Wij zijn het resultaat van het breken van de kelim (vaten) en wij komen voort uit zulke lage egoïstische krachten, zij maken zelfs geen deel uit van de spirituele wereld, want ten aanzien van die krachten is er geen gecorrigeerde staat aanwezig.

Dus als een mens in wie het punt in het hart ontwaakt is bij een groep komt en daarin aan het werk gaat, ontdekt hij dat hij dit soort werk absoluut niet kan accepteren. Dan wordt het werkelijke verlangen in hem wakker, namelijk het verlangen dat om correctie vraagt.

Het simpele verlangen om in deze wereld te willen genieten, wordt geen ego genoemd, want het komt voort uit onze fysieke aard. Maar als een mens voelt in welke mate hij de verbinding niet kan accepteren, is dat nu juist een onthulling van het ego die hij moet corrigeren en moet transformeren tot verbinding met anderen. Een mens bereikt namelijk de juiste verbinding met de Schepper door middel van de juiste verbinding met de vrienden.

Wanneer hij zich gaat verbinden met anderen, voelt hij plotseling innerlijke weerstand. Het ego gaat samen met verschillende gevoelens die in een mens wakker geroepen worden en hij voelt afkeer en zelfs haat tegen verbinding. Maar hij begrijpt niet waarom dit plotseling gebeurt.

Hij accepteert dit niet en hij wil net zo zijn als de anderen. Soms vergeet hij het en geeft hij gewoon toe aan de overheersing van de negatieve gevoelens, aan de afkeer die hij voelt. Hij haat de anderen zo erg dat hij een uitvlucht zoekt en ophoudt met de studie, later komt hij weer terug.

De weerstand tegen de verbinding is een uiting van het egoïstische verlangen dat in een mens groeit, het wordt ‘moeder’ genoemd, het hogere niveau. Boven deze weerstand uit moet een mens zich met de vrienden verbinden en de anderen aanmoedigen door de grootheid van de Schepper te benadrukken, van de leraar, de studie, de groep en de disseminatie. Dit zijn de middelen die een mens tot hulp kunnen zijn om aan het spirituele werk vast te houden.

Als hij niet slechter wil zijn dan de anderen, ontdekt hij dat hij er niet toe in staat is, en zo geeft hij – na een lange strijd – toe dat hij zonder de hulp van de Schepper niet kan veranderen. Door de inspanningen die hij geleverd heeft, komt hij tot deze conclusie. Elk detail vereist grote inspanningen, daarom staat er geschreven dat een mens alles moet doen wat in zijn vermogen ligt.

Dan realiseert een mens zich dat de afkeer die hij voelt na alle grote inspanningen die hij gedaan heeft om zich met anderen te verbinden een uiting is van zijn neiging tot het kwaad en dat hij zich tot de Schepper moet wenden om dit te corrigeren. Het hele spel is zo opgezet dat hij de hulp van de Schepper nodig heeft.

Dan zoekt hij naar de mogelijkheid om de Schepper om hulp te vragen en hij ontdekt dat hij geen verbinding met Hem heeft, dat hij dit steeds vergeet en dat hij die verbinding eigenlijk helemaal niet nodig heeft. Zijn verlangen is nog niet sterk genoeg en daardoor komt deze vraag nog niet met kracht in hem naar boven. Hij moet gevend zijn in zijn omgeving zodat hij daardoor de behoefte zal krijgen om zich tot de Schepper te wenden.

Op deze manier creëert hij langzamerhand een vorm in een vorm en ontstaat de juiste houding ten opzichte van de groep, de studie, de leraar en de Schepper, zodat al deze componenten elkaar tot steun zijn en het Omringende Licht in hem al de juiste hulpvraag creëert waardoor de Schepper geactiveerd kan worden en de mens er bij Hem op aandringt om aan hem zijn eerste spirituele vorm te geven.

Deze vorm noemen we een spiritueel embryo en ook ‘de zoon’ met betrekking tot de moeder. Een mens gaat voelen dat hij een verandering heeft ondergaan en dat zijn verlangen om te ontvangen is veranderd in een verlangen om te geven, een spiritueel verlangen.

Wat is de essentie van deze verandering? Het verlangen om te genieten blijft hetzelfde, maar de intentie verandert van een intentie om te ontvangen in een intentie om te geven. Plotseling gebeurt er iets in een mens en het enige wat voor hem telt, is zijn zorg voor de Schepper. De Schepper wordt belangrijker voor hem dan al het overige wat bestaat en hij begint alleen aan het belang van de Schepper te denken.

Dit is het doel van de mens in dit leven, hij moet het bereiken tijdens zijn korte verblijf in deze wereld. Deze wereld is zo geschapen dat de verbinding van een mens met de Schepper hernieuwd en voltooid zal worden met de hulp van ieder individu. Door alle verbindingen samen te voegen, de punten in het hart en de middelen om verbinding te maken met de Schepper, heft een mens zijn spirituele embryo omhoog totdat het rijp genoeg is en in de spirituele wereld geboren wordt.

Na die geboorte gaat hij door met het verzamelen van de contacten die hij met de Schepper bereikt, deze vermeerderen zich tot seconden, uren, dagen, weken, maanden en jaren van zijn spirituele leven. Zo groeit hij op van een jongetje tot een jongeman en daarna tot een volwassene, totdat hij de schepping van zijn gehele spirituele Partzuf voltooid heeft. Een mens moet zich ervoor inzetten om dit werk te voltooien gedurende de tijd dat hij in deze wereld leeft. Dit betekent dat hij voortdurend werkt aan zijn eigen vorm en aan de vorm van de Schepper als zijn moeder, zo zal de vorm van de Schepper in hem geprent worden.

In feite bestaat er maar één vorm: de vorm van de Schepper samen met de vorm van de mens, nauw met elkaar verbonden. Zij hebben ieder geen individuele vorm, de vorm ontstaat alleen als resultaat van hun onderlinge verbinding

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 2/18/14

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Schepper, Spiritueel Werk, Verbinding, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan de groep het individu helpen om het unieke van de Hogere Kracht te zien als er veel meningen in de groep zijn en iedereen de leraar op een verschillende manier begrijpt, als het moeilijk is om tot overeenstemming te komen, zelfs over de belangrijkste waarden?

Antwoord: Jullie hebben allemaal over de Talmoed gehoord, maar niet iedereen weet dat het een Kabbalistisch boek is waarin heel gedetailleerd de verschillende wetten worden uitgelegd waaraan een mens zich moet houden om verbinding met de Schepper te krijgen. Dit boek is door grote Kabbalisten geschreven in de vorm van debatten en discussies. De één zegt dit en de ander zegt dat, alsof tien mensen bijeen zitten in één kamer en zij onophoudelijk met elkaar redetwisten.

Maar iemand die het studiemateriaal kent, begrijpt dat zij allemaal over hetzelfde spreken en dat zij allemaal spiritualiteit bereikt hebben. Ieder van hen spreekt echter vanuit zijn eigen natuur. In onze natuur zijn er minstens tien posities van waaruit we naar hetzelfde kunnen kijken en zo ziet een ieder dus hetzelfde concept op een individuele wijze. Het gaat hier niet zomaar over een debat over wie gelijk heeft maar over wederzijdse vermenging, een combinatie van alle opvattingen. Het resultaat van deze studie is een grotere verbinding, hoewel het lijkt alsof zij met elkaar redetwisten. Als resultaat van deze verbinding, bereiken zij eenheid.

Natuurlijk zul je altijd voelen dat je van elkaar verschilt in de groep. Als je dit accepteert, wil dat zeggen dat je niet denkt en voelt waarover je precies redetwist, want ieder mens is verschillend. Er wordt niet voor niets gezegd: “Het gezicht van ieder mens is anders, zo ook de meningen.” Hier kunnen we niets aan doen.

Maar is het wenselijk dat iedereen hetzelfde denkt? Wat beïnvloedt hen dan? Dan is het alsof we het hebben over schroeven of stenen die allemaal identiek zijn en niet over menselijke wezens. Ieder mens moet uniek zijn. Hoe meer een mens ontwikkeld is, hoe meer hij van anderen verschilt. Wij moeten ons boven alle verschillen met elkaar verbinden, want juist dankzij onze verbinding boven de verschillen uit, bereiken we eenheid. Het gaat over de manier waarop een ieder een karakteristieke eigenschap tot uitdrukking brengt, en als ze alle met elkaar verbonden zijn, vormen we het alomvattende collectieve ene. Dit ‘ene’ bestaat niet op zich, wij moeten het bouwen. Dit is de oorzaak van het breken van de kelim (vaten). Er bestond geen gevoel van het ene in de wereld van Ein Sof (Oneindigheid). Niemand kon dit ene voelen. Maar toen de werelden vielen na de breking en in deze wereld terechtkwamen, bleek iedereen van elkaar te verschillen. Dankzij het feit dat we allemaal verschillend zijn, maar we ons boven de verschillen uit met elkaar verbinden, beginnen we het concept van het ene te vormen dat op zichzelf niet bestaat.

Het is dus alleen maar natuurlijk, juist en goed dat er debatten in de groep zijn. De vraag is hoe we ermee omgaan en of we ze gebruiken om eenheid met elkaar te bereiken. In onze eenheid ontdekken we het unieke van de Hogere Kracht die Eén is.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 2/14/14

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→