Vraag: De hele werkelijkheid bestaat uit het Licht en de Kli (vat), de Schepper en de schepping, de naaste en mijzelf. Waarom lijkt De Zohar dan zo ingewikkeld en verwarrend?

Antwoord: De Zohar lijkt ingewikkeld en verwarrend voor ons, omdat we het beeld van eenheid nog niet hebben bereikt. Voor ons lijken “mijzelf ” en “de wereld”, mijn verlangens en gedachten, de krachten die in deze totale realiteit werken en alle dingen die deze werkelijkheid vullen, van elkaar gescheiden en gebroken. Daardoor geeft deze kracht van het breken mij een uiterst ingewikkeld en verwarrend beeld. Het komt omdat ik niets in eenheid zie en de verdeeldheid brengt me in verwarring.

Voor zover wij al deze details van waarneming verenigd kunnen zien, niet met ons verstand, omdat dat niet zou helpen, maar meer in onze gevoelens en in de mate waarin we verlangen om al deze dingen met elkaar te verbinden – mijzelf, de naaste, de Schepper, de studie, de groep, de omgeving en alles wat bestaat – zullen deze inspanningen mij Licht brengen. Het Licht zal er op zijn beurt de oorzaak van zijn, dat ik een meer verenigd beeld te zien krijg, waarvan alle elementen zich langzaamaan zullen gaan verenigen.

Alle wijsheid is afkomstig van de eenwording van al deze tegenstellingen, die elkaar beginnen te ondersteunen en met elkaar verbonden worden. Hoe meer van elkaar afgezonderd en tegengesteld ik al deze details van het beeld van de werkelijkheid gewend was te zien – details die ik nu verenigd zie, elkaar ondersteunend en aanvullend – hoe dieper ik het plan van de schepping bereik, het programma van de schepping, het proces waar we doorheen gaan.

Vanuit al deze tegenstellingen begin ik te leven, deze ongelooflijke wijsheid te voelen, de hoge krachten die ons besturen te verenigen tot één kracht en mij ertoe te verhouden als tot één enkele Kracht. Dit alles gebeurt ten gevolge van de invloed van het Licht op mijn gebroken verlangens en gedachten, wanneer ik wil dat het Licht ze verbindt tot één geheel.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Waar komen de woorden, die we in deze wereld gebruiken, vandaan?
Waarom gaf de een of andere boer, die eens in de buurt van Jerusalem woonde en naar de Olijfberg keek, die berg deze naam? Dat komt, omdat hij dacht dat deze naam toepasselijk was. Dit verlangen kwam in hem op vanuit de natuur en de natuur komt van Boven.

Er is namelijk niets toevallig in verband met de woorden van onze wereld, ze komen allemaal van Boven. Daarom kunnen Kabbalisten ze gebruiken om de spirituele wortels te beschrijven in, zoals dat heet: “de taal der takken”. En wanneer we de woorden van deze wereld nemen en uitleggen, wat erachter verborgen is in overeenstemming met de spirituele wortels ervan, zien we de verschillen tussen de werelden. Zo ontdekken we wat er tussen ons en de spirituele wereld staat.

Een steen van deze wereld en een steen van de geestelijke wereld, een boom van deze wereld en een boom van de geestelijke wereld, een man, een vrouw, een kind, vuur, water, zo bestudeer ik de verschillen tussen de werelden en de vorm die ik moet bereiken.

De taal der takken is echter niet voor een gewoon mens bedoeld, maar voor degenen die de spirituele wereld voelen. Alleen zij kunnen begrijpen wat er gebeurt tussen de tak en de wortel en zij geven aan elkaar kennis door met behulp van deze taal. Wanneer een Kabbalist een bepaalde verbinding tussen de wortels in de geestelijke wereld beschrijft en deze kennis wil doorgeven aan een ander, vertelt hij het in de taal der takken.

Op dit moment gebruiken we deze taal niet, maar gebruiken we alleen taal om te spreken. Wanneer je spiritualiteit voelt en luistert naar de woorden van je leraar, die over de spirituele wereld spreekt, zal je begrijpen wat hij bedoelt. Of hij zal het je leren als een klein kind, waaraan woorden geleerd worden.

Stel je voor, dat je samen met je leraar op spiritueel niveau bent en hij wijst naar een bepaald fenomeen en vertelt je hoe het heet. Als je het spirituele fenomeen ziet en de naam ervan hoort, kan je ze met elkaar verbinden, het woord van deze wereld verbinden met het spirituele object. Dit heet het leren van de taal der takken. Een pasgeborene in de spirituele wereld leert de taal der takken net zoals een pasgeborene in deze wereld een aardse taal leert spreken.

En later zal je in staat zijn om een gesprek te voeren met de leraar, je zult een actieve woordenschat hebben.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 2/14/2011, “The Essence of the Wisdom of Kabbalah”

Verwante Materialen (Engels);
Talking To The Deaf
Why Do We Need The Language Of Branches?
The Language Of The Point In The Heart

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Er staat geschreven dat “alle poorten gesloten zijn” voor het gebed van de mens “behalve de poort der tranen”. Maar wat zouden we moeten bidden en vragen, welk besluit, als we twee krachten ontvangen en onderscheiden hoe tegengesteld ze zijn? De Schepper geeft de kracht van het Omgevende Licht, egoïsme ontwaakt en plaatst zich er tegenover en wij staan tussen de twee krachten: de rechter en de linker.

Maar de eigenschap die we moeten bereiken behoort tot de Scheppingsgedachte: het schepsel vreugde verschaffen. Deze Gedachte overstijgt alle resultaten, daden en krachten. Deze “mind”, het hoofd van de hogere, is nu juist waar de lagere, het schepsel, naar streeft. Dit wil hij bereiken!

Hij heeft niet de minste kans om dit alleen met eigen inspanning te bereiken, omdat er verschil is met de hogere gedachte, de besluiten en de resultaten en daden die daaruit voortkomen. En wijzelf zijn de daden van de Schepper.

Daarom ontdekt de mens, als hij al zijn mogelijkheden uitgeput heeft en alles gedaan heeft wat hij kon, een speciale eigenschap waarmee hij geen verbinding heeft. Het is een besluit, een plan om het schepsel te scheppen, een afgerond plan dat lang voordat het schepsel bestond, gedacht is. De mens leert de Schepper Zelf kennen, die dit alles dacht en waarom Hij het zo dacht: de oorsprong van de oorsprong van precies het punt, waar vanuit het schepsel werd geboren.

Het verlangen is verborgen in de kleinste daad en het leidt ons vanaf het allereerste begin! Maar we bereiken het pas na een heel lange zoektocht, na veel daden. En als we het bereiken, ontdekken we wat er staat geschreven: “Alle poorten zijn gesloten behalve de poort der tranen”.

De naam is “de poort der tranen”, omdat alle “haarstrengen” van het Licht (Partzufim Searot, het “haar”) die van Boven naar beneden naar ons uitreiken – van de hogere, die “stormt” (Soer) en lijdt terwijl hij onze komst tegemoet ziet – pas nu worden onthuld als de “druppels van geluk” (in het Hebreeuws “Mazal”, van “Nosel”: “druppelen”), de druppeltjes van Licht die naar ons neer druppelen. En we kunnen hun oorzaak bereiken: waarom en hoe zulke resultaten naar ons neerdalen, we kunnen het alleen als we de Rosh de Atzilut (het hoofd van de wereld Atzilut ) leren kennen.

En dit kunnen we alleen bereiken via de poort der tranen, ofwel als een mens het verschil leert kennen tussen het “lichaam” (Guf) van de Partzuf en het “hoofd” (Rosh) ervan. We kunnen het hoofd zelf, de gedachte van de hogere, niet bereiken en begrijpen, maar dankzij dit gebed bereiken we het.

Door alle daden van de Schepper te bestuderen, krijgen we enig vermoeden van Zijn Gedachte. Zoals we, bij het bekijken van een tafel, kunnen raden wat de maker in gedachten had, zo is het met ons: terwijl wij onszelf bestuderen en zo de daden van de Schepper ontdekken, voortdurend dit brandende verlangen om Hem te begrijpen vermeerderen en geleidelijk aankomen bij de poort der tranen.

Van het 1e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 3/10/11 over het Gebed

Verwante Materialen (Engels) :
The Creator’s CEO Who Governs The Entire Creation
If You Wish To Look At The Creator’s Face
Don’t Be Afraid, We’re With You!

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wat heb ik nodig om de wijsheid van Kabbalah toe te passen in mijn dagelijkse leven? Ik ontdek een grote tegenstrijdigheid tussen wat ik leer en wat ik voel.

Antwoord: Er is maar één oplossing: versnel je ontwikkeling. Om dit te bereiken, zal het meer studie en een grotere verbinding met je vrienden vergen. Het vereist geen rijkdom, eer, macht of de een of andere inspanning, alleen maar de gedachte om dit nooit te vergeten.

De sleutel is onze interconnectie. Ondanks onwil wil iemand zich inspannen en de verbinding met de vrienden handhaven, met de bedoeling om zich continue bewust te zijn van het belang van het doel. En wanneer hij het bereikt heeft, ” geeft hij het door”, dat wil zeggen: hij verspreidt het onder anderen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/4/2011, Writings of Rabash

Verwante Artikelen (Engels):
Side With Your Evolution
The Three Levels
Rising Up Through The Group

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Als we ons alleen ontwikkelen op grond van onze omgeving, wanneer zal dan onze keuze voortkomen uit onze eigen altruïstische intentie, Lishma?

Antwoord: we moeten perfectie zien te bereiken en deze bestaat uit twee parameters.

 1. Aan de ene kant ben ik onafhankelijk en in alle opzichten gelijk aan de Schepper.
2. Aan de andere kant ben ik in elk opzicht gelijk aan Hem. In dat geval ben ik onafhankelijk en perfect.

Het blijkt dat onafhankelijkheid en perfectie zich moeten verenigen en me naar de eindtoestand moeten brengen. Maar hoe kunnen onafhankelijkheid en gelijkvormigheid samen bestaan? Hoe kan ik perfectie bereiken door deze kwaliteiten, die tegengesteld zijn aan elkaar, op een hoger plan te brengen?

Om dit mogelijk te maken moest de Schepper een derde factor toevoegen aan deze twee al bestaande (Hij en ik). Deze derde factor zal de plaats van onze ontmoeting zijn, de plaats van de openbaring. Daar zal ik mijn onafhankelijke zelf onthullen en de Schepper, Die tegengesteld is aan mij.

Het is noodzakelijk om een “gebied” te creëren waar we partners zullen kunnen worden, tegengesteld maar gelijk en verenigd. Dit gebied heet de som van de zielen, de Shechina, Malchut. Na het breken (van de vaten) zijn wij en ook de Schepper buiten de grenzen van de som der zielen en nu moeten we elkaar daar ontmoeten. We doen het in de mate, waarin wij in staat zijn om deel te nemen aan dit proces en hierdoor elkaar te onthullen.

Dat is de reden waarom de schepping werd gebroken. Deze brak in vele uiteenlopende delen, die de graadmeter van de onafhankelijkheid van de schepping zijn, wat betekent dat we gescheiden en onthecht zijn van de Schepper.

We moeten deze situatie gebruiken en daarom schrijft Baal HaSulam dat we ieders persoonlijke unieke karakter in stand moeten houden. Immers, het zal nooit in een andere persoon herhaald worden. Iedere persoon moet onafhankelijk en speciaal zijn.

Maar aan de andere kant moeten we iedere persoon de mogelijkheid geven en de hulp om gelijkvormigheid met de Schepper te bereiken. Door middel van iemands unieke karakter, door een onnavolgbare combinatie van kwaliteiten en verlangens, ontwikkelt iemand ze met de bedoeling om ze te richten naar de eigenschap van geven. Zo bereikt hij gelijkvormigheid met de Schepper.

Deze gelijkenis wordt geactualiseerd door zich te verbinden met anderen. Waarom wordt dit niet gedaan door zich met de Schepper te verenigen? Om onafhankelijkheid te behouden. Wanneer iemand voor de Schepper werkt, cijfert hij zichzelf weg, terwijl hij met betrekking tot de groep een doorslaggevende rol kan spelen, vergelijkbaar met de Schepper.

De plaats van de ontmoeting is op het gebied van de groep, dat kunstmatig werd gecreëerd en in onderdelen werd verdeeld. Daar komen we in de middellijn en verenigen we ons. Daar brengen we de koppeling tot stand, de Zivug van HaVaYaH en Elokim, de eenheid van oordeel en genade.

Wanneer iemand echter niet nadenkt over deze drie elementen: hij en de Schepper, die zich verenigen in de groep, heeft hij een verkeerde voorstelling met betrekking tot het realiseren van het doel van de Schepping dat hem te wachten staat.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/12/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Totdat eenheid van vitaal belang wordt, zal het niet tot leven komen. We hebben twee opties: of we benadrukken het belang van eenheid tussen ons óf al onze andere acties, behalve eenmaking, zal ons nog steeds het Hervormende Licht brengen, maar het zal ons op een negatieve manier beïnvloeden door aan ons te tonen hoe losgekoppeld we van elkaar zijn. Dan zullen we uiteindelijk verenigen uit een noodzaak, als een resultaat van pijn en lijden.

Stel dat ik mijn gezondheid niet wil behouden en geleidelijk aan mijn organisme verpest, totdat ik begin te voelen dat het in problemen is. Dit gevoel dwingt me om mijn lichaam te herstellen.

Ook in de groep behouden we geen spirituele gezondheid; we behouden geen eenheid, maar we studeren, verspreiden Kabbalah en voeren verschillende soorten acties uit. Deze handelingen trekken het Hervormende Licht aan. Uiteindelijk zal het ons laten zien wat het probleem is. Als we dit allemaal niet zouden doen, zouden we niet voelen dat er een probleem is. Er is hier dus een bepaald voordeel: het zal ons helpen om te realiseren dat we het ‘punt’ missen.

Je wilt de Schepper vinden. Denk aan de “plaats,” het verlangen, waar Hij is onthuld. Er is geen Licht zonder een Kli (vat).

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Ik wil ontsnappen ‘uit Egypte’, uit mijn ego. Hoe kan ik in de angst om niet nog een keer in mijn ego terug te vallen, blijven. Hoe kan ik elke keer een steeds sterker scherm bouwen, dat bestand is tegen het immense plezier van het geven, zodat het zich niet meer omkeert in het ontvangen?

Antwoord: Investeer zoveel mogelijk in het Licht. Dit betekent om te investeren in de verbinding met anderen, omdat het Licht geopenbaard wordt in de verbinding tussen de zielen.

Eens waren wij in een heel andere toestand. We waren samen in een systeem van één enkele ziel, waar al onze zielen volledig met elkaar waren verbonden en het eeuwige Licht vervulde hen zonder beperkingen. Deze staat heette de zogenaamde’ Eeuwige wereld’, één verlangen, ‘één ziel’ genaamd, volledig gevuld door het Licht.

Daarna brak dit verlangen en werd het verspreid in kleine fragmenten, zoals een bord dat in kleine stukjes breekt en er was helemaal geen verbinding meer tussen hen. Hierdoor verdween al het Licht dat eens de vervulling van dit bord was. Wanneer je deze stukjes weer samen lijmt, begin je de vervulling die het in zich heeft, te voelen.

Het hele probleem is dat er geen vat (Kli) is waarin je de vervulling kan onthullen. Het Licht bevindt zich rondom ‘het bord’ maar kan niet onthuld worden, omdat er geen verbinding tussen de stukjes is en ze kunnen het Licht niet vasthouden.

Daarom ligt al ons werk in de verbinding. Ik moet bereid zijn om me met anderen te verbinden en dan voel ik het Licht, dat in onze eenheid geopenbaard wordt.

Hoe kan ik eenheid bereiken? Alleen al de gedachte daaraan berooft me van het verlangen. Stel dat het lijkt dat ik mij met anderen wil verbinden. Dan begin ik mij te realiseren, dat mijn verlangen hier helemaal niet naar uitgaat. Het eerste wat ik moet doen is te onthullen hoe gebroken ik momenteel ben, hoe ver ik weg ben van eenheid met anderen. Ik wil het niet en haat het zelfs.

In dit hele proces, tot het einde van de correctie (Gmar Tikkun), onthullen we hoe tegenovergesteld we aan eenheid zijn, hoezeer we het haten en hoe we tot alles bereid zijn, behalve dit. Zelfs wanneer we al in de spirituele wereld, over de Machsom ( de barrière die ons van spiritualiteit scheidt) zijn, zijn er op elk niveau staten ( Klipot, schillen) waar je de Schepper, eenheid, en het Licht haat.

Daarom is de openbaring van het kwaad een noodzakelijke, essentiële staat in elk stadium. Wanneer ik het kwaad onthul, betekent het dat ik er deel van uitmaak. Ik krijg het niet te zien vanaf de zijkant, ik moet er volledig in ondergedompeld zijn. Ik moet het in mij voelen, met inbegrip van Farao en Moshe ( Mozes) en de strijd die tussen hen is.

Daarom bestaat ons werk alleen uit het aantrekken van het Licht dat hervormt.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Er staat geschreven: “Vertrouw jezelf niet tot de dag dat je sterft.” Wat betekent Arvut (gemeenschappelijke garantie) dan als ik mezelf of mijn vrienden niet kan vertrouwen?

Antwoord: Het is duidelijk: ik kan mezelf niet vertrouwen. Maar dit verwijst niet naar de vriend. De groep is geen samenkomst van mensen die alleen maar naar de les komen. De groep vormt de innerlijke verbinding tussen de zielen.

De Schepper creëerde verlangen (de wil om genot te ontvangen, Kli ) en dit wordt beschouwd als “de oneindige wereld” waar de zielen verblijven. Deze zielen zijn onderling verbonden in één collectief systeem; in één ziel die vervuld is van het Oneindige Licht.

Maar dit systeem is voor jou geblokkeerd door het verhullende scherm, een filter waardoor je het enigszins als beschadigd en gebroken waarneemt. Binnen in het systeem is het perfect en gevuld met het Oneindige Licht, maar momenteel zie je het als vervormd. Verderop, achter het volgende filter, lijkt het nog meer beschadigd voor je.

In totaal zijn er vanaf de eerste staat, de Oneindige Wereld, tot aan de laatste staat, onze fysieke wereld, 125 van zulke niveaus of filters oftewel omhullingen van de Oneindige staat. Daarom kijkt je met je fysieke oog naar de groep en denkt: “Wie zijn ze eigenlijk? Ik ben niet lager dan zij! Zijn ze echt verbonden? Nee, dat zijn ze niet. Verlangen ze echt om te verbinden? Nee, dat willen ze niet. Begrijpen ze werkelijk iets? Geef me Rabbi Shimon’s groep maar: daar zal ik mee instemmen om er als een baby in hun armen te zijn. Maar deze…..Wie zijn ze voor mij?…”.

Maar dit is niet correct. Alles wordt bepaald door je houding ten opzichte van de vrienden. Als een persoon in de vrienden “doordringt” en wenst zich met hen te verbinden, niet met deze fysieke lichamen die in verborgenheid zijn maar hen eerder behandelt als de groep die in het Oneindige in complete eenheid woont, dan is het werk gedaan: Hij hecht zich aan deze perfecte staat.

Zo kon Rabbi Yossi Ben Kisma dus niet zonder zijn beginnende discipelen. Verlangen ze naar spiritualiteit op een laag niveau? Dat is genoeg voor hem om door hen een spirituele staat binnen te treden waar ze allemaal één zijn, als één man met één hart, alhoewel ze zich hier zelf (nog niet) van bewust zijn.

Dit heet de omgeving, de groep. Ik zelf woon echter in de plaats waar ik mezelf kan voorstellen. Dan visualiseer ik mezelf tegen de ideale, perfecte omgeving waarvan ik alles kan ontvangen. En alleen hierdoor verwerf ik de kracht.

Daarom vormt de groep geen fysieke samenkomst van mensen maar eerder mijn innerlijke, spirituele kwaliteit.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Filed under: video - Geen reacties→

Een vraag die ik heb ontvangen: Wat is het werk van iemand wanneer hij spiritueel ontwaakt?

Mijn Antwoord: Hij moet werken aan de verbinding met zijn omgeving op voorwaarde dat er mensen in het gedrang komen die gelijk zijn aan hem.

Je zult de spirituele wereld voelen in jouw verlangen, die gebouwd is uit verlangens van andere mensen, die je toevoegt aan jouw verlangen, het punt in het hart. Naast dit punt, heb je geen andere spirituele verlangens. Je bent als een cel in het hele organisme: door middel van mezelf kan ik de cel in het leven niet voelen of waarnemen. Daarom moet je een verbinding met andere cellen bewerkstelligen. Het hele universum is één organisme dat Adam wordt genoemd. Jouw opdracht is om de verbinding te vinden met dit gezamenlijke organisme.

Het leven dat je zult voelen in dit gezamenlijke lichaam zal het hogere eeuwige en perfecte leven zijn (het Licht). De bron van dit leven is de Schepper.

Dit alles neem je waar in het gezamenlijke lichaam, dat bestaat uit cellen of punten in het hart, individuele aspiraties voor het spirituele. Als je niet met hen verbindt zul je nooit het spirituele leven kunnen voelen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→