“We moeten ons voedsel langzaam kauwen, ervan genieten en de Schepper ervoor danken, we moeten in stilte eten, samen met vrienden of familie en er altijd dankbaar voor zijn.” (Rambam)

Dit voorschrift wordt door elke modern diëtist onderschreven.

Maar ik vind het prima als ik een half uur lunchpauze heb, tien minuten om fast food te halen en tien minuten om weer terug te gaan. Ik krijg daar een burger die van paardenvlees is gemaakt met een slablaadje eromheen en ik moet daar met een dankbaar gevoel op kauwen, samen met aardige mensen, me prettig voelen en onderuitgezakt ook nog naar muziek luisteren.

In onze realiteit klinkt het niet praktisch, het lijkt op een boek met een heleboel adviezen en suggesties over gezond, smakelijk voedsel, maar wie kan ze opvolgen? Wie kan zich daarmee bezighouden?

Ik hoop dat mensen in de toekomst een gebalanceerd dieet zullen volgen met goede geschikte producten waarin voldoende mineralen en vitaminen zitten voor ons lichaam en dat er genoeg tijd zal zijn om het op de juiste manier op te eten.

Dat was trouwens zo bij mijn leraar, Rabash. Wij spraken nooit tijdens onze maaltijden en ze duurden een half uur, soms veertig minuten. Wat interessant is, is dat hij nooit iets dronk bij de maaltijd en nooit iets zei, als hij iets zei was het maar heel kort.

Hij was altijd stil tijdens de maaltijden en gefocust, hij kauwde zijn voedsel langzaam omdat hij zich altijd in een speciaal mentaal proces bevond. Ik weet zeker dat hij altijd probeerde om de balans te vinden tussen zijn spirituele en zijn fysieke staat.

Ik zag het aan hem: Nu ontvangt hij energie, voedsel, het verbindt hem met de Bron waaruit hij energie ontvangt, waar ontvangt hij het voor, waarvoor leeft hij, waardoor wordt dit hele bestaan gedragen? Hij was gewend om zich op die manier te verbinden met een bepaald systeem. Door dit constant te doen, ging hij voelen dat hij zich in een of ander immens groot systeem bevond, zoals een spinnenweb, waaruit hij ontving en waaraan hij gaf. Voedsel was een natuurlijke bemiddelaar tussen hem en dit hele systeem, dit was voor hem een heel serieuze zaak!

From KabTV’s “Medicine of the Future,” 4/7/2013

Filed under: Gezondheid, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Welke principes moeten er in de toekomstige maatschappij worden toegepast, hebben zij een wederkerige verbinding met de spirituele wereld?

Antwoord: In de toekomstige samenleving gelden precies dezelfde Kabbalistische principes als in de spirituele wereld. Het gaat over hetzelfde Kabbalistische systeem van onderlinge verbinding van de gecorrigeerde delen van de schepping, van gecorrigeerde zielen, het wordt alleen in gewone materialistische taal beschreven en uitgelegd, dat is voldoende.

Ofwel ik zeg dat we ons moeten verenigen volgens de Kabbalistische principes van ‘geloof boven de rede’, ‘jezelf wegcijferen’, ‘eerste restrictie’, ‘tweede restrictie’,’Terugkerend Licht’, enzovoort, of ik zeg hetzelfde in een eenvoudige taal: dat het nodig is dat mensen zich – ondanks hun ego – met elkaar gaan verbinden en dat ze dan een unieke collectieve kracht tussen hen zullen ontdekken en voelen, dat is in feite het Hogere Licht.

From the Convention In Krasnoyarsk 6/14/13, Lesson 4

Filed under: Conventies, Maatschappij, Spiritualiteit - Geen reacties→

Filed under: Spiritualiteit, video, Vrije Wil - Geen reacties→

Filed under: Spiritualiteit, video - Geen reacties→

Filed under: Spiritualiteit, video, Vrouwen - Geen reacties→

Vraag: Wat is ‘een spirituele geboorte in de woestijn’ eigenlijk? Van de vorige conventies voel ik een soort teleurstelling, want daar bereiken we een speciaal gevoel van eenheid en daarna komt de terugval. Hoe kunnen we dit gevoel van teleurstelling gebruiken als voorbereiding voor deze conventie?

Antwoord: In de woestijn moeten we onze eerste verbinding geboren laten worden. Deze spirituele geboorte is de eerste onthulling van onze verbinding in het hogere systeem, net zoals een mens in deze wereld wordt geboren, maar dan in de spirituele wereld.

Weet je wanneer een mens het eerste niveau bereikt? Als er tegen hem gezegd wordt: “Je zult niets ontvangen” en hij daar blij mee is. Ik begrijp dus niet over wat voor teleurstelling het hier gaat. Spirituele opgang gaat alle menselijke teleurstellingen te boven, het betekent: een niveau van spiritualiteit bereiken. Je moet blij zijn als je niets hebt gekregen, sterker nog: als de anderen alles hebben gekregen en jij niets. Dit wordt ‘staan bij de ingang van het eerste niveau’ genoemd.

Er is dus geen plaats voor teleurstelling!

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/8/13, “Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Spiritualiteit - Geen reacties→

Wij voelen altijd twee dingen: het ene is het ‘punt in het hart’ en het andere is alles wat zich daarbuiten bevindt. We ervaren allemaal een ‘dubbele’ wereld. Deze waarneming wordt ons opzettelijk gegeven, want zo zijn wij in staat zijn om onszelf en de wereld te corrigeren.

Als je de wereld eendimensionaal zou zien, zoals een gewoon mens die de wereld alleen op het fysieke niveau waarneemt, zou je niet kunnen werken. Als je bij het stijgen op de spirituele ladder alleen de spirituele vorm – die iedere keer op een volgend niveau onthuld wordt – zou waarnemen, zou dat ook problematisch zijn, want je zou dan niet als een verbinder kunnen fungeren tussen de spirituele wereld en deze wereld.

Daarom wordt aan degenen die de spirituele ladder bestijgen de waarneming van deze wereld gegeven, zoals aan ‘Shimon van de markt’ en eveneens de waarneming van de spirituele wereld. Zij nemen een dubbele werkelijkheid waar, maar dit stoort hen niet.

Wij blijven in deze wereld leven, totdat de volledige bevrijding van het egoïsme van deze wereld is voltooid, tot Gmar Tikkun (het einde van de correctie), als alle zielen met elkaar verbonden zijn en dit moeten wij aan de wereld brengen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/2/12, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Spiritualiteit - Geen reacties→

Ieders persoonlijke waarneming van de werkelijkheid ontwikkelt zich volgens de wortel van zijn ziel, het karakter en de mentaliteit ervan.

Er zijn mensen die meer aanleg hebben voor technische ontwikkeling, terwijl anderen een meer gevoelsmatige aanleg hebben, zoals er in onze wereld humanisten zijn en technici. Sommigen studeren muziek, literatuur, filosofie en anderen studeren techniek, wiskunde, architectuur, enzovoort.

Spiritueel gezien bestaat er een heel groot verschil tussen hen. Waarom schreef de ene Kabbalist in een bepaalde stijl en de ander in een andere stijl? Dit is het resultaat van de karaktertrekken van de ziel van een mens, een ieder neemt de spirituele wereld anders waar. Zo complementeren zij elkaar, maar in het geheel gezien, is er een groot verschil tussen zielen, veel groter dan de verschillen tussen mensen in onze wereld.

Natuurlijk neemt ieder de spirituele werkelijkheid waar. Als we verder komen en de Machsom overgaan (de afscheiding naar spiritualiteit), bereikt ieder het inzicht. Maar voor de ene mens kan de spirituele wereld onthuld worden in een vorm, waarbij hij een totaalbeeld ziet en hij werkt met spirituele beelden, terwijl een ander, met een meer technische aanleg van de ziel, waarneemt zoals een natuurkundige in onze wereld. Een derde neemt spiritualiteit waar zoals een psycholoog in deze wereld, en een vierde als een eenvoudige arbeider.

In de spirituele werelden is er een veel rijker ‘scala aan beroepen’ dan in onze wereld, als een projectie van de ene wereld in de andere.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/12/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Spiritualiteit, Waarneming - Geen reacties→

We hebben iets groots en kostbaar verworven tijdens de Conventie: We hebben voor de eerste keer ontdekt dat Farao binnen in ons is en ons haat, en we moeten ons van hem ontdoen, wegrennen, Egypte verlaten…maar we zijn hier niet toe in staat.

We zouden het ons nooit gerealiseerd hebben dat we van hem weg moeten rennen. We hadden gehoopt dat we spiritualiteit in ons egoïsme konden openbaren, in “Egypte.” Maar we dachten niet eens dat dit “Egypte”is. Toch, nu beginnen we te begrijpen dat we ons moeten bevrijden hiervan.

Ons egoïsme, Farao, ontving een klap, en deze teleurstelling passeerde door hem. Nu kunnen we zien dat we ons moeten distantiëren van het verlangen waarin we teleurstelling en bitterheid onthullen.

Hoewel, waren we niet voluit gegaan tot het einde, dan hadden we niet de ontgoocheling gevoeld; we hadden niet gevoeld dat, waarlijk, iets ons tegenhield. Er is geen midden grond in spiritualiteit; we moeten tot het eind doorgaan.

Daarom, is nu een bepaalde nieuwe sensatie in ons gemanifesteerd. Dezelfde teleurstelling, de kracht van lijden die we nu voelen (sinds ik zoveel inspanning heb geïnvesteerd, zoveel hoop, en er is niets gebeurd) is mijn Farao, die een afstraffing heeft ontvangen en nu aan het lijden is.

Maar, de Farao moet deze afstraffing voelen, aangezien we anders niet in staat zijn om hiervan weg te rennen. Zeker, we rennen alleen van kwaad.

Als ik mijn egoïstisch verlangen onthul, mijn natuur als kwaad, zal ik er van willen ontsnappen. En, misschien, zal ik meer van zulke klappen moeten ervaren voordat ik besluit dat ik het moet doen. Ik moet letterlijk uit mijn huid kruipen, mijn “lichaam” verlaten. Dit is genaamd dat Farao klappen ontvangt, de “tien plagen van Egypte.”

We hebben dit alleen bereikt omdat we desondanks tussen ons verbonden. Eén is altijd onthuld tegen de ander, zoals er gezegd is, “in Jouw Licht zullen we het Licht zien.” Dankzij deze eenwording en onze voorbereiding hebben we ons gerealiseerd dat we lijden door ons egoïstische natuur. En dit is een grote verwezenlijking!

Miljoenen mensen die virtueel deelnamen in de Conventie waren samen met ons. Zij, ook, gingen door dezelfde staten.

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Spiritualiteit - Geen reacties→

Het antwoord is simpel: Het komt omdat spiritualiteit tegenovergesteld is aan ons, onze essentie, onze egoïstische natuur. Egoisme regeert over ons, we willen het vervullen. Vandaar dat uit alles wat ons omringt, we alleen de dingen zien die we willen zien met ons egoisme: iets leuks of hooguit iets bedreigends.

Dit is de reden waarom iemand die de wil heeft om de bovenwereld te onthullen, maar onopgemerkt blijft in zijn egoïstische verlangen, zich moet reconstrueren. Om deze reden is de omgeving cruciaal voor een persoon: Het helpt hem om zijn waarneming te herbouwen, om zich af te stemmen op het belang van het waarnemen van wat onaangenaam is voor het egoisme, tegenovergesteld aan het. Dan zal iemand in staat zijn te getuigen van een bredere wereld die hem of haar altijd heeft omringt. Het wordt de spirituele wereld genoemd en het bevindt zich boven het egoisme.

Het lijkt dat onze opvattingen het resultaat zijn van onze ervaring, maar ze zijn het resultaat van de hoeveelheid aan informatie die handig is voor onze egoisme. En het maakt geen verschil wat ze zeggen, waarheid of leugen: Voor ons is de waarheid wat samenvalt met onze mening- het egoisme.

We kijken altijd alleen wat onze mening ondersteunt en verwerpen wat zich daartegen verzet.
Uiteindelijk vormen we onszelf en wensen we ons niet te veranderen. Alleen het lijden, de pogingen om de zin van het bestaan te vinden, en een sterke spirituele omgeving, de groep, zullen iemand helpen om iemand objectief te worden, om de egoïstische waarneming te helpen vervangen met de waarneming van zijn omgeving (de mensen die het zelfde spirituele doel nastreven).En dan zal de bovenwereld die altijd rondom hem heeft bestaan zich voor hem openen!

Filed under: Innerlijk Werk - Geen reacties→