Schaduw betekent dat ik in duisternis ben. Ik voel me onmachtig. Ik voel het aantrekkelijke niet van het spirituele werk. Ik heb nergens zin in. Ik voel me in alles uitgeput, alsof mijn banden leeg zijn. Wat nu?

Als ik begrijp, dat dit alles naar mij toekomt met het doel mij verder te brengen en ruimte te maken voor mijn inspanningen, begin ik de schaduw te zien als een flirt, als het Licht dat met mij speelt. Het verbergt zichzelf met opzet, zodat ik het kan gaan ontdekken. Het gaat van mij weg, zodat ik een stap voorwaarts kan doen, er naartoe.

Door dit spel ga ik voelen dat er interactie tussen ons is. Dat Het zich verbergt, is een uitnodiging naar mij toe. Kabbalisten maken de vergelijking met de manier waarop een vrouw zich naar een man gedraagt. Zij verbergt zich met opzet, zodat de man haar kan ontdekken. Dit is het doel van kleding, de uiterlijke verschijning, make-up, enzovoort.

Als ik ontdek dat de verborgenheid van het Licht een uitnodiging naar mij is om me meer in te spannen en mijn houding, behoefte en verlangen te tonen, betreft het de heilige schaduw. Als ik me echter tot niets in staat voel en ik me niet aangetrokken voel tot de verborgenheid, is alles flauw, volledig smakeloos. “Waar heb ik dit allemaal voor nodig? Laat me met rust, ik heb nergens behoefte aan.” Er staat geschreven dat de schaduw van de Sitra Achra (de neiging tot het kwaad) mij wegduwt.

We komen verder met de hulp van de heilige schaduw, als we weggeduwd worden door de schaduw van de Sitra Achra. Alles hangt af van onze voorbereiding. Zelfs voordat een mens de schaduw ontdekt, is hij al voorbereid voor de neergang, de smakeloosheid. Hij weet dat het doel is, dat hij zijn verlangen naar het Licht, de Schepper, liefdevol geven, ontdekt.

Dit kan ik juist daar ontdekken, waar ik geen enkel persoonlijk, egoïstisch belang heb. Daarom voelt mijn ego zich er niet toe aangetrokken, daar kan ik laten zien dat ik het Licht werkelijk niet voor mijzelf verlang. Dit werk bevindt zich boven het verlangen.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Onze collectieve situatie, waarin we allemaal met elkaar verbonden zijn, wordt Malchut de Ein Sof (Malchut van Oneindigheid) genoemd, Shechina. Shechina is een ‘plaats’ waar het hogere Licht wordt onthuld. Het heet Shochen volgens Zijn daden: Hij woont daar en leeft in haar.

We zijn verlangens, die met elkaar verbonden zijn door de gemeenschappelijke eigenschap van liefde geven. Afhankelijk van deze eigenschap ontdekken we het hogere Licht dat ons vervult.

Voordat we ons met elkaar verbonden voelen en leven in de staat van de volmaakte en gecorrigeerde Shechina, van een gecorrigeerd netwerk van verbinding tussen ons, leven we echter meer in de verborgenheid van de Shechina dan in haar openbaring. Wij leven in haar ballingschap. Deze kli (vat) is niet onthuld en daarom heet het: Shechina in ballingschap, in ballingschap betekent: verborgen voor ons.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

We moeten altijd één ding beseffen: Er is één oorzaak, één kracht die ons beïnvloedt en ons regeert. Deze kracht heeft geen begin en geen einde en er is een proces waardoor hij ons verder brengt. Niemand kan hem beïnvloeden, niemand kan hem in verwarring brengen of veranderen. Deze kracht is absoluut.

We kunnen alleen onszelf veranderen om zo zijn invloed waar te nemen op een betere, aangenamere manier, die ook dichter bij deze kracht staat. In de mate waarin wij ons ermee identificeren en er gelijk aan worden, zullen we ermee in overeenstemming begrijpen, voelen en handelen, in harmonie en gelijkheid van vorm, wat wij ‘hechting’ noemen.

In dat geval zijn wij ertoe bereid om alles te accepteren, waaraan hij ons blootstelt en het te begroeten met het juiste gevoel, in volledig partnerschap en is ons handelen in harmonie met deze kracht. Er is maar één bestuur. Er is niets anders dat onze oorsprong zou kunnen zijn.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Niemand werd zonder reden geboren en natuurlijk ontving niemand een spiritueel ontwaken voor zijn eigen doeleinden. In de geestelijke wereld telt niet één persoon, maar het hele systeem.

Daarom moet ieder mens zichzelf voortdurend de vraag stellen: “Hoe kan ik helpen om de gemeenschappelijke, onderlinge verbinding te maken? Hoe kan ik mijn ontwaken doorgeven aan mijn vrienden? Hoe neem ik deel aan de zoektocht naar het gemeenschappelijke programma in de onthulling van de Schepper tussen ons? Hoe verbindt Hij ons?”

Tenslotte zullen we ontdekken, dat we ons in één enkel systeem bevinden, in één functioneren en de Hogere Kracht is onder alle omstandigheden en in gelijke mate in ons aanwezig. Dan zullen we de gezonde en perfecte staat van de wereld bereiken. Samen zullen we ons met deze kracht verenigen, juist omdat deze ons in gelijke mate en gelijktijdig omvat.

De onvolkomenheden die in ons leven zichtbaar worden, zijn de gebreken van het programma van het universum, die zich nu moeten manifesteren. We ontdekken het kwaad, pijn, verwarring en wanorde in de duisternis die dit alles bedekt. Dit maakt het ons mogelijk om een nauwkeurige diagnose te stellen, zoals een arts een ziekte constateert. De Schepper legt voor ons de symptomen open door rampen en problemen.

Laten we dus genoeg verstand en gevoel gebruiken, ons voldoende voorbereiden en elkaar vooral steunen om de essentie van deze gebeurtenissen te herkennen. Als ik pijn voel, als ik boos ben op iemand en hem niet wil zien, als ik mijzelf rechtvaardig door mijzelf te bewijzen, dat ik alleen gelijk heb en alle anderen het fout hebben, moet ik begrijpen, dat ik in verwarring ben door dezelfde verlangens en gedachten, die nog niet gecorrigeerd zijn voor verbinding met het gemeenschappelijke systeem.

Ik zou er niet voor moeten weglopen. Ik moet er goed mee aan het werk gaan, totdat ik een volkomen correcte houding tegenover anderen bereik, te beginnen met goede vrienden en familie en eindigend met de mensen, die ik het meest haat, mensen die ver van me af staan en totaal verschillen van mij.

Zoals er geschreven staat: ‘liefde bedekt alle overtredingen’. We roepen: ‘heb uw naaste lief ‘, niet omdat we goedhartig zijn. Echte liefde is onderlinge inclusie, zonder enig verschil te maken, met het doel ons te voegen bij de Kracht, die ons activeert, het programma dat tussen ons onthuld moet worden in een overeenstemmende vorm buiten tijd en ruimte, die ons allen tot één verbindt. We moeten gebruik maken van alle beschikbare methoden om dit aan de wereld uit te leggen. Dit is ons werk tussen de conventies.

Ik hoop dat we meer één worden tijdens de lessen. Ik raad met nadruk aan om mijn blog te lezen, ongeacht de herhalingen. Daar geef ik de mening van vele wetenschappers en professionals en dit doet zijn werk: het stelt ons in staat om ons met de wereld te verbinden. We hebben dit nodig.

Vandaag de dag moeten we de verlangens en de pijn van de wereld voelen, hun indrukken en gevoelens over de crisis en dit steeds weer gebruiken om te zoeken naar manieren om het uit te leggen, te beïnvloeden, beetje bij beetje de pijn van mensen verzachten, zonder ze te sussen, maar hen in plaats daarvan de juiste manier tonen om naar hun problemen kijken. Dit werk zal veel tijd vragen, maar we moeten het doen.

From the 7th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Disseminatie, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe weet ik zeker dat ik mij boven de rede bevind?

Antwoord: Boven de rede komen betekent, dat je je bevindt in de rede van de ander.

We bevinden ons in Ein Sof (de wereld van Oneindigheid). Ik ben daar één van velen. Wanneer ik in mijzelf opgesloten blijf, besta ik in mijn rede: ik houd me met mezelf bezig, ik heb gedachten over mezelf en ik ben in een race voor mijn persoonlijk welzijn. Zo zijn we gewoonlijk. Bewust en onbewust denken we alleen daarover.

Ongetwijfeld behoren mijn kinderen, mijn vrouw, familie en misschien zelfs mijn volk en het land waar ik woon ook tot mijn omgeving. Dit wordt bepaald door de mate, waarin ik afhankelijk ben van de mensen om mij heen en in hoeverre ik onder hun invloed sta. In die mate betrek ik ze bij mijn eigen Ik.

Wat betekent uitstijgen boven de rede dan? Het betekent dat ik mij verplaats in de rede, in de verlangens van de ander, in plaats van me in mezelf op te sluiten. Ik sta volledig ten dienste van hem of haar. Voor mij komt de ander op de eerste plaats en ik, degene die handelt, op de tweede plaats. De ander is als een geliefde baby voor mij en ik ben zijn of haar moeder.

Dit vereist rijzen boven de rede van ons. Met andere woorden, het is een verandering in prioriteiten: nu is de ander belangrijker voor mij dan ik dat voor mezelf ben, zoals een baby voor zijn moeder. Dit is een betrouwbaar teken dat ik erin ben geslaagd.

From the 5th lesson, Kabbalah Convention in Toronto, 9/17/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe voelt liefdevol geven eigenlijk?

Antwoord: We kunnen geen vragen stellen over gevoelens, want als ik iets voel, voel ik het. En wat ik niet voel, kan ik dus nog niet voelen. Daarom is er geen antwoord op de vraag: “Hoe voelt het?“ over iets wat ik niet voel.

In onze wereld kunnen we deze vraag stellen in de hoop er een idee van te krijgen door iets wat we al kennen. Maar het heeft geen zin om te vragen naar een gevoel, dat ik in geen enkele vorm ken en dat nergens op lijkt. Waarmee kan ik het vergelijken, waar verwijs ik naar? Niets.

Ik stelde Rabash, mijn leraar, deze vraag. Hij zei het volgende: “Het eerste spirituele niveau is het Licht, in plaats van een kleine vonk die heel deze wereld schiep, alles wat erin is, alle vreugde die alle materie van de levenloze, plantaardige en dierlijke natuur vervult, zo lang deze werkelijkheid bestaat, door alle generaties heen.”

Het kan eenvoudiger gezegd worden. Er zijn zeven miljard mensen op de wereld. Als je alles waar ze van genieten samenvoegt, is dat een kleine lichtvonk in vergelijking met het Licht dat je op het eerste spirituele niveau bereikt.

Dit heeft betrekking op de kwaliteit, niet op de kwantiteit. Als je dit hebt bereikt, voel je eeuwigheid en perfectie en dan alleen kan je de waarde ervan ervaren. Dit gebeurt afhankelijk van de verlangens die je hebt voorbereid.

Vraag: Hoe kan je al dit Licht ontvangen zonder te ‘exploderen’?

Antwoord: Je ‘explodeert’ niet, omdat je vooraf het verlangen ernaar voorbereidt. Het verlangen moet aan het Licht vooraf gaan. De vraag is juist. Als ik nu zou proberen om dit enorme Licht voor mezelf te houden, zou je ‘mijn stukjes bijeen moeten rapen’, alsof er een kernexplosie had plaats gevonden. Maar dit zou gebeuren, als ik in egoïstische verlangens ontvang, die alles voor zichzelf houden.

Maar als ik uit mijn ego treed en naar verlangens om te geven ga, ontvang ik een onbeperkt grote kli (vat) en stroomt het Licht door mij naar anderen toe. Het stopt niet in mij. Ik ontvang genot van het Licht, als het door mij heen stroomt naar anderen. Ik vervul de verlangens van anderen in de mate, waarin ik hen met mezelf verbind en het Licht gaat door me heen zonder te stoppen. Daarom geeft het me vreugde en heb ik er geen problemen mee. Ik houd het Licht niet tegen, het gaat door me heen en het gaat verder. Het Licht kan geen moment stoppen, op het moment dat het stopt, verdwijnt het.

Daarom heet de methode om het Licht te ontvangen ‘de Wijsheid van Kabbalah’, een wetenschap over ontvangen. Omdat je het Licht alleen kunt ontvangen op voorwaarde, dat je het doorgeeft aan anderen. Dan ben je niet beperkt en blijf je eeuwig en perfect.

Het is echter onmogelijk om het Licht op een egoïstische manier te ontvangen. Als je Het egoïstisch benadert, voel je een nog grotere duisternis.

From Preparation Lesson, Kabbalah Convention in Toronto, 9/16/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we op de beste manier het aanstaande Toronto Congres benutten om ons naar het niveau van wederzijdse garantie te brengen?

Antwoord: Ik hoop naar Toronto te komen, waar we samen onderscheid zullen maken tussen dingen, zullen studeren, discussiëren en deel nemen aan allerlei evenementen, tegelijkertijd met al onze studenten over de hele wereld, die ook aan alles deel zullen nemen. Dan zullen we echt in staat zijn om de sprong te maken naar het volgende niveau van onze disseminatie (verspreiding van Kabbalah).

Ik hoop van harte, dat al onze vrienden uit Amerika zich uiteindelijk met ons zullen verbinden en naar het congres zullen komen. We moeten begrijpen dat onze goede toekomst al heel dichtbij is, en nu hangt alles af van hoe we de tijd versnellen.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 9/5/11, “The Nation”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Eenheid, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Begin september hebben we een Conventie in het Noorden van Israel. We zijn op het ogenblik met onze volledige inzet gericht op externe disseminatie (verspreiding van de Wijsheid van Kabbalah), wat is het belang van zulke ‘interne’ bijeenkomsten?

Antwoord: Het een sluit het ander niet uit. Als groep studeren we de wetenschap van Kabbalah: de wortels van de schepping, de correctie daarvan en het spirituele werk van een mens dat achter zijn fysieke handelen verborgen is. In zijn interactie met anderen brengt een mens – of hij het nu wil of niet – een enorm mechanisme in beweging, waarmee hij niet vertrouwd is. We bestuderen dit mechanisme en we leren hoe we het kunnen begrijpen en hoe we ons interne werk tot uitdrukking kunnen brengen in onze externe handelingen. Dit is in wezen het doel van onze studie.

We bestuderen het systeem en we ontdekken de punten, waarin we ermee verbonden zijn, waar het spirituele systeem ophoudt en ruimte laat voor het fysieke systeem: de lichamen en krachten van onze wereld. Ik verlang naar de verbinding tussen deze twee systemen: als ik, met betrekking tot de ander, mijn eigenbelang ophef, zie ik hem of haar in spiritualiteit. Als ik mijn hoofd buig voor de ander, wordt hij of zij mijn spirituele Kli (vat). Zo kom ik verder in spiritualiteit.

Een medemens bevindt zich boven mijn huidige ‘Ik’, boven de Machsom (de barrière die ons scheidt van spiritualiteit). Als ik met hem omga zoals ik met mezelf omga, rijs ik naar zijn niveau en worden we één geheel. Op die manier ga ik de Machsom over.

Ik projecteer nieuwe delen van mijn neiging tot het kwaad, waarmee ik hier in deze wereld te maken heb, op de ander. Eerst doordrenk ik mijn houding naar hem met ‘geven ten behoeve van geven’ en op die wijze corrigeer ik de zogenaamde ‘vergissingen’. Later ga ik over naar de correctie van de ‘overtredingen’. Op deze wijze richt ik mijn punt in het hart naar Boven en onthul ik de neiging tot het kwaad in mijzelf. Het resultaat hiervan is, dat ik – door mij op de juiste manier te verbinden met de ander – mijzelf naar een hoger niveau breng.

De ‘ander’ is de mensheid. Het voorschrift om de ander lief te hebben als jezelf is van toepassing op de ‘gewone’ mens. Het is alsof er een oefening aan mij is gegeven: mijn houding naar hen toe veranderen. Zonder dat zij het weten, breng ik mijn ‘Ik’ naar de spirituele wereld en breng ik de overgangsfase tot stand. De wetenschap van Kabbalah legt dit uit met speciale termen, maar om het eenvoudig te zeggen: op deze manier krijgen we voor onszelf en voor onze kinderen een goed en veilig leven.

Om terug te keren naar de vraag: het voordeel van onze Conventies is de studie en, wat het belangrijkste is, innerlijke verbinding en eenheid. Alleen wanneer we ons met elkaar verbinden, elkaar steeds nader komen en onszelf wegcijferen voor de ander, hebben we iets om de wereld mee tegemoet te komen.

Het belangrijkste is, dat we de geest van eenheid brengen. Daarom hebben we evenementen rondom eenheid nodig, waarbij vrienden een paar dagen bij elkaar zijn. We willen zo’n grote, internationale bijeenkomst organiseren in december. Als we dat niet zouden doen, zouden we niet de kracht hebben om eenheid door te geven.

Ik hoop dat onze Conventie in december op een nieuw niveau zal plaats vinden. Dan zullen alle vrienden, die vanuit de hele wereld hier komen, zoveel kracht krijgen, dat ze in staat zullen zijn om een wereldwijde disseminatie van Kabbalah te leiden, als alles wat nu in Israel gebeurt, eveneens in hun landen zal plaats vinden. Deze methode zal ervoor nodig zijn. Zelfs op onbewust niveau zal de wanhoop, waardoor mensen overspoeld zullen worden, hun harten openen voor eenheid.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/18/2011, “The Nation”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

De oorsprong van ons spirituele pad ligt in het “breken”. We moeten ons egoïsme, de vervreemding en haat tussen ons, opvatten als het juiste, voorbereidende fundament voor correctie.

Toen Rabbi Akiva de kale grond zag op de plaats waar de Tempel had gestaan, lachte hij en was hij verheugd. Hij was de meest wijze man van zijn generatie, een groot Kabbalist. Er werd hem gevraagd hoe hij blij kon zijn over het ineenstorten van heiligheid, omdat het streven naar geven was verslagen en het principe: heb je naaste lief als jezelf was geschonden. Kon het ineenstorten van alle hoop werkelijk een reden zijn voor vreugde?

Hij antwoordde: “Ik heb nooit geloofd, nooit geweten en nooit gevoeld, dat wij in staat zouden zijn om de algehele correctie te bereiken. Maar nu onze spirituele structuur, de liefde die tussen ons was, gebroken is en de mensen tot ongefundeerde haat zijn vervallen, ben ik ervan overtuigd, dat deze laatste breuk zal leiden tot onze algehele correctie, tot volledige verlossing.”

Daarom bestaat alles wat aan ons onthuld wordt, elk moment van ons leven, uit het gebroken zijn dat wij moeten corrigeren. Het maakt niet uit wat er met mij gebeurt, van de diepste dingen van het leven tot onbetekende dingen in het gezin of op mijn werk, alles wat er in mij plaatsvindt, op het gebied van mijn welzijn, relaties met familie, vrienden, allerlei mensen, de wereld, alles in deze werkelijkheid wordt alleen onthuld met als doel: correctie.

Elke keer verschijnt er een nieuw beeld voor mijn ogen, uit een diepere laag van mijn egoïsme. In dit beeld moet ik het resultaat zien van de voortdurende invloed van het Licht, dat op deze manier steeds diepere lagen in mij tot leven brengt.

We nemen de wereld vanuit ons ego waar en daarom moeten we dit alles corrigeren. Wat betekent deze correctie eigenlijk? Het brengt eenheid tussen mensen. Vooral nu, nu de hele wereld zich het kwaad van de huidige situatie begint te realiseren, helpen we hen om te voelen en te begrijpen, dat “het kwaad” bestaat uit onze kwade neiging.

Ons egoïsme is de oorzaak van alles wat slecht is. We zien dit in de dingen die nu gebeuren. Mensen zijn niet in staat om de wereld op orde te brengen, ze vernietigen de wereld, ruïneren zichzelf, verbreken onderlinge verhoudingen en vernietigen de natuur. Wij zijn, met het kwaad dat in ons verborgen is, niet in staat om de richting van goedheid op te gaan en het leven te verbeteren.

De crisis wordt van dag tot dag heviger. Met andere woorden: we ontdekken dat ons egoïsme alles vernietigt en het ons onmogelijk maakt om onze levens te normaliseren, te balanceren en te verbeteren. We moeten echter ook begrijpen, dat het egoïsme ons de weg wijst in de goede richting en ons leidt naar correctie en goedheid. Evenals een ziekte, die zich geopenbaard heeft, ons laat zien welke behandeling er nodig is.

Als we ons dit realiseren moeten we dankbaar zijn voor ons egoïsme en ervan houden, omdat het ons de plaats toont die correctie nodig heeft. Er staat geschreven dat Pharao de zonen van Israel dichter bij de Schepper bracht. Hij begon druk op hen uit te oefenen en tenslotte moesten ze Egypte wel verlaten. Anders waren ze er gebleven.

Daarom staat er geschreven: “Kom naar Pharao, want Ik heb zijn hart verhard”. Hier hebben we twee tegenstellingen en we mogen dit nooit vergeten. Het maakt niet uit wat voor kwaad je tegenkomt, je moet het corrigeren in plaats van het te vernietigen.

From Lesson 3, the Germany Convention 8/6/2011

Filed under: Congressen, Crisis, Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: U hebt gezegd dat consumptievermindering noodzakelijk is om de wereldwijde crisis op te lossen. Wat is het verschil tussen minimale consumptie en noodzakelijke consumptie? Kan bijvoorbeeld een horloge, dat zo’n duizend euro kost, worden beschouwd als iets noodzakelijks?

Antwoord: Deze vraag is niet eenvoudig, ik zou zelfs willen zeggen dat er een addertje onder het gras zit. Laat ik het uitleggen met een 2000 jaar oude, Kabbalistische parabel.

Er waren eens twee vrienden. De één was rijk en de ander behoorde tot het gemiddelde, maar ze waren beiden op het spirituele niveau. Op een dag ging de rijke man failliet, toen ging zijn vriend als bediende bij hem werken om hem te voorzien van het noodzakelijke niveau van bestaan, waaraan hij gewend was. Dat kwam omdat zijn vriend daarvoor bedienden had en toen hij ze kwijt was, had hij het gevoel, dat hij iets noodzakelijks kwijt was.

Dit is een interessant voorbeeld, maar het is niet geschikt voor onze tijd, omdat de natuur ons tot iets anders verplicht. Wij hebben geen andere keuze dan onze consumptie te beperken, want anders verwoesten we de planeet aarde. We moeten niet alleen onze behoeften verminderen, maar we moeten een situatie bereiken, waarin we ons graag van onze noodzakelijke behoeften zouden willen ontdoen, maar waarin we nu eenmaal verplicht zijn om ons ervan te voorzien, omdat we in deze wereld, in onze lichamen, leven.

Ik heb een groot verlangen, waaronder ook het levenspeil van mijn dagelijkse leven valt, waarin ik zowel mijn fysieke noodzakelijke behoeften heb als mijn maatschappelijke behoeften: zoals onderwijs, cultuur, vakanties en reizen. Niemand zegt, dat je dit moet opgeven. Je hebt een appartement nodig en alles wat daarbij hoort, een vrouw, kinderen, enzovoort.

Het probleem zit in onze consumptie boven de norm. Wanneer je de wetenschap van Kabbalah bestudeert, zal je onwillekeurig niet méér consumeren dan wat nodig is, omdat voor jou geestelijke vervulling het belangrijkste is. Daarom ben je blij als je deze buitensporige verlangens niet in jezelf ontdekt en je zou zelfs blij zijn, als je je kon ontdoen van de normale wensen, maar je hebt ze nodig om te kunnen bestaan. Dit is wat we noodzaak noemen.

From the 1st lesson at the Madrid Convention 6/4/11

Filed under: Congressen, Crisis, Economie, Lichaam en Ziel, Spiritualiteit - Geen reacties→