Vraag: Hoe is het mogelijk dat ik afgunst naar de Schepper voel?

Antwoord: Ik voel afgunst naar de Schepper, omdat Hij degene is die geeft. Ik leer deze eigenschappen immers van Hem, hoe zou ik het anders kunnen leren?

Het probleem voor ons is, dat wij afgunst meteen verbinden met egoïsme. Als ik afgunstig ben op iemand, betekent dat, dat ik hem geen goeds toewens. Dit is een slechte vorm van afgunst.

Een goede vorm van afgunst bestaat eruit, dat ik wil worden zoals degene die ik benijd. Het probleem met onze waarneming is, dat we geen verschil zien tussen de kwaliteiten zelf – die op zichzelf noch goed noch slecht zijn – en de toepassing ervan die allesbepalend is. Vanaf het begin kennen wij ons egoïstische verlangen aan deze eigenschappen toe, omdat wij eraan gewend zijn om zo te werken, dat alle eigenschappen, alle ‘eerste 9 Sefirot’, bekleed zijn met ons egoïstische verlangen, met de verdorven Malchut.

Als we ons echter voorstellen, dat deze eigenschappen zich kleden in de correcte Malchut, zal blijken dat afgunst, lust en eer gunstige eigenschappen zijn, die ons helpen uit deze wereld te komen en hoger te rijzen. Alles hangt af van het feit of wij ze gebruiken om geven te bereiken.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/21/2011, Shamati #9

Filed under: Liefde - Geen reacties→

Als de Schepper ons lijden stuurt is het Zijn manier van aanwijzingen geven aan ons, dat we niet regelrecht genot zullen kunnen ontvangen. Het Doel van de schepping was immers om de mens aan de Schepper gelijk te maken, even volmaakt als Hij, en niet om slechts een ontvanger te worden!

Alleen zij die behoren tot het levenloze, plantaardige en dierlijke niveau, ontvangen van Hem eenvoudigweg niet meer dan wat zij nodig hebben “om te leven”. Maar de mens, Adam, betekent “gelijkvormig aan de Schepper” (Dome). Daarom leven de niveaus van het levenloze, plantaardige en dierlijke gewoon hun leven en al het lijden, dat zij soms ondervinden, is de fout van de mens die zijn Doel niet realiseert.

Wat de mens betreft, hij lijdt altijd …. Hij is niet in staat om zichzelf te vervullen en zijn hele ontwikkeling bestaat uit de voortdurende groei van het verlangen om genot te ontvangen, een verlangen dat steeds groter en duidelijker wordt en de mens dwingt tot het voortdurend najagen van nieuwe vormen van vervulling.

Hij hoopt steeds, dat hij op het punt staat om vervulling te ontvangen, maar elke keer staat hij weer met lege handen. En tenslotte is hij volledig teleurgesteld en begrijpt hij plotseling, dat hij niet langer op dezelfde manier verder kan gaan! Hij gelooft niet langer dat hij in staat is om ook maar iets in zijn leven te bereiken vanuit zijn egoïstische benadering en het voortdurend najagen van genot.

Dit alles was van tevoren zo geregeld, met de bedoeling de mens om te laten keren en hem – in plaats van het zoeken naar een manier om zijn verlangens te vervullen – te laten zoeken naar een wijze om de vorm van het Licht te verkrijgen, de vorm van de Gastheer, dat wil zeggen: in plaats van het Licht te willen hebben, de Eigenschappen ervan te willen ontvangen – de Eigenschappen van de Schepper.

Maar de vorm van de Gastheer, de vorm van de Gever, moet zich kleden in het verlangen van het schepsel. En het verlangen om te geven, deze gevende vorm die zichzelf kleedt in het verlangen om genot te ontvangen, wordt daarom het “scherm” genoemd en het “Omgevende Licht”. Dit is de nieuwe, niet-egoïstische benadering die de mens moet bereiken als hij eenmaal volledig teleurgesteld is in de mogelijkheid om zichzelf egoïstisch te vervullen.

Hiervoor moet hij zijn benadering van het leven volkomen veranderen en in plaats van genot na te jagen, het beeld van de Schepper najagen, dat zich in hem wil kleden. Dan zal het verlangen om genot te ontvangen, waarvan het egoïsme nu beperkt is en dat zichzelf nu heeft voorzien van een scherm en het Omgevende Licht, dezelfde vorm verkrijgen als de Schepper: het verlangen om te geven. En dan zal het Hogere Licht zich hullen in het egoïstische verlangen, in de vorm van geven, van de mens uit naar de Schepper toe gericht.

Daar, in het verlangen om genot te ontvangen, in de mens zelf, zal hun ontmoeting plaats vinden: de ontmoeting tussen de mens en de Schepper. En daarom wordt de Schepper “Boreh” (“Kom en Zie”) genoemd. Uiteindelijk ontdek je Hem in jezelf en nergens anders.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/8/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Het Boek De Zohar, Hoofdstuk “Truma (Gift)”, Item 431: Zwart is heel donker. Deze kleur is onzichtbaar vanuit het duister. Waar kregen dit zwart en de duisternis hun kleur? Toen dit rood oploste in azuurblauw en de kleuren rood en azuurblauw zich met elkaar vermengden, vond de samensmelting van het vuil van Midat ha Din plaats in de diepten, Malchut de (van) Malchut, en drek en slijk werden van daaruit gevormd, zoals er geschreven staat: “En de wateren voeren drek en slijk aan en hopen het op.”

De Zohar legt uit met welke eigenschap en met welke kleur elke Sefira overeenstemt. Natuurlijk komt alles voort uit Malchut en wordt het van daaruit waargenomen: we nemen alle eigenschappen vanuit Malchut waar. Er zijn 9 Sefirot boven Malchut, het zijn de eigenschappen van de Schepper, de eigenschappen van geven. Maar wanneer Malchut ze ontvangt en ermee begint te werken, nemen ze, van Keter tot en met Yesod, in Malchut verschillende schakeringen aan, afhankelijk van de mate waarin zij in staat is om te geven.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/7/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

De Zohar, hoofdstuk Jitro (Jethro), alinea 199: Zijn hoofd is groot maar niet zoveel, de lijnen zijn vijf- drie dwars van een kant van het voorhoofd, en twee lopen niet dwars. Hij is confronterend, vooral in zijn huis, al zijn handelingen zijn snel, het schijnt dat hij goed is maar dat is hij niet. Hij prijst zichzelf met wat er zich niet in hem bevindt.. Hij is soepel in zijn toespraak, maar meer ook niet, duwt zichzelf naar waar hij niet thuishoort, en degene die met hem samenwerkt, moet oppassen voor zijn hebzucht, maar zal met hem slagen.

De Zohar vertelt ons over hoe ingewikkeld we van binnen zijn. Elke keer wanneer we nieuwe kwaliteiten in ons onthullen, kunnen die goed of slecht zijn en die worden voortdurend vervangen, en we moeten ze gebruiken om al onze mogelijkheden te onderscheiden om onszelf in de huidige toestand te realiseren, met de bedoeling om onze zwakheden en beperkingen te ontdekken. Zo ontwikkelt iemand zich keer op keer en dat betekent dat hij de Schepper bereikt, zoals het staat geschreven: Ik zal U herkennen uit uw acties.

Wanneer alles is gezegd en gedaan, is onze hele weg de weg van zelfontwikkeling, de ontwikkeling van onszelf. In feite legt de hele wetenschap van kabbalah aan iemand uit wie hij is en wat de Schepper doet. Daarom heb je niets anders nodig: Voor zover je begrijpt hoe de Schepper je heeft gemaakt, wat Hij in je schiep, waarom en in welke vorm, dat is hoe zeer je Hem zal bevatten.

Daarom, wanneer we deze beschrijvingen van de beelden van de mens lezen, moeten we begrijpen dat geen van hen wordt gewist. Ieder van hen vullen elkaar aan door middel van hun kwaliteiten, die vergelijkbaar of tegenovergesteld aan het Licht zijn, en op het einde bereiken ze het beeld van de Schepper.

Trouwens we moeten begrijpen dat het over iemand spreekt die zich in spiritualiteit ontwikkelt en dit is hoe hij zich op dit moment ziet, met zijn positieve en negatieve eigenschappen ten opzichte van het Licht, de Schepper. Maar de persoon zelf veroordeelt zichzelf en hij onderscheidt deze eigenschappen in zichzelf. Iemand anders zou ze anders zien omdat”ieder persoon oordeelt naar de omvang van zijn eigen gebreken.

Als er een bepaald beeld voor hem verschijnt, verschijnt het alleen maar voor hem maar op zich bestaat het niet in de werkelijkheid. Het enige beeld dat op zich bestaat is het beeld van de Schepper. Maar deze beelden worden weergegeven door zijn innerlijke kwaliteiten.

Van het 1e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 3/16/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het om aan eenheid van de wereld te denken? Is het eenheid van spirituele verlangens, “de punten in de harten” of alle mensen in het algemeen?

Antwoord: “Een persoon is een kleine wereld.” De wereld, alles wat ik denk en zie, is één werkelijkheid waarin alles met elkaar verbonden is. De levenloze, vegetatieve, dierlijke werelden en alle mensen die ik zie, zijn allemaal mijn innerlijke verlangens en kwaliteiten die ik in mezelf waarneem.

Probeer een beetje dieper te graven en je zult beginnen te zien hoe het allemaal in jezelf werkt en dat het inderdaad zo is. Dit is immers je innerlijk systeem. Het is alsof ik naar een computerscherm kijk en gewoon een demonstratie volg, een reflectie, een kleine manifestatie van wat er zich innerlijk afspeelt. Dit is hoe de mens is opgebouwd.

Daarom moeten we “deze wereld” verlaten, we moeten ons losrukken van dit super TV toestel met een enorme, record-aantal-pixels breedbeeld monitor en 3D stereo weergave en in ons eigen systeem binnengaan; in het “geheugen” en de “processor,” in al onze programma’s, alles wat we innerlijk hebben. Dan zul je de spirituele, Hogere Wereld, waar alles vanuit neerdaalt, bereiken.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 2/27/2011, “Introductie tot het boek, Panim Meirot uMasbirot”

Verwante Materialen (Engels):
Life In The Web Of The Universe
How To Master The Creator’s Program
Reveal, Correct, Fulfill

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→