Vraag: Wat is de juiste manier om de conventie in te gaan en wat zou het resultaat moeten zijn?
Antwoord: Om te bereiken, dat de conventie goede resultaten zal opleveren, moet iedereen ‘branden’ van verwachting en inspiratie. Iedereen moest de grootst mogelijke ’honger’ naar eenheid voelen, waarin de hogere Kracht die tussen ons heerst, zal worden onthuld. Er staat geschreven: “Ik woon in Mijn natie”. Dit is de voorbereiding op de conventie.
Als resultaat hiervan, moeten we de kracht van onze eenheid werkelijk onthullen, het hogere Licht in de praktijk onthullen, de energie van de verbinding tussen ons, niet in emoties, maar in een werkelijke gewaarwording. Dit zal het werkelijke Licht zijn, met een specifiek niveau van Aviut (grofheid), met een specifiek mechanisme van verbinding tussen ons.
Door deze kwaliteiten te voelen, beginnen we iets buiten ons lichaam te ontdekken, in nieuwe vaten, in een nieuwe waarneming. Dan zullen we los komen van het lichaam en zullen we een werkelijkheid binnentreden, die buiten het fysieke lichaam bestaat. Zo zullen we de menselijke dimensie binnengaan.
Laten we hopen dat dit zal gebeuren! Laten we aan het werk gaan!
From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/3/11, “The Love for the Creator and Love for the Created Beings”
Vraag: Wat voor vrees moeten we voelen vóór de grote Conventie in december?
Antwoord: Een gevoel van bezorgdheid die bestaat uit de angst en de vrees, dat ik niet zal realiseren wat ik heb te doen volgens het programma van de Schepping, dat bepaalt wie ik ben, met welke eigenschappen ik ben geschapen en hoe ik kan deelnemen en daarbij al het mogelijke van mijzelf inzetten om de ontwikkeling van de gehele, spirituele kli (vat) te versnellen.
Ieder mens moet zich verantwoordelijk voelen voor de ontwikkeling van de gehele, gezamenlijke kli en dit gaat over de mate waarin ik liefdevol geef aan de Schepper. Hierover moeten we bezorgd zijn en inzien, dat alles uitsluitend van mij afhangt.
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/30/2011, Writings of Rabash
Vraag: Tijdens de Conventie in december willen we de geboorte van een nieuwe wereld vieren. Waar moeten we ons op concentreren?
Antwoord: We moeten ons verenigen ten gunste van de waarden die we tijdens de Conventie willen belichten. Van dag tot dag moeten we ons meer inspannen om te voelen, dat we in een nieuwe wereld leven. We moeten het spelen, het ons voorstellen in onze onderlinge verhoudingen, in al onze gedachten en handelingen.
Zoals Baal HaSulam schrijft moeten we een model creëren van de nieuwe maatschappij, een model dat de basis van de nieuwe wereld zal vormen en het iedereen mogelijk zal maken om van ons voorbeeld te leren. Laten we dus eerst samen deze nieuwe wereld ontdekken. Dan zullen we zien hoe er zich mogelijkheden openen waarvan we nooit hebben durven dromen, in onze samenleving, in de industrie, de handel, in de opvoeding, enzovoort.
We begrijpen deze stadia nog niet goed, laat ze dus over aan het Licht. Als je doet wat je kunt zal al het andere zijn weg vinden. Het is ons werk om ons uiterste best te doen, dan zullen er mogelijkheden opengaan. Al onze inspanningen moeten gericht zijn op de nieuwe wereld, op nieuwe verhoudingen en een nieuwe maatschappij. Dit werk moet elk moment van ons leven vullen, de toon zetten en de juiste instelling creëren voor disseminatie, voor de voorbereiding voor de Conventie en voor de contacten tussen de groepen, zodat we ons meer en meer voelen als één groep ….
Iedere dag moeten we zien hoe de eenheid groeit en de kloof overbruggen tussen de gewenste en de huidige werkelijkheid. Als we nog negatieve dingen in de wereld zien, betekent dit, dat we onze onderlinge correctie nog niet voltooid hebben. Dit is de enige oorzaak.
De mensheid ontwikkelt zich volgens wat is voorbereid, terwijl wij vrijheid van keuze hebben om het Licht aan te trekken en de mogelijkheid daartoe hebben. Het Licht stroomt dan uit over de hele wereld en brengt er orde in aan. Zo komt de Conventie dichterbij en gaat het om een heel serieuze zaak.
From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 10/30/2011, “The Love for the Creator and Love for the Created Beings”
![]()
In de tijd van verborgenheid zouden we moeten uitschreeuwen: waarom bevind ik me in verborgenheid? Omdat mijn kli’s (vaten) niet gecorrigeerd zijn. Hoe kan ik uit de verborgenheid komen? Ik moet de kli’s corrigeren. Hoe corrigeer ik ze? Ik vraag niet of de verborgenheid verdwijnt, integendeel, ik wil dat deze blijft, omdat ik niet wil, dat mijn verlangen om te ontvangen gevuld wordt. Ik wens, dat ik de eigenschappen van liefdevol geven ontdek boven de verborgenheid en dat ik daar vervuld word. Dit wordt genoemd: ’gevuld worden met het Hogere Licht’.
Het is noodzakelijk om te begrijpen, dat ons ego, het egoïstische verlangen om te ontvangen, nooit met het Licht gevuld zal worden. Daarover was een Tzimtzum (Restrictie), een absoluut verbod.
In de mate waarin ik liefdevol wil teruggeven aan de Bron, ontvang ik van de Bron. Dit is alleen mogelijk als ik het verlangen om te geven boven mijn ego bouw. Dit is de enige manier!
In mijn ego, dat zich onder de Tzimtzum bevindt, zal ik nooit enig genoegen ontvangen. Het kan niet op een directe wijze gevuld worden.
From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11
Er staat Geschreven: “De duisternis zal schijnen als het Licht.” Er is geen dag, noch nacht in ons innerlijk werk. Het Licht schijnt in alles en vult Malchut de Ein Sof (van Oneindigheid) volledig. We leven in een oceaan van Licht. Hoe zou er duisternis kunnen zijn? ….
Wij hebben noch dag noch nacht in spiritualiteit, maar we voelen allerlei veranderingen in onze situaties. Het is noodzakelijk om deze veranderingen te onderscheiden Misschien bestaan mijn dagen en nachten – vanuit mijn egoïsme gezien – uit het volgende: de dag betekent, dat ik heb wat heb verdiend en overwonnen, terwijl de nacht me laat zien dat ik niet veel geluk heb gehad. De dag en de nacht van de Schepper zijn hier echter aan tegengesteld. Voor Hem is de dag de mogelijkheid om te geven, lief te hebben en te verbinden, terwijl de nacht, daarentegen, het gebrek aan de krachten van geven en liefde is.
We moeten daarom altijd onderscheiden waar we in leven: in de duisternis van de nacht of in het licht van de dag, zo opgevat door mijzelf of door de Schepper en we moeten proberen om in de correcte definitie te blijven.
From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11
Wij staan onder het gezag van ‘andere goden’. ‘Goden’ zijn de krachten van de natuur die ik aanbid. Ik aanbid verschillende dingen: krachten, dingen die mij vervullen, allerlei verschijnselen, situaties, alles wat mij – mijn ego – een goed gevoel geeft. Dit wordt benoemd als: ‘andere goden’.
Ik heb alleen een verkeerde houding naar de eigenschap van liefdevol geven, die is tegengesteld aan mij. Het geeft me geen plezier en ik begrijp niet hoe een mens kan geven en: er vreugde aan kan beleven.
Dit geeft aan dat we onder de controle staan van andere goden en ons bezighouden met afgoderij, wij aanbidden namelijk afgoden: allerlei egoïstische vormen van voldoening. We moeten ons waardesysteem veranderen en de eigenschap van geven, die tegengesteld is aan ons, waarderen.
From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11
De mate waarin we de Schepper bereiken is afhankelijk van hoezeer we hem eren en hoe belangrijk Hij voor ons is. Wat betekent ‘Hem’? De universele eigenschap van liefdevol geven.
From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11
Het woord granaatappel (Rimon in het Hebreeuws) komt van het woord verhevenheid (Romemut). Hoe meer verheven de eigenschap van liefdevol geven in mijn ogen is, hoe meer ik boven mijn persoonlijke belangen kan uitstijgen.
Waar kan ik ontdekken, dat de eigenschap van geven zo groot is? Dat kan alleen als ik mezelf laat beïnvloeden door de omgeving. Dan zal de kracht van alle vrienden van buitenaf naar mij toekomen en ze zullen me ‘brainwashen’, ze zullen door dringen tot in mijn hart en – wat het belangrijkste is – me het gevoel geven, dat de eigenschap van liefdevol geven het belangrijkste is.
We zijn in een oceaan van Licht, maar we voelen het niet, omdat we er te klein over denken. Hoe kunnen we waarnemen hoe groot het is en het daardoor ook gaan voelen?
In elke beroep is het van het grootste belang om gevoelig te zijn voor de kleinste details, die degenen, die geen expert zijn, niet voelen of begrijpen. Als ik kleermaker ben en naar een overhemd kijk, kan ik je er van alles over vertellen: wat voor materiaal ervoor is gebruikt en hoe het genaaid is. Maar als ik geen kleermaker ben, is het voor mij gewoon een lap.
We zijn nu in een zee van Licht, maar we kunnen het niet ‘pakken’, niet ontdekken of zien. Dat komt doordat we niet zien hoe belangrijk het is. Hoe komt dat? Omdat het Licht de eigenschap van liefdevol geven is en ik daar het belang niet van voel, dit staat het verste van mij af. Ik wil het niet en ik wil ook niet dat ik het wil.
Alleen als een kracht van buitenaf naar mij toekomt en me in mijn denken en voelen brainwasht, me tot de gedachte brengt, dat ik dit nu juist mis en me voortdurend beïnvloedt, alleen dan zal ik tenslotte zeggen: “Ik wil het!” En dan zal ik het ook ontdekken. Dit wordt genoemd: ik heb de kli (vat) gebouwd voor de eigenschap van liefdevol geven, ‘belangrijkheid’ genaamd. En dan ontdek ik deze eigenschap, en die wordt ‘Licht’ genoemd.
Hieruit zien we hoe belangrijk het is om de juiste definities te geven, de juiste betekenissen aan de woorden. In spiritualiteit is dit het geheim van succes.
From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11
Er bestaat een eenvoudige oplossing: begin met disseminatie. Als je bezig bent met disseminatie, vergeet je jezelf. Zelfs mensen die niet met elkaar verbonden zijn, beginnen met elkaar contact te leggen. Hoe meer kennis over eenheid je in de wereld verspreidt, hoe verder je komt. Vergeet alles wat er op persoonlijk vlak met je gebeurt, behalve je basisbehoeften. Laat al het andere er buiten, dit zal wrijving en onenigheid tussen jullie voorkomen.
Je kunt het vergelijken met hoe echtgenoten zich wijden aan het probleem van hun zieke kind, ze vergeten zichzelf. Hun aandacht verschuift naar buiten, en dat is waar ze al hun inspanning op richten. Dit gezamenlijke probleem verenigt hen. Dus begin met je zorgen te maken over je “zieke kind”: de wereld.
Hiermee bekoelen de onderlinge emoties. Het is zinloos om je relatie meteen te stabiliseren. Keer je aandacht volledig naar buiten, dompel jezelf helemaal onder in het praktische werk, dan zul je ineens zien hoe je dingen innerlijk kunt gaan ordenen. Zorg hebben voor de interne zaken van de groep zal alleen effect hebben, als het noodzakelijk is voor het werk in de buitenwereld. Alleen dan kan je alles en iedereen op orde brengen. Laat alleen de behoefte aan externe verspreiding bepalen wie we zijn en wat we doen. Dan zullen we werkelijk werken om te geven.
Neem een voorbeeld aan Bina. Haar bovenste helft is gericht op geven aan de Schepper, haar onderste helft is gericht op geven aan de wereld, en zelf is ze het middelste derde deel van Tifferet: de beslissing om zich in twee delen te splitsen. Zo moet iedereen en elke groep zichzelf te zien.
From the 7th lesson at the Toronto Convention 9/18/11