Vraag: Hoe voel je nu werkelijk het Licht?

Antwoord: Ik heb niets om aan een ander mens te geven, maar als ik hem werkelijk iets wil geven, wordt er in mij, in mijn houding naar hem, in mijn streven naar geven en liefde, een bijzondere “stroom” onthuld, die “Licht” genoemd wordt.

Om een extern verschijnsel waar te nemen moet ik ermee in overeenstemming zijn. Zoals een radio, die afgestemd is op een bepaalde golflengte, activeer ik de golflengte, de eigenschap die zich buiten mij bevindt. In mij schep ik een voorbeeld of een model van de eigenschap van geven, die buiten mij is. En dan vang ik deze eigenschap op en neem ik deze waar.

Als ik mij werkelijk tot een ander mens wil verhouden via de wet van geven, ontwikkel ik onverwacht, in mijn houding naar hem, een soort vervulling die van buiten mijzelf lijkt te komen, hoewel deze in werkelijkheid van binnenuit naar de oppervlakte komt. Deze reactie, die ik voelde in mijn streven naar geven, is het Licht.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/20/11, “Arvut”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Wat zou mijn rol in de groep moeten zijn? Zeir Anpin of Malchut? Of beide?

Antwoord: Je moet je vrienden met al je kracht vervullen. Dit is het allereerste gebod van de Torah: “Heb je naaste lief als jezelf”. Ik ben niet Malchut, ik ben Zeir Anpin. Mijn enige wens is om verlangens van anderen te ontvangen en ze te vervullen.

Wie vertegenwoordigt dan Malchut? Ik speel de rol van Malchut met betrekking tot mijn vrienden, met de bedoeling om van hen de kracht van geven te ontvangen. Dit is een ander kanaal van onderlinge verbinding. Ik ontvang van hen de kracht om een gever te zijn en dan stijg ik boven hen uit om aan hen te geven. De cellen in het lichaam reageren op dezelfde manier: iedere cel ontvangt van de andere cellen en geeft aan ze.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/27/2011, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Als ik te maken heb met grote problemen en moeilijke situaties, moet ik daar dan ook dankbaar voor zijn?

Antwoord: Als je elke vervulling wilt overstijgen, met het Scherm en het Terugkerende Licht, maakt het je niet uit hoe je je nu voelt in je verlangen, of dat gevoel nu goed of slecht is. Je bent je ervan bewust, dat alle staten waar je doorheen gaat – wat het ook is, het maakt niet uit hoe slecht – nodig zijn om je verlangen te ontwikkelen.

Dit kan moeilijk zijn om te volbrengen, als je met tegenslag of een ernstige ziekte te maken hebt. Maar als je de juiste correctie bereikt, zal je geen enkele situatie ooit als slecht of schadelijk ervaren, zo lang je in staat bent om één te zijn met de Schepper.

Je kan je vreselijk naar voelen, maar in plaats van jezelf te identificeren met je gevoel, identificeer je jezelf met het Doel. Met andere woorden: je begrijpt waarom de Schepper je tot nu toe goede gevoelens heeft gegeven en zelfs meer dan dat (vijf dollar in plaats van de gebruikelijke ene dollar) en Hij je er plotseling nul gaf en zelfs minder dan nul …..

Blijkbaar werd het zo gedaan, zodat je, ondanks alles, correctie van deze verlangens kon bereiken en dat geeft een gevoel van dankbaarheid. Dit is niet eenvoudig, maar op die manier werkt het. Zo worden verlangens onthuld.

Het is moeilijk voor ons om dit te begrijpen en te rechtvaardigen, omdat we afhankelijk zijn van ons egoïstische, lichamelijke gevoel, maar het is nodig. “ Verlies, zelfs met een scherp mes, dat tegen je keel aan geduwd wordt, de hoop op Zijn Genade niet.”

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/15/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Ik heb een vraag over mijn man. We zijn allebei heel serieus in ons werk en mijn man komt af een toe op een punt van complete frustratie, grote zorg, ongerustheid en zelfs “boosheid” over de situatie in de wereld, over van alles wat hij in en buiten zichzelf voelt, alsof hij het gewicht van alle werelden op zijn schouders voelt en hij een oplossing moet vinden voor alle “chaos”.

Kan ik, als zijn vrouw, iets doen om het werk voor hem gemakkelijker te maken, om hem te helpen, zodat hij zich meer in balans of rustiger voelt en ik misschien zijn gevoel voor verantwoordelijkheid kan begrijpen?

Antwoord: Een vrouw kan haar man, beter dan wie dan ook, kalmeren en stabiliteit geven. Hij moet op een dieper niveau zijn perceptie van de wereld onderzoeken en hoe de Ene Kracht alles bestuurt. Wij nemen de wereld alleen in onszelf waar, in onze eigenschappen. Met andere woorden: in de mate waarin we zelf corrupt zijn, nemen we, in plaats van de Schepper, de wereld waar. Als je jezelf corrigeert, ga je de wereld van Oneindigheid voelen in hoe de Schepper zich aan je toont.

Vraag: Als iemand de barrière over gaat, is er dan een punt waar hij fysiek dichtbij de groep moet zijn en als hij dat niet is, kan hij zichzelf dan schade toebrengen?

Antwoord: De barrière is de grens tussen jezelf en je vrienden.

Vraag: Ik weet dat een deel van het pad van de waarheid, op de weg van correctie, bestaat uit de kwade neiging in mezelf onder ogen zien. Ik weet ook, dat de Schepper mij wil laten zien, door die kwade neiging te erkennen, dat ik tegengesteld ben aan Hem en dat ik nog ver verwijderd ben van de eigenschap van geven.

Maar is het niet genoeg als ik zie dat ik slecht ben? Waarom groeit het kwaad uit tot zo’n monster, dat het alles lijkt te overheersen? Ik voel me slechter dan ik me ooit eerder gevoeld heb in mijn leven en ik kwets veel mensen om me heen.

Antwoord: Dit zijn je verlangens die aan je onthuld worden in de mate waarin je de kracht hebt om ermee aan het werk te gaan en ze te corrigeren.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Ik kan de betekenis van de schepping en het bestaan van onze wereld niet begrijpen. Is dit de fout van het schepsel of van het ontwerp van de Schepper? Wie moeten we de schuld geven voor deze misvatting?

Antwoord: Niemand treft hier schuld. Wij zijn in een staat, waarin we onze wereld en onszelf als onvolmaakt zien, in plaats van de wereld van Oneindigheid te zien die onmetelijk groot is en volmaakt. Laten we ons daarom inspannen om alles in het licht van geven te zien, in plaats van in het licht van ontvangen. Dan zullen we zien, dat we in werkelijkheid volledig gecorrigeerd zijn en dat we ons in een immens grote en volmaakte bol bevinden, die gevuld is met Licht, met de Schepper.

Er bestond niets anders. Waar we dachten te zijn was gewoon een misverstand. We bestaan nu in dit wonderschone rijk, net zoals het in het begin was. Laten we ons daarom inspannen om dit als werkelijkheid te gaan ervaren.

From the Sunday Virtual Lesson Series 7/10/2011

Filed under: Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Wat kan ik overdag doen om mezelf voor te bereiden op de ochtendlessen, vooral voor het lezen van het Boek De Zohar, om zo maximale resultaten te verkrijgen?

Antwoord: Het is wenselijk voor een mens om altijd een boek met geselecteerde passages uit De Zohar of Kabbalistische uitspraken bij zich te hebben. Wanneer iemand gedurende de dag kan luisteren naar een opgenomen les, laat hem die dan beluisteren, als hij kan lezen, laat hem lezen en als hij alleen maar kan denken, laat hem denken.

Er zijn mensen die niet kunnen lezen, luisteren of denken over spiritualiteit op het werk, omdat hun werk hen volledig in beslag neemt en heel soms keren ze terug naar de intentie. Zo zijn er verschillende situaties.

Rabash placht altijd te zeggen, dat het wenselijk is om een eenvoudige fysieke baan te kiezen, waarvoor geen mentale of emotionele inspanningen nodig zijn. Maar vandaag de dag hebben we nauwelijks banen als deze. Daarom moet iemand een vast tijdsschema opstellen, bijvoorbeeld: zich ieder uur los maken van zijn werk en dan vijf minuten een verbinding maken met spiritualiteit.

Ieder mens moet proberen om al het mogelijke te doen in de situatie, waarin hij zich bevindt. Uit deze inspanningen bestaat zijn inzet.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 6/22/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Spiritualiteit is gebaseerd op geven. Wat is de fundering, waarop we ons werk opbouwen, als we ons nog in “de periode van voorbereiding” op de toetreding tot de spirituele wereld bevinden?

Antwoord: Er is een instructie: “Hoor, Israël!” Dit betekent, dat een mens zich moet wenden tot: “De Schepper is de enige Kracht boven ons, de Schepper is Eén” (“De Eeuwige is onze God, de Eeuwige is Eén”, zijn de woorden uit het gebed, Deuteronomium 6:4).

Stel dat ik tegen mezelf zeg: “Hoor, de Schepper is de Hogere Kracht boven je, Hij is Eén.” Dit bepaalt de richting die mij naar de Bron zal brengen, naar onthulling, naar gehecht zijn aan Hem en eenheid. Dit is de fundering waarop ons werk gebouwd wordt, de as waarlangs ik me moet bewegen. Nu moet ik aan deze as alle middelen die ik ter beschikking heb verbinden, om zo dit principe te realiseren.

De Schepper en ik bevinden zich ieder aan een uiteinde van die ene lijn. En ik kom dichterbij Hem door de middelen die mij ter beschikking staan, door “Israël, de Torah en de Schepper” te verbinden tot één geheel.

De Torah is alles wat je je maar kunt voorstellen, alles wat bestaat, behalve het oorspronkelijke verlangen van het schepsel, zoals er geschreven staat: “Ik schiep de kwade neiging en Ik schiep de Torah als een kruid.” Dit alles moet ik in één richting verbinden.

De nabijheid van de Schepper ontbreekt mij, mijn Doel is verbonden te zijn met Hem. Ik weet niet precies wat dat betekent als het gaat over verlangens, gedachten, besluiten en het einde van dit hele pad. Maar ik, het Doel en de middelen om dit te bereiken, bestaan en het is aan mij om dit alles op de juiste manier te ordenen en te gebruiken. Wat de bestemming betreft, het resultaat: het is Eén! Alles is ingesloten in het concept van de Ene.

Als we dit pad volgen krijgen we verschillende vormen van verstand, gedachte, besluitvorming en actie – werkelijk alles wordt in een mens veranderd. Het Licht brengt in hem of haar een omkering teweeg en schept een nieuwe mens.

We kunnen ons nu niet voorstellen wat dat inhoudt. Maar in elke staat, in elke fase, moet je ernaar streven om te doen wat mogelijk is voor je, en moet je het nu doen, op dit niveau. En dan zal blijken dat alles in één richting wijst. Dit omvat je zoektocht en vooral je strijd met de hindernissen, als je je uiterste best doet om ze te ontdekken en ziet, dat je egoïsme hier aan het werk is en je van je pad afstoot, van de gedachte: “Er is geen Ander dan Hij”.

Je moet voortdurend alles bijzonder aandachtig controleren: Ben ik in alles wat ik doe in vrede en overeenstemming met de Hogere Kracht? Is het gehele universum nu in mijn gedachten en gevoelens in twee of zelfs drie delen verdeeld, alsof er de Schepper is, de rest van de schepping met allerlei bedoelingen en ikzelf?

Iemand ergert me, veroorzaakt allerlei obstakels, allerlei problemen – dit betekent dat ik deze hele wereld niet met de Schepper verbind, maar afgoden erken, “andere goden”, Hoe zou er enige andere oorzaak kunnen zijn voor mijn situaties als er één Kracht werkzaam is in het universum?

Ik moet onderzoeken hoe ik reageer op al deze oorzaken, op elke persoon, vriend of vijand en op elk probleem: Zie ik ze als los van elkaar bestaand of combineer ik dit alles en zie ik erachter de Schepper die dit hele spel opvoert, zodat ik het principe “Er is geen ander dan Hij” bereik, als ik alles tot één geheel maak en toeschrijf aan Hem.

Dit is serieus werk en als een mens gevoelig is en zijn situaties met zorg analyseert, komt hij op de juiste wijze snel vooruit.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/7/2011, Shamati #15

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Spiritualiteit - Geen reacties→

De Zohar, Hoofdstuk “Truma (Gift)”, Item 432: … alle mensen op aarde weten, dat ze zullen sterven en tot stof wederkeren, en daarom hebben velen berouw en keren ze terug naar hun Meester vanwege deze vrees. Zij vrezen te zondigen in Zijn ogen.”

Vraag: Wat is de betekenis van “sterven”?

Antwoord: “Sterven” of “leven” gaat over het verlangen. Volgens De Zohar betekent “levend zijn” geven en “dood” betekent “ontvangen”.

In spiritualiteit bestaat noch leven, noch dood. We spreken in onze wereld over leven en dood, omdat we slechts één vorm van bestaan waarnemen en we zien dat deze vorm lijkt te verdwijnen. We denken, dat leven te maken heeft met het lichaam dat ademt en dat dood betekent, dat de adem stopt.

Maar voor een mens die spiritualiteit begint te voelen, is dit onderscheid heel vreemd: Hoe is het mogelijk dat dit de indicatie zou zijn waardoor we het verschil vaststellen tussen wat bestaat en wat niet bestaat, wat leeft en wat dood is? Zo’n mens neemt een andere vorm van bestaan waar en de aardse opvattingen over leven en dood verdwijnen voor hem.

Als een mens een andere waarneming verkrijgt, die belangrijker is, waar geven wordt beschouwd als leven en ontvangen als dood, rijst hij boven het dierlijke niveau uit naar het menselijke niveau en dan betekent leven voor hem: bestaan op het menselijke niveau, en dood: op het dierlijke niveau. Hij verbindt leven en dood niet met het bestaan van het levende lichaam.

Dan verdwijnt dit levende lichaam uit zijn waarneming, het verliest zijn betekenis om de staat van leven en dood vast te stellen. Zelfs als het lichaam sterft, is een mens al op een ander niveau van verlangen in het waarnemen van leven en dood, namelijk: in relatie tot spiritualiteit. Hij is er vertrouwd mee.

Daardoor veroorzaakt deze wereld hem geen gevoel van een onderbreking in het proces van de ontwikkeling van de ziel.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/8/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Evolutie, Lichaam en Ziel, Spiritualiteit, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Is het mogelijk om terug te gaan in de tijd? Kan ik terugkeren naar een staat waarin ik al geweest ben?

Antwoord: Zeker! De tijd wordt immers gedefinieerd als een aaneenschakeling van informatieve genen (Reshimot). Je kunt langs deze aaneenschakeling vanaf het begin tot het einde reizen en gaan waarheen je wilt. Wanneer je beschikt over het anti-egoïstische scherm, namelijk de mogelijkheid om in elke staat te bestaan, kun je elke Reshimo uitkiezen om te realiseren.

Uiteraard zou niemand vanuit een vergevorderd stadium willen terugkeren naar een eerdere staat. Dit zou geen enkele zin hebben, tenzij je voor een bepaalde tijd zou moeten afdalen om anderen te helpen, dat is: teruggaan om een verbinding met hen te maken.

Ik zou deze “ommekeer” echter uitvoeren door middel van een speciale Partzuf: “haar” genaamd (Searot). Ik blijf dan zelf in de vergevorderde staat, maar ik maak een “kleinere” kopie van mijzelf waardoor ik kan communiceren met degenen die zich beneden mij bevinden.

Niemand kan echter afdalen zonder reden, omdat het tegengesteld is aan het doel van de schepping. Hoe zou een spiritueel wezen zoiets kunnen doen?

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 6/20/2011, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Waarom heeft de Schepper niet een wil om te genieten geschapen, die eveneens in staat zou zijn om te geven? Waarom schiep Hij niet alleen geven zonder te willen ontvangen? Waarom moeten we deze eigenschap van geven zelf onthullen door te oefenen met onze vrije wil? Waarom hebben we deze “dubbele” houding ten aanzien van het schepsel nodig, waarbij materie zelf, de wil om te genieten, slecht en egoïstisch is, en de vorm die het moet bereiken goed is?

Antwoord: Wanneer ik deze beide, tegengestelde vormen op de juiste manier gebruik, is het dankzij deze tegenstelling, dat ik een correcte houding bereik tegenover de Gastheer. De correcte houding kan niet ontstaan wanneer ik geen contrast ken van het ene tegenover het andere, namelijk het verlangen om te geven, dat ik in mezelf kan ontwikkelen, tegenover het verlangen om te ontvangen, dat in de negatieve vorm, tegengesteld aan geven, in mij verankerd is.

Dus ik dank voor zowel de negatieve kwaliteit als de positieve, zowel voor de slechte staat als de goede. De negatieve vorm is immers noodzakelijk en correct, en samen voegen ze zich tot één vorm die leidt naar één Doel.

We zien in de stoffelijke wereld, dat atomen zijn opgebouwd uit een combinatie van twee tegengestelde ladingen: min, plus en neutrale deeltjes. Zo ontstaan er verbindingen tussen verschillende, tegengestelde elementen.

Dan voegen atomen zich samen tot verschillende structuren, moleculen en kristallen. Chemische elementen verbinden zich volgens hun valentie, dat wil zeggen: het aantal elektronen (de negatieve deeltjes) die zich bevinden in de buitenste schil en zo een verbinding kunnen maken. 

Elke vorm van leven is gebaseerd op unificatie en scheiding, op verbinding in allerlei vormen. Dit zijn allemaal manifestaties van de wil om te genieten. Als een molecule twee elektronen heeft, die vrij zijn om een verbinding met andere te maken, geeft dat aan dat deze molecule in staat is om een verbinding te maken. We spreken altijd over verlangen dat we meten, hetzij door het aantal vrije elektronen, of met betrekking tot krachten of andere kwaliteiten, zoals krachten van aantrekking en afstoting.

Als gevolg hiervan gaat het altijd over verlangen. Geel en groen licht, verschillende geluiden, water en de hemel zijn verschillende vormen van verlangen. Wij bevinden ons binnen dit verlangen. Er is niets anders geschapen dan verlangen.

Binnen dit verlangen, heb ik echter een gevoel van mijzelf en de wereld buiten mij: het levenloze, plantaardige, dierlijke en sprekende niveau, of in termen van de spirituele eigenschappen: “oorsprong, ziel, lichaam, kleding, paleis”, die ook verlangens zijn. Ik moet ze allemaal verenigen en beheren, zodat ik met hun hulp geven kan bereiken.

Het hele beeld van de werkelijkheid, de miljarden mensen, het universum, en de geestelijke werelden, geopenbaard in de verbinding tussen ons, zijn vormen van verlangen. Ik kan niets doen behalve meer en meer ontdekken van wat zich in dit systeem, in deze bol, bevindt. Het wordt aan mij geopenbaard, afhankelijk van de mate waarin ik in staat ben om te geven met behulp van al deze vormen van verlangen.

We leven in onze gevoelens en daarom begrijpen we niet wat het verlangen zelf is.Wij begrijpen wel: ”ik voel, ik wil”. Verlangen bestaat niet afzonderlijk, maar alleen zoals ik het waarneem. Het waargenomen verlangen is al “Ik”.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/21/11, “Preface to the Wisdom of Kabbalah”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Waarneming, Wetenschap - Geen reacties→