstische verlangens van onze wereld naar een volgend niveau getransformeerd. Het zijn allemaal egoïstische verlangens op het niveau van onze wereld. Daarom beperken we ze eenvoudigweg.

Op het volgende niveau verschijnen nieuwe verlangens: verlangens om dichter bij elkaar te komen en de daaraan tegengestelde verlangens naar afwijzing. Alle verlangens die gericht zijn op afwijzing komen uit egoïsme voort en moeten worden gecorrigeerd. Maar als je twee maaltijden wilt eten of van iets anders wilt genieten, zijn dat verlangens die je niet hoeft te corrigeren.

Vraag: Moeten ze zich maximaal ontwikkelen?

Antwoord: Als je bezig bent met spirituele vooruitgang beperk je ze natuurlijk. Dit betekent dat je ze op de een of andere manier moet vervullen, als ze in je opkomen. Maar ze zijn gewoon het middel voor je ziel om je verder te ontwikkelen, net zoals je lichaam.

From KabTV’s “Talks with Michael Laitman,” 3/11/12

Filed under: Egoïsme, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vanaf dit punt gaan we weer verder en dat moet op een onafhankelijke manier gebeuren. In dit opzicht is er een interessant punt onthuld. Tot aan een zeker moment voelde ik dat ik mijn studenten voor 100% beïnvloedde. In die tijd onderwees ik mijn studenten volgens het systeem van onze spirituele voorvaders.

Maar onlangs werd er onthuld dat ik hen niet langer kan onderwijzen zonder steun, zonder verbinding en zonder samen te werken. Hiervoor is de inspanning van de studenten nodig, hun hulp en ons gezamenlijk werk. Dit alles is heel essentieel. Als er van hun kant een verlangen aanwezig is, een behoefte, kan ik spreken en op een begrijpelijke manier uitleggen. Overeenkomstig de aanwezige inspanningen, kunnen we verder komen. Dit betekent dat hier een nauwkeurig proces van correctie plaatsvindt. We zijn nu op dit punt aangekomen.

Het blijkt dat we van elkaar afhankelijk zijn. Ik wend mij dus tot de hele wereldgroep, omdat ik niets alleen kan doen. In het verleden pushte ik jullie en kon ik daarmee wat bereiken, nu is dat voorbij. Het algemene verlangen verandert in iets wat werkelijk wederzijds is en daarin worden eenheid en verbinding onthuld.

Zo ver zijn we nog niet, want nu vindt alles plaats zonder dat er enige verbinding is met ons verlangen. Maar we moeten goed begrijpen dat we alleen verder kunnen komen door gezamenlijke, wederzijdse inspanningen, zowel die van jullie als van mij. Er zullen voor ons nieuwe mogelijkheden komen om onze ideeën weer te geven, nieuwe vormen van uitleg, hoewel het systeem hetzelfde blijft, omdat alles afkomstig is van het Licht en de Kli zal er een nieuwe vorm van nederigheid en erkenning zichtbaar worden, het gevoel daarbij.

Dus ik vraag jullie met klem om actiever te zijn, meer met alles mee te doen, je te verbinden met de lessen. De gezamenlijke vooruitgang is uitsluitend afhankelijk van onze gezamenlijke acties! Laten we dit probleem samen oplossen omdat daden van correctie alleen mogelijk zijn door middel van onze inspanningen, gericht op het nemen van verantwoordelijkheid voor ons ego en daar bovenuit stijgen met behulp van een daaraan tegengestelde eigenschap. Als er geen inspanning is, is er ook geen correctie mogelijk.

Een mens moet onder geen beding het ego ontkennen. We moeten er bovenuit stijgen. Het ego onderdrukken betekent dat wij het ego niet toestaan om ons aan te sturen, maar we moeten het voelen, ermee leven en er bovenuit stijgen in wat wij doen. Dit werk moet alleen gericht zijn op mijn wereldwijde groep en op de Schepper.

[98080]
From the Novosibirsk Convention 12/9/12, Lesson 5

Filed under: Conventies, Egoïsme, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Baal HaSulam: ‘Inleiding tot de Studie van de Tien Sefirot’, item 133: Het is te vergelijken met een koning die voor zichzelf de trouwste onderdanen van zijn land wilde uitkiezen en hen naar zijn paleis wilde brengen om daar te werken. Wat deed hij? Hij vaardigde een decreet uit waarin stond dat iedereen die dat wilde, jong en oud, naar zijn paleis mocht komen om in zijn paleis te werken.

Maar hij benoemde veel van zijn dienaren tot wachters om de poort van het paleis te bewaken en ook alle wegen die naar het paleis leidden, en hij gaf hen de opdracht om op een slimme manier iedereen die zijn paleis naderde tegen te houden en hen af te leiden van de weg die naar het paleis voerde …

Alleen de helden met een eindeloos geduld versloegen de bewakers en maakten de poort open. Toen werden zij meteen beloond met het zien van het gezicht van de Koning, die een ieder van hen een aanstelling gaf in een functie die bij hem paste.

De bewakers worden benoemd om een mens te bewaken. Hij mag het paleis van de Koning niet naderen en de plek waar de bewakers staan niet passeren voordat hij een innerlijke bewaker heeft.

De Schepper heeft veel politieagenten en ze bevinden zich op elk van de 125 niveaus om een mens tegen te houden, zodat hij niet naderbij kan komen. Zij laten je zien dat je alleen naar een bepaald niveau mag opstijgen en dat het je op dat moment niet toegestaan wordt om hoger te stijgen. Zij weten namelijk dat je nog niet toe bent aan een hoger niveau. Dit herhaalt zich steeds.

De bewakers zorgen ervoor dat een mens niet verder kan komen, dat is trouwens ook onmogelijk, want er gelden strenge wetten van gelijkvormigheid in de spirituele wereld. De bewakers laten een mens gebreken ontdekken, het is een plaats van zelfcontrole. Zij dagen hem uit en laten hem in zijn huidige staat niet met rust door hem allerlei soorten moeilijkheden te bezorgen.

Zij bewaken de mens; het Licht en de Schepper hebben geen bewaking nodig, want zij kunnen niet geschaad worden, omdat je niet op het niveau bent om ze te zien. Dit alles wordt zo gedaan volgens de gelijkheid van vorm: als ik niet geschikt ben voor een hoger niveau, neem ik het ook niet waar.

Wat betekent het dat ik niet verder kan komen? Kan ik zien dat de weg die voor mij ligt is geblokkeerd? Als ik mijzelf nog niet gecorrigeerd heb op het huidige niveau, kan ik nog niet verder om de berg een paar meter hoger op te klimmen, maar de bewakers helpen mij en wijzen voor mij het problematische punt aan. Ze zijn daar om mij te beschermen, om mij aan te sporen, mij naderbij te brengen en mij te helpen om de noodzakelijke inzichten te bereiken. Alles is ten gunste van de mens en bedoeld voor zijn correctie.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/2/13, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Niveaus - Geen reacties→

Vraag: As we eenmaal de staat van Gmar Tikkun (de laatste correctie) hebben bereikt, zal het gevoel dat de Schepper het grootst is dan blijven? We zijn dan toch aan Hem gehecht en voelen ons één met Hem, worden aan Hem gelijk?

Antwoord: De speciale methode van Kabbalah leert ons dat ons gevoel dat we tegengesteld zijn aan de Schepper niet verdwijnt als we aan Hem gehecht zijn.

Enerzijds voelen we nog meer dat we tegengesteld zijn aan de Schepper, we raken van Hem verwijderd omdat ons egoïsme toeneemt als we spiritueel groeien. Maar we komen tegelijkertijd dichter bij Hem, boven ons groeiende egoïsme uit en daarom verdwijnt het gevoel dat we aan Hem tegengesteld zijn niet.

Dat wil zeggen dat we in de staat van Gmar Tikkun (de laatste correctie) ontdekken dat we in ons verlangen volkomen tegengesteld zijn aan de Schepper en eveneens volkomen gelijk zijn, in onze hechting aan Hem en onze intentie.

From the Virtual Lesson 12/23/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

Het verlangen om te ontvangen waar we ons nu in bevinden is slecht. Het is prima als we van het leven willen genieten en voor zover het mogelijk is, is het ook helpend. Het wordt echter slecht en hard als er een verlangen om te ontvangen in ons wakker wordt en het ons niet toestaat om ons met de Schepper te verbinden, met het hogere niveau. Het verlangen om te ontvangen plaatst een Machsom (barrière) tussen de Hogere en ons, een barrière waar we niet voorbij kunnen.

Het punt, de lichtvonk van geven, verlangt er heel sterk naar om zich met de Schepper te verbinden. Hoe sterker het verlangen om te ontvangen deze lichtvonk overheerst, hoe sterker deze vonk naar de Schepper verlangt. Hoe meer de overheersing van het ego zichtbaar wordt, hoe krachtiger de strijd is die dit punt met het ego moet voeren. Op deze manier groeit de intentie naar de Schepper en tegelijkertijd nemen ook de droefheid en de pijn toe door de onmacht om zich met de Schepper te verbinden. Het gevoel van ballingschap wordt steeds groter en bitterder.

De spanning, de druk en het grote verlangen nemen toe en zo worden de kelim (vaten) gevormd. De kelim om dit hogere niveau te bereiken, worden niet bereikt door het verlangen om te ontvangen te veranderen in een verlangen om te geven, maar ze zijn er een afgeleide van. Deze kelim zijn het resultaat van de inspanningen en het lijden, van de strijd tussen de lichtvonk van geven in een mens en zijn verlangen om te ontvangen.

De vonk strijdt om tot de Schepper te behoren, maar hij kan het niet omdat het verlangen om te ontvangen hem bij zijn voeten vasthoudt en hem niet vrij laat. Dan worden de inspanningen – waar het verlangen om te ontvangen verantwoordelijk voor is, want het houdt het ‘punt in het hart’ in zijn greep – tot de kli waarin de eenheid van het volgende niveau wordt onthuld.

Dit betekent niet dat het verlangen om te ontvangen zelf  in deze kli verandert, dit verlangen blijft onder restrictie, maar wij werken daar boven, door onze kli erboven te bouwen, met de bouwstenen van onze inspanningen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/25/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Geven, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Kabbalisten spreken veel over de ‘menigte’, de gemengde krachten die samen met Israel uit Egypte trokken. We hebben op het ogenblik een groot probleem dat ons in de weg staat: het feit dat de Torah en de wijsheid van Kabbalah niet worden gebruikt voor correctie. ‘Menigte’ heeft ook betrekking op “degenen die God vrezen en Farao aanbidden.” Enerzijds vrezen zij de Schepper, maar anderzijds willen zij hun egoïstische kelim (vaten) om te ontvangen, vullen.

Vraag: Wat is de ‘menigte’ in mijn gevoelens, in mijzelf?

Antwoord: De menigte wordt onthuld als je wat je verkrijgt door de studie van Kabbalah ten bate van jezelf gebruikt en niet voor de Schepper. Nu kun je zeggen: “Maar dan ben ik alleen maar een ‘menigte’, want ik besta helemaal uit de neiging tot het kwaad.” Wat kan ik doen zolang deze staat nog niet opgelost is?

Het gaat hier over hoge niveaus. Als het Licht mijn verlangens onthult, ontdek ik deze elementen in mij. Een mens is een kleine wereld, dus alle elementen bestaan in een ieder van ons. Het is ons werk om ze uit te zoeken, te definiëren en ze een plaats toe te kennen, ze met een Masach (scherm) te bedekken en te weten hoe we ze correct kunnen gebruiken. Zoals een klein kind leert om met zijn lichaampje om te gaan, zo moeten wij leren met onze verlangens om te gaan: sommige verlangens bedekken, andere onthullen en dit bovendien op het juiste moment doen. Een mens gedraagt zich verschillend, afhankelijk van zijn omgeving en de situatie waarin hij zich bevindt.

Maar op het moment dat ik initiatief neem, leer ik over het hogere verlangen en mijn eigen verlangen: ik leer om verschillende middelen op de juiste wijze te gebruiken met het doel om op de Schepper te lijken. Ik begrijp welke ‘organen’ ik moet activeren in mezelf en welke niet om mezelf ‘menselijk’ te mogen noemen, Adam (iemand die op de Schepper lijkt), en dat alles onder verschillende voorwaarden, vanuit verschillende gezichtspunten en in elke situatie. Ik werk met mijn ‘marionet’ om gelijkvormig te worden aan Hem en dan word ik innerlijk zoals Hij. Het ‘poppetje’ blijft een poppetje, maar later, als ik al Zijn Gedachten verworven heb, is het niet meer nodig.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/20/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Hoe werken we in de groep om onze intentie te focussen en het juiste verlangen te bereiken om op te stijgen naar een hoger niveau?

Antwoord: We moeten ons voorstellen dat we van onze wereld naar de wereld Ein Sof (Oneindigheid) opstijgen en dat het iets is dat we nu, op dit moment, kunnen bereiken. In de groep en in de workshops spelen we voortdurend dit spel. We stellen ons steeds voor dat dit de staat is die we wensen. In die staat wil ik voortdurend opgenomen zijn, dit is mijn Doel bij alles wat ik doe. Alleen als we ons een voorstelling maken van dit Doel trekken wij van daaruit de goede, weldoende invloed van het Omgevende Licht naar ons toe.

Het gaat hier over een natuurwet. In de mate waarin ik verlang, trek ik de kracht van het Licht naar mij toe, dan werkt het op me in, beïnvloedt het mij en corrigeert het mij door mij naar een nieuwe staat toe te trekken.

Vraag: Betekent dit dan dat we onze vrienden moeten zien als groot, zelfs als ik het niet met hen eens ben en ik niet kan voelen dat ze dat ook echt zijn?

Antwoord: Natuurlijk! Wat heeft ermee eens zijn of niet hiermee te maken? Wie ben ik? Ik ben een klein, waardeloos, dom mensje dat de spirituele wereld niet bereikt heeft. Ik bekritiseer mijn vrienden omdat ik me daar goed bij voel, vanuit mijn egoïstische eigenschappen. Ik denk dat zij het allemaal fout hebben en dat ze allemaal slecht zijn. Natuurlijk moet ik wat ik zie en hoor niet opvatten als iets wat zij werkelijk zijn.

Integendeel, ik moet goed begrijpen dat mijn ego tussen mij en de groep in staat. Ik zie hen via mijn ego en via dat ego ontvang ik alles van hen.

Dit betekent dat de vragen over hoe zij zijn en wat ik van hen ontvang niet beantwoord worden voordat ik mijn ego wegcijfer.

Maar als ik dat wegcijfer zal ik kunnen zien wat zich eigenlijk voor me bevindt. Dan zal ik zien dat het de Schepper is! Niet de vrienden en ook niet de groep, maar de Schepper! Ik zie dan een volkomen perfecte staat.

Hoe zou ik ook maar over iemand een oordeel kunnen uitspreken als ik van een ieder afgescheiden ben en in mijn ego zit, in een soort cocon van egoïsme?

From the Novosibirsk Convention 12/7/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Als de hoge Voorzienigheid aan ons onthuld zou worden, zou iedereen op de wereld volkomen rechtvaardig worden. Men zou zich gedwongen voelen om aan de wet van geven te gehoorzamen, men zou zich namelijk genoodzaakt voelen om rechtvaardig te worden en het zou niet uit vrije wil voortkomen.

Dit zou gebeuren als de Schepper zich aan ons zou onthullen. Wij wachten allemaal op Zijn onthulling, maar we zouden onze vrije wil onmiddellijk kwijt raken. We zouden net zoals de dieren alle bevelen van de natuur blindelings uitvoeren, op dezelfde manier als we nu gedwongen worden om aan onze egoïstische natuur te gehoorzamen. We zouden de opdrachten die kenmerkend zijn voor geven op dezelfde manier uitvoeren. Als het om een natuurwet gaat, gehoorzaam ik daar klakkeloos aan.

We moeten dus niet verwachten dat de Schepper zich aan ons onthult voordat we onafhankelijk zijn en de kracht van de Masach (scherm) bezitten. Daarna zullen we Zijn Onthulling kunnen ontvangen door middel van het Terugkaatsend Licht, door het genot af te wijzen. Tot aan dat moment zou de onthulling natuurlijk niet in mijn voordeel zijn, want we zouden ons genoodzaakt voelen om heilige dieren te worden. We moeten boven dit niveau uitstijgen om menselijke wezens te worden.

Daarom wordt de Schepper alleen onthuld naar de mate van de onafhankelijkheid van een mens. Nu worden we gedirigeerd door een egoïstische intentie en we gehoorzamen aan ons ego. Later ontwaakt het punt in het hart in ons en gaan we tegen die overheersing vechten, we vormen een groep die aan de kant van die nieuwe kracht staat: het punt in het hart.

Ik zal de strijd winnen als ik de invloed van de maatschappij om mij heen kan verminderen, zodat ik die overheersing achter me kan laten. Achter mijn ego ligt de hele maatschappij en achter de vonk van geven, het punt in het hart, staat de Kabbalistische groep. Ik moet verder komen en het belang van de vonk en de groep zo groot mogelijk maken, anderzijds moet ik de invloed van het ego en de maatschappij naar vermogen inperken en verminderen

Naar de mate waarin ik dat doe, wordt het belang van geven voor mij groter en de invloed van het Licht is afhankelijk van de inspanningen die ik verricht. Deze inspanningen werken net zo als mijn MAN (gebed ) en het Licht dat Corrigeert komt als antwoord naar mij toe en verandert mij.

Op deze manier wordt mijn nieuwe structuur gevormd: bovenaan heb ik een Masach en Terugkaatsend Licht dat dienst doet als mijn nieuwe kli (vat) waarmee ik aan de Schepper geef. Onderaan, onder de Masach, heb ik mijn ingeperkte verlangen om te ontvangen, mijn ego.

Naar de mate waarin ik een dergelijke beperking heb aangebracht kan de Schepper al onthuld worden.

From the 1^st part the Daily Kabbalah Lesson 11/29/12, “Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie, Onthulling - Geen reacties→

Speciale Editie: Gebeurtenissen in Zuid Israel

Op het ogenblik mist het Joodse volk het gevoel van eenheid op het menselijke niveau van ontwikkeling. Het gaat hier over de ‘Uittocht uit Egypte’, dan lijdt een mens aan zijn eigen egoïsme.

Eerst lijkt hij een goede ‘koning’ te zijn, maar in de loop van de tijd wordt het duidelijk dat hij planeet aarde en de mensheid volkomen uitput.

Onder het regime van deze ‘Pharao’ hebben we bijna alles in de natuur vervuild en onze onderlinge verhoudingen zijn verstoord. We zitten in een crisis die we de ‘zeven magere jaren’ noemen als we ons realiseren dat ons ego ons letterlijk doodt. We willen anderen gebruiken in plaats van verantwoordelijkheid voor elkaar te nemen.

Filed under: Crisis, Eenheid, Egoïsme, Israel, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Egoïsme zet ons onder druk, houdt ons in zijn ban en laat ons niet met rust. Van moment tot moment leven we vanuit egoïstische overwegingen en het houdt nooit op. Hoe kunnen we uit deze slavernij ontsnappen? Door alle middelen aan te wenden om de vraag naar geven in ons te versterken: in de groep zijn, studeren, meedoen aan wat er georganiseerd wordt, disseminatie, workshops, samenkomsten met vrienden en feestelijke maaltijden, dit alles alleen om de kracht van geven te verkrijgen. Deze kracht heet: geloof.

Een mens ondergaat het lijden van Job, die symbool staat voor het ondraaglijke lijden van de mens, die tot op het diepste niveau ontdekt dat zijn natuur alleen maar uit egoïsme bestaat en dat hij er niets aan kan veranderen. Het maakt niet uit hoeveel zelfonderzoek hij doet, hij zal totaal niets vinden wat iets goeds zal voortbrengen. Dit wordt het lijden van Job genoemd, dat een mens niet kan overwinnen of enigermate kan genezen, want er is geen enkele aanwijzing in onze eigen natuur te vinden van waaruit de correctie zou kunnen beginnen. Wij hebben namelijk geen kracht om daden van geven uit te kunnen voeren.

Er staat geschreven dat de Schepper de neiging tot het kwaad heeft geschapen en de Torah als een middel tot correctie. Dit betekent dat er een geneesmiddel bestaat: de hogere Kracht, het Corrigerende Licht dat naar een mens toekomt op voorwaarde dat hij om correctie vraagt. Wij hebben alleen nodig dat wij ontdekken dat onze smeekbede noodzakelijk is, dan gaat het Licht Zijn invloed op ons uitoefenen.

Een smeekbede is een verlangen, de noodzaak om gecorrigeerd te worden. Het is niet zomaar een egoïstisch verlangen om te genieten, maar droefheid dat men als egoïst geboren is. Dit vereist voorbereidingswerk dat van generatie naar generatie is overgedragen, de invloed van de omgeving en van het Omringende Licht dat een mens zelfs bereikt als hij er zich niet van bewust is en er geen kennis over heeft.

Zelfs zonder Kabbalah te studeren leert een mens het kwaad in zichzelf kennen. Nu we in een tijd van crisis leven, staat de mensheid op het punt om dit in te zien en te ontdekken dat we allemaal egoïsten zijn, en er is geen oplossing voor. Alles is hierop gericht, we verslinden elkaar, zal dat het einde worden van onze beschaving op aarde? Wat moeten we hieraan gaan doen?

Er is een algemene en een persoonlijke voorbereidingsfase, waarin de kwade natuur van de mens langzaamaan onthuld wordt. Hij voelt dat er geen andere uitweg is dan correctie. Als het punt in het hart in hem ontwaakt, begint hij aan zijn correctie. Maar degenen bij wie het punt in het hart niet ontwaakt is, voelen het diepe lijden van Job en denken niet aan verandering van zichzelf. Elke daad die ons altruïstisch lijkt, elke vorm van liefdadigheid en allerlei nobele impulsen, zullen uiteindelijk toch egoïstisch blijken te zijn. Als een mens bewuster wordt, gaat hij begrijpen dat het egoïsme, namelijk het handelen vanuit eigenbelang, overal in meespeelt. Het maakt geen verschil hoe mooi liefdadigheidsorganisaties en allerlei acties lijken te zijn, ze brengen geen enkele correctie teweeg.

De wereld zit zo in elkaar, dat wij alleen correctie aanbrengen als wij in overeenstemming met de wet van de correctie van onze eigen natuur handelen, met de hulp van het Corrigerende Licht. Als wij deze wet niet opvolgen, veranderen al onze beste handelingen in schadelijke handelingen. En met deze beste intenties veroorzaken we de meeste schade en brengen we niets goeds teweeg. Daarom schrijft Rabash dat hij – als hij kijkt naar al het lijden dat de wereld ondergaat – maar één vorm van hulp heeft: het gebed om correctie.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/18/12, “Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Correctie, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie, Wereld - Geen reacties→