Op Instagram wordt er een vraag aan u gesteld:
Ik ben een danser. Ik ben 31 jaar. Ik werk als coach met kinderen, in de loop van mijn werk ben ik tot de conclusie gekomen dat het belangrijkste principe voor mij is dat ik het kind geen schade toebreng of breek. Bovendien gaat dansen niet over dansen, maar over wat ik kinderen voor later in hun leven kan leren. Zo denk ik erover.
Mijn vraag is: hoe kan ik hen zo begeleiden en helpen dat ze in de toekomst een goed contact met zichzelf zullen hebben? Hoe kan ik er zeker van zijn dat ik hun uniekheid waarmee ze naar me toekomen niet breek of tenietdoe? Hoe moet ik mijn taak voor elk kind definiëren? Hoe kan ik begrijpen wat ieder kind van mij nodig heeft als ze naar me toekomen?
Er komen verschillende kinderen: kinderen die ongelooflijk veel talent hebben om danser te worden en kinderen die helemaal niet zouden moeten trainen. Toch ontmoeten we elkaar niet zomaar, het kan echter ook zo zijn dat ik me daarin vergis. Wilt u me alstublieft helpen om dit uit te zoeken. Hoogachtend, Yegor.
Antwoord: Hier volgt mijn antwoord. Allereerst wordt iedereen die bij je komt naar je toe gebracht. De Hoge Kracht leidt dat zo, er bestaat geen toeval in de wereld. Daarom moet je elk kind waarderen, niet alleen omdat juist dat kind geschikt is om te dansen, maar vanwege het feit dat dit kind naar jou gebracht is.
Dan is je volgende stap heel belangrijk. Misschien gaat een kind bij je weg en komt het niet meer terug, maar dat het naar je toe is gekomen en later weggaat, zal ook een bepaalde – misschien wel een grote – rol in zijn leven spelen.
Je bent al deelgenoot geworden van zijn lot. Daarom moet jij zorgen voor de indruk die hij van je krijgt, van de dans en ook dat deze vorm van kunst positief blijft, zelfs al is het van korte duur. Dit is het eerste.
Ten tweede: probeer hem de indruk te geven dat een mens gevormd wordt door de dans, dat een mens zich door dansen wil uitdrukken.
Dansen is, zou men kunnen zeggen, de oudste, meest stabiele en natuurlijke uitdrukking van jezelf. Primitieve volkeren dansten met elkaar rond het vuur. Duiven wervelen om elkaar heen, enz. Dat zit allemaal in de dans. Niet via taal, dat is later ontstaan, maar door de dans.
Dit betekent dat de dans een innerlijke uitdrukking is van de impulsen en verlangens van de ziel. Daarom is het een heel serieuze taal vanuit de natuur, heel diep, en de meest natuurlijke.
Ballet kan alle aspiraties, verlangens en gevoelens uitdrukken, inclusief empathie. Men hoeft niets te zeggen. Als het oprecht is, betekent letterlijk elke beweging van je pink of het draaien van je hoofd alles!
De dans is een ware wetenschap. We weten dat er een wetenschap bestaat van gelaatsuitdrukkingen en bewegingen. Dit alles houdt verband met de aard van de mens, met iemands woonplek, enzovoort. Het gaat over een heel diep gesprek dat in onze tijd heel ver van ons af staat. In onze tijd zijn we afgesloten voor dit alles.
Dansen is een uitdrukking van de ziel. Je kan je erdoor verwonderen, het kan aanstekelijk zijn, het kan je met jezelf verbinden, je kan erdoor meegesleept worden, je kan erdoor overweldigd worden.
Vraag: Wat prachtig! Hebt u ooit leren dansen?
Antwoord: Nee, maar ik begrijp het. Ik heb een soort innerlijk gevoel dat mensen er niet goed mee omgaan en dat geldt ook voor mij.
Er valt veel over te zeggen omdat er geen invloeden zijn van allerlei stromingen of perioden uit de geschiedenis. Het is werkelijk de taal van de ziel.
Vraag: Yegor vraagt ook: “Hoe kan ik de uniekheid van ieder kind dat komt in stand houden?”
Antwoord: Hiervoor moet je een heel serieuze leraar zijn en niet meer dan een paar studenten aannemen, zoals de oude Wijzen dat deden. Zij hadden geen grote groepen. Er waren er wel, zoals die van Rabbi Akiva natuurlijk, maar gewoonlijk waren er maar twee of drie mensen die les kregen van een Wijze, niet meer.
De dans is eigenlijk een taal. Ik heb het niet over modern ballet. Ik heb het over wat kan worden uitgedrukt door middel van beweging.
Vraag: Wil dat zeggen dat je door het onderwijzen van de dans, iemand tot een Wijze kan opleiden?
Antwoord: Natuurlijk! Dit is geen dansen, men onderwijst de taal van de communicatie met andere mensen. In principe hebben we, behalve communicatie, niets nodig. Dit is de correctie van de wereld. Dus in feite is dansen, zoals de wetenschap van Kabbalah het leert, gewoonweg iets van een hoog niveau.
Deze vorm van toenadering is zintuiglijk, zonder woorden, en zelfs zonder muziek. Het is een expressie die niet oppervlakkig is, hoewel zowel woorden als muziek dit kunnen aanvullen. Als het correct wordt uitgedrukt, is de lichaamsbeweging voldoende. We zien dat dansen alles is voor dieren. Het ene dier ziet het andere, zij begrijpen elkaar en beïnvloeden elkaar.
Vraag: Wat moet het doel zijn van een leraar die deze taal van communicatie, de dans, onderwijst?
Antwoord: Taal is ook heel specifiek. Het is onmogelijk een taal op te leggen aan een mens omdat elke taal beperkt is, het is gedwongen. Men dwingt iemand om zich op een bepaalde manier uit te drukken. In beweging en dans – als een mens zich volledig ontspant – kan men zichzelf uitdrukken, en anderen zullen hem begrijpen omdat hij uitdrukking geeft aan zichzelf en dat is waar het om gaat.
Vraag: Bedoelt u dat de taak van een leraar, in het algemeen, is om de leerling naar de dans te leiden?
Antwoord: Natuurlijk. Juist om jezelf te bevrijden van alle externe beperkingen.
Vraag: Hoe doe je dat? Dit is toch onmogelijk om aan iemand te leren!
Antwoord: Je onderwijst alleen hoe je jezelf kunt bevrijden van je innerlijke beperkingen. Dan kan je al zingen op je eigen manier en jezelf uitdrukken. Daar gaat het om! De anderen moeten zich dan zoveel mogelijk wegcijferen, zich met jouw innerlijk verbinden en met jouw begrip van een innerlijke ervaring, dan zullen zij je dans begrijpen.
Zonder muziek, zonder woorden, zonder ook maar iets anders, alleen de bewegingen.
Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/05/dancing-conquers-souls/
http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland
From KabTV’s “News with Dr. Michael Laitman” 1/25/21
Filed under: Children, Education, News | Add Comment / Ask Question →
Filed under: Dans, Kinderen -
Geen reacties→
Vraag: Liefde is een kenmerk van vreugde. Kan je het dan geloof noemen?
