Op het pad onthullen we diverse gebreken, en zo zou het moeten zijn. Het is echter een heel andere zaak wanneer ik in staat ben om ze met begrip te aanvaarden op grond van mijn voorbereiding en de steun die ik krijg van de omgeving. Dan zal ik de gebreken als een soort oefening zien. En een oefening zal niet langer een slecht iets zijn.

Wanneer ik op een probleem stuit, kom ik niet in paniek, of voel me zwak en verward. Integendeel, ik weet dat dit probleem aan mij is gegeven om het te overwinnen en een beloning te ontvangen. Het brengt me niet aan het wankelen om naar beneden te vallen, en snijdt me niet de pas af op het pad naar de goedheid.

De hele kwestie ligt in de voorbereiding, die me in staat stelt om alles te zien als een kans op vooruitgang, eerder dan een lawine van problemen waarvan we willen weglopen of zelfs ons leven willen beëindigen.

De toewijding aan het doel beslist alles. Wanneer ik in een vriendelijke omgeving ben, dan “hersenspoelt ” het mij en legt het mij uit dat alle gebreken aan mij worden geopenbaard als oefeningen voor iemand die wil groeien. Dan gebruik ik ze om te ontwikkelen. Bovendien ben ik blij dat de gebreken aan mij worden geopenbaard.

En vice versa, zonder de juiste opvoeding, zonder de steun en hulp van de omgeving, kan ik ze niet corrigeren en ze niet gebruiken als een trampoline om vooruit te springen. In plaats daarvan ben ik altijd ondergedompeld in het kwaad.

In verband daarmee wordt de mensheid geconfronteerd met vrije keuze: Hoe moet ik alles accepteren wat er op het pad onthuld wordt? Wanneer ik de problemen van tevoren herken, wanneer ik een omgeving prepareer voor mezelf en verlang om vooruit te komen, dan worden de gebreken voorzichtig onthuld. Ik begrijp ze al, ik ben er dan klaar voor, en accepteer ze als een teken van vooruitgang.

Vraag: Over welke gebreken hebt u het? Over de realisatie van kwaad in iemand zelf, of over tsunamis en andere natuurrampen.

Antwoord: wanneer je bent voorbereid heb je niet langer een tsunami nodig. Dan zullen de gebreken niet langer een probleem voor je zijn, maar uitdagingen. Ze zullen geen onopgeloste problemen zijn, maar taken. Zoals een zorgvuldig kind geen strenge maatregelen hoeft. In plaats daarvan laten we hem lego of een puzzel bij elkaar zoeken en ga zo maar door. Hij ontvangt geen moeilijk leven van ons, maar oefeningen die hij wil. Ook al doen ze hem soms een beetje zweten, ze geven hem ook plezier.

Filed under: Innerlijk Werk, Lijden, Vrije Wil - Geen reacties→

In de wijsheid van Kabbalah bestuderen we de Hogere Wereld, hoe de hele schepping is gemaakt en welke krachten onze stoffelijke wereld bereiken. In de Hogere Wereld zijn er krachten, terwijl er in de fysieke wereld objecten zijn die erdoor beïnvloed worden en er de producten hiervan zijn.

De hogere krachten worden “wortels” genoemd en de lagere krachten (degene die zich in onze wereld manifesteren) “takken.” Er is beneden onze wereld verder niets meer en er is niets wat erger is. Het is goed hoe het is.

Alles wat er met ons gebeurt treedt op onder de invloed van de krachten die naar ons neerdalen van de Hogere Wereld, van de wortels. Er is niets in onze wereld dat niet afkomstig is van Boven. Daarom is het zinloos om iemand de schuld te geven van iets: elkaar, andere naties, de overheid en de natuur, omdat alles bestuurd wordt door de hogere krachten, van Boven naar beneden. Als we op een logische en realistische manier naar het hele beeld kijken, zullen we zien dat alles van Boven komt.

Het blijkt dat elk probleem dat we tegenkomen, het maakt niet uit wat het inhoudt, alleen opgelost kan worden als we stijgen naar het niveau van deze hogere krachten en we deze beginnen te beïnvloeden. Zo zullen we in staat zijn om verschillende invloeden naar onszelf toe te trekken. Dat betekent, we zullen niet beïnvloed worden door de eerste krachten, maar eerder door een of ander soort afgeleide kracht en het effect dat in ons is ingeprent. Alleen op deze manier zullen we veranderingen in onze wereld teweeg brengen en door geen andere middelen.

We hebben in de loop van duizenden jaren geprobeerd ons lot te beïnvloeden door allerlei methodes en praktijken toe te passen. En we zien dat het niet de moeite waard is. Het heeft voor ons geen zin om een verzoek te doen aan de Schepper. Hij (iemand die we ons verbeelden als de Schepper) hoort ons niet. En geen van onze acties in deze wereld produceren enig resultaat. Uiteindelijk loopt alles toch zoals het bedoeld is.

Wij, die lang genoeg in deze wereld leven, zien dit alles heel duidelijk; daarom kunnen we instemmen met de wijsheid van Kabbalah die bepaalt dat er op het niveau van onze wereld voor niets een oplossing is. Onze wereld is het effect en alle oplossingen zijn op het niveau waar besluiten worden gemaakt: in de Hogere Wereld.

Dus, met name in onze tijd, nu de mensheid, die bij de integrale, wereldwijde crisis is aangekomen, realistisch met een serieus probleem wordt geconfronteerd en alles wat er met ons beneden gebeurt al een deel is van dit integrale beeld, alleen in deze situatie zullen we de mogelijkheid ontvangen om deze algemene krachten te beïnvloeden door samen te komen.

In wezen moeten we maar één enkele kracht beïnvloeden, omdat er alleen één hogere kracht is, die zich gewoon splitst in meerdere subkrachten, de individuele krachten die op ons van invloed zijn.

From Lesson 5 Berlin Convention 1/29/2011

Filed under: Congressen, Crisis - Geen reacties→