Het is heel moeilijk om te begrijpen wat de groep is.

Ik ben altijd een eenling geweest, een individualist, van nature niet communicatief, iemand die aan alleen zijn en boeken de voorkeur gaf boven alle andere dingen: ik had in mijn leven niets anders nodig.

Toen ik 33 was begon ik bij Rabash te studeren. Toen hadden we nog geen groep, alleen zes à zeven oudere mannen, waartussen ik me zo blij voelde als een kind tussen volwassenen. Maar Rabash zei dat ik een groep nodig had en ik dacht: “Wat is er beter dan de mensen die bij Baal HaSulam hebben gestudeerd en hun levenlang bij Rabash hebben doorgebracht?” Bij hen voelde ik me zo veilig als een baby in de armen van een volwassene.

Maar Rabash zei: “Er is niets aan te doen, je hebt een groep nodig.” Toen zorgde ik voor een groep van 40 jonge mannen.

Dit ging volkomen tegen mijn aard in. Zij waren veel betere mensen, vriendelijker, ze voelden zich op gelijk niveau met elkaar. Ik voelde me altijd een outsider; wat er nog bij kwam was dat ik behulpzaam moest zijn en Rabash moest helpen om een groep te vormen, terwijl ik van nature niet in staat was om hier overheen te stappen! Het was heel erg moeilijk om te begrijpen waarom er een groep nodig was. Mijn hart wilde niet accepteren dat dit de voorwaarde was om de Hogere Wereld daarin te ontdekken.

Ik dacht dat ik de Hogere Wereld kon ontdekken met behulp van schetsen, dat ik ze zo kon gaan begrijpen, mijn kennis en gevoelens erover kon verdiepen en kon gaan analyseren. Dit is bekend uit de natuurkunde en ik kon mezelf niet losmaken van zo’n wetenschappelijke benadering. Ik tekende, maakte schetsen en deed dat net zo lang tot ik uiteindelijk een heel ander ontwerp van het universum ging begrijpen, van de andere zijde bezien.

Ik begon plotseling te voelen dat onze wereld eigenlijk hetzelfde is als de Hogere Wereld, maar dan op het allerlaagste niveau. Deze wereld is nauw verbonden met de andere werelden, die kopieën zijn van weer een hoger niveau, ze dalen steeds lager neer. Als je het zo begrijpt, is alleen de materie anders, die wordt steeds grover en op het allerlaagste niveau wordt deze materie egoïstisch, tegengesteld aan de oorspronkelijk gecreëerde materie.

Maar alles wat we in deze wereld zien is absoluut identiek aan de Hogere Wereld, volgens de verbinding met de wortel in de spirituele wereld en de daaruit voortkomende tak in onze wereld.

Langzamerhand raakte ik gewend aan dit systeem en begreep ik dat het zo in elkaar zit en dat er niets anders bestaat. Daarom is het nodig om te zien wat zich achter onze wereld bevindt en erboven en dat we zonder correctie niet boven deze wereld kunnen uitstijgen. Dit is de enige manier. Alleen kun je de doorbraak naar de spirituele wereld niet maken.

Het blijkt dat je verbonden bent met het hele netwerk van deze wereld en dat je samen daarmee omhoog moet stijgen! Er bestaat geen andere manier. Je moet dit systeem begrijpen en je er op een andere manier mee verbinden om verder te kunnen stijgen, dan pas zul je in staat zijn om jezelf te realiseren. Zo is het van deze kant gezien, als je dit systeem van onderaf bekijkt.

En van de andere kant bezien had ik er veel aan dat ik dit systeem niet van onderaf ging bestuderen, maar van bovenaf, van de Schepper uit bezien, zoals de Schepper van bovenaf naar de wereld kijkt, zoals Hij ons ziet in de gecorrigeerde en ongecorrigeerde vorm en aan ons werkt om ons uit onze egoïstische staat naar Zich toe te trekken.

Dan komen deze twee tegengestelde gezichtspunten bij elkaar en complementeren zij elkaar, van onderaf: hoe we moeten groeien en voortdurend gelijkvormig moeten worden aan het volgende niveau, en van bovenaf: hoe de Schepper naar ons kijkt. Daaraan moeten we werken en het pad van onderaf en het overzicht van bovenaf scherp analyseren.

Toen werden de artikelen van Rabash over de groep duidelijker voor me, hoewel ze op het eerste gezicht wat naïef lijken en zelfs belerend en moralistisch. Maar in werkelijkheid worden er heel duidelijke wetten in beschreven, die strikter en krachtiger zijn dan welke natuurwetten dan ook. Alle wetten die over het gedrag gaan – ik zou ze ‘wetten van herziening’ willen noemen – zijn gebaseerd op steeds meer gelijkvormig worden aan het volgende, hogere niveau, erin binnengaan, er contact mee maken en erin opgenomen worden. Dit is de basis van alle artikelen die over interactie in de groep gaan.

From the Novosibirsk Convention 12/8/12, Lesson 4

[97407]

Filed under: Groepswerk, Werelden - Geen reacties→

Filed under: video - Geen reacties→

Doordat we gebroken werden, werden er zoveel voorbereidingen getroffen en zoveel mogelijkheden geopend die aan ons ten goede komen, dat er niets ontbreekt aan deze Goddelijke Handeling. Deze uitvinding is zo ingenieus, dat we niet in staat zijn om het ook maar enigszins op waarde te schatten.

Dit komt vooral tot uitdrukking in de fysieke omhullingen, waarin wij op een egoïstische manier kunnen leven op weg naar liefdevol geven. Het is volslagen onmogelijk om ons maar enigszins voor te stellen hoe zo’n wonder mogelijk is! Ik sta aan de minkant, in het kwaad, in haat naar mijn naaste en de Schepper, volkomen tegengesteld aan Hem, en tegelijkertijd gebruik ik hen om van hen te profiteren (zo lijkt het in ieder geval voor mij). Als ik hen voor mijn eigen belang gebruik, zoals het mij toeschijnt, kom ik verder in de tegengestelde richting, namelijk in de richting van liefdevol geven aan hen.

Hieruit blijkt, dat door het breken twee afzonderlijke wetten in de schepping zichtbaar worden, die zo met elkaar verbonden zijn, dat wij er gebruik van kunnen maken, terwijl we ons in egoïsme bevinden.

Na het breken worden alle handelingen aan ons verricht vanuit de wereld Atzilut. Daarom is er in die wereld zo’n ingewikkeld, complex en volmaakt mechanisme. Het werkt aan ons vanuit de hogere dimensie, vanuit de wereld van liefdevol geven. Het moet zich met ons, egoïsten, verbinden.

Hoewel wij tegengestelde verlangens hebben, is het systeem van de wereld Atzilut van nature zo gebouwd, dat het ons correct behandelt. Zelfs als we op een egoïstische manier vragen, voor onszelf. Dankzij het feit, dat onze uiterlijke handelingen lijken op geven, omdat we proberen ons met elkaar te verenigen tot een groep en we werken voor disseminatie, is dit genoeg voor het Omringende Licht om over ons te schijnen.

Het Licht kan nooit innerlijk Licht worden en deze egoïstische vaten binnengaan, maar het schijnt van verre voor ons, zelfs in de verlangens die eraan tegengesteld zijn en ongeschikt. Wij hebben absoluut tegengestelde intenties, toch schijnt Het voor ons.

Dit is een heel complex mechanisme.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/31/11, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie - Geen reacties→

Kabbalah spreekt over verlangen. Er is geen tijd, beweging of ruimte, maar alleen een staat van zijn. Hoe zit het dan met het verleden en de toekomst? En hoe met de spirituele werelden? Ik voel ze niet.

Zijn er dan andere staten van bestaan naast deze, naast onze wereld? Ik weet het niet, want ik heb ze nog niet ervaren. Ik heb er geen gevoelens of Reshimot over. Ik kan ze nu niet bereiken en de werkelijkheid ervan bevestigen.

Een mens beoordeelt alles naar wat hij ziet. Dit is niet zomaar een stelling, maar het resultaat van wat het verlangen voelt, als het zich ontwikkeld heeft tot het niveau van bestaan, waarin het zich bewust is van zichzelf en begrijpt wat het voelt. Anders drijven we af van de realiteit en gaan we op in fantasieën.

Ik praat zelf niet over de Hogere Dimensie. Er is me over verteld door Kabbalisten die ik vertrouw. Ik beschouw hun woorden als waarheid, wanneer ze me vertellen, dat het mogelijk is om in verschillende staten te bestaan.”Streef ernaar, stijg ernaar op”, zeggen de Kabbalisten me. “Ze zijn beter dan wat je nu voelt”. Dan ga ik van de ene staat naar de volgende in mijn verlangen, door het te corrigeren en te verbeteren. Door het te onthullen als geven, onthul ik er nieuwe staten in.

In onze tijd is de hele mensheid op deze verticale as aan het komen, om het pad van beneden naar boven te gaan. We hebben de horizontale as van onze geschiedenis afgerond en we kunnen geen andere kant meer op. Vanaf hier gaat ons pad naar Boven.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/21/11, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Evolutie, Geschiedenis, Kabbalah Studie, Spiritualiteit, Waarneming - Geen reacties→

Shamati (“Ik Hoorde”), No. 166: “Twee Onderscheidingen in Wat Wij Kunnen Bereiken”: Er zijn twee onderscheidingen: 1) De aaneenschakeling van de werelden, die van Boven naar beneden neerdalen. 2) En die van beneden naar Boven.

Het eerste onderscheid: “dat God heeft geschapen en vervuld”. Dit betekent dat de Schepper voor ons een plaats heeft voorbereid voor werk. Het tweede onderscheid: wanneer we beginnen ons met dit werk te verbinden en ons erin “kleden” van beneden naar Boven. Voor we echter een niveau hebben voltooid, kunnen we nog niets zeker weten. Dit wordt genoemd: “eerst leren, later begrijpen”.

Iemand die klein is en begint brood te eten, weet alleen nog maar van brood en heeft er geen verdere kennis over. En als hij begint te groeien, begint hij te begrijpen dat er een oorzaak is voor dat brood, die de vorm van het brood tot stand heeft gebracht ….

Zo ontwikkelt hij zich, totdat hij komt tot een staat, waarin het tarwe in de hand wordt genomen en gezaaid wordt in de aarde. Tot aan dat moment kan hij alleen van het brood ontvangen, dat betekent: het brood, dat in de wereld bestaat, verminderen. Maar later weet hij al hoe hij eraan kan toevoegen.

Als ik gewoon een stuk brood pak en ervan begin te eten, zal ik ervan genieten in de mate waarin het genot beantwoordt aan mijn verlangen en verder niets. Dan begin ik erover na te denken waar het brood van gemaakt is. Dat is het stadium daarvoor. Om dat stadium te bereiken, moet ik me erin verdiepen, er naartoe opstijgen en het bereiken.

Er was een fase die aan het brood vooraf ging, het deeg, bijvoorbeeld. Ik moet verdergaan en leren over het bestaan daarvan. Ik overstijg mijzelf één stap, van het brood naar het deeg en ik bereik wat er gebeurde tijdens de uitbreiding van Boven naar beneden, van het deeg naar het brood.

Vervolgens stijg ik hoger, van het deeg naar meel en water en ik ontdek dat het deeg daarvan gemaakt is. Dan stijg ik nog hoger en ik begrijp uit welke bron het water is genomen en dat het meel van graan gemaakt is. Waar komt het graan vandaan?

Zo stijg ik hoger en hoger, totdat ik de bron bereik. Vanuit mijn perspectief ging ik naar de oorsprong, maar ik begrijp dat de niveaus vanuit de oorsprong naar mij neerdaalden, totdat zij “het brood” bereikten.

“Brood” betekent genot. Ik onderzoek al die tijd mijn verlangen: het is genot of gebrek daaraan, de oorzaak dat ik niet geniet en hoe ik genot kan bereiken. Ik heb niets anders om te onderzoeken. Ons hele leven en onze gevoelens draaien hierom.

Door mijn daden bereik ik de oorsprong van de houding die ik naar mezelf heb, mijzelf, en dit gehele pad van Boven naar beneden, wat tevens mijn terugkeer van beneden naar Boven inhoudt. Als ik de oorsprong bereik, bereik ik de ware staat van zijn. Alle voorafgaande staten die ik ontdekte, waren tot aan dat moment (dat ontstond gedurende de afdaling van Boven naar beneden en tijdens mijn opstijging naar de oorsprong) alleen nodig, om deze enig bestaande staat te ontdekken.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/27/2011, Shamati #166

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Waar is de Schepper in het hele systeem van de werelden?

Antwoord: De Schepper is overal. Dit systeem van de werelden bestaat alleen met betrekking tot ons. Laten we zeggen dat ik in het midden besta en alle niveaus omringen me als de ringen van uitbreiding van het veld van de Hogere kracht.

De Schepper vult het hele universum. Er is voor Hem geen groot of klein, innerlijk of uiterlijk. Alle verdeeldheid bestaat alleen in relatie tot mij. Ik besta in het middelpunt en ik moet mezelf uitbreiden, mijn zintuigen en mijn correcties, om één wereld te bevatten, dan een andere, een derde en zo verder. Iedere keer groeit mijn ego van het nul punt naar de 1e, 2e, 3e en 4e niveau. Ik corrigeer mijn egoïsme en daarmee bereik ik altruïsme.

Op deze manier omvat ik alle werelden in mezelf. Voorheen bestonden ze schijnbaar buiten mij, maar nu breng ik ze terug naar mezelf, naar mijn innerlijke verlangens.

Van het 1e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 4/8/2011, Geschriften van Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→