Zeventig Wortels, Eén Waarheid
Vraag: Oosterse volkeren, de Chinezen bijvoorbeeld, beweren dat ze de waarheid al lang kennen, maar eigenlijk is dat de waarheid niet. Wat kunnen we hieraan doen?
Antwoord: Er staat geschreven: “Wijsheid onder de volkeren – geloof.” Het punt is dat alle culturen en religies spreken over onze egoïstische wereld, dit proberen zij in een methode te vatten die ons zou kunnen helpen om te voorkomen dat we pijn lijden in ons leven, in ons ego en dat zou een antwoord zijn op de huidige problemen en zelfs enige hoop geven voor het volgende leven, hoewel dit laatste niet zo sterk tot uitdrukking komt in de Chinese cultuur. Maar religies en andere culturen hebben methoden ontwikkeld door ideeën over te nemen uit de wijsheid van Kabbalah.
Hoe dan ook, het gaat over een egoïstische methode, over hoe we daarmee in het leven kunnen staan en hopen op een beter leven in deze wereld en in de komende wereld. Dit alles heeft niets te maken met het veranderen van de menselijke natuur. Er is geen enkele methode die daarover spreekt en als doel stelt: “Heb de ander lief als uzelf.” Hierin verschilt de wijsheid van Kabbalah van alle andere methoden, het is de enige methode die spreekt over de verandering van de mens met de hulp van de hogere Kracht en die beschrijft hoe we dit moeten doen. Alle andere middelen hebben alleen met ons ego te maken en als wij ze gebruiken, kunnen we dat vergelijken met jezelf bij de haren uit een moeras trekken.
Daarbij is elke methode geschikt voor de mensen voor wie deze gecreëerd is. Ik veronderstel dat het onmogelijk is om Confucius te begrijpen als je geen Chinees bent. Zijn leringen zijn heel diep, maar andere landen zien ze als oppervlakkig, omdat ze niet geschikt zijn voor hun aard en karakter.
Het is geen toeval dat er zeventig wortels bestaan voor zeventig landen. Elke natie heeft een eigen spirituele wortel, die in onze wereld geboorte geeft aan de replica ervan. Daaruit komen alle verschillen voort, met inbegrip van culturele verschillen. Opera is bijvoorbeeld voor de Italianen en je kunt je Spanje niet voorstellen zonder stierengevechten. Het geldt vooral voor filosofie. Het is onmogelijk om Dante los te zien van zijn cultuur en zijn tijd.
We beweren alleen maar dat we meesterwerken uit het verleden begrijpen. Kan ik echt Japanse filosofie bestuderen als ik geen Japanner ben? Ik kan het eenvoudigweg niet voelen en me er werkelijk in verdiepen. Ik kan alleen maar het materiaal bestuderen en de droge letters zien, maar niet de geest.
Ik zal Confucius niet kunnen begrijpen, omdat ik innerlijk niet gebouwd ben zoals hij. Ik zal ook de Indianenvolken van Amerika niet kunnen begrijpen. Je kunt ze bezoeken en hen uiterlijk nadoen, maar ik zal me niet met mijn ziel kunnen verbinden met wat zij bestuderen.
In het beste geval kan ik een ander volk aanvoelen, maar ik ben geen deel van hun wortel. Daarom is onze wereld vol rommel: we hebben onszelf gecastreerd, beroofd van de mogelijkheid om innerlijk rijke culturen en diepe filosofische inzichten te voelen, want we hebben alleen de buitenkant nog behouden.
De zeventig wortels blijven in stand tot Gmar Tikkun (het einde van de correctie), dan pas verdwijnen ze in de alomvattende Keter. Er kan daarom geen wederzijdse vermenging zijn, behalve in de vorm van droge doctoraten. Daarin zit geen greintje waarheid.
Bovendien kijken de moderne Chinesen van een afstand naar Confucius, zij begrijpen hem ook niet in de diepte. Maar ze kunnen hem nog volgen en zich enigszins verbinden met hun wortel, alleen zij kunnen dat.
We moeten ons verbinden in wederzijdse liefde boven al onze wortels uit, zonder ze met elkaar te verwarren. De bron van de zeventig wortels is Zeir Anpin, maar zelfs daar zijn ze niet met elkaar vermengd, maar zij verbinden zich met elkaar door de Masach (scherm). In het geheel genomen blijven in spiritualiteit alle verschillen in stand en ze nemen zelfs toe naarmate we stijgen, omdat onze eigenschappen krachtiger worden. In eerste instantie zijn we dichtbij elkaar en verschillen we nauwelijks van elkaar, maar later verdelen de spirituele niveaus zich, zoals bij een kegel, want “Wie groter is dan zijn vriend, diens verlangen is groter.” Daar bovenuit verbinden we ons met elkaar, boven alle details die wij waarnemen.
Je vraagt hoe dat kan? Als ik jouw verlangen boven het mijne plaats en jij mijn verlangen boven het jouwe plaatst, begin ik tot de leer van Confucius door te dringen en jij tot de leer van Mozes. Maar om dat te kunnen doen, hebben we een Masach nodig en moeten we eerst gaan samenwerken.
From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/16/12, The Study of the Ten Sefirot
Als we iets willen oplossen, moeten we ofwel van het allereerste begin uitgaan of van het einde: van het begin van de schepping of van het uiteindelijke Doel. Wat zich daartussen bevindt behoort tot ons werk, tot onze vrije keuze. Door een analyse te maken van het begin en het einde, moeten we begrijpen wat we in het midden te doen hebben.
We worden het meest misleid en belet in ons werk door trots, waardoor we denken: “Ik los het wel op, ik heb alles onder controle.” We zien dit in de meest primitieve vorm in de gewone wereld als iemand anderen geen kansen geeft, maar probeert hen te ontlopen en niet bereid is om als gelijken met hen om te gaan.