Vraag: Hoe kunnen we van zorgen voor anderen vanuit een egoïstisch oogpunt komen tot zorgen voor anderen zonder dat er egoïsme aan te pas komt? Hoe kunnen we ons bevrijden van het egoïstische verlangen dat ons aanspoort om voor anderen te zorgen.

Antwoord: We hebben het over een heel hoog niveau als je de Schepper al voelt en in een staat van verbinding bent met deze positieve kracht van geven en liefde.

Dan ga je de behoefte voelen om absoluut onvoorwaardelijk te geven en lief te hebben, niet zoals we ons dat nu voorstellen, maar zonder enig eigenbelang, zonder ook maar enige vorm van beloning te willen ontvangen, dit komt alleen voort vanuit de staat waarin je eeuwigheid, volmaaktheid en oneindigheid voelt.

Het is onmogelijk om dit in woorden te vatten want het gaat over een totaal ander voelen en begrijpen van de wereld en dit komt in de mate waarin de mens in zichzelf de altruïstische kwaliteit van geven en liefhebben absorbeert en realiseert.

From the Convention in Bulgaria 01/11/203, Lesson 1

Filed under: Conventies, Egoïsme, Geven, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Als mensen zich goed voelen in hun omgeving, kunnen we dan met hen in contact gaan en zeggen: “Vrienden, tussen jullie bestaan heel wat tegenstellingen en verschillen?”

Antwoord: Je hoeft niets ‘regelrecht’ te zeggen. Mensen moeten zelf het probleem ontdekken en tot de diagnose komen dat er onderling tegenstellingen en verschillen zijn, dat er gebrek aan vertrouwen is en dat er nog meer tekortkomingen zijn.

Je mag absoluut niets negatiefs tegen hen zeggen. Houd gewoon elkaars hand vast, zing met elkaar, wissel meningen uit, vul elkaar aan, spreek elkaar niet tegen en dan, door je ogenschijnlijk vanaf de zijlijn met een vraag bezig te houden, zullen mensen er uiteindelijk toe komen om zich met elkaar te verbinden. En juist vanuit dit punt van verbinding, nadat je hen een beetje in een goede stemming hebt gebracht, maak je hen vrij van allerlei soorten Klipot. Plotseling gaan ze voelen dat er iets ontbreekt, ze krijgen een negatief gevoel over zichzelf. Maar dit zeg je niet tegen hen.

Als zij onafhankelijk van anderen tot bijzondere gevolgtrekkingen komen, laat je zien dat je verbaasd bent: “Zijn jullie werkelijk zo?” en als zij zeggen: “Kijk eens waar wij achter zijn gekomen! Zo gaan we eigenlijk met elkaar om!”, antwoord je: “Werkelijk? Weet je, jullie zeiden dat alles in orde was. Wat is er dan gebeurd?”

Dus als je iets negatiefs zegt, doe dat dan alleen door middel van een heel kleine hint en alleen nadat je eerder alleen positieve dingen hebt uitgelegd, zoals een dokter tegen een zieke zegt: “Hier is een medicijn voor een virus dat op het ogenblik heerst. Dit virus hebben we bij u gevonden. Neem deze pil en knap maar gauw weer op.”

Maar het blijft het beste als zij zelf de diagnose stellen doordat zij het medicijn in een mooie verpakking ontvangen en de bitterheid van de ziekte door een zoet smakende capsule ontdekken, door er namelijk voor te zorgen dat zij hun tekortkomingen ontdekken via liefde, door middel van een goede, nieuwe onderlinge verbinding.

From Kab TV’s “Through Time” 10/20/13

Filed under: Disseminatie, Integrale Educatie, Liefde - Geen reacties→

Er staat geschreven: “Accepteer geen bedrog, want bedrog verblindt de ogen van de wijze en verdraait de woorden van de rechtvaardige.” Laten we aannemen dat het ons gelukt is om onszelf te corrigeren en aan anderen gelijk te worden. Laten we aannemen dat het ons zelfs gelukt is om de Schepper te ontdekken in onze verbinding met de vrienden. Maar als we het volgende niveau bereiken ‘springt’ ons egoïsme tevoorschijn. Ons ego ‘bedriegt ons’ door in onze oren te fluisteren: jij bent beter dan anderen, jij bent sterker dan zij, jij kunt iets wat niemand anders kan, jij ziet de dingen heel scherp!

Het is belangrijk om in te zien dat ons egoïsme ons deze keer twee soorten vervulling geeft: overvloed en inzicht, namelijk een vervulling van het hart (egoïsme) en een vervulling van de geest. Het lijkt alsof we plotseling boven onze omgeving uitrijzen. In diezelfde mate wordt ons de kans gegeven om onze naasten lief te hebben’, want ‘onze naasten liefhebben’ compenseert het gevoel dat we boven hen staan. Als wij het bedrog afwijzen, groeien we niet.

Het ‘gereedschap’ dat we gebruiken breidt zich uit naar overvloed en kennis. Hoe zouden we kunnen groeien als wij niet met dit nieuwe gereedschap zouden werken? We moeten het gebruiken! Tegelijkertijd worden we – met de hulp van overvloed en meer kennis – verplicht om onze naasten lief te hebben. Op dit punt worden onze naasten cruciaal voor ons. We moeten al het mogelijke doen voor hen, zoals we voor een baby zouden zorgen.

Vraag: Betekent dit dat iemand die een enorme doorbraak mag maken naar kennis en de mogelijkheid krijgt om de massa te leiden, deze kennis moet transformeren naar liefde?

Antwoord: Het is heel zwaar werk! Het is iets wat Koning David in zijn Psalmen beschrijft. Hij streed zijn hele leven. De macht die hem gegeven werd, bedekte hij met liefde. Hij vervulde zijn opdracht voor zijn volk anders dan alle andere koningen. Een koning is iemand die het meest liefheeft, anders is hij geen koning. Dit wordt beschreven als ‘Koningen van Israel’. ‘Het Koninkrijk’ staat voor Malchut.

From Kab TVs “Mysteries of the Eternal Book,” 5/24/13

Filed under: Correctie, Ego, Innerlijk Werk, Liefde, Uncategorized - Geen reacties→

Vraag: Ik begrijp het geheim van disseminatie en het is heel eenvoudig. Het is aan ons om vreugde uit te stralen als resultaat van onze verbinding met elkaar. Juist hierdoor zullen mensen zich tot ons aangetrokken voelen en niet tot lijden, waardoor ze van elkaar verwijderd raken, maar ze zullen zich aangetrokken voelen tot een gevoel van geluk dat wij moeten verspreiden. Hoe houden wij de verspreiding van geluk vast?

Antwoord: Ik zal jullie vertellen hoe ik dat heb gedaan. Ik ging boeken schrijven. Ik werkte aan het archief van Rabash dat aan mij was achtergelaten. Iedereen moet voelen wat zijn opdracht is. Ik kwam bij Rabash toen hij 75 was. Ik wist niet hoeveel jaar hij nog zou leven, maar ik wist dat het aan mij was om zoveel mogelijk van hem te leren en dat alle kennis die hij had, werkelijk alles, verloren zou gaan als ik die kennis niet zou krijgen. Ik had het gevoel dat ik alles in me op moest nemen, alles op geluidsbandjes moest zetten, alles wat hij had moest opschrijven. Het kon uit arrogantie of zelfs overmoedigheid voortkomen, hoe dan ook, dit liet me niet los.

Ik streefde er niet naar om hem als nummer één op te volgen. Zelfs nu voel ik het niet zo. Daar houd ik niet van, want het maakt het leven alleen maar ingewikkeld. Ik voelde mij genoodzaakt om te ontvangen, uit deze bron alles te drinken, zodat deze kennis niet zou verdwijnen. Integendeel, het moest aan iedereen verspreid worden. Dit voelde ik als mijn opdracht. Dit liet me werkelijk niet los.

Hieraan heb ik verder niets toe te voegen. Doe wat Rabash schreef: verbinding, de vreugde van het Doel, de noodzaak hiervan voelen en voelen dat je uitgekozen bent voor een grote, moeilijke opdracht.

Denk hier over na. Wat betekent het om ouders te zijn? Enerzijds voel je je gelukkig als je ziet dat ze zich ontwikkelen, groter worden en anderzijds voel je je heel sterk bij hen betrokken. Zeker, je wilt dat ze opgroeien met de mogelijkheid om succes te bereiken, maar wat als dat niet gebeurt? Wat zou je je dan teleurgesteld voelen en gefrustreerd! Nog veel erger dan wanneer je zelf geen succes bereikt.

Het gaat je namelijk om anderen. Zij geven ons een voorbeeld van natuurlijke liefde op het animale, meest primitieve niveau. Als zij als reactie daarop ook van jou houden, is deze liefde voor jou veel sterker en de bezorgdheid, het lijden van de geliefde veel erger en groter dan je eigen lijden, want liefde vermenigvuldigt alle gevoelens 620 maal.

Daarom zou de wereld gewoonweg ‘exploderen van jaloezie’ naar aanleiding van ons geluk als wij voor elkaar een gevoel van liefde zouden ervaren. Het hele geheim bestaat er namelijk altijd uit om terug te keren naar liefde. Als wij dus op deze manier met de mensheid omgaan, zullen zij plotseling voelen wat voor mensen wij zijn en wat er tussen ons plaatsvindt. Zelfs nu, als zij ons met elkaar zien, vragen zij zich af wat de betekenis is van die vreemde ‘bovenmenselijke’ relatie die wij met elkaar hebben.

From the St. Petersburg Convention “Day Three” 7/14/13, Lesson 5

Filed under: Conventies, Disseminatie, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Filed under: Geven, Liefde, Schepper, video - Geen reacties→

We zijn al zover dat we begrijpen dat we een nieuw spiritueel niveau alleen kunnen ontdekken in de verbinding met elkaar en in onze onderlinge eenheid, en nu gaan we begrijpen hoe we ons van het ene naar het andere niveau kunnen verplaatsen. We zijn voor het eerst zover gekomen dat we ons pad begrijpen, de componenten ervan en wat wij daarvoor moeten doen: eerst een stap met de rechtervoet, dan een stap met de linkervoet en het lichaam bevindt zich in het midden. Zo komen we vooruit op de middellijn: rechtervoet, linkervoet en een volgende stap voorwaarts, rechtervoet eerst en dan pas de linkervoet, dit is het deel dat wij moeten doen.

We beginnen altijd vanuit de rechterlijn omdat we altijd vooruitgaan in de richting van geven, liefde, verbinding en eenheid boven de rede. De linkerlijn wordt echter onthuld op de wijze waarop het Licht het aan ons laat zien. Op elke niveau geldt wat geschreven staat: “Ik heb de neiging tot het kwaad geschapen, ik heb de Torah als een genezend kruid geschapen,” om het kwaad te corrigeren. Dit heeft betrekking op het systeem van de invloed van het Licht op de neiging tot het kwaad, die jij corrigeert met de Hulp van het Licht, zodat je verder vooruit kunt komen.

Dit is het systeem waar we in zitten. De rechterzijde is geven, liefde, verbinding en eenheid (∑), alles wat van de zijde van Hesed komt. De linkerlijn is het verlangen om te ontvangen, te weten, de kracht van ontvangen, namelijk het ego, en ik bevind me in het midden. Wat schrijf ik toe aan mezelf? Ik behoor tot het punt in het hart en op die manier ben ik degene die zich richt op de Schepper en naar Hem verlangt.

Nu is de vraag: hoe kom ik vooruit? Het eerste wat ik doe is beginnen met de rechterlijn, namelijk met het verlangen naar geven, liefde, eenheid en maximale verbondenheid.

Onze eenheid vindt plaats boven het ego, zonder het ego zouden wij geen spiritueel werk kunnen doen. Het is van tevoren met ons verbonden en het is de oude beginsituatie.

Het blijkt dat het ego (1) zich in het hart bevindt en daarin is het punt in het hart waarmee ik mij richt op verbinding en eenheid. Op het moment dat ik dat doe, begin ik een zeker Lichtschijnsel te ontvangen (3) in onze verbinding en eenheid (2). Misschien voelen we de Schepper nog niet in het gevoel van eenheid, maar het is eigenlijk al een voelen van Hem.

Als we deze eigenschap hebben bereikt, gaat het ego zich er weer mee verbinden. Opnieuw richten we ons vooruit op eenheid (2b) en uiteindelijk bereiken we het volgende niveau dat veel hoger is dan het voorgaande. Zo komen we verder.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht, Liefde, Verbinding - Geen reacties→

Als vijanden mij Omringen – mijn hart zal niet vrezen!

Als zij oorlog met mij voeren – ik vertrouw op de Schepper!

(Uit een Shabbat song)

Het belangrijkste hierbij is dat wij zien dat deze oorlog plaatsvindt tussen de twee delen van het universum. Enerzijds het totale menselijke ego, het egoïsme in mij. Anderzijds de groep, een groep mensen waardoor ik hulp van de Schepper ontvang.

Als de kracht van het kwaad in mij ontwaakt is, ontneemt dit mij kracht, het verwart en misleidt mij, mijn punt in het hart voelt dat de oorlog is ontstaan door het kwaad in mij. Dan haast ik mij voor hulp naar de groep en naar de Schepper die zich daarin verborgen heeft, naar de Kracht van geven, en zo word ik bewapend tegen het kwaad en voer ik met meer kracht oorlog tegen mijn egoïsme.

Shamati, artikel 42: De Ontvangst van het Koninkrijk der Hemelen moet bestaan uit Onvoorwaardelijke Overgave

Echter, als iemand zegt dat hij bereid is om het werk op zich te nemen op voorwaarde dat er een witte vorm is, wat betekent dat het daglicht voor hem zal schijnen, en hij niet instemt met het werk dat zich aan hem toont in een duistere vorm, is er voor deze mens geen plaats in het Paleis van de Koning. De reden hiervoor is dat degenen die willen werken om te geven, toegelaten worden in het Paleis van de Koning en als een mens werkt om te geven, is het voor hem niet belangrijk wat hij tijdens het werk voelt.

Het is juist zo dat een mens, zelfs als hij in een staat is waarin hij een duistere vorm ziet, er niet van onder de indruk is, maar hij verlangt maar één ding: dat de Schepper hem de kracht geeft om alle hindernissen te kunnen overwinnen. De betekenis hiervan is dat men niet vraagt van de Schepper om aan hem een witte vorm te geven, maar om hem de kracht te geven om alle verborgenheden te overwinnen.

Eerst ontwaakt mijn eigen kwaad: ‘hulp tegen mij’ (1). Vervolgens heb ik geen andere keuze dan mij tot de groep te wenden waarin de Kracht van het Licht, de Kracht van de Schepper (2), verborgen is. Ik corrigeer mijn kwaad (3) en verander de zwarte duisternis in wit Licht.

Alles is afhankelijk van de mens. In feite bestaat er noch zwart noch wit: de mens verandert zwart in wit en wit in zwart.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/28/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Groepswerk, Hulp, Licht - Geen reacties→

Vraag: Er staat geschreven: ‘Heb je vriend lief als jezelf’. Wie is ‘je vriend’ voor iemand die een punt in het hart heeft?

Antwoord: In het algemeen gesproken noemen we iedereen in de wereld die een vreemdeling voor ons was en ons vertrouwd wordt ‘je vriend’.

Voor iemand met het punt in het hart zijn ‘je vrienden’ – als we die rangorde volgen – de mensen met wie je op het pad bent, vrienden in de groep. Naar hen kunnen we open zijn, met hen kunnen we werken aan verbinding en eenheid, we helpen elkaar om het systeem van spirituele verbinding te realiseren. We zitten niet toevallig in deze groep, we behoren tot een innerlijk hoger systeem, daarom zijn we bij elkaar. Wij moeten dus allereerst tussen ons de voorwaarden voor ‘liefde voor anderen’ scheppen.

‘Liefde voor de ander’ heeft de volgende betekenis: Ik ga het verlangen van mijn vriend voelen, wat hij nodig heeft is belangrijker dan mijn eigen verlangens.

Het concept ‘Heb je vriend lief als jezelf’ betekent dat je hem hoger acht dan jezelf, veel hoger dan jezelf. Nu houd ik meer van mijzelf dan van de hele wereld. Ik moet dus zó met mijn vrienden omgaan dat zij voor mij belangrijker zijn dan ieder ander. Ik heb de eigenschap van geven verkregen als ik hun grootste verlangen – het Doel bereiken, de onthulling van het hogere Systeem – ervaar als mijn persoonlijke verlangen en ik hen daarbij help. Als de spiritualiteit van mijn vrienden voor mij belangrijker is dan mijn eigen spiritualiteit, bereik ik de onthulling.

Wij bedoelen met liefde iets anders dan wat wij gewoonlijk in deze wereld opvatten als liefde, wij bedoelen met name dat wij de mensen die samen met ons op het pad zijn helpen, zodat zij hun Doel zullen bereiken. We spreken over liefde als wij het verlangen van de ander vervullen.

From the Preparation for the Convention in Krasnoyarsk 6/13/13

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Het is het doel van het schepsel om te genieten van alle genoegens die de Schepper aan hem wil geven, maar over welke genoegens hebben we het dan? De Schepper kan het schepsel niet minder geven dan Zijn eigen niveau, anders gaat het niet over geven en liefde. De houding van de Schepper naar het schepsel wordt bepaald door de wet ‘Heb je vriend lief als jezelf’. Dit vraagt Hij van jou en jij hebt het recht om in antwoord daarop aan Hem te vragen of Hij volgens deze wet handelt of niet. Als Hij dat doet, moet er wel zo’n wet in de natuur bestaan.

Deze wet bestaat ook! Het is de houding van Keter naar Malchut, naar het schepsel: ‘Heb je vriend lief als jezelf’. Malchut moet dezelfde houding bereiken als ‘Heb je vriend lief als jezelf’ door de Ohr Hozer (Weerkaatsende Licht). Dit noemen we wederzijds geven, wederzijdse liefde. Alles is heel eenvoudig.

De Schepper is heel, Hij is totale Liefde en Geven en dus geeft Hij dit alles aan de schepping. Zijn houding wordt genoemd: de vier fasen van Ohr Yashar (Direct Licht).

Maar het schepsel kan zich niet op dezelfde directe wijze verhouden tot de Schepper en dezelfde vorm verkrijgen, omdat hij van de Schepper alleen ontvangt in de vier fasen van Ohr Yashar. Om je op dezelfde wijze tot de Schepper te kunnen verhouden, moet het schepsel door het hele proces van ontwikkeling gaan, de hele weg tot aan het einde van de correctie.

Het gaat over de houding van het schepsel. Het probleem ligt niet bij het ontvangen van genoegens van de Schepper, maar bij de vraag hoe ik het voel en hoe ik Hem terug betaal. Het ontvangen van genoegens geeft geen problemen. Malchut van Ein Sof ontving plezier, dit leidde ook naar de ‘eerste Tzimtzum’ (restrictie). De Schepper gaf aan Malchut een Lichtvonk toen het zich nog in fase één van Ohr Yashar bevond en het zich verplicht voelde om terug te geven. Het wilde niet alleen maar ontvangen.

Fase twee komt voort uit fase één, want anders zou alles in fase één eindigen. Het blijkt dat het geen probleem is om van de Schepper te ontvangen, maar het gevoel dat je Hem moet terugbetalen en je niets hebt om aan Hem te geven is het probleem! Hoe kun je Hem terugbetalen? Je kunt Hem niet het Licht teruggeven dat je van Hem hebt ontvangen, want dan is het net alsof je aan de gastheer de lekkernijen teruggeeft die Hij voor je klaargemaakt heeft, zodat Hij ze zelf kan opeten. Dat is onmogelijk, want de Schepper Zelf staat voor je.

Hij laat je Zijn goede houding zien en deze wordt onthuld door het plezier dat al je verlangens vervult, maar wat waardeer je hierin? Zijn houding naar jou, Zijn Liefde of het plezier zelf, zonder rekening te houden met de Schepper? Ik breng je bijvoorbeeld iets waar je echt van houdt en je weigert het. Weiger je het voedsel zelf of weiger je omdat ik het met zoveel liefde naar je toebreng dat je het niet kunt accepteren?

Als een ober in een restaurant je dat gerecht zou brengen, zou je het zonder aarzelen accepteren en je zou van de smaak genieten. Maar je kunt het niet van mij aannemen omdat je mijn houding naar jou toe, mijn liefde, niet kunt terugbetalen. Je legt jezelf een beperking op met betrekking tot de liefde. Je kunt het niet dragen, omdat het om wederkerigheid vraagt.

Je moet uitgaan van de liefde, want dat veroorzaakt een gevoel van schaamte in jou. Je voelt geen enkele schaamte met betrekking tot het voedsel, omdat je denkt dat de Schepper je moet voeden en vervullen omdat Hij je heeft geschapen. Dat is duidelijk. Maar je kunt Zijn Liefde niet beantwoorden! Dus vanaf de ‘eerste Tzimtzum’ zoek je naar een manier om met deze Liefde om te gaan, je onderzoekt wat deze Liefde is, hoe het zichtbaar wordt, waar het vandaan komt, wat de verbinding is tussen deze Liefde en de vreugde die je in je verlangen voelt en welk deel het is in al het Licht van NRNHY dat de Kelim (vaten) vult.

Als je een staat bereikt waarin je denkt dat je kunt ontvangen om te geven in de wereld van Nekudim, word je gebroken en deze breking vindt plaats door de Liefde, omdat je er geen rekening mee kon houden. Je begrijpt de oorsprong ervan nog niet, omdat de oorsprong tot de Schepper behoort. De Liefde van de oorsprong komt van Hem, het is Zijn gevoel. Het roept bepaalde reacties in je op die je niet begrijpt.

Je begrijpt niet wat dit gevoel betekent en waarom je plotseling schaamte voelt, je ongemakkelijk voelt en het zó moeilijk kunt verdragen dat je met Hem begint te vechten, voornamelijk omdat je het onaangename gevoel dat je hebt door Zijn Liefde voor jou, wilt vernietigen.

Het breken van de Kelim (vaten) geeft ons de mogelijkheid om haat tegenover liefde te plaatsen, ‘Har Sinai’ (de berg Sinaï) werd zo het beginpunt van ons volk. Zonder de ballingschap in Egypte en de zwerftocht door de woestijn zouden we er niet aan kunnen gaan werken. Daarom staat er geschreven: ‘Heb de Heer je God Lief met je hele Hart’, dit is de hele essentie van de verbinding.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/17/13, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Studie, Liefde - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘Inleiding tot Het Boek De Zohar’: Voordat we echter door de Torah en de geboden beloond worden met de omkering van het verlangen om te ontvangen in ons, in ontvangen om te geven, zijn er sterke sloten op de poorten die ons toegang verlenen tot de Schepper, want zij hebben dan een tegengestelde functie: ons op afstand te houden van de Schepper. Daarom worden de krachten van afscheiding ‘sloten’ genoemd, want zij houden de poorten, die ons toenadering verschaffen, gesloten en houden ons op afstand van de Schepper.

Maar als we ze overwinnen, zodat ze geen invloed op ons hebben en Zijn Liefde in ons hart niet bekoelt, worden de sloten tot deuren, de duisternis wordt licht en het bittere wordt zoet. Over alle sloten ontvangen wij een speciaal niveau in Zijn Voorzienigheid en zij worden tot openingen, tot niveaus in het bereiken van de Schepper.

Wij moeten alleen de krachten zien die in elke gebeurtenis van ons leven aan ons werken. Het maakt niet uit hoe zij werken, want ze zijn allemaal bedoeld om ons vooruit te brengen naar de Schepper, om Hem te ontdekken en ons aan Hem te hechten.

Als een mens met deze krachten samenwerkt en als hij voor zijn fysieke welzijn alleen zorgt in de mate waarin dat nodig is voor het bestaan van het fysieke lichaam en zich verder volkomen wijdt aan de behoeften van zijn ziel, ontdekt hij – doordat hij probeert om duidelijkheid te krijgen over deze krachten en er kritisch naar te kijken – dat er in deze wereld geen toeval bestaat en dat alles wat er gebeurt alleen bedoeld is om zich sterker met de Schepper te verbinden.

Een mens bereikt een staat waarin hij ontdekt dat hij niet tegenover de krachten staat die hem van de Schepper – die Zich aan de andere kant bevindt – scheiden, maar hij hoort een uitnodiging van de Schepper: “Kom naar Farao!” Dit betekent dat de mens en de Schepper naast elkaar staan en samen op de Farao afstappen, terwijl deze krachten naar hem toekomen en tegen hem zijn. De Schepper zegt tegen de mens: “Houd mijn Hand vast en wij gaan samen!”

Dit is een heel belangrijk punt dat een mens in zijn leven helder moet krijgen, zodat het hem duidelijk wordt waar hij staat ten opzichte van de Schepper en ten opzichte van alle hindernissen. Staan hij en de Schepper ieder aan een verschillende kant van de hindernissen, scheiden de hindernissen de mens van de Schepper? Of cijfert een mens zichzelf weg en houdt hij zich vast aan de Schepper? Dan ontdekt hij dat hij in Zijn armen is, hij houdt Zijn hand vast, zoals een kind dat doet bij een volwassene, en zij gaan samen de hindernissen tegemoet, zoals er geschreven staat: “Kom naar Farao.”

Dan wordt het werk anders, omdat hij zich vasthoudt aan de krachten die komen om de hechting tussen hen te versterken: om de mens met de Schepper te verbinden. Je kunt het vergelijken met een hond die naar een kind blaft waardoor het kind zich uit angst vastklampt aan zijn moeder of zijn vader. Dus als een mens aan dezelfde kant staat als de Schepper, die hem uitnodigt om samen naar Farao te gaan, worden deze krachten meteen als hulp ervaren. Dan is het werk van Farao, dat hij hen dichter bij elkaar brengt. Dit is het grote verschil.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 4/29/13

Filed under: Liefde, Schepper - Geen reacties→