Soms wordt de persoon tijdens de les overvallen door de gedachten over verschillende “aardse” problemen, waardoor het lijkt dat hij ze op dat moment moet oplossen. “Aards” betekent in dit geval alles wat met onze wereld te maken heeft. De aardse problemen – wat wil zeggen onze hele wereld – zijn de omstandigheden waaruit we naar de spirituele wereld toe moeten stijgen. Als het niet voor deze problemen en moeilijkheden was geweest, zouden we niets hebben om er boven uit te stijgen.

Problemen op het werk, bij je bankrekening, de supermarkt, met je gezondheid, kinderen, man of vrouw en anderen, zijn geen kunstmatige problemen van deze wereld, maar spirituele niveaus die naar dit niveau gedaald zijn en zich aan ons geopenbaard hebben in hun tegenovergestelde vorm.

De tegenovergestelde vorm ziet er alleen maar uit als de bank, de supermarkt, gezondheid, familie, werk etc; in werkelijkheid is dit het Hoogste Niveau dat de omstandigheden voor ons schept die we moeten gebruiken om onszelf naar de spirituele niveau te duwen. We moeten er door breken als door een dikke filter. Met moeten door deze zeef heen gaan, omdat onze inspanningen uit dit werk zullen bestaan.

Als we het proberen echter, zullen we inzien dat we hier niet toe in staat zijn en dat we het Licht dat Hervormt nodig hebben. Al deze omstandigheden zijn de omstandigheden die voor ons geschapen zijn door het Hoogste Niveau. Daarom als we begrijpen dat we het moeilijk hebben, en doof zijn en helemaal niet naar spiritualiteit verlangen, is dit het punt waarop we onze huidige dierlijke toestand (deze wereld) moeten onderscheiden van het punt in het hart, wat door deze wereld verborgen en gebonden is. We moeten dit punt uittrekken uit deze berg van stoffelijke problemen (ofwel dat wat op stoffelijke problemen lijkt) en gedachten, het het verheffen, erboven verheffen.

Als een persoon zichzelf bijeenraapt en doorzet met het lezen van Het Boek van Zohar, over en weer, dan zal deze verwarring, de mist en onzekerheid verdwijnen omdat het Licht de persoon beïnvloedt. “Alles wat het verstand niet doet, doet de tijd wel” en De Zohar is bijzonder krachtig in dit opzicht. We moeten het alleen maar een kans geven om vrijlijk door ons heen te vloeien.

Als ik een alinea uit Het Boek van Zohar lees, wil ik me niets herinneren wat mij in het verleden is overkomen. Ik ben er doorheen gegaan en het is voorbij. Terwijl ik De Zohar lees, wil ik het volledig ervaren; ik wil het compleet absorberen zodat het al mijn cellen door zal dringen. Dit zijn mijn verwachtingen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Onze waarneming van de wereld en het gevoel van het leven bevinden zich binnen ons verlangen het enige is dat geschapen werd. Daarom leven we, en nemen we alles waar binnen het zelf in. Echter zijn er twee beelden (of formats) van onze waarneming. We nemen een deel van het beeld waar als “wij” en het andere deel als “de wereld om ons heen”. Deze waarneming binnen ons verlangen in is in tweëen gedeeld – innerlijk en uiterlijk, “wij” en “onze omgeving”. Vergelijkbaar wordt ons beeld van de werkelijkheid opgedeeld in cirkels die van binnenuit groter worden. Deze cirkels bestaan uit de ziel, het lichaam, de onmiddellijke omgeving, en de indirecte omgeving. In werkelijkheid bestaat deze hele waarneming binnen ons in, binnen ons verlangen. Als we daarom de wereld willen veranderen, moeten we ons verlangen veranderen. Dit komt doordat onze waarneming van de wereld van ons verlangen afhankelijk is, en daarnaast de hele wereld hierin waargenomen wordt.

Onze waarneming dat de wereld buiten ons om bestaat is een illusie. De wereld bestaat puur in ons verlangen, maar dit voelen we op het moment niet. We zien natuur en de mensheid, die eigenlijk onderdeel zijn van ons zelf, als iets vreemds, en als gevolg van deze houding lijden we. Als we alleen zouden beseffen hoeveel schade we onszelf toebrengen door deze verbeelde kijk op de buiten wereld.

Het is een fout, een optische illusie! Het lijkt alleen maar dat er mensen om ons heen zijn waar we ons niets van aan hoeven trekken. We beseffen alleen niet dat door dit te doen, we problemen en ellende naar onszelf toe brengen. Ons hele leven wordt gevuld door problemen en het lijden alleen maar omdat we deze verwrongen waarneming van de werkelijkheid hebben.

De wetenschap van Kabbalah leert ons hoe we de gescheiden delen met elkaar moeten verenigen. Alleen kunnen we dit niet, maar we kunnen een verzoek richten aan het Licht om onze waarneming te corrigeren. Dan zullen we alleen één werkelijkheid zien. Alleen één verlangen en hierin – één ziel en één Licht.

Naar mate we naar dit doel vorderen, moeten we onszelf in de richting van de eenheid richten. Als we Het Boek van Zohar lezen, moeten we continu onszelf terugvoeren naar het gevoel van “de hele wereld bevindt zich binnen mij in”. Waar het boek ook over spreekt, het beschrijft alleen maar krachten, eigenschappen en verlangens die binnen ons in zitten.

Alle spirituele werelden zitten binnen in, terwijl er buiten niets is. De wereld moet niet verdeeld worden in intern en extern, aangezien het één gemeenschappelijke ziel is.

Door dit te onthouden, trekken we naar onszelf toe de invloed van het Licht dat de aparte delen van onze waarneming met elkaar verenigt.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar - Geen reacties→

Een vraag die ik heb ontvangen: Als alles wat we zien in deze wereld slechts een weerspiegeling is van onze innerlijke staat, betekent dit dan dat we onszelf aan de binnenkant moeten corrigeren om de wereld als gecorrigeerd te zien?

Mijn Antwoord: Alle correcties gebeuren binnen in ons. Wij hoeven de wereld niet te corrigeren. Tenzij je jezelf corrigeert, zal de wereld niet ten goede veranderen.

Dit feit zal spoedig aan ons worden onthuld in zijn volle omvang. Het maakt niet uit hoeveel goede of slechte dingen we in de buiten wereld doen, dat wil zeggen binnen de grenzen van deze wereld, onze acties hebben nergens invloed op, zoals op de ecologie bijvoorbeeld, het is gewoon een verschijnsel dat geopenbaard wordt in plaats van een ander. Als we stoppen met het verbranden van olie bijvoorbeeld en we gebruiken hier in plaats van ecologische brandstof, zal dit uiteraard leiden tot een aantal veranderingen in de atmosfeer. Maar in plaats van de oude problemen, zullen er nieuwe problemen bij komen.

Dit gebeurt, omdat je hierin jezelf niet hebt gecorrigeerd. De gehele balans in de natuur hangt af van correctie van de mens. Daarom is het ontbreken van de balans op het menselijke niveau, het ontbreken van een verbinding tussen mensen, de enige oorzaak van al onze problemen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Het staat geschreven: “geen brood, geen Thora”. Dit betekent dat onze levens, hier in deze wereld, alles voorbij gaat. Voordat ik ook maar iets anders doe, moet ik eerst mijn bestaan in deze wereld veilig stellen.

Daarom moet een persoon werken en alles doen dat noodzakelijk is in zijn leven, zonder hiervan weg te lopen. De wetenschap van Kabbalah acht deze voorwaarde verplicht voor zijn correctie op een hoger niveau.

Ik moet voor alles zorgen dat noodzakelijk is voor een normaal bestaan. Dit is een zeer belangrijke voorwaarde in de wetenschap van Kabbalah en dat onderscheidt zich van alle andere spirituele methodes, die proberen de verbinding te verbreken van een persoon met dit leven.

De wetenschap van Kabbalah zegt het tegenovergestelde: het is juist door in deze wereld te leven, waar je werkt, studeert en kinderen baart, je de algemene evenwicht met de natuur moet bereiken en onder geen enkel omstandigheid moet je uit deze wereld weg lopen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Een vraag die ik heb ontvangen: Wat is het wezenlijk verschil tussen mensen en andere wezens?

Mijn Antwoord: In tegenstelling tot dieren, hebben wij mensen de mogelijkheid een verbinding te bereiken hoger dan onze lichamen. Er zijn twee krachten of verlangens tot mijn beschikking: Ik voel mijn “zelf” of mijn leven en ik voel ook de behoefte om de bron van mijn leven te vinden – de Schepper.

In de fysiologische zin verschillen mensen niet veel met dieren in een fundamentele manier. De mens kwam origineel van het dierlijk niveau vandaan. Ergens in het verleden waren wij apen en later zijn wij ontwikkeld tot de “moderne mens”. Alles is gebeurd door de ontwikkeling van de Reshimot (herinneringen) in ons. Voor meer hierover zie deel 3 van de Talmud Eser Sefirot.

Er is dus geen verschil tussen mensen en dieren, behalve voor de spirituele verlangen dat zich in ons bevindt. Dit verlangen is een deel van de Schepper en bevindt zich boven en verder dan onze levens. Als dit verlangen ontwaakt in mij wordt ik een mens. Ondertussen, met alle respect, blijf ik een “aap”.

Toegeven, het is een aap “van de beste soort”, één die meer complex en meer aangepast is om de menselijk functie uit te dragen: het bereiken van de Schepper door zijn verlangen. Onze lichamen zijn slimmer en meer gevoeliger dan dieren. Toch, wat een persoon in deze wereld ook heeft dat is boven en verder dan het dierlijk niveau, hij heeft het nodig voor slechts één ding: voor de ontwikkeling en begrip van wat zijn ziel verlangt.

Je hebt een punt van spiritualiteit ontvangen die absoluut geen verband houdt met het lichaam. Het zal blijven zelfs als je alle lichaamsdelen zou vervangen. Het zal nog steeds voor voorruit willen gaan.

(Uit Deel 2 van de Dagelijkse Kabbalah Les over Baal HaSulam’s artikel: “Uit de mond van een Wijze”).

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

De wereld is het resultaat van onze innerlijke eigenschappen, onze zintuigen. Op dit moment hebben onze vijf zintuigen – gezicht, gehoor, smaak, reuk en tast – een beperkte waarneming van de werkelijkheid. Echter, hebben we het vermogen om onze zintuigen te vergroten zodat ze zonder beperkingen zullen waarnemen. De manier om dit te doen is om het verlangen om te ontvangen, en uitsluitend te consumeren uit te gaan en in plaats hiervan de wereld te leren waarnemen op de manier waarop het buiten ons om bestaat, in plaats van het waar te nemen met onze vijf zintuigen. We zullen dan de Oneindigheid waarnemen, de absolute werkelijkheid, zonder grenzen. Uiteraard is de vraag: Hoe kunnen we onszelf buitengaan? We kunnen begrijpen wat het betekent om het bereik van onze zintuigen uit te breiden, maar hoe komen we uit onszelf? Als het enige dat in de natuur bestaat, het verlangen om genot te ontvangen is, dan lijkt het onmogelijk om er uit te komen.

Kabbalisten zeggen dat deze mogelijkheid wel bestaat: Het kan gedaan worden door te voelen wat onze naaste voelt. Net zoals we de wereld door middel van onszelf openbaren, zijn we in staat om ons met een vriend te verbinden die hetzelfde spirituele doelen heeft, en de wereld door middel van hem waar te nemen, en daarna door een ander, en dan door een ander etc. Als we eenmaal de hele werkelijkheid geopenbaard hebben door middel van andere mensen, zullen we ontdekken dat het zich in feite buiten ons om bevindt.

Dit is waarom de voorwaarde voor het waarnemen van de werkelijkheid “Hebt uw naaste lief als uzelf” is. On onze wereld klinkt dit als een verouderde gezegde. Maar de Kabbalisten hebben een heel andere voorwaarde in gedachten als ze deze zin zeggen. Je naaste lief hebben betekent voelen wat er binnen hem in gebeurt. Het betekent zich verbinden met zijn ziel, zijn zintuigen, en zijn waarneming met die van jou. Of met andere woorden, als je uitjezelf komt en begint te openbaren wat er buiten jezelf om is, ofwel wat er in hem zit.

Dit wil zeggen, dat als je begint te openbaren wat er buiten jezelf om is, je ook de Hoogste Kracht, of de Schepper openbaart. Dit wordt genoemd “Vanuit de liefde voor de schepping, naar de liefde voor de Schepper”. Deze gezegde kan religieus klinken, maar in de werkelijkheid spreekt het over de ontwikkeling van onze zintuigen.

De wijsheid van Kabbalah leert ons hoe we onze naaste kunnen voelen en hoe we een gemeenschappelijk vat van waarneming (Kli) kunnen bouwen, die Shechina genoemd wordt. Dit zintuig is zo enorm dat we ermee de Schepper kunnen waarnemen.

Dit is waar de wetenschap van Kabbalah over gaat: alles wat buiten ons om zit leren waar te nemen en ontvangen, zonder enige beperking.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

De Zohar, Hoofdstuk Vaishlach, Punt 16: “Hij die zichzelf als een waardeloze slaaf beschouwt is, beter dan hij die ijdel is en daarom zichzelf brood ontneemt.” Dit spreekt over de kwade neiging, aangezien het voortdurend de mensen beschuldigt, de trots in de hart en verlangen van de mens aanzwelt. En de mens volgt het met opgeheven hoofd, totdat de kwade neiging op hem neer daalt en hem naar de hel neemt. Dit beschrijft de toestand die we moeten ervaren. Kabbalisten kennen het omdat ze er reeds door zijn gegaan.

Het is voor een persoon onmogelijk om iets door middel van iets anders te openbaren, dan door zijn eigen ervaring. Betekent het dan dat een ieder hel moet ervaren? Ja, dit betekent het! Maar wat is hel?

Hel is als ik het kwaad binnen mezelf in openbaar, dat mij bestuurt en me bij de Schepper weghoudt. Het is een verschrikkelijk gevoel, net als omhuld worden door vlammen der schaamte. Ik zie hoeveel ik mis, toch kan ik er niets aan doen.

Deze toestand moet door iedereen ervaren worden, aangezien er geschreven staat “De mens zal geen gebod uitvoeren, zonder het eerst te overtreden” en “Er bestaat geen rechtvaardige persoon in de wereld, die niet eerst gezondigd heeft”.

De vers “Ik heb de kwade neiging geschapen en de Thora voor zijn correctie” betekent dat ik eerst altijd mijn kwade neiging eerst moet openbaren. Ik moet het binnengaan, mezelf erin onderdompelen om er achter te komen dat het kwaad is.

Eerst zien we niet dat het kwaad is. Als dit wel het geval was geweest, hoe zouden we onszelf erin onderdompelen? In het begin trekt het ons aan met een glimmende en glitterende verschijning. Het lijkt goed en prachtig, en dit is hoe het kwaad ons bedondert.

Een persoon die op het spirituele pad vordert “graaft” binnen in zijn ziel, waarbij de vorm van schenking aan de Schepper daar probeert te ontdekken. Hij moet door een toestand van verwarring gaan, en door deze verwarring moet hij neerdalen naar de toestand van “hel”. Deze toestand bestaat op iedere gradatie, en alleen door het te ervaren, kan de persoon het kwaad binnen hem in analyseren.

Alles wat de Kabbalisten schrijven komt uit hun eigen verworvenheid, volgens de regel: “Een rechter heeft alleen dat wat zijn ogen kunnen zien”. De schrijvers van De Zohar hebben persoonlijk alles ervaren, dat hier boven beschreven staat.

Laten we hopen dat wij ook zulke toestanden zullen bereiken, en langs het hele spirituele pad zullen gaan, dat alles omvat.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar - Geen reacties→

In feite vindt alle ontwikkeling plaats door middel van het Licht, dat voor ons verborgen is. En ook al wordt alles door het Licht en het Licht alleen gedaan, als dit binnen onze egoïstische ontwikkeling plaats vindt, weten we niets over het Licht af en zijn we er niet mee verbonden.

Als een persoon zich dus ontwikkelt, komt hij verder af te staan van de Schepper, omdat hij het in de gaten krijgt dat hij zonder Hem kan. Waar is de Schepper in onze wereld eigenlijk en hoe is Hij aanwezig in alles wat ik doe? Dit is waarom het tijdperk van Verlichting plaats vond, toen mensen religie achter zich lieten.

Maar nu, na al onze ontwikkeling, onthullen we dat we leegte bereikt hebben. Na deze wereld te hebben bestudeerd en te hebben begrepen, zien we in hoe vies en vreselijk het is. Maar het belangrijkste wat we b egrepen hebben, is dat des te meer we ons ontwikkelen en des te meer inspanningen we leveren (en ook al worden we slimmer en kundiger op een manier) dat de dingen toch berg afwaarts gaan en de wereld slechter wordt. Dus door de wereld te ontwikkelen, hebben we het alleen maar verslechterd en niet verbeterd.

Dit is waarom mensen het punt van wanhoop bereiken. Maar dit is niet genoeg, en de Hoogste Kracht zal de mensheid niet toestaan om er voor weg te vluchten door drugs. Samen met alles wat er gebeurt, komt het punt in het hart in mensen naar boven, en het trekt ze in de richting van verdere ontwikkeling. Dit is waar we het volgende probleem tegenkomen: aan de ene kant is het punt egoïstisch, omdat het de keerzijde van de heiligdom. Maar ook al is dit egoïstische punt het resultaat van de breuk, kan het omgezet worden in een altruïstisch punt. We kunnen het omzetten in een “druppel sperma”, dat een spirituele embryo zal worden.

Wat de rest van het ego betref – deze hele wereld – kan ik het niet spiritueel maken, aangezien alles levenloze materie is. Dus om spiritueel te ontwikkelen, kom ik naar de groep en de Kabbalistische boeken, maar ik blijf steeds op dezelfde plek, als een ezel tot ik het eindelijk “snap”. Ik heb de Hoogste Kracht nodig, het Licht dat terugkeert naar de Bron, en dan begin ik het te eisen, en ik smeek de Schepper om Zich aan me te openbaren en me te corrigeren.

Om deze reden is onze aardse ontwikkeling voorbij. Alle culturele en wetenschappelijke ontwikkeling heeft een eind bereikt. Mensen voelen nu dat het onmogelijk is om iets nieuws te doen op deze gebieden – ze hebben zichzelf uitgeput.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Waarom kan ik de spiritualiteit niet rechtstreeks voelen? Laten we stellen dat ik niet zoveel weet over een beroep, bijvoorbeeld economie. Als ik bij een bank ga werken, zal ik het belang van economie begrijpen. Als iemand dan aan me vertelt dat de aandelenmarkt met 0,1% is gestegen, zal dit heel veel voor me betekenen. Maar op dit moment voel ik niets, aangezien ik het niet begrijp, ook al is het misschien iets heel belangrijk! Hoe groeien we? We leren onze “wil om te genieten” om gevoeliger te zijn en de kleinste details te onderscheiden. We leren onszelf, net zoals mensen die honden trainen of kleine kinderen opvoeden. In onze wereld, binnen het materiële, egoïstische systeem gebeurt dit direct. Het Licht werkt ook binnen dit systeem, maar op een verborgen manier, en we hoeven het Licht niet te vragen om enig soort speciale gevoelens binnen ons aan te maken. Als we echter, naast het stoffelijke systeem een extra systeem willen onthullen – het spirituele systeem, kunnen we onze gevoeligheid ervoor niet rechtstreeks ontwikkelen, omdat we het helemaal niet voelen. We kunnen simpelweg niet onze gevoeligheid niet vergroten om het te beginnen te voelen. We hebben het Licht nodig om de nieuwe gevoelens binnen ons aan te maken.

Het maakt niet uit hoeveel ik naar spiritualiteit verlang, ik kan het niet direct voelen. Ik kan het niet “uit de mist” tevoorschijn toveren. In het materiële systeem, heb ik reeds het verlangen, ook al is het heel ruw en onderontwikkeld. Alles wat ik moet doen is het ontwikkelen door het te beïnvloeden door middel van een “pijnlijke zweep” of “zoete snoep”. Dat is hoe ik mijn gevoel ontwikkel en verfijn. Maar als het op de spiritualiteit aankomt, voel ik het helemaal niet. Zelfs mijn punt in het hart is tegenovergesteld aan dit systeem, aangezien dit punt de keerzijde van heiligheid is. Dit is waarom ik het Licht zo nodig heb, omdat het mijn correcties van Boven af zal verrichten, en dit systeem aan me zal openbaren! Deze handeling vereist een extra kracht.

In de materiële wereld echter heb ik de Schepper niet nodig. In feite is het zo dat des te meer de mensen zich ontwikkelen en des te meer ze hun cultuur (hun gevoelens) en wetenschap (hun verstand) perfectioneren, des te minder ze in God en religie geloven. Dit komt doordat mensen er achter komen dat ze de Hoogste Kracht niet nodig hebben. Ze kunnen dingen zelf bereiken, begrijpen en zelf alles voelen. Dit is waarom mensen steeds dieper duiken in de kunsten en wetenschappen, waarbij ze de religie achter zich laten. Dit is natuurlijk, omdat mensen de Hoogste Kracht niet nodig hebben voor hun egoïstische ontwikkeling.

Als we echter onszelf spiritueel willen ontwikkelen, met behulp van de wetenschap van Kabbalah, gebeurt alles tegenovergesteld: we hebben de Hoogste Kracht nodig om een nieuw verlangen in ons aan te maken. We hebben dit verlangen niet in de eerste instantie, dus we kunnen het niet ontwikkelen en het spirituele systeem er in voelen. Het punt in het hart geeft ons alleen de kans om te beginnen. Maar het zal door een innerlijke transformatie gaan om een “spermazaad” te worden. In de tussentijd, is het geen spermacel, maar alleen een zwart punt.

Dit is waarom we de Hoogste Kracht nodig hebben gedurende iedere stap in onze ontwikkeling, en de manier om ons ermee te verbinden is door onszelf op te boeuwen. Deze Kracht is dat wat ons bestaan in de spirituele wereld in stand houdt, dus als het je de eigenschappen niet geeft die je nodig hebt om dit systeem te openbaren, zul je het ook niet voelen. De Schepper is alle spirituele eigenschappen die je in je hebt. Hij is het spirituele systeem, de Kracht die je vervult. Dit alles is Hij en niets anders.

Des te meer je je ontwikkelt, des te meer je de Schepper binnen je in ontwikkelt. In het Hebreeuws wordt de Schepper “Bo-Reh” genoemd, wat “Kom en zie!” betekent. Dit is wat iemands ontwikkeling door middel van de wetenschap van Kabbalah onderscheidt. Je onthult de Hoogste Kracht op een duidelijke manier binnen jezelf in. Dan zul je zien dat er een systeem is dat alles bestuurt, en dat je je binnen dit systeem bevindt en daarbij zul je een wederkerige verbinding met de Meester van dit systeem tot stand brengen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Een vraag die ik heb gekregen: Is het goed of slecht om je fantasie te gebruiken bij het innerlijke werk?

Mijn Antwoord: Als je alleen de boeken van Baal HaSulam studeert en je je best doet om je vroegere vooroordelen en stereotyperingen achter te laten, zul je geleidelijk “genezen” worden van al je fantasieën. Onze taak in Kabbalah is om een nieuwe werkelijkheid te beginnen te voelen, wat dus geen fantasie is! Je moet een nieuwe wereld beginnen te voelen, die gelijk is aan hoe je deze wereld voelt, maar je moet het niet verzinnen!

Op dit moment voel de de spirituele wereld niet. Ook al vertellen mensen je erover, je kunt het niet onderscheiden. Desondanks wil je het voelen en streef je ernaar door middel van het verrichten van verschillende handelingen en oefeningen om het te voelen. Naar aanleiding van de inspanningen die je levert en je oefeningen, zul je uiteindelijk de spiritualiteit beginnen te voelen, ook al heb je in de eerste instantie geen vermogens om het te doen.

Hetzelfde gebeurt altijd met alles wat we in deze wereld doen. Als we ons echt ergens mee bezig gaan houden, beginnen we het te voelen en te begrijpen. Waar komt dit gevoel en begrip vandaan? Het komt uit het algemene systeem waar we onderdeel van zijn, waar elk van ons met iedereen anders verbonden is. We vergeten simpelweg dat we binnen dit systeem in zitten. Als ik bijvoorbeeld niets van planten weet of begrijp, maar het tuinieren begin te bestuderen en voor bloemen begin te zorgen, zal ik ze geleidelijk beginnen te voelen, er indrukken van beginnen te ontvangen, en zal ik er een verbinding mee krijgen.

Waar komt deze verbinding vandaan? Uit onze verbinding met alle onderdelen van de werkelijkheid, die al bestaat. Als we nou verschillende oefeningen uitvoeren, wakkeren we alleen maar de verbinding aan, die er al is, maar we scheppen niets neuws. We onderscheiden alleen dit systeem door onze inspanningen en verlangens.

Hetzelfde gebeurt met de spirituele wereld! We bevinden ons reeds in de Wereld van Oneindigheid, maar we onthullen dit systeem door middel van de inspanningen die we maken, door het bestuderen van de Hoogste Wereld en door het samen met anderen te proberen te openbaren. We onthullen alleen maar iets wat er al is! Er is dus niets in de wereld wat we aan kunnen wijzen en vragen: “Waar komt dit nu vandaan?” Niets is fantasie! Alles wat we moeten doen is oefenen om onze gevoeligheid aan te wakkeren voor iets wat al bestaat.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→