In ons dagelijks leven maken we voortdurend gebruik van voorbeelden die we om ons heen zien. In elke situatie zie ik meteen, onbewust of zelfs bewust, een beeld van een film of iets anders en ik herschep het. Als ik het niet had gezien zou ik niet kunnen spelen. Dan zou ik zou me op het animale niveau bevinden, niet hoger dan het instinctieve niveau. Alles wat hoger is dan het instinct nemen we over van buitenaf, van de maatschappij om ons heen waaruit wij voorbeelden krijgen.

We zouden een mens zulke goede voorbeelden moeten geven, dat hij elk moment weet hoe hij zich moet gedragen om in verbinding met anderen te komen, alleen die voorbeelden. Hij zou heel veel van die voorbeelden moeten krijgen, dan zou hij ze nadoen: het eerste voorbeeld, het tweede, het derde…

Ons gedrag wordt alleen daardoor bepaald. Iedere keer spelen we een rol die we ergens hebben gezien en die voor ons een soort model is geworden: de manier waarop we slapen, eten, praten, staan. Als ik alleen ben, het maakt niet uit in wat voor situatie, kan ik altijd terugvallen op deze externe voorbeelden.

From a “Talk on Integral Upbringing” 7/8/12

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding, Maatschappij - Geen reacties→

Vraag: U geeft vaak het voorbeeld van de relatie van een moeder met haar eigen kind en haar relatie met het kind van de buren. U zegt dan, dat als ze het kind van de buren zou zien als haar eigen kind, ze de tekortkomingen van dat kind niet meer zou zien. Hoe zorg je ervoor, dat het menselijk hart van iemand gaat houden?

Antwoord: Het kan alleen gebeuren door de kracht van de gewoonte. De gewoonte wordt dan een tweede natuur, door de overtuiging van de omringende samenleving, door goede voorbeelden, door songs en films, door alles wat een mens beïnvloedt. De invloed van de omringende samenleving kan mij zo programmeren, dat ik een hekel heb aan mijn eigen kind en dol ben op het kind van de buren.

De omgeving kan alles doen! De omgeving is sterker dan mijn eigen aard, omdat de omgeving tot op het menselijke niveau doordringt en mijn natuur werkt op het dierlijke niveau. We zien hoe een mens totaal kan veranderen onder de invloed van zijn omgeving. Dit komt, omdat de invloed van de omgeving sterker is dan enige andere invloed.

From KabTV’s “A New Life” Episode 5, 1/2/12

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding, Maatschappij - Geen reacties→

Vraag: U zei, dat we ons op de Conventie niet in onszelf moeten verdiepen, maar dat we ons moeten voorstellen dat we al met elkaar verbonden zijn. Wat moet ik doen als ik overvallen wordt door kritische gedachten? Hoe kan ik me daarvan losmaken?

Antwoord: De Conventie is één grote bijeenkomst van vrienden, dat betekent dat er een onophoudelijke invloed van de omgeving is, de meest krachtige invloed van alles wat hierin ooit heeft plaatsgevonden.

Als we de artikelen van Kabbalisten lezen, zien we dat het belangrijkste aspect de invloed van de omgeving is, dan kunnen we ons voorstellen hoe belangrijk zo’n grote bijeenkomst is, waarin we fysiek bijeen zijn en de hele wereld zich virtueel bij ons aansluit, dat wil zeggen, de mensen die samen met ons willen zijn.

We moeten ons echter op de juiste manier voorbereiden voor dit samenzijn. We hebben nog 30 dagen*, en dat is veel tijd. (* dit artikel is geschreven op 6 november) Als ieder van ons zich in deze tijd correct voorbereidt, evenals wij allen samen, zullen we bereiken, dat de omgeving een heel serieuze invloed zal hebben op een ieder. Dit gebeurt in zo’n grote mate, dat het gevoel van de realisatie van het kwaad zich tot zulke grote proporties kan ontwikkelen in een mens, dat hij zijn ontvangende natuur gaat haten en ernaar verlangt om er uit te komen, dat is de Uittocht uit Egypte.

Hij zal ernaar verlangen om liefdevol geven te bereiken, dat betekent dat hij zijn Malchut zal verheffen tot in Bina, hij zal ernaar verlangen zich te voegen bij geven aan de naaste. Wie zijn deze naasten? Dit is het meest algemene niveau van Bina, waar we allemaal verblijven in liefdevol geven. Als iemand hiernaar streeft, kan hij tijdelijk of zelfs permanent, de geestelijke werkelijkheid binnentreden en geven in de beginnende maat. Dit zal al zijn eerste spirituele ervaring zijn.

Alles hangt af van de kracht van het Licht dat Corrigeert, dat volledig afhankelijk is van hoe een mens zich afstemt op de omgeving: van de mate waarin hij waarde hecht aan deze omgeving en de mogelijkheid die deze omgeving heeft om hem te beïnvloeden. Laat hij niet aankomen met minachting en kritiek naar de anderen, maar alleen vervuld zijn van de krachtige hoop, dat de Schepper hem nu de gelegenheid zal geven om de omgeving te gebruiken om boven zijn natuur uit te stijgen. Dan zal hij onmiddellijk spiritualiteit voelen!

Het is onze taak is om ons goed voor te bereiden op deze gebeurtenis, het zou de belangrijkste in ons leven kunnen zijn, een keerpunt vanuit onze donkere situatie naar een staat vol Licht.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/11, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Wat is de betekenis van ‘tot wanhoop vervallen in het werk en de Schepper aanroepen’?

Antwoord: Meestal heeft een mens in het begin alle vertrouwen in zichzelf, later moet hij, vanwege hopeloosheid, steun zoeken bij de groep. Vervolgens – ook vanwege het gevoel van hopeloosheid – zoekt hij steun bij de hogere kracht. Tenslotte heeft hij geen andere keus meer dan vragen voor zijn eigenbelang los te laten en te gaan onderzoeken wat de intentie om te geven is. Zo wordt een mens geleid door zijn innerlijke programma, zijn innerlijke HaVaYaH, tot zijn roep naar de Schepper een richting opgaat, die juister is.

Dit betekent, dat lijden een mens naar het juiste doel leidt. Immers, ‘wat het intellect niet doet, doet de tijd’ en ‘lijden verzacht het egoïsme’. Via dit pad komen we verder. Elke keer als we een ‘fout’ maken, leidt dit ons naar de onthulling van een meer correcte staat. Op deze manier werkt de reeks informatieve genen (Reshimot) in ons.

Zo bereiken we tenslotte een staat, waarover gezegd wordt: ‘De zonen van Israel vervielen tot wanhoop in het werk en riepen de Schepper aan ‘. Het betekent, dat een mens in het leven een reeks situaties meemaakt, die in de vorm van oorzaak en gevolg met elkaar verbonden zijn en langzamerhand raakt hij meer en meer teleurgesteld. Het gaat zo door, totdat hij een situatie van totale wanhoop bereikt, waarin hij begrijpt, dat hij alleen niets tot stand kan brengen en dat er ‘Geen ander is dan Hij’, dat namelijk niemand anders hem kan helpen dan alleen de Schepper. Deze Schepper is niet een soort magische kracht, maar een bijzondere realiteit die in een mens onthuld wordt.

Deze werkelijkheid wordt alleen onthuld, als deze zich in een mens kleedt. Daardoor begint een mens ernaar te verlangen, dat de eigenschap van geven het te zeggen krijgt in hem.

Er staat geschreven: ‘Je zult geen andere goden hebben’. Dat betekent, dat we moeten vaststellen dat alles, zowel intern als extern, door één Schepper bepaald wordt. We komen tot die vaststelling doordat we met Hem verbonden zijn en door het contrast van tegenstellingen, die wij ontdekken. Dit is het moeilijkste moment, omdat we een nieuwe werkelijkheid ontdekken met twee leidende krachten, zij komen in mij samen in één enkele kracht. De hele mensheid moet dit gaan ontdekken.

Tot nu toe beschouwde ‘ik’ mijzelf als de enige autoriteit tegenover de maatschappij en de levenloze, plantaardige, dierlijke en menselijke natuur en ik probeerde dit allemaal zo goed mogelijk onder controle te houden om er zelf van te profiteren. Ik zorgde er wel voor, maar alleen zodat ik er gebruik van kon maken, zoals de voorzorgsmaatregelen die ik neem om ervoor te zorgen, dat ik een zware koffer kan optillen.

Ik was de voornaamste link in dit systeem en alles draaide uiteindelijk om mezelf. Zelfs wanneer ik gehoorzaamde aan de een of andere externe kracht, zoals de regering of de maatschappij, kwamen die besluiten, gedachten en wensen daaruit voort.

Maar nu ben ik in een staat van verwarring, omdat ik inzie, dat het niet mijn gedachten, niet mijn intenties en verlangens zijn! Een besluit kan alleen mijn eigen besluit zijn, als ik weet hoe ik moet omgaan met mijn omgeving. Ik heb een klein gebied van vrijheid: ‘het middelste derde deel van Tifferet’ genaamd. Alles wat in en buiten mij bestaat, uitgezonderd deze subtiele verhouding tot mijn omgeving, moet ik toeschrijven aan de Schepper.

Mensen in mijn nabijheid die me willen slaan of omhelzen doen dat niet vanuit hun eigen wil. Deze handelingen komen niet uit henzelf voort, ze komen van de Schepper. En mijn eigen gedrag, of ik nu correct handel of incorrect, of ik nu een zondaar ben of een heilige, wordt niet door mijzelf bepaald, maar door een externe kracht.

Voor het eerst in de geschiedenis van onze ontwikkeling ontdekken we het bestaan van een externe kracht en we moeten er op een heel speciale wijze mee werken. Hoe eerder we deze leiding proberen te ontdekken en ermee gaan samenwerken, hoe meer het in ons voordeel zal zijn en we onszelf lijden zullen besparen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 9/7/2o11, Shamati #109

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Kranten zeggen, dat de terrorist die een gruwelijke misdaad in Noorwegen pleegde, verslaafd was aan wrede computerspelletjes en shows die over seriemoordenaars gingen. Waarom begrijpen de mensen op de wereld niet, dat zo’n klein, triviaal concept als de moderne media deze moordenaars creëert en psychopathische gedachten in hun hoofd brengt? Dit is nu wel zo duidelijk …..

Antwoord: De wereld wordt geregeerd door mensen die weten hoe ze geld moeten verdienen. Zij zijn degenen, die het voor het zeggen hebben in de rechtbanken, de systemen van onderwijs en opvoeding en de regeringen. En ze zijn niet van plan om “hun winkel te sluiten” als ze eenmaal geld verdienen. Het is winstgevend voor hen om te zorgen voor de roddelpers en voor sensaties, die mensen voor de gek houden, om te schrijven over terroristen en om de slachtoffers van terroristische daden af te luisteren, om zo geld aan hen te verdienen. Het is winstgevend voor hen om zoveel mogelijk wapens te produceren en te verkopen om broeinesten van oorlogen en vijandelijkheden in stand te houden. En het is winstgevend voor hen om “speciale nieuwsedities” over tragedies en rampen uit te brengen.

Ze geven nergens om. Elk van hen wil verdienen op zijn terrein. De een produceert en verkoopt wapens, de ander organiseert afluisterpraktijken en verzamelt materiaal, zodat hij allerlei informatie kan verkopen, zelfs al is het schokkend en onacceptabel voor openbaarmaking.

Achter elk van deze gebeurtenissen staat iemands nettowinst. De mensen, die deze winst ontvangen, hebben controle over de massa media, de overheid en de commercie en als gevolg daarvan ziet onze wereld eruit zoals het nu is.

Er is immers een enorm groot aantal mensen in de wereld, dat uitsluitend aan geld denkt. Ze hebben nergens anders gevoel voor. Het gaat hier niet over cynisme omdat een cynicus zich realiseert, dat er belangrijker dingen zijn, maar daarop neerkijkt. Een persoon die winst maakt, kijkt nergens op neer. Hij is zich gewoon niet bewust van iets anders. Zijn bereik van waarneming is zeer smal, hij is volledig in beslag genomen door één activiteit en de rest bestaat niet voor hem.

Daardoor hebben deze mensen veel macht. Dat komt omdat ze in wezen maar één verlangen hebben. Als ze de medewerking van de regering nodig hebben om winst te maken, plaatsen ze zichzelf in de regering. Als ze behoefte hebben aan een leger, plaatsen ze zichzelf in het leger. Als ze de politie nodig hebben, gaan ze bij de politie werken. Als ze de centrale krant nodig hebben om te schrijven wat ze willen, kopen ze het nieuwsbureau. Achter de schermen, is alles in hun bezit.

Daarom is het nuttig voor deze mensen om te beschikken over een omgeving met een up-to-date gevoeligheid en met genoegens, die daaraan gewijd zijn. Juist deze mensen vormen de publieke opinie en keren deze in de richting van wreedheid, drugs, prostitutie, terrorisme, en ga zo maar door. Het betekent niet, dat de regeringen ten opzichte van hen zwak zijn, maar zij treden gezamenlijk op.

Het gaat hierbij om geld, en geld is macht. Laten we eens zien hoe zwak het geld zal blijken te zijn. Maar waardoor zal het vervangen worden? Er moet een munt, een waarde, een maat zijn voor de bijdrage, die iemand levert en het succes. Wat kan je mensen in plaats van “harde cash” geven, waaraan zij alles afmeten? Het is het equivalent en het criterium van alle inspanningen.

Het zal blijken dat we “geestelijke cash” nodig zullen hebben – de maat van geven, de maat van nabijheid van de Schepper. Dit zullen we gaan gebruiken om onze bijdragen en ons inkomen te meten, terwijl alle materiële dingen zullen worden teruggebracht tot niet meer dan het noodzakelijke.

Om deze overgang te maken, moeten we de wereld op zijn kop zetten. Voor degenen die vandaag de dag aan het roer en aan het hoofd van de samenleving staan, is het het allerbelangrijkste om producten te produceren om ervan te profiteren Ze zullen van hun Olympus moeten vallen, gecorrigeerd moeten worden en de nieuwe “munt” moeten accepteren als hun uitbetaling.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/25/11, “Arvut”

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Economie, Maatschappij, Nieuws, Politiek, Wereld - Geen reacties→

Het antwoord is simpel: Het komt omdat spiritualiteit tegenovergesteld is aan ons, onze essentie, onze egoïstische natuur. Egoisme regeert over ons, we willen het vervullen. Vandaar dat uit alles wat ons omringt, we alleen de dingen zien die we willen zien met ons egoisme: iets leuks of hooguit iets bedreigends.

Dit is de reden waarom iemand die de wil heeft om de bovenwereld te onthullen, maar onopgemerkt blijft in zijn egoïstische verlangen, zich moet reconstrueren. Om deze reden is de omgeving cruciaal voor een persoon: Het helpt hem om zijn waarneming te herbouwen, om zich af te stemmen op het belang van het waarnemen van wat onaangenaam is voor het egoisme, tegenovergesteld aan het. Dan zal iemand in staat zijn te getuigen van een bredere wereld die hem of haar altijd heeft omringt. Het wordt de spirituele wereld genoemd en het bevindt zich boven het egoisme.

Het lijkt dat onze opvattingen het resultaat zijn van onze ervaring, maar ze zijn het resultaat van de hoeveelheid aan informatie die handig is voor onze egoisme. En het maakt geen verschil wat ze zeggen, waarheid of leugen: Voor ons is de waarheid wat samenvalt met onze mening- het egoisme.

We kijken altijd alleen wat onze mening ondersteunt en verwerpen wat zich daartegen verzet.
Uiteindelijk vormen we onszelf en wensen we ons niet te veranderen. Alleen het lijden, de pogingen om de zin van het bestaan te vinden, en een sterke spirituele omgeving, de groep, zullen iemand helpen om iemand objectief te worden, om de egoïstische waarneming te helpen vervangen met de waarneming van zijn omgeving (de mensen die het zelfde spirituele doel nastreven).En dan zal de bovenwereld die altijd rondom hem heeft bestaan zich voor hem openen!

Filed under: Innerlijk Werk - Geen reacties→

Op het pad onthullen we diverse gebreken, en zo zou het moeten zijn. Het is echter een heel andere zaak wanneer ik in staat ben om ze met begrip te aanvaarden op grond van mijn voorbereiding en de steun die ik krijg van de omgeving. Dan zal ik de gebreken als een soort oefening zien. En een oefening zal niet langer een slecht iets zijn.

Wanneer ik op een probleem stuit, kom ik niet in paniek, of voel me zwak en verward. Integendeel, ik weet dat dit probleem aan mij is gegeven om het te overwinnen en een beloning te ontvangen. Het brengt me niet aan het wankelen om naar beneden te vallen, en snijdt me niet de pas af op het pad naar de goedheid.

De hele kwestie ligt in de voorbereiding, die me in staat stelt om alles te zien als een kans op vooruitgang, eerder dan een lawine van problemen waarvan we willen weglopen of zelfs ons leven willen beëindigen.

De toewijding aan het doel beslist alles. Wanneer ik in een vriendelijke omgeving ben, dan “hersenspoelt ” het mij en legt het mij uit dat alle gebreken aan mij worden geopenbaard als oefeningen voor iemand die wil groeien. Dan gebruik ik ze om te ontwikkelen. Bovendien ben ik blij dat de gebreken aan mij worden geopenbaard.

En vice versa, zonder de juiste opvoeding, zonder de steun en hulp van de omgeving, kan ik ze niet corrigeren en ze niet gebruiken als een trampoline om vooruit te springen. In plaats daarvan ben ik altijd ondergedompeld in het kwaad.

In verband daarmee wordt de mensheid geconfronteerd met vrije keuze: Hoe moet ik alles accepteren wat er op het pad onthuld wordt? Wanneer ik de problemen van tevoren herken, wanneer ik een omgeving prepareer voor mezelf en verlang om vooruit te komen, dan worden de gebreken voorzichtig onthuld. Ik begrijp ze al, ik ben er dan klaar voor, en accepteer ze als een teken van vooruitgang.

Vraag: Over welke gebreken hebt u het? Over de realisatie van kwaad in iemand zelf, of over tsunamis en andere natuurrampen.

Antwoord: wanneer je bent voorbereid heb je niet langer een tsunami nodig. Dan zullen de gebreken niet langer een probleem voor je zijn, maar uitdagingen. Ze zullen geen onopgeloste problemen zijn, maar taken. Zoals een zorgvuldig kind geen strenge maatregelen hoeft. In plaats daarvan laten we hem lego of een puzzel bij elkaar zoeken en ga zo maar door. Hij ontvangt geen moeilijk leven van ons, maar oefeningen die hij wil. Ook al doen ze hem soms een beetje zweten, ze geven hem ook plezier.

Filed under: Innerlijk Werk, Lijden, Vrije Wil - Geen reacties→

Voordat we allemaal naar de les komen, moet ieder van ons zich hierop voorbereiden. Ik bereid mezelf voor om me nu onder de invloed van de omgeving te plaatsen. Daar zijn grote krachten, de krachten van de Schepper, in mijn vrienden en ik verlang om onder hun invloed te zijn. Alleen dit kan me veranderen.

De omgeving is zoals een reactor, een groot mechanisme, een therapeutische afdeling of een heel ziekenhuis. Het verandert, heelt en vormt mij in overeenstemming met het eerste spirituele niveau. Dit is hoe ik het (egoïsme) moet behandelen, zoals hulp bij een noodsituatie wat ik constant nodig heb.

Ik kom steeds weer om de therapiesessies te ontvangen en geleidelijk aan word ik genezen. Ik hoor en voel steeds meer en ik ben het er steeds meer mee eens. Ik zie in mij hoe eerdere niet- bestaande fundamenten onthuld worden en ik word meer gevoelig naar de omgeving toe als één geheel. Ik begin speciale verschijnselen te voelen die hiervandaan komen, een ander bewijs van de Hogere Kracht die hierin aanwezig is.

Geleidelijk aan zal dit in mijn sensaties sijpelen en dan in mijn verstand. Nieuwe indrukken worden in mijn gevoelens geprent en de veranderingen hierin zullen me nieuwe gedachten brengen die verbinden en accumuleren in het begrip. Op deze manier vestig ik continu een strakkere verbinding met de Hogere kracht, die aan mij onthult wordt.

Daarom moet men, vooral tijdens de studie, de juiste houding naar de omgeving opbouwen. Dit is het allerbelangrijkste voor de mens, omdat het lijkt alsof hij zichzelf daardoor in contact brengt met de enige wijze van genezing die er is, de enige actie voor correctie uitvoert, die in hem gerealiseerd kan worden en hem helpt om de spirituele wereld te veroveren. Men “verovert” deze spirituele wereld door zichzelf te veranderen. Daarom staat er geschreven: “Een held is iemand die zijn kwade neiging verovert.” Dit betekent dat hij het verandert in overeenstemming met het spirituele verlangen.

Het is niet in onze macht om onszelf te transformeren zonder innerlijke veranderingen. Dit werkt alleen een beetje in onze wereld, hoewel we later zullen zien dat dit ons geen echte, permanente voordeel brengt. Het gebeurd iedere keer weer en dan komt het terug als een boemerang van weer een andere tekortkoming. Dit is voor ons om deze eenvoudige regel te leren: Elk gebruik van het egoïsme is tot ons nadeel.

Van het 1ste deel van de  Daily Kabbalah Lesson 2/28/2011, Geschriften van Rabash

Verwante Materialen (Engels):
The First Attempts
A Moment Of Weakness For The Great Conqueror
The Most Dangerous Stage On The Path

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik tijdens de periode van voorbereiding, wanneer ik nog niet de spirituele openbaring heb bereikt, vaststellen dat ik altruïsme elke dag steeds meer ga waarderen?

Antwoord: Je kunt het evalueren door je eigen innerlijke gevoel, gedachten, doelen en belang van de groep, in de mate waarin je de vrienden hoort en waardeert én in de mate van hoe sterk je het voelt dat je hen de hele tijd nodig hebt, zoals de werking van een infuus en dat als je hun steun niet ontvangt, je zal vallen.

Dit gevoel is erg belangrijk. Om afhankelijk van de omgeving te zijn, betekent vrij te zijn van je ego! Je moet er naar streven om altijd afhankelijk van de vrienden te zijn en ze zo sterk als mogelijk is te voelen, zodat ze jou zoveel mogelijk kunnen beïnvloeden en beschermen. Dit betekent voortdurend een speciale verlichting, een krachtige invloed van hen te ontvangen.

We moeten proberen te voelen dat alleen dit ons in de juiste richting houdt. Als de omgeving mij niet van de buitenkant beïnvloed, verlies ik het doel van de Schepper.

Probeer dan alles in één plaats te verbinden, in één integraal verlangen: jezelf, de vrienden en de Schepper. Ik, de vrienden en de Schepper moeten niet gescheiden leven, zoals de toppen van een driehoek; we moeten eerder sámenkomen in één verlangen, in één plaats.

Als de vrienden en ik toegewijd zijn aan elkaar, zorg hebben voor elkaar, elkaar liefde geven, betekent dit dat we de ruimte tussen ons vrij maken voor de openbaring van de Schepper. Hij wordt tussen ons geopenbaard!

Als de omgeving mij niet beïnvloed, ben ik niet in staat om los te breken uit mijn egoïsme en na te denken over iets dat buiten haar belangen is. Dus, om van hen afhankelijk te zijn, betekent vrij zijn van mijn egoïsme. Als de omgeving mij beïnvloed, voel ik hoe het me leidt naar het doel.

Ik doe een beroep op de omgeving (1): De omgeving beïnvloed me (2): Ik richt mezelf naar de Schepper (3): Het kan niet anders! Zo niet, dan zal ik teruggetrokken worden in mijn egoïsme. Ik zal werkelijk voelen hoe ‘het’ me laat zinken en mijn benen naar beneden trekt, maar de omgeving zal me onmiddellijk de kracht geven om me hiervan af te scheuren en boven mijn ego uit te stijgen en dan zal ik één met de Schepper worden.

Elke keer als je voelt dat het je steeds meer naar beneden trekt, geef het nog een ronde (1-2-3).

Van het 4e deel van de   Daily Kabbalah Lesson 2/17/2011, “Introduction to the Book, Panim Meirot uMasbirot”

Verwante Materialen (Engels):
Free Will Is Above Desire
You Won’t Figure Out Anything Without The Light
Where Is Our Freedom?

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Een persoon begint met het punt in het hart, de druppel van spiritueel zaad. Hij heeft niets anders van de Hogere Wereld.

Hij is een omgeving geplaatst, terwijl hij op hetzelfde moment hiervan gescheiden en gedistantieerd is door het gevoel van afkeer en later, haat. Alle mogelijke gevoelens die naar boven komen door het feit ” er is mij en de omgeving” omvatten in wezen de plaats van het breken.

Alle tegenstellingen, afkeer, botsingen, wrijvingen en verstoringen zijn uitgelokt door de onthulling van de afstand tussen de persoon en anderen, de onthulling van de gebroken plaats tussen hem en de omgeving. Door de juiste identificatie van deze plaats, hierbinnen ontdekt een persoon de Schepper, vult het Licht zijn juiste houding naar zijn naaste.

Op deze manier ligt mijn beschadigd verlangen tussen mezelf en de omgeving. Zodra ik het corrigeer zal ik hierin de Schepper onthullen. Mijn “zelf” is slechts een punt van stijging, het punt van aspiratie die ik heb ontvangen in het midden van mijn leven, welke het begin is van mijn spirituele aftelling of spirituele ontwikkeling.

Alles zal worden uitgedrukt op de voorwaarde dat ik me het juiste beeld van de werkelijkheid, waarin ik besta, voorstel. Waar is de omgeving die mij kan steunen? Immers, ik onthul voortdurend een gebrek aan acceptatie van anderen, van het doel en de Schepper. Op ieder moment moet ik mezelf controleren: Is de Hogere Kracht, de Kracht van altruïsme, de Schepper, belangrijk voor mij? Staat dit boven alles?

Stijging, ontwaking en zorg over het maken van deze constante analyse kan alleen komen onder de invloed van de juiste omgeving.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/16/11, Writings of Rabash

Verwante Materialen (Engels):
A Lily Among Thorns
Blunting The Illusion Of The Breaking
Correction In Front Of A Mirror

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→