Vraag: Wanneer er veel mensen in een warme kamer zitten, is er altijd wel iemand die het koud heeft en iedereen ertoe dwingt om in een warmere kamer te zitten. Laten we veronderstellen, dat het grootste deel van de mensheid in staat is om zich aan te passen aan de op handen zijnde veranderingen. Maar wat moeten we doen met degenen die vastlopen en niet in staat zijn om de huidige situatie los te laten?

Antwoord: Het is van belang om jezelf te corrigeren, niet de wereld. Natuurlijk wil ik nader inzicht krijgen in groeperingen die ik niet ken en proberen mensen te helpen om het proces en de methode van zelf-correctie te begrijpen. Maar in essentie draag ik alleen zorg voor mijn eigen correctie. Ik corrigeer niet mijn buurman. Ik reik hem de methode zo vriendelijk mogelijk aan, maar ik zet hem niet aan tot daden, dat behoort tot zijn eigen keuze.

Daarom vallen we mensen, die niet klaar zijn voor ook maar enige verandering, op geen enkele manier lastig. Ze zijn er nog niet rijp voor. Als we de Kabbalistische methode verspreiden, laten we het verder aan ieder mens zelf over wat hij ervan vindt. Ik heb al bij talloze gelegenheden gezegd, dat het me niet uitmaakt hoe mensen onze boodschap ontvangen. Ik luister alleen naar hun respons om de presentatie te verbeteren: om iets op een nieuwe manier aan te bieden en een vraag te beantwoorden, die iemand bezighoudt. Maar als ik alles heb gegeven wat ik heb en iemand nog afwijst wat er gezegd wordt en mijn woorden verwerpt, behandel ik hem met respect. Voor mij is dit ook een teken van succes, omdat ik in staat was om hem naderbij te komen en zijn weerstand te onthullen. Dit is nu voor hem de juiste reactie, en daar is verder niets aan te doen.

Wij wenden ons alleen tot de wereld buiten ons om onszelf te verbeteren. En als we onszelf naar ons uiterste vermogen verbeteren, hoef ik me totaal niet te beklagen over de reacties van mensen. Laten we nog een jaar wachten, of nog vijf jaar.

Als we namelijk te ver gaan, zou het dwang zijn en zouden we de ander de mogelijkheid van vrije keus ontnemen.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/29/11, “The Nation”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Verspreiding van Kabbalah, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: Hoe is het mogelijk dat ik afgunst naar de Schepper voel?

Antwoord: Ik voel afgunst naar de Schepper, omdat Hij degene is die geeft. Ik leer deze eigenschappen immers van Hem, hoe zou ik het anders kunnen leren?

Het probleem voor ons is, dat wij afgunst meteen verbinden met egoïsme. Als ik afgunstig ben op iemand, betekent dat, dat ik hem geen goeds toewens. Dit is een slechte vorm van afgunst.

Een goede vorm van afgunst bestaat eruit, dat ik wil worden zoals degene die ik benijd. Het probleem met onze waarneming is, dat we geen verschil zien tussen de kwaliteiten zelf – die op zichzelf noch goed noch slecht zijn – en de toepassing ervan die allesbepalend is. Vanaf het begin kennen wij ons egoïstische verlangen aan deze eigenschappen toe, omdat wij eraan gewend zijn om zo te werken, dat alle eigenschappen, alle ‘eerste 9 Sefirot’, bekleed zijn met ons egoïstische verlangen, met de verdorven Malchut.

Als we ons echter voorstellen, dat deze eigenschappen zich kleden in de correcte Malchut, zal blijken dat afgunst, lust en eer gunstige eigenschappen zijn, die ons helpen uit deze wereld te komen en hoger te rijzen. Alles hangt af van het feit of wij ze gebruiken om geven te bereiken.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/21/2011, Shamati #9

Filed under: Liefde - Geen reacties→

In plaats van in dit kleine deel van de werkelijkheid te bestaan, heeft iemand die het verlangen heeft om door te breken naar het tweede deel van de werkelijkheid, het eeuwige en perfecte deel, verschillende middelen om dat te doen: de leraar, de groep en de boeken. De leraar legt uit, dat er een dergelijke mogelijkheid bestaat. Hij legt uit, dat het kan worden gerealiseerd met de hulp van een groep, waarin iedereen streeft naar de perceptie van de ware, perfecte realiteit en met de boeken die spreken over diezelfde perfecte werkelijkheid.

Wanneer we proberen om samen te zijn, is het alsof iedereen uit zichzelf komt, uit zijn ego, omdat hij moet voelen dat hij bestaat in de anderen. Dan, wanneer hij probeert om boven zichzelf te zijn – in de anderen, met hen verbonden – en hij leest over de perceptie van de werkelijkheid in geven, is dit de manier waarop hij zich gelijkvormig maakt aan de toekomstige staat, alsof hij er al is.

Afhankelijk van de mate waarin hij daarnaar streeft, roept hij de tweede kracht die in de werkelijkheid bestaat, van daaruit op, de kracht van geven, naast de kleine kracht van ontvangen die hem door de natuur gegeven is. Dan komt de kracht van geven en brengt de veranderingen in hem teweeg.

Een mens kan deze veranderingen zien als een toegevoegde kracht van ontvangen die naar hem toekomt, in plaats van de kracht van geven die hem verandert, en een dergelijke waarneming is ook correct. Echter, daarnaast, ontwikkelt hij eveneens de kracht van geven. Op deze manier gaat men vooruit, soms naar rechts en soms naar links, maar gedreven door die kracht van geven.

Hij moet deze kracht van geven, samen met de kracht van ontvangen, bereiken. Deze twee krachten worden dan langzamerhand aan de mens onthuld als twee lijnen, de rechter en de linker. Dan boekt de mens vooruitgang, soms in een staat van afdaling en soms in een staat van opstijging. Hij weet nog niet wat afdaling en opstijging precies is, tot nu toe onderscheidt hij ze alleen door zijn huidige gevoelens.

Echter, na verloop van tijd, begint hij te voelen dat het voor hem nodig is om deze twee lijnen te gebruiken door zich er tussenin te bevinden. Op deze manier, begint hij er controle over uit te oefenen en begint hij ze samen te brengen in de middellijn.

In wezen, bestaat ons hele werk uit samen studeren, ons willen verbinden met elkaar in onze harten, en verlangen naar eenheid boven alle onenigheden en verschillen uit, omdat al deze dingen alleen betrekking hebben op ons animale bestaan, dat hier, in deze wereld, blijft bestaan. We willen ons met elkaar verbinden in onze verlangens, onze punten in het hart, boven deze dingen uit.

Wanneer we De Zohar met deze intentie lezen, spreekt het boek over onze gecorrigeerde staten, over de manier waarop we de kwaliteit van geven onthullen in de verbinding tussen ons, wat hetzelfde is als de Schepper, het Licht, de geestelijke wereld, de Hogere Wereld. Daarom moet een ieder zich deze staat voorstellen bij het lezen van De Zohar.

From the lesson on 8/12/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Kabbalistische bronnen, Lichaam en Ziel, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Als er een beperking over ontvangen was, waarom voelen we dan geen schaamte als we verzoeken en gebeden (MAN) richten tot Boven?

Mijn antwoord: We voelen geen schaamte, omdat we vragen of we kunnen komen tot geven, we vragen niet voor eigenbelang. We hoeven ons dus helemaal niet te schamen!

Je kunt tegenwerpen: “maar de hele correctie vindt plaats omdat Malchut de Ein Sof (Malchut van de wereld van Oneindigheid) schaamte voelde!” Ik voel echter geen schaamte bij het doen van dit verzoek, omdat ik niet voor mijzelf vraag, voor mijzelf vraag ik niet meer dan mijn basisbehoeften, zodat ik aan anderen kan geven!

Er is geen sprake van schaamte. Juist niet, ik voel me juist vereerd, omdat ik anderen zal kunnen geven wat niemand anders hen kan geven! Ieder mens heeft zulke unieke eigenschappen, het werk, dat een bepaald individu doet, kan door niemand anders gedaan worden. Dat komt omdat iedereen zijn eigen, persoonlijke wortel heeft in de gemeenschappelijke ziel.

Daarom heb ik toestemming om te vragen om kracht om te leven en om gezondheid, om het ontvangen van kennis en bekwaamheid – als deze dingen nodig zijn om daden van geven uit te voeren. Dit is nu juist wat “leven” is in de wereld van Waarheid.

Mijn bestaan is als volgt: Mijn leven is alleen mogelijk in de mate, waarin ik kan geven. Mijn daden bestaan uitsluitend uit geven. En de levenskracht, die door mij heen stroomt, draagt mijn bestaan, dat bedoeld is om te geven. Dit heet ‘een spirituele staat’.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/25/11, Preface to the Wisdom of Kabbalah

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie - Geen reacties→

Vraag: In hoeverre ben ik persoonlijk verantwoordelijk in dit gehele systeem?

Antwoord: In alles! Je hebt onze wereldgroep, die je kunt gebruiken als je dichtstbijzijnde omgeving. Plaats jezelf in relatie tot deze omgeving op een manier die het je mogelijk maakt, dat je zelfs vanuit de zwakste staten weer opleeft – wees zo in goede en slechte staten.

Een mens kan in elke situatie fijngevoelig blijven. Het is te vergelijken met het afstellen van een geluidsontvanger in een apparaat. Als ik hem afstem op een maximum van 10 eenheden, is mijn totale schaalverdeling heel grof en reageert deze niet op een minder krachtige invloed. Als ik echter de gevoeligheid op 100 keer hoger instel, zal ik een resultaat waarnemen, dat het eerder grofschaliger afgestemde apparaat niet kon registreren, het gaf een 0 aan. Ik leek niets te voelen. Ik bevond me in een mist, ik had nergens zin in en ik voelde geen enkele energie of inspiratie: de Schepper was uit mijn waarneming verdwenen. Stem jezelf nu af op een 100 maal grotere gevoeligheid en je zult merken hoe Hij in je werkt – alleen op een fijnere golflengte, die van mij een meer geavanceerde afstemming vraagt.

Hiernaar moeten we voortdurend op zoek zijn. Het kan nooit zo zijn, dat je helemaal geen verbinding met de Schepper hebt en dat je niet voortdurend opdrachten of kleine duwtjes van Hem krijgt. Als het je echter ontbreekt aan fijngevoeligheid, is het alsof je er niet op reageert. Dan is Hij gedwongen om je naar een grovere afstemming te brengen en daar ontvang je hardere klappen.

Je moet in een voortdurend streven naar Hoger leven, alsof je op het punt staat om van de aarde op te stijgen. Zoals een kind, dat zich helemaal in overeenstemming met zijn leeftijd ontwikkelt, vraagt niemand meer van je, dan wat voor jouw leeftijd geschikt is. Als je echter vast blijft zitten in die vierjarige leeftijd en weigert om verder te groeien naar je vijfde jaar, heb je het nodig, dat er een dubbele druk op je uitgeoefend wordt.

Precies op die manier worden we behandeld. Als een mens niet voelt, dat er elk moment van Boven een beroep op hem gedaan wordt, moet het duidelijk voor hem zijn, dat hij niet fijngevoelig genoeg is en dat hij een fijnere afstemming nodig heeft dan waarmee hij zichzelf nu afstemt. Wij kunnen onze gevoeligheid alleen vergroten met behulp van een omgeving waarin we elkaar aanmoedigen, met als basis de voorwaarden van wederzijds garant staan, om zo voortdurend de Schepper te zoeken! We moeten Hem eenvoudigweg najagen en onophoudelijk naar Hem uitzien, zoals een man onvermoeibaar de vrouw, die hij liefheeft, het hof maakt.

From the 1st Part of the Daily Kabbalah Lesson 8/23/11, Shamati #9

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Ik denk, dat de macht niet behoort te komen van de regering, maar van de mensen die de regering terzijde staan bij het corrigeren van besluiten.

Antwoord: Dat is natuurlijker in de Wijsheid van Kabbalah en voor de nieuwe wereld. Wij zitten in de overgangstijd van egoïstische verhoudingen naar het “ronde”, globale systeem. De wereld is nu verbonden in alle delen en neemt daarin een altruïstische vorm aan. Dit leidt tot het afschaffen van politieke macht, en daarom weet men niet meer, hoe men het land moet besturen en leiding moet geven aan het volk. De oorzaak ervan is, dat de regering een lijn is, die van boven naar beneden reikt, verticale macht, gesteund door militaire kracht en geld.

Het oude patroon is aan het verdwijnen en mensen beginnen plotseling de straat op te gaan met verschillende eisen. Ze worden door de natuur hiertoe aangezet: de verlangens van de mensen zijn verenigd in “cirkels”, en vandaag de dag worden ze sterker, tastbaarder en duidelijker. Deze signalen zullen we over de hele wereld gaan tegenkomen.

Dit is de natuurlijke loop der dingen en er is niets aan te veranderen. Mensen zullen een nieuwe orde eisen, zonder zelfs te weten wat dat eigenlijk is. Er zullen rellen ontstaan. Regeringen die heersen vanuit macht en geld zullen vallen en mensen zullen in opstand komen, omdat ze veranderingen willen zien. Wij wijzen de weg in deze tijd.

Er bestaat maar één oplossing: wederzijds garant staan. Mensen moeten nog “de macht in handen nemen”. Maar hoe zullen ze dat doen? Hoe zullen ze de fouten van de vorige regering vermijden en een nieuwe weg vinden? We moeten ons met elkaar verenigen om de “ronde”, globale, integrale wereld te ontdekken. De methode van eenwording is in handen van de Kabbalisten en we moeten opschieten om problemen en lijden te voorkomen, wat zich nog kan voordoen.

Als Europa, bijvoorbeeld, al wist en begreep hoe zich te verenigen en er geschikte acties voor zou ondernemen, zou het zichzelf in de hand kunnen houden. Maar in plaats daarvan is de Europese Unie op weg naar een instorting.

From the Daily Kabbalah Lesson 8/19/2011, “One Law”

Filed under: Arvut, Arvut Beweging, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Israel, Maatschappij, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we aan mensen het voordeel van eenheid uitleggen? Wat zal het hen geven?

Antwoord: Door eenheid bereik je evenwicht met de Natuur en dan zul je merken, dat je niets tekort komt.

Ons probleem is, dat alles wat we doen inspanning en energie vereist. Maar als je in evenwicht met de Natuur bent, in harmonie ermee, kost wat je doet nauwelijks inspanning. Je functioneert als een perpetuum mobile, vrijwel zonder brandstof, zonder inspanning en zonder weerstand.

Nu is alles wat je doet gebaseerd op het feit dat je tegengesteld bent aan de Natuur. Maar stel je de omgekeerde situatie eens voor: Overal waar je komt staat iedereen onmiddellijk klaar om je met van alles te helpen en jij staat klaar om anderen te helpen. Alles wordt ongelooflijk veel gemakkelijker: je gebruikt veel en veel minder energie, materiaal en tijd, je hebt veel minder problemen. En dat vind je overal in terug.

Evenwicht schakelt weerstand uit. Elk contact geeft je vrijheid, over en weer. Dit heeft betrekking op alles wat je maar van de natuur nodig hebt. Overal is overvloed, omdat elk element aan ons het Innerlijke Licht onthult, extra energie.

De verspieders, die indertijd naar het land Israël werden gestuurd, na de veertigjarige tocht door de woestijn, vertelden over de enorme hoeveelheid fruit in het land. Dat was ook wat hen innerlijk bezighield. Ja, dit is moeilijk, maar er is geen andere uitweg. Als je goed wilt zijn voor de maatschappij, moet je je tegengesteld zijn aan de Natuur afschaffen en uitsluiten.

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Israel - Geen reacties→

Vraag: Mijn vraag gaat over het feit dat ik mensen ken, die religieus zijn en klagen over hun leven. Zij bidden om verandering in hun leven en als er niets verandert, nemen ze dat mensen in hun omgeving kwalijk.

Dit komt allemaal voort uit hun egoïsme. Ik heb geprobeerd om het ze uit te leggen, zonder Kabbalah te noemen, maar ze begrijpen het niet. Ik vind het frustrerend om te zien, dat ze steeds weer dezelfde fouten maken. Maar zelfs als ik probeer hen te helpen, is het net alsof ik ze maar even bereik en daarna vervallen ze weer in dezelfde oude klachten over hun leven en hun problemen.

Hoe kan ik ze nou echt helpen? Ik ging altijd in het verweer, omdat ze mij de schuld gaven van hun problemen en met mij hierover gingen redetwisten. Hoe benader je egoïstische mensen, zonder verstrikt te raken in hun argumenten of de indruk te wekken dat je ze veroordeelt?

Antwoord: Alleen hun eigen ontwikkeling en een krachtige publieke opinie zal hen langzamerhand veranderen. Zij zullen de laatsten zijn die correctie bereiken. Laat ze nu maar met rust. Correctie moet beginnen bij het minst moeilijke deel van het egoïsme.

Vraag: Het is ons werk om de neiging tot het kwaad te ontdekken. Maar wat moet je doen als je het ontdekt, maar er niet vanaf kunt komen? Hoe kunnen we kwade neigingen corrigeren als het gaat over stelen of bedriegen?

Antwoord: In de mate waarin je het kwaad in jezelf ontdekt, heb je de kracht om het te corrigeren.

Filed under: Egoïsme, Religie - Geen reacties→

Vraag: U zegt, dat de massa de wetenschap van Kabbalah niet hoeft te studeren, zoals wij dat doen. Maar kan een mens innerlijk veranderen, als hij geen gebruik maakt van de oorspronkelijke Bronnen? Alle veranderingen komen daar vandaan.

Antwoord: Je kwam naar Kabbalah, omdat je het verlangen had om verder te komen. Het punt in het hart van een mens trekt hem voorwaarts. Hij voelt zich niet goed, hij wil een perspectief, iets bereiken, de hemel voor zichzelf openen en daarom komt hij studeren.

Het maakt niet uit hoeveel er op zijn bankrekening staat en of hij succes heeft in zijn werk of in zijn persoonlijk leven. Hij heeft een ander probleem: hij moet de betekenis van het leven vinden, het doel ervan ontdekken.

Zo is het niet bij mensen, die via lichamelijke omstandigheden vooruit geduwd worden, bijvoorbeeld door geldgebrek, onrecht, jaloezie naar anderen, enzovoort. Deze negatieve omstandigheden duwen een mens naar voren, omdat hij erdoor lijdt.

Als mensen meer voortgedreven worden door lijden dan door een innerlijke stem of wens, die om ontwikkeling vraagt, kan je ze niet beloven, dat studie al hun problemen zal oplossen, omdat zo iemand zijn pijn niet verbindt met het uitzicht op een doel dat goed is: met de onthulling van het Goede Dat Goed Doet. En hij zal deze verbinding niet voelen, voordat hij uit het kwaad is gekomen.

Om dit te kunnen, moet een mens de aantrekkingskracht voelen van het goede, dat hij in het vooruitzicht heeft. Het enige goede, dat voor hem bestaat, is “eenheid”, “onderling garant staan”.

Dus je vertelt hem: “Als we ons met elkaar verbinden en het eens zijn over deze integrale, globale Natuur, zal dat goed voor ons zijn.” Maar in plaats van je te beroepen op de wetenschap van Kabbalah, verwijs je naar wetenschappers, politici, economen en andere experts. Je brengt hem in aanraking met feiten, die al geaccepteerd zijn en benadrukt worden door mensen, die in zijn ogen belangrijk zijn. Het gaat niet over samen met jou gaan zitten studeren, hij heeft andere plannen voor zijn leven. Hij verwacht, dat je hem een gepast antwoord gaat geven en richtlijnen voor de realisatie ervan.

Er staat geschreven: “Voed een jongen op, op de manier die bij hem past”. We moeten mensen benaderen op een manier, die ze aankunnen en begrijpen. We spreken vanuit de positie van de natuur en bewijzen, dat de crisis het gevolg is van de globale, integrale wereld. We verzamelen de meningen van professionals en de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en combineren dat tot een beeld van de crisis en de oplossing ervoor.

Het probleem is, dat de mensheid zich niet bewust is van de moderne wereld en er daarom niet aan kan wennen. Wij kunnen alleen het juiste pad inslaan als we ons gaan verenigen. Tienduizenden knappe koppen, de knapsten van de mensheid, spreken hier al over. En wij moeten hun woorden laten horen aan de wereld, omdat de wereld hen misschien zal geloven. Zij beweren, dat een verandering ten goede alleen mogelijk is, als de mens verandert. En deze boodschap zal tenminste door een deel van het publiek begrepen worden.

Filed under: Arvut, Crisis, Eenheid, Kabbalah Studie, Lijden - Geen reacties→

Vraag: Wat is de juiste houding naar de angst die ik nu voel, als ik eropuit ga om met mensen over Kabbalah te spreken?

Antwoord: Deze angst verdwijnt niet voordat je helemaal aan het einde van de correctie bent. Als je de Psalmen leest, zul je erover verbaasd zijn te ontdekken dat zelfs Koning David, op de hoogste spirituele niveaus, angst voelde. Het is uiteraard niet dezelfde angst die wij voelen, maar het is de angst of je wel of niet in staat bent om te geven, of je die daad correct uitvoert. Hierover twijfelt een mens voortdurend.

Elk spirituele niveau begint met deze angsten en twijfels. Hetzelfde geldt voor ons: alles begint met angst, afwijzing, afkeer en zorgen. Dit is Malchut, ze ontdekt in zichzelf, dat alles in haar ontbreekt. Dit is het niveau van de staat bereiken van geven ter wille van geven: Bina, Hafetz Hesed.

De staat van geven ter wille van geven is niet de situatie van een held zonder angst. Want een mens is net boven zijn ego uit gekomen, boven alle angsten uit en hij kan alleen geven ter wille van geven. Maar het is alleen mogelijk om dit niveau van geven te bereiken vanuit vrees en bezorgdheid, vanuit het gevoel dat je niets hebt: geen kracht en geen begrip, maar dat doet er niet toe!

Het allerbelangrijkste is, dat je boven al deze angsten uitstijgt en de Hogere aanhangt, en dat je op die manier – boven al deze onaangename gevoelens uit – een allereerste begin van gehechtheid bereikt, namelijk de staat van een “embryo”, de drie dagen waarin het zaad wordt opgenomen.

Dit alles is een staat van crisis, afscheiding en zwakheid, in feite erger dan de dood. De dood zou nog een soort  ontsnappingsmogelijkheid bieden, maar er is geen ontsnapping mogelijk. Het enige wat je kunt doen is de sprong opwaarts maken! Dit is verre van eenvoudig.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/16/11, “The Nation”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah voor het Volk, Spiritualiteit, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→