Vraag: Hoe kunnen wij de Schepper vreugde geven?

Antwoord: De Schepper vreugde geven betekent: Hem ontdekken. Dit brengt Hem en de gehele mensheid vreugde. De vreugde van de Schepper en van de schepselen is het Licht waarmee de kelim (vaten) gevuld worden: vreugde over het vullen van het verlangen en over de houding van de mens, dat wil zeggen op het eerste niveau en op het tweede niveau, op het fysieke niveau en op het spirituele niveau. Dit is het doel van de Schepper: de kelim vullen, dit brengt Hem en de schepselen vreugde, zo zijn ze beiden met elkaar verbonden.

Het is beter om minder te doen, maar dan wel met de juiste intentie. Het gaat niet over hoeveelheid. Als je meer tijd besteedt aan voorbereiding, is dat het waard. Mensen zijn met elkaar verbonden, als je met mensen praat, beïnvloed je hen en als dat op de juiste manier wordt gedaan, als samen met het Innerlijk Licht het gevoel wordt doorgegeven, zal Het zich later van hen uit naar alle mensen verspreiden waarmee zij weer in contact staan. Het zal zich verspreiden en iedereen beïnvloeden, dit zullen zij onbewust zo doen.

Maar als het alleen maar fysieke handelingen zijn, kunnen mensen geïnspireerd worden, roepen en schreeuwen als een massa fanatieke fans bij het optreden van een pop ster. Ze kunnen ook onder de indruk raken door de mooie woorden van de een of andere getalenteerde spreker, zoals Trotsky bijvoorbeeld. Dit zal echter tot geen enkel positief resultaat leiden maar eerder destructief zijn. Voor elke handeling is voorbereiding dus het allerbelangrijkste: de intentie om de Schepper vreugde te brengen.

Het enige waaraan ik de hele dag denk is: Hoe voeg ik mijn intentie toe aan mijn werk, dit is namelijk het geheim dat tot succes leidt.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 8/26/13

Filed under: Intentie, Vreugde - Geen reacties→

Vraag: Wat is het verschil tussen de vreugde in de Torah en de vreugde die we in deze wereld voelen?

Antwoord: Dit kunnen we onmogelijk met elkaar vergelijken. Ten eerste is fysieke vreugde tijdelijk van aard en niet eeuwig, deze vreugde wordt door de kli (vat) van het verlangen beperkt. Deze vreugde is zo klein dat het lijkt alsof je eenzaam in een gevangenis zit opgesloten en je je verheugt op een stuk brood en wat water dat je krijgt.

We kunnen de vreugden van deze wereld niet vergelijken met die van de spirituele wereld, want er worden verschillende kelim (vaten) door vervuld. De meest waarachtige pure vreugde in deze wereld is de vreugde van een baby die zich aan zijn moeder vastklampt, haar warmte voelt en fysiek en emotioneel plezier van haar ontvangt. In haar armen voelt hij zich in de hemel, hij ademt haar geur in, zuigt haar melk op en is volledig gehecht aan de hogere.

In onze wereld bestaat er geen beter gevoel dan dit. Anders zou een baby ook niet kunnen groeien. Maar het is onmogelijk om dit plezier met spirituele vreugde te vergelijken. Onze wereld is fictief en tijdelijk. We kunnen alleen concepten vergelijken die enigszins met elkaar verbonden zijn, die een gemeenschappelijke formule hebben zoals in wis- en natuurkunde.

Er moet een soort verbinding tussen beide bestaan zodat je kunt controleren en meten ten opzichte van een norm. Hier kunnen we echter niets meten.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/20/14, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Vreugde - 1 reactie →

Vraag: Ik moet om gelijkvormigheid met de Schepper vragen, maar hoe moet ik me dat voorstellen?

Antwoord: Gelijkvormigheid betekent gelijk. Dat wil zeggen dat je innerlijk volkomen verschilt van iemand anders, maar voor een derde lijkt het alsof jullie je op precies dezelfde manier gedragen, voor een toeschouwer zijn jullie in de relatie tot elkaar gelijkvormig.

Dit betreft alleen de vorm. Jullie hebben verschillende verlangens en gedachten, alles is verschillend, maar jullie stabiliseren jezelf in een gelijke vorm.

Als ik op iemand lijk, beschouwen we dat niet als gelijkvormigheid. Als ik precies hetzelfde ben als hij, kunnen we niet met elkaar communiceren. We houden beiden van vlees en we hebben een hekel aan vis, op die manier kunnen we elkaar niets geven.

Ik moet hem geven wat ik heb en hij moet mij geven wat hij heeft. Hierin moet een zekere overeenstemming zijn, zoals tussen het mannelijke en het vrouwelijke dat elkaar omvat. Dan zijn ze verenigd in de mate waarin de een geeft en de ander ontvangt.

Ik bereik gelijkvormigheid met de Schepper als ik alles wat Hij mij wil geven – wat het ook is – ontvang. Omdat ik aan Hem geef, geven we aan elkaar en ik ben met Hem in contact doordat ik van Hem ontvang. Ik ben vrouwelijk ten aanzien van Hem en Hij is Zeir Anpin.

Als ik alleen ten behoeve van Hem ontvang, is het gelijk aan geven. Zoals er geschreven staat: “Als de bruid een geschenk aan de bruidegom geeft, is dat belangrijk, het lijkt alsof zij van hem ontvangt.”

Hieruit blijkt dat gelijkheid van vorm een heel gecompliceerd concept is. Ik moet de wens voelen dat ik van de Schepper alles wil ontvangen wat Hij aan mijn verlangen wil geven, Hij wil mij de wereld Ein Sof (Oneindigheid) geven, het Oneindige Licht. Maar mijn intentie moet juist andersom zijn: ik moet verlangen dat ik evenveel wil geven als Hij geeft.

Onze handelingen zijn verschillend: ik ontvang en Hij geeft, maar volgens onze intentie is het andersom, ik ben degene die geeft en dat brengt Hem vreugde. Zo red ik de situatie want op een andere manier kan ik Hem geen vreugde brengen. Dit is de enige manier om Hem vreugde brengen.

Alleen onder de voorwaarde dat ik alles accepteer wat Hij heeft, zoals een koe die tot barstens toe vol melk is, alleen als ik Hem wil verblijden, kan Hij vreugde ervaren.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/13/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Ontvangen, Spiritueel Werk, Vreugde - Geen reacties→

Vraag: Moeten wij verlangen naar de vreugde waar we steeds over spreken of komt die vreugde vanzelf

Antwoord: We moeten voortdurend vreugde voelen, want dan ben ik vervuld met de levensgeest die via de groep naar mij toekomt en mijn blik voortdurend gefocust houdt op het belang van het Doel, op het feit dat wij speciaal zijn, dat wij uitgekozen zijn voor deze opdracht, voor dit grote werk om anderen te dienen.

Omdat wij de Schepper vreugde brengen als wij anderen dienen, is dit het grootste en belangrijkste werk voor ons, wij moeten dit met vreugde doen. Anders ga je waarschijnlijk de verkeerde richting op en ben je niet met het Licht verbonden, niet met de Schepper.

Huilen en spiritueel werk doen kunnen niet samengaan. Je moet je focussen op het Doel.

Kijk wat Koning David zegt in het boek der Psalmen. Hij beschrijft grote problemen die een mens op het spirituele pad tegenkomt, maar alles wordt in vreugde gedaan. Daarom zijn de psalmen niet alleen gebeden, maar een lied!

From the St. Petersburg Convention “Day Three” 7/14/13, Lesson 5

Filed under: Congressen, Dankbaarheid, De Schepper, Spiritueel Werk, Vreugde - Geen reacties→

Baal Hasulam, Shamati, artikel 53: ‘Aangaande Beperking‘: Dit wordt het belangrijkste deel van het niveau genoemd, het onderscheid van Katnut. Dit onderscheid moet permanent aanwezig blijven, Gadlut is alleen een toevoeging. Men moet verlangen naar het belangrijkste deel, niet naar wat toegevoegd wordt.

Het belangrijkste is de staat van Katnut (kleinheid), Hafetz Hesed: ‘geven om te geven’, bereid zijn om met minder genoegen te nemen. Tegelijkertijd hoef ik niet te voelen dat ik mijzelf beperkingen opleg of dat het me aan iets ontbreekt, juist niet, ik moet voelen dat ik helemaal voldaan ben.

De staat van Katnut moet me heel dierbaar zijn en waardevol voor me zijn. Dan dient zich de vraag aan waarom er allereerst een staat van Katnut moet zijn en waarom één punt niet genoeg is. Ik wil helemaal niet groot zijn, ik wil zo min mogelijk ruimte innemen om te kunnen bestaan en voor de Schepper aan iedereen goed te doen. Ik ben bereid om zo klein te worden als een puntje en niets voor mijzelf te hebben.

Dit is inderdaad de ware benadering. Vanuit zo’n staat gaan we de spirituele werkelijkheid waarnemen en bereiken en als we hierover gaan nadenken en ons afvragen hoe we de Schepper vreugde kunnen brengen, begrijpen we dat we elke vorm van onderscheid en alle verlangens van Hem moeten ontvangen en dat wij ze moeten veranderen van ontvangen in geven. Dan worden we een spiritueel embryo dat gaat groeien en diep verlangt naar gehecht zijn aan de Schepper en Hem vreugde te geven.

Op een andere manier kunnen we niet in de baarmoeder groeien. Elke seconde, elke nieuwe beweging, elke gram die toegevoegd wordt aan het embryo is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te brengen. Een mens moet voelen dat hij de Schepper blij maakt.

Tijdens de geboorte, de barensweeën en het stadium waarin het embryo zich omkeert met zijn hoofdje naar beneden – nog voor de geboorte – is hij zich bewust van elke stap die hij maakt en onderzoekt hij of hij alles doet om degene die hem ter wereld brengt vreugde te geven. Nadat hij geboren is – tijdens Yenika (het zogen) – ontwikkelt hij zich verder, zoals een baby in de armen van zijn moeder, op dezelfde manier is een mens in de armen van de Schepper.

Hij begint al met zijn verlangens te werken en legt zichzelf gedeeltelijk beperkingen op, elke daad die hij verricht ten bate van beperkingen en om te groeien, is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te geven en zo groeit een mens. Het punt blijft het centrum van waaruit hij groeit, omdat hij het voldoende vindt om niet groter te worden dan een punt. Hij vindt dit belangrijk, hij wil niet meer hebben dan zijn basisbestaan en de rest, die hij aan dit punt moet toevoegen, is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te brengen. Dit is zijn enige motivatie, bij alles wat hij doet: bij elke beperking en bij elke vreugde.

Hij is hier gelukkig mee, niet voor zichzelf, maar omdat hij de Schepper vreugde brengt. Op deze manier bereikt hij gehechtheid aan de Schepper, zoals dat bestaat tussen twee vrienden die van elkaar houden en elkaar aanvoelen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/14/13, Shamati #53

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groei, Innerlijk Werk, Vreugde - Geen reacties→

Vraag: Wat kan je doen als je innerlijk niet eens een eerste reactie voelt op wat Baal HaSulam hier schrijft?

Antwoord: Om te kunnen voelen waar Baal HaSulam over spreekt moeten we ontvankelijk zijn. Dat wil zeggen dat je je als ontvanger op dezelfde frequentie moet bevinden als de frequentie waarop naar je wordt uitgezonden, dan kun je horen wat er bedoeld wordt, maar als je je op een andere golflengte bevindt, kan je niets ontvangen.

Je kunt het vergelijken met een auto die voorzien is van alles wat je maar nodig hebt: een antenne en een radio, maar als je de radio niet aanzet en niet afstemt op de frequentie die je nodig hebt, hoor je niets. Hoewel de frequentie al door de antenne is opgevangen en in de radio aanwezig is, is hij nog niet door dat deel van de ontvanger opgevangen dat verantwoordelijk is voor de identificatie van de frequentie. De radio is niet op de juiste frequentie afgestemd zodat hij overeenstemt met de frequentie die naar jou wordt toe gezonden.

Baal HaSulam schrijft op een bepaalde frequentie en het blijkt dat je die nu nog niet kunt waarnemen. Je kunt je daar schuldig over voelen en erover nadenken hoe je jezelf beter kunt afstemmen en ontvankelijker kunt worden voor deze frequentie, maar dat betekent nog niet dat je jezelf moet kwellen en je ongelukkig moet voelen, wees in vreugde!

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Vreugde, Waarneming - Geen reacties→

We moeten er steeds voor zorgen dat we in een goede stemming zijn. Niet omdat je iets grappigs hebt gehoord of omdat je hebt gedronken, maar omdat je de mogelijkheid hebt gekregen om de Schepper in alles te rechtvaardigen, in alles wat er gebeurt, in elke staat, elk moment, bij elke vraag die in je hart of je gedachten opkomt. Dan ben je in een goede stemming.

Je rechtvaardigt de Schepper omdat Hij een prachtige wereld heeft geschapen. Als je meer inzicht hebt, neem je de wereld nauwkeuriger en vanuit meer diepte waar, je ziet meer van de wijsheid en de goedheid van de hogere Voorzienigheid, je rechtvaardigt de Schepper en beoordeelt de hele wereld volgens de schaal van verdienste. Zo word je een positief, actief deel van de alomvattende wereldziel.

Maar wie met een ‘zuur gezicht’ rondloopt, veroordeelt de hogere Voorzienigheid met betrekking tot zichzelf en vooral met betrekking tot de hele wereld. Daarmee verlaagt hij niet alleen zichzelf maar eveneens de hele wereld en laat hij de schaal doorslaan ten nadele van zichzelf en ten nadele van de hele wereld.

Dit is de oorzaak van al het kwaad in de wereld, van al het lijden. Want alleen het volk Israel, zij die naar de Schepper (Yashar-El = rechtstreeks naar de Schepper) verlangen, kan alles veranderen. Alleen zij zijn ervoor verantwoordelijk om de Voorzienigheid van de Schepper in de kelim (vaten) van de hele wereld te rechtvaardigen en als ze dat niet doen, zijn zij duidelijk de eersten die daarvan schade ondervinden. De straf begint dan ook bij de rechtvaardigen, omdat zij verantwoordelijk zijn voor de staat waarin de wereld zich bevindt.

Het moet dus duidelijk zijn voor ons dat het hier om een gesloten systeem gaat en dat alles afhangt van de wensen die deel uitmaken van de gehele kli (vat) die door de Schepper is geschapen; zij moeten alles corrigeren en rechtvaardigen en de hele wereld naar een perfecte staat brengen. Zij moeten de verlangens, die zichzelf niet kunnen corrigeren, helpen zodat ze worden gecorrigeerd en het Licht naar hun levens brengen, totdat uiteindelijk alles gecorrigeerd is.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/1/13, “Introduction to the Study of the Ten Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Vreugde - Geen reacties→

Wij ontvangen de Kracht van geven van Boven en wij weten niet wat dat is, omdat die Kracht tot het bestaan in een andere dimensie behoort. Door opgangen en neergangen bereiken wij een staat waarin we beginnen te begrijpen dat we moeten vragen naar een bestaan in een andere Kracht, in de Kracht van geven. Ik wil niet van mijn stemmingen afhankelijk zijn, van het gevoel of iets wel of niet aangenaam is, ik wil daarboven staan.

In het begin motiveert het egoïstische verlangen mij, maar langzamerhand verandert het Corrigerende Licht mij door de toenemende invloed van de hogere Kracht op mij en daardoor begin ik – door wat ik voel – ernaar te verlangen om hoger op te stijgen  Iedere keer als ik de liefelijkheid ervaar van dichterbij de Schepper te komen – als resultaat van mijn werk in geven en verbinden – en bij alle manifestaties van spirituele staten, ‘grijp ik mezelf bij de kraag’ en vraag ik of het mij toegestaan wordt om niet in deze staat te zijn omdat het liefelijk, aangenaam en behaaglijk voelt, en mij verwarmt met de grootheid van de Schepper, met het belang van het doel, het belang van mijn unieke, hoge opdracht.

Ik voel liever mijn nederigheid, hoewel het gevoel van nederigheid ook op verschillende wijzen ervaren kan worden en soms uit grote trots voortkomt. Maar ik voel me zo klein dat ik daardoor in staat ben om niet verleid te worden door genot, door vervullingen voor mijn hart en mijn verstand; ik wil liever door een andere Kracht geleid worden, een Kracht die ik niet begrijp, ik weet alleen dat het de Kracht van geloof (namelijk geven) is. Zo wordt het voor mij mogelijk om onafhankelijk te worden van mijn eigen rede, dit wordt ‘boven de rede zijn’ genoemd.

Als ik oprecht vraag om boven de vervulling in mijn hart en verstand te staan, is het resultaat iets dat de grenzen van deze wereld overstijgt, een soort lege ruimte. Dan bid ik en vraag ik om geloof, namelijk om de Kracht van geven die het Licht mij moet geven om mij te kunnen bevrijden van de verbinding met mezelf, van de afhankelijkheid van de meest aantrekkelijke smaak die ik ken, van alles wat in Malchut van Ein Sof  (Oneindigheid) dat vol genot is, aanwezig is.

Ik wil boven dat alles zijn, in de Kracht van geven, zodat ik de grootheid van de Schepper niet zie en er ook niet om vraag om deze grootheid te zien, zodat ik van geen enkel genot afhankelijk ben, van geen enkele vervulling of kennis. Ik bevind me daarboven en verwacht niets. Het bewijs van deze staat is Vreugde.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 2/4/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Innerlijk Werk, Vreugde - Geen reacties→

Omdat het schepsel van nature tegengesteld is aan de Schepper, maar aan Hem gelijkvormig moet worden, hebben wij als schepselen twee tegengestelde vormen in ons. Onze innerlijke vorm, ons verlangen om te ontvangen, is tegengesteld aan de Schepper en de uiterlijke vorm van het verlangen moet gelijkvormig worden aan dat van de Schepper. Deze botsing, dit conflict, breekt ons: we kunnen het er niet mee eens zijn totdat we aan ons eigenlijke spirituele werk beginnen.

Hierin ontwikkelen wij ons zoals elke spirituele kli (vat). Eerst is er alleen maar het verlangen om te ontvangen, vervolgens ondergaat het een beperking. Na de beperking worden de Masach (scherm) en het Terugkerend Licht zichtbaar, dan volgt het ontvangen van het Licht en de vervulling. Deze vervulling is niet in de kli zelf aanwezig, niet in het verlangen om te ontvangen – want dat heeft het schepsel gecorrigeerd door op de Schepper te lijken – maar de vervulling wordt ontvangen in de vorm van geven.

Deze twee tegenstellingen zijn in het schepsel, dat een zekere gelijkvormigheid met de Schepper bereikt, voortdurend aanwezig. Enerzijds is hij tegengesteld aan de Schepper, volgens het verlangen dat hij van nature bezit, anderzijds is de vorm van het gecorrigeerde verlangen aan de Schepper gelijk.

Zo bestaan vreugde en verdriet, leegte en heelheid, naast elkaar en juist deze tegenstellingen maken ons werk tot een geheel, omdat wij ons daardoor los kunnen maken van ons ik, namelijk van het verlangen om te ontvangen, om er bovenuit te kunnen stijgen en te kunnen spreken vanuit het verlangen om te geven, vanuit het hogere niveau dat we boven onszelf hebben gebouwd en hebben bereikt. Daarom is er een Mitzvah (gebod) om met vreugde ons werk voor de Schepper te doen, omdat deze werkwijze alles omvat. In onze verlangens om te ontvangen zullen we altijd leegte en tegengesteldheid voelen en we moeten blij zijn dat we de kans hebben om boven dit gevoel uit ons werk te doen.

Zelfs als ik geen energie heb om te bidden en niets heb om voor te bidden, omdat ik niet weet waar ik om moet vragen, is ook dat een teken dat ik op het juiste spoor ben, want ik voel een bittere smaak in mijn verlangen om te ontvangen. Hier ontmoeten de twee tegenstellingen elkaar: er is niets wat ik aan Hem kan vragen en ik heb niets om aan Hem te geven, maar anderzijds voel ik me hier erg toe aangetrokken en ik weet dat ik het Doel moet bereiken.

Dit gebied, dat al uit twee krachten bestaat, uit twee lijnen, uit twee tegengestelde richtingen, geeft aan dat mijn verlangen zich in het juiste proces van correctie bevindt. Dit alleen al is genoeg om blij te zijn! Het belangrijkste van alles is, dat het mij is gelukt om een beetje boven mijn verlangen om te ontvangen uit te stijgen, in de richting van geven.

From the Preparation the Daily Kabbalah Lesson 11/20/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Gelukkig Zijn, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Ik ben optimistisch. Ik denk dat we op een mooie manier vorderingen maken. Ik oefen steeds meer druk uit, maar ik ben steeds weer blij als alles zo snel wordt onthuld.

We moeten onze verwondering en vreugde behouden en geen plaats bieden aan droefheid. Zelfs gebrek aan tevredenheid kan alleen voortkomen uit geluk en verlangen naar iets groters. Met andere woorden: we moeten blij zijn met het verlangen dat in ons brandt, en zelfs als we geen verlangen hebben, moeten we er blij mee zijn dat we dit voelen en begrijpen. Als een mens zich met spiritualiteit verbindt, al is het maar een beetje, is hij al op weg. Men kan kritiek hebben en slechts even verdrietig zijn, om daarna meteen weer terug te keren naar geluk en vastberadenheid.

Alles in aanmerking genomen (ondanks het feit dat dit onmogelijk is), staan we op het punt van verlossing. Zelfs Baal HaSulam schreef hierover, en dit is vandaag de dag nog meer op zijn plaats, na zo’n lange tijd, nadat er zoveel inspanningen zijn gedaan.

Ik weet zeker dat we nu door een prachtige periode van voorbereiding gaan voor de doorbraak, die op elk moment kan plaatsvinden. Dit is niet zozeer afhankelijk van de evenementen die we willen gaan organiseren.

Wij houden een prachtige, sterke verbinding in stand. De conventie heeft nieuwe koorden van verbinding gevormd tussen alle groepen, en ondanks de fysieke afstanden verspreidt de warmte zich al onder ons. Er is al een punt gevormd, dat ons samenvoegt en voorheen niet bestond. Dit is al het begin van de spirituele Kli (vat of verlangen), dat ons zal ondersteunen en redden.

We zullen de moeilijkheden overwinnen en zo nieuwe inspanningen toevoegen aan dit punt – en we zullen geboren worden.

From the Talk during the Meal 12/17/2011

Filed under: Uncategorized - Geen reacties→