Een artikel geschreven door mijn student, M. Brushtein

De Pesach Seder (feestelijke maaltijd) vindt binnenkort plaats. Veel mensen weten dat deze feestdag gewijd is aan de uittocht van de Joden uit Egypte, wat ongeveer 34 eeuwen geleden heeft plaats gevonden.

Sindsdien wordt deze gedenkwaardige gebeurtenis ieder jaar een week lang gevierd. Als we bedenken dat hier heel veel drukke werkzaamheden aan vooraf gaan die vergezeld worden door allerlei beperkingen, kunnen we met recht de vraag stellen: “Waarom wordt er zoveel bijzondere aandacht besteed aan deze feestdagen?”

De tragische gebeurtenissen die aan de uittocht uit Egypte vooraf gingen en wat daarna heeft plaatsgevonden tijdens de tocht door de woestijn, zijn bekend. Deze gebeurtenis onderscheidt zich van andere gebeurtenissen. Iets dergelijks had namelijk nooit eerder plaats gevonden.

Voor de eerste keer in de geschiedenis van de mensheid besloot het Joodse volk om de lat van betrekkingen tussen mensen te verhogen tot het niveau: “als één man met één hart”.  Als we vanuit dit oogpunt naar de feestdagen van Pesach kijken, zal veel – zo niet alles van wat we weten over Pesach en de Joden – wellicht radicaal herzien moeten worden.

Laten we ons de situatie van die dagen eens voorstellen. Onder leiding van Mozes verlaten de Joden Egypte, een land waar ze eeuwen lang als slaven behandeld waren. Waar zouden deze voormalige slaven behoefte aan hebben? Zij willen zich snel in een nieuwe omgeving vestigen en daar veilig kunnen leven en genieten van de nieuw gevonden vrijheid. Maar in feite gebeurde er iets vreemds.

Na een lange beproeving in de woestijn verzamelen de Joden zich aan de voet van de berg Sinaï en nemen ze eigenlijk een ondraaglijke last op zich. Zij komen overeen om voor elkaar garant te staan. We weten dat dit in principe onmogelijk is. Hadden zij geen andere dingen aan hun hoofd? Wie hadden deze wederzijdse garantie eigenlijk nodig?

Maar in feite is het antwoord duidelijk: Als het de bedoeling is dat een volk woont, gedijt en groeit, moet het verenigd zijn en het is zeer onwaarschijnlijk dat iemand hier tegen is. Dan rijst de vraag: Op basis van welk principe, door welke idee, kan zoiets plaatsvinden?

Natuurlijk kun je mensen verenigen op basis van de idee van universele gelijkheid en broederschap en de idee van nationale superioriteit, het is immers ook mogelijk voor mensen om zich te verenigen op basis van de Amerikaanse droom.

Dan rijst er nog een praktische vraag: Hoe en hoe lang zullen deze beginselen en ideeën werkzaam zijn? We weten het antwoord. Dit zijn rationele en begrijpelijke principes, maar de idee van “Wederzijdse Garantie” of sterker nog: “Heb je naaste lief als jezelf” is irrationeel, namelijk fundamenteel onmogelijk.

Waarom leeft de idee “Heb je naaste lief” – wat op het eerste gezicht irrationeel lijkt – nu al meer dan 3.000 jaar en wordt dit door iedereen in de wereld begrepen terwijl rationele ideeën – ‘nationale ideeën’- altijd binnen één generatie een zachte dood sterven?

En daarnaast: hoe kunnen de Joden dit idee in de praktijk uitvoeren? Laten we niet praten over zaken als een Hogere Kracht of de Schepper. Laten we het hebben over waarmee we zijn begonnen: Wederzijdse Garantie.

In de Torah staat geschreven dat de Joden, één voor één en samen, unaniem besloten om voor elkaar borg te staan. We kunnen met recht zeggen dat het een kwestie van het hele volk was, met alle gevolgen vandien. Het moge duidelijk zijn dat dit de reden was voor succes.

Wij weten dat het volk later, om verschillende redenen, onverschillig kwam te staan tegenover deze idee en er nog weer later naar terugkeerde.

In beide gevallen ging het goed met de Joden en leefden zij in welvaart. Nadat zij zich in die oude tijden hadden verenigd tot één man met één hart, werd het Joodse volk het voorbeeld voor vele naties en de oprichter van de ethische waarden die ten grondslag liggen aan de hele beschaving.

In deze tijd kan het verenigde Joodse volk een voorbeeld geven van correcte verhoudingen. Als het hele volk zich hierbij aansluit en deze idee zich over het hele land verspreidt, zoals ten tijde van Mozes, zal het Joodse volk dit zonder enige twijfel kunnen waarmaken.

De keuze is aan ons

Filed under: Arvut, Eenheid, Pesach, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Waarom is het zo belangrijk om Pesach te vieren en ons aan de voorschriften die daarvoor gelden te houden?

Antwoord: Deze Joodse feestdag is niet bedoeld als een herinnering aan een bepaalde dag in onze geschiedenis. Het is juist zo dat je je elke dag moet voelen alsof je weer uit Egypte bent getrokken.

Uit de slavernij bevrijd worden is geen gebeurtenis die vroeger heeft plaats gevonden en nooit meer zal plaats vinden. We moeten elke dag steeds verder boven ons egoïsme uitstijgen en ons met anderen verbinden door banden van goedheid.

Met Pesach vieren we het feit dat we deze mogelijkheid hebben. Alleen het volk Israël heeft de mogelijkheid om boven het egoïsme uit te stijgen, zich te verenigen en werkelijk te gaan voelen hoe we boven onze natuur uitrijzen.

Vraag: Dus de feestdagen zijn een geheugensteuntje?

Antwoord: De feestdagen vormen een programma waarmee we elke dag moeten werken. Het is afhankelijk van het niveau waarop een mens zich bevindt. Wij zijn altijd in beweging door speciale innerlijke staten, genaamd: Pesach, Sjavoeot, Toe Biesjwat, de 9^e Av, enz.

Vraag: Waarom hebben we de traditie van generatie op generatie in stand gehouden om een feestelijke Sedermaaltijd te houden waarbij vaders aan hun zoons vertellen over de uittocht uit de slavernij in Egypte?

Antwoord: Omdat het nodig is om te leren – en aan anderen te onderwijzen – over het gebod om uit Egypte te trekken, het gebod om boven ons egoïsme uit te stijgen en ons met anderen te verenigen, zodat we uiteindelijk Arvut (wederzijdse verantwoordelijkheid) bereiken en eenheid rond de berg Sinaï (de berg van haat naar elkaar). De vader moet zijn zoon leren om zich op de juiste manier met anderen te verbinden.

Zowel de vader als de zoon (mijn staat van gisteren en van vandaag) zijn elke dag in mij aanwezig. Alles vindt in de mens en in de natie plaats.

Vraag: Wat zou u tegen een modern mens zeggen die nergens anders belangstelling voor heeft dan voor zichzelf en zijn smartphone? Hoe zou u met hem praten over verbinding tussen mensen, over verschillende soorten menselijke verhoudingen? Wat voor soort nieuw leven kunt u hem beloven?

Antwoord: Het gaat over universele harmonie, een verbinding tussen mensen die je kunt vergelijken met een perfect gecoördineerd voetbalteam of zelfs de maffia, door een hechte band verbonden. Deze verbinding geeft een mens altijd een gevoel van vertrouwen en blijheid, het geeft hem een goed gevoel van eenheid, van over en weer verbonden zijn met elkaars verlangens. Hij kan zo’n hoge graad van eenheid bereiken dat hij innerlijk alles weet wat anderen weten.

Omdat wij ons allemaal in één systeem bevinden, kunnen de gevoelens en de kennis van de hele wereld onbeperkt tussen ons stromen. Wetenschappers ontdekken dat onze hersenen een modem zijn dat ons verbindt met de gezamenlijke databank met informatie die ‘in de lucht’ aanwezig is.

Vraag: Waarom voelen kinderen zich tegenwoordig niet gelukkig?

Antwoord: Omdat zij een niveau van egoïsme hebben bereikt dat niet vervuld kan worden. Vroeger, als een gezin maar één kamer had om in te wonen, was dat voor hen genoeg om gelukkig te zijn. Maar tegenwoordig wil iedereen een eigen appartement hebben en een auto om alleen mee rond te rijden. We isoleren ons altijd en iedereen zit in zichzelf opgesloten.

Niemand voelt zich gelukkig en de oorzaak daarvan is onze afgescheidenheid. Geluk kan alleen gevoeld worden als we ervaren hoe er door onze gezamenlijke verbinding energie, kracht en warmte stroomt.

Eenzaamheid is onze slavernij in Egypte en het is belangrijk om uit Egypte te trekken.

From Israeli Radio Program 103FM, 3/15/15

Filed under: Eenheid, Feestdagen, Pesach, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Filed under: Groep, Spiritueel Werk, Verbinding, video - Geen reacties→

Vraag: Zal een ieder die naar het Congres komt zijn ziel vinden en aan een spiritueel leven beginnen?

Antwoord: Het zal een poging zijn. Misschien zal het niet meteen lukken, maar een mens zal zeker in de goede richting komen.

Daarom nodigen Kabbalisten veel mensen van over de hele wereld uit naar hun congres, om zich met elkaar te verbinden. We zingen, dansen, luisteren naar gesprekken en lessen, we doen workshops in kringen en komen als vrienden bij elkaar (Yeshivat Haverim). Duizenden mensen van over de hele wereld komen bijeen, uit de meest afgelegen gebieden zoals Australië, Nieuw Zeeland, Zuid Amerika, Japan en China.

Kabbalisten brengen al deze mensen bijeen en leren hen hoe zij zich met elkaar kunnen verbinden volgens de methode die onze aartsvader Abraham heeft ontwikkeld.

Op die manier vergroten wij met elke Conventie de kracht van onze verbinding. Geleidelijk komen we tot een zodanige verbinding dat deze voldoende zal zijn voor onze volgende staat, het hogere niveau, de spirituele wereld. Dit is het doel van Kabbalistische Conventies.

From KabTV’s “A New Life” 2/8/15

Filed under: Congressen, Conventies, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Er staat geschreven: “Het verlangen is elk moment in de harten van de kinderen Israëls aanwezig. Als zij werkelijk gevraagd zouden hebben, zouden zij met de Goddelijke Aanwezigheid beloond zijn.” Wat betekent: “Als zij werkelijk gevraagd zouden hebben?”

Antwoord: Een sterk verlangen betekent dat wij maar één ding willen: met elkaar tot één geheel samengesmolten zijn, zodat er in deze verbinding voor een ieder afzonderlijk geen plaats meer is, dan is er een spiritueel vacuüm gevormd. Wij hebben een diep verlangen dat alleen de Schepper in die lege plaats Zijn Aanwezigheid zal kunnen tonen.

Zo’n plaats wordt tussen ons zichtbaar, deze plaats behoort aan geen van ons en tegelijkertijd aan iedereen. Daar is geen spoor van ons ego meer aanwezig. Wij ontdekken een hogere dimensie in onze verbinding,

Ons ego bevindt zich buiten ons en wij komen innerlijk samen, zodat er in het midden een lege plaats is die eerder nog niet bestond. Zoiets als een lege plek bestaat niet, maar hier wordt die plek gecreëerd en we voelen dat daar niets aanwezig is, zelfs de Schepper niet.

Wij hebben zo’n gebied gecreëerd door ons ego weg te werpen en ons diepe verlangen om met elkaar samen te smelten vormt zich tot één zuivere intentie door onze afkeer van het ego. Daardoor ontstaat er een lege plaats en deze plaats behoort al tot een andere dimensie.

De ruimte waarin wij ons bevinden behoort tot het animale niveau en het lege gebied is de plaats voor de vorming van de mens. Daar wordt de Schepper onthuld: in de eerste tien Sefirot die wij zijn, degenen die in deze verbinding opgenomen zijn.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 6/3/14, Shamati #66

Filed under: Groepswerk, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Hoe komen onze inspanningen tijdens onze spirituele ontwikkeling overeen met het Scheppingsplan?

Antwoord: Zonder dat onze toestemming gevraagd wordt, helpt dit plan ons om door middel van de natuurkrachten vorderingen te maken, zoals ook op het minerale niveau, het vegetatieve en het animale niveau.

Anderzijds is de Torah echter aan ons gegeven, de wijsheid van Kabbalah. We begrijpen dit proces en we weten welke fasen en staten ons te wachten staan. Elk daarvan is de essentie van de onthulling van het kwaad in de menselijke natuur. Het zal uiteindelijk onthuld worden, de vraag is echter: hoe?

Het wordt onthuld zonder dat ik mij erop voorbereid, ik voel me steeds slechter dan de anderen worden en hetzelfde geldt voor iedereen.

Maar als ik de wijsheid van Kabbalah toepas en naar de hulp van de leraren, de wijzen en de grote Kabbalisten – die ons nog steeds onderwijzen – luister en deze hulp accepteer, ontdek ik het kwaad op een andere manier.

Ik weet dat het kwaad nu naar boven komt en samen met de anderen bereid ik mij daar al op voor en richt ik mijn aandacht daarop, zodat het kwaad niet zal uitbarsten en vrij naar buiten zal komen. Het kookt in me, maar we hebben het onder controle en we weten waarom en met welk doel dit gebeurt. We werken aan onszelf om het een halt toe te roepen.

Dan vindt de onvermijdelijke onthulling van het kwaad op een andere manier plaats, in contrast daarmee ontdekken wij namelijk de kracht van de liefde. Er staat geschreven:” Liefde zal alle overtredingen bedekken.” Zo corrigeren wij al het kwaad in ons op een goede en positieve manier.

Dit is mogelijk als wij begrijpen wat er gebeurt en als een ieder ervoor waakt om in haat te vervallen. Maar om dat te kunnen, moeten we het volk tot één geheel maken, de goede wederzijdse verbinding tussen mensen versterken, naar de wijzen luisteren en ons goed organiseren.

From KabTV’s “A New Life” 12/25/14

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Liefde, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Dieren hebben een natuurlijk gevoel, een instinct, dat hen helpt om te overleven. Waarom hebben wij zo’n instinct dat ons tot welvaart en groei in het leven zou kunnen brengen niet?

Antwoord: In het algemeen gesproken weegt een mens zijn keuzes niet af, hij geeft zich onmiddellijk over aan zijn verlangens en doet wat het verlangen eist. Hij heeft geen keus: dit wil ik! En daarmee is dan alles gezegd.

Vraag: Kunnen wij, als wij van tevoren weten dat wij onder het gezag van onze verlangens staan, deze situatie overwinnen?

Antwoord: Uiteindelijk niet. Het enige wat wij kunnen doen is speciale oefeningen doen om de gewoonte te creëren om het ene verlangen te vervangen door een ander verlangen, dat is alles.

Een moeder zegt bijvoorbeeld tegen haar kind: “Doe je huiswerk, dan krijg je daarna een ijsje.” Hij weegt af dat hij een beloning kan krijgen in plaats van straf en dan doet hij zijn huiswerk. Hij maakt een afweging, maar het verlangen is dwingend: ik wil een beloning zonder werk of inspanning van mijn kant. Ik wil geen huiswerk doen en dan een ijsje krijgen, maar ik heb geen keus, dus dan doe ik het maar. Dan haat ik het huiswerk zelfs nog meer want ik kom er niet vanaf.

Eigenlijk hebben we geen keus, want we hebben geen verweer tegen ons verlangen. Alleen angst – en dat maar tot op zekere hoogte – helpt een mens om zich aan een correcte houding te houden. Dit heet: educatie door middel van moraal, we vertellen onze kinderen hoeveel last we ervan hebben als we ons laten meenemen door onze verlangens.

Dit systeem creëert veel problemen. Door een mens te beperken en angst aan te jagen, maken we van hem een machine die alleen uit angst handelt.

Vraag: Zou dit framework een mens kunnen beschermen?

Antwoord: Het morele verbod en de angst om de beloning in de komende wereld niet te krijgen, geeft een mens kracht maar dat is alleen zo als het verlangen om te ontvangen niet groot is. Maar omdat tegenwoordig het verlangen dagelijks groter wordt, kunnen religie en moraal ons niet meer binnen het framework houden. We doen alles wat we willen om onze verlangens op elk gebied te vervullen: voedsel, seks, familie en contacten in de maatschappij.

Openheid is nu de norm: dit wordt nu gedicteerd, er zijn geen grenzen meer. Dan moet een mens voor zichzelf nagaan of dit hem ten goede komt of niet. Eerder stond hij onder de druk van de maatschappij die hem beperkingen oplegde, bijvoorbeeld in de vorm van een Engelse opvoeding, nu voelt het goed voor hem om te leven zoals hij wil. Toch zien we dat hij nog steeds niet gelukkig is.

Vraag: Wat is de volgende stap?

Antwoord: De waarden en de steun die de mens van zijn omgeving krijgt en aan zijn omgeving geeft. Daarom is het een noodzaak om hem te leiden naar verbinding met de omgeving. In wederzijdse verbinding zal hij duidelijkheid krijgen over normen die noodzakelijk zijn om te bereiken wat wenselijk is.

From KabTV’s “A New Life” 11/7/14

Filed under: Educatie, Maatschappij, Verbinding, Verlangen - Geen reacties→

We moeten erkennen dat we egoïsten zijn. Dus als we iets willen bereiken in dit leven, moeten we het Hervormende Licht aantrekken. Alleen kunnen wij geen enkele correctie in deze wereld aanbrengen.

Het enige wat wij zelf kunnen doen is het eindpunt van onze egoïstische ontwikkeling bereiken. Dan is dit pad ten einde gekomen. Vanuit dit punt kunnen we ons alleen nog maar opwaarts bewegen. We hebben een muur omver gehaald. Nu kunnen we alleen nog maar naar boven gaan, naar de volgende verdieping. Dat is alleen mogelijk met de hulp van het Terugkerende Licht dat ons de potentiële Kracht geeft die ons omhoog kan brengen.

Om het Terugkerende Licht aan te trekken, moeten we ons met elkaar verbinden. Laten we bij elkaar gaan zitten en met elkaar een overeenkomst tekenen. Laten we elkaar dagelijks herinneren aan onze overeenkomst, zelfs verscheidene keren per dag. We zullen zien dat het werkt.

Laten we zien hoe effectief het Hogere Licht is en leren hoe we Het aan kunnen trekken. Laten we nagaan wat de beste manier is om te studeren en te spreken. Het is een echt laboratorium waarin we als wetenschappers onderzoek doen en experimenten doen met de Hogere Kracht. We komen tot bepaalde conclusies en registreren elke test.

Probeer het en je zult zien hoe je het beste te werk kunt gaan en hoe je je niet moet gedragen. Dat zal vanaf het allereerste begin duidelijk zijn. Het probleem is echter dat we dit verlangen niet hebben. De Schepper brengt ons opzettelijk in de war zodat we geen enkele keuze meer hebben. Uiteindelijk stemmen we ermee in dat we ons met elkaar moeten verbinden, anders zal ons experiment geen enkel resultaat hebben. Het is niet meer dan een psychologische barrière, maar deze is heel moeilijk te overwinnen.

Daily Kabbalah Lesson – 12.12.14

Filed under: Correctie, Egoïsme, Licht, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Er is in ieder mens zo’n immens groot ego ontstaan dat hij zich voelt als een koning. Hoe ziet dat ego er uit als hij het corrigeert en de haat naar anderen in liefde verandert?

Antwoord: Allereerst leggen we uit dat wij allemaal van elkaar afhankelijk zijn, zoals de organen in een lichaam. Daarom hebben we geen keus, we moeten ons op de juiste manier met elkaar verbinden zodat een ieder ten gunste van de ander werkt. Het systeem dat wij bouwen moet integraal zijn, zelfvoorzienend en heel.

In de mate waarin wij verhoudingen als deze benaderen, namelijk door elkaar aan te vullen, gaan we de kracht voelen die in ons werkzaam is. Tussen ons, in onze verbinding, onthullen wij de integrale kracht die wij de ‘hogere Kracht’ noemen.

We beginnen dit zelfs al enigszins in ‘gewone’ workshops te ontdekken en tijdens discussies in cirkels die we in verschillende plaatsen en ook op straat organiseren. Zo laten we mensen zien hoe het mogelijk is om – in de juiste verbinding, zelfs bij een spontane connectie als deze die niet langer dan een uur duurt – een soort kracht te voelen, een unieke gemoedstoestand, een ongewoon gevoel. Er is iets veranderd, zelfs de wereld lijkt er anders uit te zien.

Vraag: Wat is dit unieke dat door de integrale kracht in ons leven komt?

Antwoord: Deze integrale kracht verplicht ons om ons leven te veranderen en eraan gelijk te worden. Iedereen wordt samengevoegd tot één geheel, met elkaar verbonden en een ieder voelt de ander.

Vraag: Waar blijft dan dat krachtige ego dat ervoor zorgt dat iedereen zich als een koning voelt?

Antwoord: Het ego blijft aanwezig, want we verbinden ons boven dit ego! Zoals er in Spreuken 10 vers 12 geschreven staat: Liefde bedekt alle overtredingen. Iedereen zal voelen dat hij een koning is en juist met zijn koninklijke macht zal hij iedereen gelukkig willen maken. Hij wil een goede koning zijn. Waarom denk je dat hij een kwade despoot zal zijn?

Vraag: Maar als hij zich een koning voelt, hoe kunnen al die koningen dan goed met elkaar omgaan?

Antwoord: In een integraal system is ieder individu even belangrijk. Als hij namelijk zijn eigen rol niet vervult, stort het hele systeem in elkaar.

Vraag: En wie verplicht ieder individu ertoe om zijn rol te vervullen?

Antwoord: Het systeem handhaaft en ondersteunt een mens en verplicht hem tot handelen en dat geldt voor iedereen. Deze steun aan elkaar noemen we een contract, de kracht van Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar), die tussen allen moet bestaan.

Vraag: Is er een kans dat Israël stabiel wordt?

Antwoord: We zullen bereid moeten zijn om hiervoor te zorgen, want er zal geen andere keuze overblijven. De vraag is echter of we dit via het pad van lijden zullen bereiken of dankzij begrip en bewustzijn, waardoor het mogelijk is om op een snelle en aangename wijze vooruit te komen.

From KabTV’s “A New Life” 12/9/14

Filed under: Arvut, Eenheid, Ego, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Stel dat een groepje van drie mensen een bepaalde taak heeft. Ieder van hen heeft zijn eigen overwegingen, kennis, taak en ervaring. Ze kunnen deze taak op verschillende manieren uitvoeren, maar ze kunnen ook een groepsintelligentie creëren. Door de emotionele verbindingen steeds meer te laten toenemen, neemt ook hun denkvermogen toe. Is er een grens aan dit proces?

Antwoord: Jazeker. En hierbij is het heel belangrijk om na te gaan wat de obstakels zijn waarboven mensen zich met elkaar verbinden. Ze vinden het moeilijk om dichter bij elkaar te komen door onaangenaam gedrag tussen de groepsleden, interne conflicten en allerlei weerstanden, maar ondanks dit alles lukt het hen om daar bovenuit de verbinding aan te gaan, het verschil tussen het niveau waarop het ego de controle heeft en de hoogte die zij bereiken door daar bovenuit te stijgen om eenheid te bereiken, geeft hen dan een intense emotionele verbinding.

Vraag: Dus om tot een briljante oplossing te komen moet ik de meest egoïstische groepsleden bij elkaar zetten in één enkele groep. Wat moeten ze doen om tot eenheid te komen?

Antwoord: Verlangen naar één gezamenlijk gevoel. Dat wil zeggen dat een ieder positief over de anderen denkt, zich ondergeschikt maakt, zich kleiner maakt dan de ander, boven zijn persoonlijke gevoelens uitstijgt en van de ander gaat houden alsof hij voor hem de meest nabije persoon is.

Hij ziet de ander als de meest wonderbaarlijke ideale mens en wil op elke manier die maar mogelijk is goed zijn voor hem. Tegelijkertijd wist hij het gevoel van haat niet uit, maar hij bouwt bewust daar bovenuit een verbinding van liefde.

Hiervoor organiseren we een reeks speciale meetings waarin we duidelijk maken hoe een ieder boven zichzelf moet uitstijgen en zijn ego ondergeschikt moet maken zonder het uit te wissen, maar dat hij alleen de activiteit ervan moet verminderen. Op deze manier moeten we ons ego wegcijferen om één te worden met de anderen en hen te voelen zoals zij zijn en niet hoe zij lijken te zijn. Ik wil mij met de ander verbinden alsof ik geen gevoelens heb ten aanzien van hem, geen liefde en geen haat. Wat wil hij? Waar houdt hij van, waar heeft hij een hekel aan, waartoe voelt hij zich aangetrokken? Wat zijn zijn talenten, wat heeft zijn voorkeur, wat zijn zijn plannen? Ik wil hem waarderen, dat is het belangrijkste.

Vraag: Dit oefenen met één of twee collega’s op het werk is niet moeilijk. Maar als we met z’n tienen zijn, betekent dat dan dat ik voor allemaal waardering moet hebben?

Antwoord: Dat klopt! Een ieder cijfert zichzelf weg om de anderen te voelen. Bij de volgende oefening hoef ik mezelf niet weg te cijferen, want ik voel mezelf groter dan jullie allemaal, ik ben bereid om jullie allemaal te vervullen.

Hieruit volgt dat ik me klein moet maken en mij zonder mijn ego met de ander moet verbinden om na te kunnen gaan wat de ander mist. Ik moet zoiets zijn als een ondetecteerbare sensor die geen storingen veroorzaakt. Om de ander te vervullen moet ik alles doen wat in mijn vermogen ligt. Dit betekent dat ik groter ben dan alle anderen in mijn bereidheid om anderen te vervullen. Ik ben niet de kleinste in de groep, maar de grootste. En dan heb ik een positieve invloed op de anderen.

Vraag: Hoe komt het dat we  door de sfeer van de positieve houding naar elkaar de beste oplossingen bereiken?

Antwoord: Nee, dat komt niet door de sfeer. Wat belangrijk is, is de bereidheid om een nieuw integraal gevoel te bouwen en een nieuwe integrale intelligentie boven datgene uit wat ons van elkaar scheidt! Creëer iets dat gelijk is aan de collectieve Natuur die het voor mij mogelijk maakt om een oplossing te vinden op een hoger niveau dan het niveau waar we ons allemaal op bevinden, zelfs als je een Einstein bent.

From KabTV’s “A New Life” 1/26/14

Filed under: Eenheid, Verbinding - Geen reacties→