Baal HaSulam, “Vrede in de Wereld”: Het collectief en het individu zijn een en hetzelfde. Het individu ondervindt geen schade als hij zich onderwerpt aan het collectief, omdat de vrijheid van het collectief en de vrijheid van het individu ook een en het zelfde zijn. En evenals zij het goede delen, delen zij de vrijheid.

Dit wordt langzamerhand onthuld, vanuit ontkenning, vanuit afwijzing. Het wordt in duisternis onthuld, zonder dat de mens gedwongen wordt tot correctie of, in andere woorden: alleen in de vorm van lijden om ons in staat te stellen om tot begrip en inzicht te komen en vanuit onze eigen vrije keuze in te stemmen met wat we te doen hebben en met hoe we de natuurwetten moeten accepteren.

We moeten ze niet op een instinctieve manier accepteren of omdat we nou eenmaal niet anders kunnen, zoals dat plaatsvindt op het levenloze, vegetatieve en animale niveau, maar vanuit een gevoel van instemming en verlangen. We moeten ernaar verlangen in een mate dat we, zelfs als we niet onderdrukt zouden worden door lijden, er nog steeds naar zouden streven.

Daarom wordt het lijden aan ons onthuld. Het brengt ons naar een lege plaats waar we beginnen te zoeken en op deze manier, vanuit de duisternis, bouwen we zelf het goddelijke systeem. Ik voel dat ik in een vacuüm ben en daar vind ik het weefsel en onderlinge verbindingen, bouwstenen van het toekomstige bouwwerk en ik begin ze op hun juiste plaats te leggen.

Ik construeer een gebouw en in het proces van deze constructie, die al bestaat, voel ik de Natuur aan mijn zijde. Maar het is alsof ik dit systeem zelf bouw en het tot uitdrukking breng in geven, in de duisternis.

Zo schep ik en verkrijg ik het gehele systeem van het universum. En dan begrijp ik de gehele werkelijkheid tot in het kleinste detail, ik begrijp en voel de Kracht die deze werkelijkheid geschapen heeft en ik verenig mij met de Schepper, totdat de totale perfectie is bereikt.

Het proces van de constructie ervaar ik echter als lijden. Ik word onder druk gezet met het doel mij te laten nadenken: Hoe kan ik de leegte vervullen, hoe moet de structuur van het systeem eruit zien? Ik moet op zoek gaan naar de wijze waarop elke verbinding gemaakt moet worden. Kabbalisten schrijven ons over de intentie ten behoeve van geven en wij zeggen verstandige dingen in de les over de juiste benadering van het leven, maar we weten niet hoe we dit alles tot stand moeten brengen. Zelfs als je alle teksten uit je hoofd zou kunnen opzeggen, zou dit je niet helpen.

Alleen door het Licht dat corrigeert aan te trekken, word ik een beetje wijzer vanuit mijn gecorrigeerde eigenschappen en begrijp ik hoe ik het systeem kan bouwen. Ik ben het materiaal ervan en daarom begin ik met anderen correct om te gaan. Dit is mijn constructie. Op deze manier corrigeer ik mezelf en bouw ik het systeem.

Daarom zullen we nu en in de toekomst alleen negatieve impulsen krijgen, namelijk: lijden. Er kan ons niets anders gegeven worden dan lijden, omdat we anders de mogelijkheid niet zouden hebben om zelf aan het systeem te werken.

En dat betekent, dat we door de verspreiding van de wetenschap van Kabbalah en door de uitleg van deze dingen aan de wereld, in staat zullen zijn om de omvang van het lijden en de tijd, die nodig is om de invloed die het op ons heeft te “verteren”, te verminderen. Het maakt niet uit in welke mate iemand luistert en hoeveel kennis hij verkrijgt, dit zal hem nooit vrijstelling geven van de gelegenheid om persoonlijk mee te doen aan het bouwen van het systeem.

We moeten alle delen van de Wereld van Oneindigheid tot eenheid brengen en we moeten dit zelf doen. Je kan niet zomaar schreeuwen: “Geef me perfectie!” Je moet weten wat daar precies voor nodig is en waar je precies behoefte aan hebt op het niveau waarop je bent. In de verschillende fasen van het pad roep je je vragen uit op een verschillende manier – je roept het uit of jou de krachten ervoor gegeven worden.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 3/15/11

Verwante Materialen (Engels):
What You Have Inside Is What You Get Outside
Spiritual Freedom Of An Individual
A Means Of Last Resort

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Lijden, Vrije Wil - Geen reacties→

Wij ondergaan samen met de hele wereld een speciale staat. De tijd wanneer de wijsheid van Kabbalah wordt geopenbaard is kritiek voor de geschiedenis van de mensheid.

Tijdens bijeenkomsten, zoals Kabbalah conventies, verlangen we naar de correctie van onze ziel en niemand denkt aan de rest van de wereld. En toch, laten we voor een moment overpeinzen dat we met onze acties het lot van de wereld beïnvloeden. Ik kan deze claim ondertekenen.

We wensen en proberen te verbinden en hierdoor verplaatst de wereld zich qua omvang van verdienste sinds de wereld op zich een vormloze en levenloze materie is die geen kracht heeft. En wij verblijven een paar treden hierboven op het menselijke niveau (Adam) die ernaar hunkert om gelijkvormig (Dome) aan de Schepper te worden. Daarom ligt het lot van de wereld in onze handen.

Dit is de reden waarom het de moeite waard is om geld te besteden en naar zulke Kabbalah conventies te komen en zichzelf in een omgeving te plaatsen die tegengesteld is aan thuis. Deze overweging is ook noodzakelijk: een mens ontvangt het recht om de hele wereld en zijn eigen lot te beïnvloeden.

Op het eerste gezicht: wat zijn we eigenlijk? Toch, de Schepper heeft specifiek deze mensen uitgekozen en heeft ze een mogelijkheid en verlangen gegeven om hier de komen (de Kabbalah Conventie in de Arava Desert) om zich te verbinden. Het is niet makkelijk; ik heb daarom respect voor elke deelnemer die de Schepper heeft gekozen en met de kracht heeft bedeeld. Eveneens heb ik respect voor hem vanwege zijn verlangen en bereidheid om te komen en bij te dragen. Iedere aanwezige persoon is belangrijk en uniek. En dit is de manier waarop we elkaar moeten waarnemen.

We moeten deze speciale mogelijkheid, om ons eigen lot en het lot van de wereld te beïnvloeden, waarderen. En het maakt niet uit dat we nauwelijks de diepe betekenis van het moment herkennen. Ook al is ons verlangen eenvoudig en naïef, het hervormt nog steeds de wereld.

Daarom raad ik u sterk aan om deze tijd zo volledig mogelijk te benutten zodat iedereen zijn hart kan openen en zich wenst te verbinden met de anderen. Deze bijeenkomst heeft immers hele bijzondere mensen bij elkaar gebracht. Laten wij het beste van onszelf geven.

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Door onze houding vernietigen wij de wereld. Iedere dag noteren we steeds weer nieuwe cijfers van verdwenen planten- en diersoorten in deze wereld.

De wereld wordt elke dag armer en verliest steeds meer van haar diversiteit. Zelfs wanneer we hen niet direct afschaffen creëren we de voorwaarden waarin ze gewoonweg niet kunnen bestaan. Sommigen zeggen dat deze situatie onomkeerbaar is geworden.

En alleen door deze betreurenswaardige resultaten te aanschouwen, zien we in dat we iets fout hebben gedaan. We dachten immers dat we het recht hadden om met de natuur te doen wat we wilden. We deden dit in plaats van eerst onszelf en de natuur te onderzoeken en waarheen de krachten, die we bezitten, te richten.

Zouden we de omgeving of zouden we juist onszelf door middel van de juiste omgeving moeten veranderen? Hierin ligt het verschil tussen een goede en een slechte aanpak. Ofwel ik probeer iedereen en de wereld te veranderen op een wijze zodat er alleen naar mijn pijpen wordt gedanst of ik kom tot het besef dat alles, wat ik in deze wereld niet leuk vind, iets is wat ik nodig heb in mijzelf te corrigeren.

Egoïsme bevindt zich in mij. Daarom heb ik het Hervormende Licht nodig om mijn egoïsme te corrigeren. Dat is de basis van een goede aanpak.

De mensheid is begonnen met de wereld in het reine te komen en begint te begrijpen dat de wereld een gesloten systeem is waarin alles integraal met elkaar verbonden is. Het zal nog een hele tijd duren voordat we het zien op het moment dat het ons zal veranderen.

We zijn als een koppig klein kind dat ziet dat het iets verkeerd doet maar het nog steeds blijft doen en elke keer een pak slaag krijgt. Er zal nog geruime tijd overheen gaan voordat het er uiteindelijk van gaat leren.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

We bestaan binnen een systeem van krachten, in de enige plaats die de Schepper heeft geschapen: Malchut van Oneindigheid, welke een volledig gecorrigeerde staat (Gmar Tikkun) is. We zijn het tegenovergestelde hiervan en zijn verborgen achter 125 niveaus die de werkelijkheid voor ons verzwijgen. De werkelijke staat waarin ik verkeer, ervaar ik niet. En juist vanwege deze eigen sensatie bevind ik mij achter 125 verborgen niveaus: filters die alles verlagen en me in mist en verwarring achterlaten.

Ik moet deze omhulsels op een zodanige wijze verwijderen dat ik hen innerlijk absorbeer en hen dusdanig omdraai dat ze openbaringen voor me worden. Dit moet ik doen met elke staat, elke sluier, en met elk niveau.

Na door al deze omhulsels heengegaan te zijn raakte ik, dankzij de oppositie van mijn innerlijke kwaliteiten, volledig tegenovergesteld aan de werkelijke staat. Toch, wanneer ik deze omhulling op mij neem en ik het verlangen heb om er met behulp van het Licht bovenuit te stijgen worden al deze omhulsels getransformeerd in kennis, gevoel, openbaring en verwezenlijking.

Dit is de wijze waarop we voortgang boeken van totale afzondering (met uitzondering van het punt in ons hart dat in ons ontwaakt) naar het hoogste niveau. Echter de sluiers worden niet vanuit deze wereld aan mij geopenbaard. Ik moet deze wereld helemaal verlaten. Deze omhulsels worden geopenbaard tussen mijzelf en het Licht, of tussen mij en de Schepper.

Dit is de reden dat Kabbalisten zeggen: “Laat deze wereld en corrigeer het niet!
Deze is niet het onderwerp voor correctie”. Je moet alleen je houding richting de Schepper corrigeren. Je moet de storing die je tussen jullie ziet omkeren in openbaring. De storing is een laag van de materie, jouw ego, die jullie twee scheidt.
Daarom corrigeren we niet deze wereld. In feite hoeven we aan deze wereld niets te doen. Hoe meer jij werkt aan jouw verbinding met de Schepper, des te meer Licht er voor jou zal schijnen en je zult een omgekeerde wereld waarnemen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Het Wereld Zohar Congres is net geëindigd. Op het congres zagen we over duizend mensen van verschillende rassen en nationaliteiten, met veel historische stereotypen. Onverwacht, in een louter 20-30 uur verdwenen alle verschillen en gaven aanleiding voor verbinding en liefde. Wat missen we om voordurend in deze staat te zijn?

Mijn Antwoord: Bij het congres voelden mensen eenheid, inspiratie en het belang van het doel. Maar, 20 uur zijn voorbij gegaan sinds de samenkomst en nu kunnen we ons haast niet meer voor de geest halen hoe het daar was. Alles verdwijnt van onze herinneringen en zintuigen. Waarom kunnen we niet doorgaan op deze manier en altijd in deze staat zijn?

Deze staat, net zoals alle andere dingen in ons leven kan niet lang blijven. Mens inspiratie en enthousiasme bereikt een piek en dan kalmeert een persoon. Het is onmogelijk om voor altijd geïnspireerd te blijven. Dit volgt van de wet van de tegengestelde relatie tussen het Licht en verlangen: Op één moment moet het Licht zich vergroten, op een ander het verlangen. Ze vergroten om de beurt en hierdoor gaan we vooruit, alsof we op twee benen langs de middelste lijn lopen die de twee andere lijnen verbindt, links en rechts.

De twee lijnen verbinden alleen met het doel van naar voren te drukken en dan om weer te bewegen. Eerst bewegen we naar het rechts, waar we het belang van het doel verwerven, verbinding, en verlangen om door te gaan. Dan, komt van het links een “zwaarte van het hart”, zodat we iets hebben om aan te werken en om weer terug te keren naar de middelste lijn. Dit is hoe we vooruit gaan.

Dit is waarom deze staat niet lang duurt: Het zou tegen de natuur ingaan. Ik zou zelfs zeggen dat geen staat meer ongewenst is, dan in constant euforie te zijn. Een persoon moet voelen dat hij vooruit gaat, werkt en enig innerlijk tegenstand overwint, in plaats van voortdurend “in de wolken” te zijn.

Ons werk is om werkelijk te voelen dat we geven en iets ontvangen, en weer geven en weer ontvangen. We moeten tegenstand, acties en succes voelen. Dit is waarom er zoveel plezier in hard werk en moeilijke voorbereiding is, die uitmondt in zo een geweldig congres, waar we de resultaten zien van ons werk en genieten van wat we bereikt hebben voor twee of drie dagen. Maar, na dit, moeten we weer terugkeren naar de staat van last, overwinnen, zoeken, verhelderingen en correcties, zodat we op een gegeven moment op een ander prachtig resultaat aankomen.

Het is omdat de Schepper en schepping tegenover elkaar staan als twee tegengestelde eigenschappen; het verlangen om plezier te ontvangen en het verlangen om te geven. Gelijkheid tussen hen wordt alleen bereikt door de middelen van zulke gezamenlijke acties. Vooruitgang is anders onmogelijk. We kunnen niet in een kleine staat (Katnut) blijven of Hafetz Hesed: We moeten vooruit gaan!

Filed under: Spiritualiteit - Geen reacties→

Het Wereld Zohar Congres was het begin van een nieuw stadium. Het congres heeft ons aanzienlijk veranderd. We voelen ook hoe de wereld verandert in het licht van de recente gebeurtenissen. Zijn problemen zullen alleen maar heftiger worden.

We moeten het uiteindelijke doel bereiken. Stel je de wereld voor als een hardloper die langs zijn pad te neer geslagen wordt, en deze tegenslagen geven hem de kracht om door te gaan naar de finish. Hij kan alleen kiezen met het verlangen naar het doel, of op de tegenslagen wachten en verder hardlopen en eraan proberen te ontsnappen.

Er is ook het derde pad. Door ons te verenigen kunnen we binnen ons in de kracht aanwakkeren die het makkelijk zal maken om naar het doel te stijgen. Het zal ons op zijn vleugels nemen net zoals een adelaar zijn jonge vogeltje op zich neemt, en het zal ons doen opstijgen.

Echter kunnen we de wereld niet zelf verlaten noch op de vleugels van de adelaar, Bina stijgen. We moeten verbonden blijven met de hele wereld. We zullen alleen stijgen als we aan alle mensen denken en onszelf aan hen geven. Toch staat de wereld op de rand van de afgrond, en wij moeten het helpen om op de vleugels van de adelaar te klimmen.

Filed under: Spiritualiteit, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Kan Kabbalah epidemieën zoals de Mexicaanse Griep tegen gaan?

Mijn Antwoord: Ja, net zoals al het andere

Vraag: Hoe meten we iemands adequate levensstandaard? Door het niveau van zijn gecorrigeerde egoïsme? War is de voorwaarde voor het bestaan onder het levensstandaard en er boven?

Mijn Antwoord: Het zal vastgesteld worden in de mate waarin je naar het “menselijke” niveau van het bestaan vordert. Dit niveau zelf zal bepalen en definiëren wat je wel en niet nodig hebt. Hetzelfde zal met iedereen anders gebeuren.

Vraag: U heeft gezegd dat er in Kabbalah geen meditatie bestaat. Maar ik heb gelezen dat een van de belangrijkste Kabbalisten, Rav Abraham Abulafia (sec XIII) een meditatie methode geïntroduceerd heeft die eeuwenlang gebruikt werd. Wat is uw mening hierover?

Mijn Antwoord: In tegenstelling tot wat aan hem toe is geschreven, was Abulafia niet de oprichter van meditatie. Hij was een erg realistische Kabbalisten. Het onvermogen om zijn geschriften, en die van andere Kabbalisten te begrijpen, schept zulke indrukken voor de beginners.

Filed under: Maatschappij, Spiritualiteit - Geen reacties→

Als er een zeker kwaad in de wereld gebeurt, betekent dit dat we nog steeds niet in staat zijn om correctie naar de wereld te brengen. Als mensen nog steeds oorlog voeren, er vernietiging en terrorisme bestaan, als zij elkaar verachten, tegen elkaar liegen en van elkaar proberen te profiteren door elk middel te gebruiken, betekent dit dat we falen om de wereld te corrigeren.

Als het Licht meer zou schijnen, dan zou dit niet kunnen gebeuren. Mensen zouden niet in staat zijn om zich op deze manier te gedragen en de levenloze natuur, het vegetatieve en dierlijke niveau zouden ons niet deze onaangename “verassingen”geven.

We bestaan in een alles omvattende natuur, maar onze balans hiermee hangt van ons af, van het menselijke niveau. Dat is waarom we een enorm vat (Kli) moeten bouwen tussen de degene die Kabbalah studeren. We moeten ons verenigen met een sterke verbinding zodat mensen van over de hele wereld deze kracht zullen voelen en gedwongen worden om met elkaar te verbinden.

Dit is hoe het gebeurt. Waar komen tenslotte alle verschillende gedachten en verlangens naar ons toe vandaan? We weten het niet, maar ze komen uit ons innerlijk en passeren van één naar de ander in het netwerk van verbinding tussen ons.

We leven in een speciale tijd. Baal HaSulam schrijft dat we heel erg dankbaar moeten zijn voor de Schepper, voor het leven in een generatie die de mogelijkheid heeft ontvangen om de wetenschap van Kabbalah te verspreiden, die ons heeft bereikt vanuit de oudheid.

We zijn de eerste generatie die in staat is deze wetenschap te gebruiken en oneindigheid te bereiken, uit te stijgen boven dit hele leven, uit te komen van de grenzen van alle aardse beperkingen en een nieuwe dimensie in te gaan, de spirituele wereld.

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Als ik, samen met mijn vrienden, wens om in mij de innerlijke kwaliteiten te onthullen die beschreven staan in de Zohar, zullen zij onthuld worden. Ik moet alleen maar sterk verlangen dat de kwaliteit van wederzijds geven, liefde en garantie in ons allen onthuld zal worden. Door dit te doen zal ik alle delen van mijn ziel beïnvloeden die ik zie als vreemden zodat ieder van hen zichzelf zal ontwaken.

Jij bent een deel van mij, maar ik kan niet handelen in jou direct omdat we gescheiden zijn door ons egoïsme dat als een verdeler handelt. Ik heb geen toegang tot jou zelfs al ben je een deel van mijn ziel. Zo, wat moet ik doen? Ik realiseer me dat ik de Schepper of de Hogere Wereld alleen kan onthullen in hoeverre ik mijn ziel herstel. Ik zoek naar manieren om jou te beïnvloeden, om jou te ontwaken en herleven sinds je mijn deel bent. Ik beïnvloed jou en wanneer je jezelf corrigeert, is het door mij. Dus, dit gecorrigeerde deel behoort aan mij. Op deze manier voeg ik de hele creatie aan mij toe.

Het staat geschreven, “het materiële van een vriend is de spiritualiteit van jou.” Hiermee bedoelend dat ik hem aanspoor om zichzelf te corrigeren door de materiële acties en hierdoor breng ik een deel van mijn ziel dichter naar mij toe. Iedereen gedraagt zich op deze manier en keert alle anderen naar hem terug. Het blijkt dat ik nooit tegen iemand anders in werk. Door te geven aan anderen en door mijn naaste lief te hebben, betrek ik eenvoudig de delen van mijn eigen ziel aan in een andere, correcte, “egoïstische” vorm. Later zal het aan mijn onthuld worden dat het delen van mijn eigen ziel zijn.

Bijvoorbeeld, Ik haat de zoon van mijn buurman omdat hij mij stoort door het spelen van de piano. Dan, plotseling, ontdek ik dat het mijn eigen kind is en heb ik verschrikkelijk berouw van mijn haat. Met andere woorden, ik neem de fouten en de overtredingen van het verleden en verander ze in verdiensten.

Op dezelfde manier onthullen wij nu onze zonden in de fase van voorbereiding voor spirituele onthulling. We onthullen onze haat ten aanzien van iedereen. Later leren we dat het allemaal van ons is en dan corrigeren we het.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar - Geen reacties→

Een vraag die ik heb gekregen: Eerst was er een aardbevind in China, daarna een vliegtuig ramp, en nu heeft iedereen het over een vulkaanuitbarsting in Ijsland, waardoor heel Europa bedekt is met een aswolk. Ik heb het gevoel dat we een reeks wereldrampen in zijn gegaan.

Mijn Antwoord: Tsunamies, aardbevingen en vulkaan uitbarstingen zijn natuurlijke verschijnselen. Echter is alles wat gebeurt afhankelijk van de mens, of beter gezegd onze overeenstemming met de Schepper, van onze balans met de natuur. Aangezien we steeds egoïstischer worden, verstoren we de balans van de natuurkrachten steeds meer. Dit is waarom we de negatieve invloeden van de natuur in ons en om ons heen voelen.

De gevolgen van de spirituele onevenwicht van krachten die we maken zijn onbekend. Onze tegengesteldheid aan de natuur, de Schepper wordt op alle niveaus (levenloos, vegetatief, dierlijk en sprekend) van de natuur onthuld. Een uitbarsting kan overal plaats vinden, aangezien we allen op een brandende vulcaan leven. Onze hele planeet is een bal vuur bedekt met een dunne laag aardkorst; erin is er een woedende vulkaan.

Deze gebeurtenissen zijn een subtiele hint, dat we we niet goed voor ons thuis, de Aarde zorgen. De mens moet de krachten van de natuur in balans brengen. De wetenschap van Kabbalah onthult aan ons hoe we dit moeten doen.

Echter, op dit moment, wil de mensheid niet beseffen dat alles wat er gebeurt een gevolg is van onze eigen eigenschappen en dat alles van ons afhangt. Als onze onevenwicht met de natuur intenserf wordt, zullen er serieuzere problemen komen.

Filed under: Wereld - Geen reacties→