Vraag: In het Belinson ziekenhuis in Petach Tikva is er een operatie uitgevoerd waarbij er bij iemand een ​​tumor bij het hart verwijderd is. Het verbazingwekkende is dat een robot de operatie heeft uitgevoerd. Toen de patiënt na de operatie wakker werd, stond hij op en ging hij zelfs lopen. De volgende dag werd hij uit het ziekenhuis ontslagen, hij had zelfs geen pijnstillers nodig. Deze procedure lijkt een nieuw tijdperk in te luiden, maar zou de patiënt ermee ingestemd hebben om de robot vertrouwen?

Antwoord: Hoe paradoxaal het ook moge klinken, deze vorm van chirurgie is veel veiliger. Ik vloog eens mee in een privévliegtuig en de piloot vertelde me dat hij, als het mistig is of wanneer er een landingsprobleem bestaat, op de automatische piloot overschakelt zodat het vliegtuig zonder de hulp van de piloot kan opstijgen of landen. Het blijkt dat de technologie die alles voor ons kan doen al tot onze beschikking staat.

Vraag: Zal ​​het gebruik van deze technologie verschillende beroepen overbodig maken?

Antwoord: Natuurlijk, dat is ook beter voor beroepen die verband houden met het menselijk lichaam, zoals chirurgen, tandtechnici enzovoort, want mensen maken veel fouten en daarbij komt er veel corruptie en omkoping voor op dit gebied, terwijl een robot geen geld nodig heeft. Daarom zijn er veel gebieden waarin robots de mens kunnen vervangen.

Vraag: Wat zullen mensen gaan doen als ze door robots worden vervangen?

Antwoord: Iemand zal werkloos worden en liggen na te denken over het goede leven, maar daarover heeft hij geen zekerheid. Totdat hij het goede leven heeft ontdekt, zal hij een slecht gevoel hebben, met of zonder robots, want robots zullen mensen niet gelukkig maken. Het probleem is dat we in een verlangen evolueren en dat drijft ons naar de vraag: wat is de zin van het leven, het zou veel beter zijn als we ons los konden maken van dit verlangen, nergens over zouden hoeven nadenken en niets zouden hoeven overwegen.

Er komen steeds meer vragen over de zin van het leven naar boven als onze verlangens groeien, dan verliest een mens belangstelling voor de vraag of hij gezond, sterk, voldaan of tevreden is, evenals voor vragen over de manier waarop hij van een vakantie op een bepaald eiland zou kunnen genieten of van een show in een nachtclub. Alles wordt betekenisloos, onaangenaam en zelfs weerzinwekkend en we kunnen er niets aan doen.

Het probleem ontstaat wanneer een mens een nieuw soort verlangen voelt, naar iets dat boven zijn lichamelijke leven bestaat. Dus zelfs als wij ons lichaam van een maximum aan comfort voorzien, zal dat geen betekenis hebben.

Zelfs als we een infrastructuur creëren die ons van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat – zoals in Disneyland – bezighoudt en we ons als kleine kinderen zouden uitleven, zouden we ons niet van de werkelijkheid kunnen losmaken, omdat de Hoge Leiding de weg heeft geplaveid waarlangs we ons moeten ontwikkelen en waarop we de betekenis van het leven zullen onthullen.

Daarom zullen wij deze gedachten geen halt kunnen toeroepen of kunnen uitbannen. Het lijkt erop dat we ergens naar op zoek zijn, maar in feite zijn we voortdurend op zoek naar antwoorden op de vragen over de zin van het leven. We moeten al deze ervaringen meemaken en ontdekken dat ze ons geen voldoening geven. Het allerbelangrijkste moet nog komen: dat het juiste antwoord op de vraag naar de zin van het leven aan ons wordt gegeven.

Daarom zullen robots ons niet helpen en is het beter om er geen gebruik van te maken. We moeten ons echter afvragen waarom we een hart nodig hebben als we altijd het gevoel hebben dat het ons beklemt met vreselijke pijn en leegte.

From KabTV’s “News with Michael Laitman” 1/5/16

Filed under: Doel, Gedachten, Gezondheid, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Vraag: Het spirituele pad gaat alleen door geschilpunten heen waarbij ik het niet eens ben met de leraar en de groep. Hoe kan ik het ergens mee eens zijn als ik zie dat u ongelijk hebt?

Antwoord: Natuurlijk vind je dat de leraar geen gelijk heeft. Je denkt ook dat de Schepper het bij het verkeerde eind heeft omdat hij in deze wereld voor ons het leven zo moeilijk maakt. Zou hij het leven niet vrediger, aangenamer en rustiger hebben kunnen maken?

Dit spirituele pad gaat tegen je ego in, dat wil zeggen: tegen je verlangens en je denken in. Je moet steeds weer boven de geschilpunten uitstijgen die tegen je denken en voelen ingaan, één voor één, elke keer weer. Dit zijn de punten waaruit het spirituele pad bestaat, ze worden tot “een deur, een opening, een ingang” naar hechting met de Schepper en Zijn Schepping: “Hij is Eén en Zijn Naam is Eén.”

Deze stap ligt altijd boven je denken, juist daar is het volgende niveau. Al het overige waarmee je het eens bent – de fijne maaltijden met elkaar, de vrienden, interessante reizen – hebben niets met spiritualiteit te maken! Dit zijn alleen maar bijkomende factoren die bedoeld zijn om de geschilpunten aan het licht te brengen, die punten zijn het meest belangrijk.

Enerzijds hebben we het gewone leven in deze wereld en anderzijds het leven in de groep. Dit verloopt heel goed aan beide zijden. Maar in het midden loop je vast en kan je het op bepaalde punten niet eens zijn, dan denk je bij jezelf: “Oh, nou ja, dit is onzin, dus wat maakt het uit als ik het er niet mee eens ben! Met al het andere ben ik het wél eens.”

In je gewone leven trouw je, je bouwt een gezin op, je hebt het druk en daarnaast heb je je leven in de groep, je werk met je vrienden, je betaalt Maaser en je doet met alles mee. Maar er zijn staten waarin je plotseling vastloopt en je kan het niet eens zijn met de anderen, je kan er niet over heen springen. Tegelijkertijd ben je echter zonder enig probleem beurtelings aan de linkerzijde en de rechterzijde. Het is logisch dat je daarmee geen problemen hebt, want je ego is het eens met alles wat daar gebeurt.

Het enige wat je moet doen is de plaats vaststellen waar een deur kan zijn, een opening, een ingang. Daar ervaar je de meeste pijn! Die punten wil je niet in jezelf oproepen, want daar voel je de echte frictie als een pijnlijke injectie.

In voelen en denken ben je met iedereen samen! Je houdt van de studie, van het discussiëren over spirituele zaken, je brengt graag tijd door met je vrienden, je geeft hen eens wat: “je koopt de vrienden”, je nodigt hen uit. Maar soms – als het over bepaalde zaken gaat – lijkt het alsof de groep verkeerde beslissingen neemt. Je spreekt hen nog niet tegen maar je wacht rustig totdat de vrienden eindelijk volwassen zijn geworden, zij hun fouten begrijpen en corrigeren, totdat zij het dus met je eens zijn. Je begrijpt dat er geen alternatief is en geen enkele uitweg, want je bent het ermee eens dat het een geweldige, belangrijke, verstandige groep is en dat je ze met niets kunt vergelijken.

Dit is een heel gangbare houding die voor de meeste studenten typerend is, maar langzamerhand, na verscheidene jaren studie, ga je deze punten van onenigheid waarin je vastloopt, voelen en zien. Juist daar, op deze punten, is de ingang die bijna geopend is. Het is geen deur maar een muur, door te werken vanuit geloof boven de rede, zal je een deur in deze muur zien die onmiddellijk open gaat en dan een opening, een ingang wordt.

De ingang kan alleen in deze geschilpunten zijn en daar moet je naar zoeken, ze verschillen van al het overige! Al het overige staat onder de controle van je ego. Alleen op de plek van deze geschilpunten kan er een opening naar een andere dimensie komen, door de kracht van geloof (= geven).

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/13/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Ego, Groepswerk, Zelfonderzoek - Geen reacties→

De Torah, Vajikra (Leviticus) 19 vers 26: Gij zult geen vlees eten waar nog bloed in zit.

Bloed is het Licht van Hochma, dit is de Kracht waardoor de ziel tot leven komt wanneer deze de vierde fase van het verlangen binnengaat (het vlees)

Het is echter verboden om het verlangen te gebruiken waarin het Licht aanwezig is. Eerst moet je het verlangen afzonderlijk corrigeren, het beperken en er een Masach (scherm) over aanbrengen, vervolgens alles afwegen en duidelijk maken. Dit zijn de wetten waarop later de Kashrut (spijswetten) zijn gebaseerd in verband met het eten van vlees.

Het is absoluut verboden om vlees met bloed te eten. In de dagen van de Tempel werd het bloed in speciale schalen opgevangen, zij waren alleen daarvoor bestemd en werden later tot de laatste druppel geleegd.

Daarom moeten wij de Kracht waardoor de ziel tot leven komt onderzoeken, zowel in onze wereld als in de spirituele wereld en op die manier leren onderscheiden.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/09/14

Filed under: Torah, Zelfonderzoek, Ziel - Geen reacties→

Vraag: Waarom wordt een mens soms overstelpt door fysieke problemen en klappen die hem raken? Wat is de oorzaak daarvan? Hoe kunnen we dit overwinnen door middel van de verbinding in de groep?

Antwoord: Er zijn mensen die heel sterk het gevoel hebben dat zij onder een last van lichamelijke problemen,  problemen in de wereld of familieproblemen gebukt gaan. Er zijn mensen voor wie alles gemakkelijk gaat. Het is afhankelijk van de structuur van de ziel van een mens, van zijn oriëntatie met betrekking tot andere zielen en van wat hij moet corrigeren.

Het enige wat wij kunnen doen, is alles accepteren als essentieel voor onze vooruitgang. Als wij ons best doen in de studie, in het centrum van de groep en in disseminatie, terwijl wij in de problemen zitten, zullen we alles met gemak overwinnen, hoewel het aanvankelijk uiterst moeilijk lijkt te zijn.

Maar we moeten alle problemen oplossen en onder geen enkele voorwaarde proberen om ze te ontkennen.

From the Talk about Group and Dissemination 10/22/13

Filed under: Innerlijk Werk, Lijden, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Vraag: De komende conventie geeft me een te sterk gevoel van angst en druk. Ik ervaar geen vreugde en liefde, maar alleen instructies en waarschuwingen. Ik heb helemaal het gevoel niet meer, dat ik naar een conventie ga. Waardoor ben ik nu in deze staat?

Antwoord: Dat komt omdat je er nooit aan gedacht hebt, dat een conventie geen picknick is. Als je naar onze conventies kwam, was het voor jou altijd zoiets als een festival met veel lezingen, opvoeringen, dansen, maaltijden …. Als een mens zich door zulk soort activiteiten bewuster wordt van zichzelf, zijn ze serieus en goed voor hem. Maar als dat niet het geval is, kan hij beter gewoon van het leven genieten, zonder zich bezig te houden met wat belangrijk is.

In het verleden was het ook al zo: mensen waren gewend om naar de Tempel te komen, omdat daar altijd vers vlees was en goede wijn. Maar anderen kwamen daar met heel andere bedoelingen.

Wij maken mensen nu duidelijk waar zij eigenijk zijn. Iedereen moet dit begrijpen en ermee instemmen, iedereen moet grote vrees voelen. De Torah beschrijft de uiterlijke tekenen van deze staat, zoals de aard die beeft, donderslagen, enzovoort. Het is ook werkelijk zo.

Tegelijkertijd moet deze heel belangrijke staat vreugde in ons oproepen. Je bent in Gevurot (krachten), maar het hogere niveau wordt aan je onthuld, als je het verdient, natuurlijk. Als dat niet zo is, wordt dit je graf. Jij besluit dus of je komt of niet.

De kwaliteit van degenen die komen is belangrijker dan de kwantiteit. Massa verspreiding van het principe van wederzijds garant staan is één ding, een spirituele stijging in de woestijn is iets anders.

Als iemand erheen gaat, alsof hij naar een picknick gaat, zal hij zichzelf grote schade toebrengen. Hij zal onze kracht verminderen en ons verstoren met zijn vreemde gedachten en verlangens, daarvoor zal hij in de toekomst gestraft worden. Zo iemand behoort niet te komen. Er is hier uitsluitend plaats voor degenen die heel serieus zijn.

Ik begrijp het als mensen besluiten om thuis te blijven. Dat is dan eigenlijk een heel serieuze houding: een mens is bang, onzeker over zichzelf, begrijpt dat hij innerlijk nog zwak is ….

Wel, misschien krijg je een nieuwe kans over zo’n tweeduizend jaar?

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 2/20/12, “Advice for the Arava Convention”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Zelfonderzoek - Geen reacties→