Er was een tijd dat geld evenredig was aan inspanning. Een boer verkocht eieren of melk, een schoenmaker verkocht schoenen. En hun arbeid bepaalde de waarde van de dingen.

In tegenstelling hiermee hoef je tegenwoordig alleen maar geld te drukken om de koopkracht te vermeerderen. Deze stukjes papier worden nu al lang niet meer gedekt door de waarde die ze lijken te vertegenwoordigen.

Tegelijkertijd moet geld altijd evenredig zijn aan de menselijke inspanning en dit geldt ook voor het kapitalisme. Alleen weten zij, die de macht in handen hebben, niet hoe zij weer terug kunnen keren naar dit systeem en sommigen willen het ook niet.

Hoe dan ook, het zal moeten gebeuren. Anders zal alles devalueren en de daaruit voortvloeiende onbalans zal de mondiale economie vernietigen. Onze huidige economische betrekkingen hebben niet eens de vorm van gezond egoïsme, om maar niet te spreken over altruïstische correctie.

We hebben het over een maatschappij, die de elementaire regel volgt: ‘Ga je gang en profiteer van elkaar’. We verhandelen goederen en geld is daarvan het equivalent. Dat betekent dat we er allereerst voor moeten zorgen, dat het equivalent de actuele stand van zaken juist weergeeft. Anders komen we in een chaos terecht.

Miljoenen op een bankrekening kunnen nu een heel andere reële waarde hebben. We hebben het systeem opgeblazen met een groot aantal nullen, die geen enkele waarde vertegenwoordigen.

Een gecorrigeerde maatschappij moet verenigd zijn in eenheid en wederkerigheid, zonder arm of rijk. Sterker nog, het uiteindelijke gezicht van sociale rechtvaardigheid houdt in, dat dezelfde levensstandaard voor iedereen is gerealiseerd, ongeacht andere factoren. Het eerste wat we moeten doen, is ervoor zorgen dat iedereen alles krijgt wat hij nodig heeft voor een menswaardig leven, waarbij de basisbehoeften voldoende zijn.

De huidige zakenmensen, daarentegen, doen precies het tegenovergestelde, daardoor vernietigen ze hele continenten omwille van denkbeeldige winst, die ze niet eens kunnen uitgeven….

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/5/12, “The Freedom”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Economie, Maatschappij - Geen reacties→

Bij studenten doet zich steeds dezelfde vraag voor: Hoe nu verder? Met mijn vraag over de betekenis van het leven heb ik de leraar gevonden en de groep en ik ben gaan studeren. Ik moet het allemaal goed organiseren, zodat ik met de instructies van de leraar en de hulp van de studie de spirituele vorm in deze groep ontdek.

Het is net alsof ik een grote stapel blokken heb gevonden. Dat is de groep. Nu zit ik als een klein kind bij mijn vader, met een instructieboek waar een tekening in staat over hoe ik van die blokken een huis kan bouwen.

Ik kijk in dit boek, maar dat is niet genoeg, want ik ben nog klein en onwetend. Ik heb de hulp van een volwassene nodig om me te helpen. Mijn vader helpt me om van de blokken, die de groep vormen, een huis te bouwen. Hiermee zijn we nu bezig.

Dankzij het feit dat ik een huis bouw, verkrijg ik wijsheid, ik begrijp en voel steeds meer. Als ik klaar ben met bouwen, ontdek ik er leven in! Plotseling beginnen er een soort kleine lichtjes in te branden, er begint iets in te bewegen, ik ga wat geluiden horen en ik neem geuren waar, als in een prachtig sprookje begint het tot leven te komen.

Vraag: Maar de vader laat het kind eerst zien hoe hij het huis moet bouwen en dan bouwt hij het samen met hem. Waarom helpt Hij ons niet met bouwen?

Antwoord: Begin eerst met bouwen en vraag Zijn hulp erbij. Misschien ben je nog helemaal niet begonnen met bouwen in de groep en vraag je al hulp: waar is vader? Maar waar heb je Hem voor nodig als je nog niet eens begonnen bent?

Als je begint te bouwen en je merkt dat je het niet kunt, wil je dat Hij bij je is. Dan ga je naar Hem toe en je pakt Zijn hand, zodat Hij je zal helpen bij dit spel. Maar nu lijkt het voor jou nog, alsof je alles alleen gaat bouwen en je geen vader nodig hebt.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/1/12, “The Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→