Vraag: U hebt in een les gezegd dat het u aan woorden ontbrak. Betekent dit dat wij ons werk niet naar behoren doen en daardoor van u geen spirituele kennis ontvangen?

Antwoord: Zo werkt het precies. Als de lagere vraagt, geeft hij daarmee zijn onvervulde verlangen door, daarop ontvang ik een antwoord.

Er staat geschreven dat men van al zijn leerlingen leert: “Van mijn leraren leerde ik veel, ik leerde meer van de vrienden en nog meer van mijn studenten.” Dit gebeurt dankzij de vragen van een student, door zijn gebed, MAN. De student geeft zijn verlangen aan de leraar en de leraar krijgt daarmee een verlangen dat hij nooit voor zichzelf zou vragen. Op deze manier wordt het gehele systeem onthuld: Bij iedere nieuwe vraag van elke student wordt er een nieuwe laag van het systeem onthuld, dan nog een en nog een, etc.

Elke leerling brengt zijn gebed omhoog. Daardoor ontvangt de leraar kelim (vaten) die niet in hemzelf aanwezig zijn en die hij ook nooit gehad zou hebben als hij zich niet met de studenten had verbonden. Dus, tot aan het moment dat de leerling een vraag stelt, weet de leraar het antwoord niet. Maar op het moment dat de leerling aan zijn leraar een vraag stelt, komt de leraar tot  iets nieuws. Dit wordt ‘leren van de leerlingen’ genoemd.

Iedere dag kom ik uit de les met nieuwe dingen die binnen mijn bereik zijn gekomen, omdat ik voel wat jullie ontbreekt. Maar de studenten moeten zich wel op de les voorbereiden en vaak voel ik bij jullie dat het verlangen niet groot genoeg is, dan voelt het niet als een behoefte. Het is waar dat ik zelfs zonder woorden bij mijn studenten de behoefte aan spirituele onthulling voel en dit helpt mij verder, maar het is belangrijk dat een ieder zijn vragen stelt.

Ik ben met mijn leraar verbonden, met Rabash, hij is voor mij de hogere. Als ik van de studenten vragen krijg, verbind ik die vragen met één direct kanaal dat van Boven komt. Het is een hiërarchisch systeem dat op een boom lijkt en zich van boven naar beneden uitspreidt. Als ik van de bodem een verlangen ontvang dat ik kan laten opstijgen, bewerk ik dat in mijzelf, ik krijg een antwoord van Boven en dat bewerk ik eveneens, daarna geef ik het antwoord aan de student door, waarbij echter 99% van het antwoord dat ik krijg in mijzelf aanwezig blijft en ik maar 1% aan de student doorgeef, in overeenstemming met de mate waarin ik mijzelf omlaag moet brengen en moet afdalen naar het niveau van de student, zodat hij dit antwoord van mij kan ontvangen en begrijpen.

In spaarzame gevallen maak ik die verbinding zelf open omdat er dan sprake is van een algemene voorbereiding. Als mensen zich bijvoorbeeld uitermate ingespannen hebben om naar een conventie te komen en het voor te bereiden. Zelfs als er dan geen vragen gesteld worden, kan ik het Licht doen ontwaken, omdat jullie dan een enorme hoeveelheid inspanning hebben geïnvesteerd, daar kan dan mee gewerkt worden. Maar meestal is het alleen mogelijk doordat er vragen gesteld worden.

Ik zal traagheid nooit accepteren, maar het is voor een leraar verboden om in de studenten verlangen op te wekken, want dan gebeurt er het tegenovergestelde, dan zou hij hen aansluiten op de kanalen die naar hen toekomen. Het verlangen moet van beneden af naar boven oprijzen!

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/28/13, TES

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie - Geen reacties→

Een gebruikelijke klacht van studenten over de leraar is, dat ze het gevoel hebben dat hij hen niet de aandacht geeft die ze denken te verdienen. Maar het gaat hier over ontbrekende kelim (vaten) bij de studenten, waardoor ze niet meer op kunnen nemen dan ze doen en daardoor voelen ze niet, dat ze zelfs meer ontvangen dan zij nodig hebben, bovendien zijn ze niet in staat om uit zichzelf te ontwaken.

De leraar moet de studenten niet wakker maken. Dat zou hen niet helpen, want ze ontvangen het ontwaken van Boven. Ik ga naar een plek waar mensen wakker zijn en klaar staan, dan kan ik hen helpen om dingen te ordenen en zich sterker met elkaar te verbinden. Maar eerst moeten zij zelf inspanningen leveren.

Een student begrijpt niet dat hij de kelim niet heeft om te ontvangen wat de leraar hem geeft. Je moet niet wachten totdat ik naar je toe kom om je wakker maken. Het is onmogelijk om wakker te worden als je er niet eerst aan hebt gewerkt om te ontdekken wat je nodig hebt. Pas als je dat hebt bereikt, kom ik natuurlijk.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/27/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Kan de lagere aan de hogere geven, een student aan de leraar? Waardoor kan het zo zijn dat een student niets meer van de leraar kan ontvangen?

Antwoord: De student geeft aan de leraar door de leraar toe te staan om aan hem, de lagere, te geven. De lagere geeft aan de hogere door zijn gebed (MAN).

De hogere wil aan de lagere geven. Hij heeft de lagere niet nodig voor egoïstische belangen. De lagere kan aan de hogere de mogelijkheid geven om aan hem te geven. Wat kan een baby anders aan zijn ouders geven dan het plezier om voor hem te zorgen? Het is tenslotte iets waar ze plezier aan beleven.

Het hangt van de student af of de leraar aan hem kan geven. De verstoringen die hierbij gewoonlijk optreden bestaan uit een verwijdering tussen de student en de leraar, de trots van de student, zijn gebrek aan respect en het ontbreken van verbinding. In zo’n geval kan hij niet als een student beschouwd worden. Er zijn speciale regels die bepalen wat het betekent om een student van een Kabbalist te zijn, ze worden in TES uitgelegd. De kli (vat) moet zichzelf wegcijferen, zich openen om gevuld te worden en erin toestemmen om uitsluitend in het Licht van Hassadim te zijn.

Dit stemt overeen met de drie fasen van groei van het lagere niveau met betrekking tot het hogere niveau: Ibur (de groei in de baarmoeder), Yenika (de periode van het zogen) en Mochin (het intellect). Een student zijn wil zeggen: een lager niveau zijn met betrekking tot een hoger niveau, waarvan het vervulling ontvangt.

Deze vorm is niet veranderd, er is een hiërarchie die, als deze eenmaal duidelijk is geworden, voor altijd blijft bestaan. De structuur van de alomvattende ziel verandert niet, alles hangt dus van de inspanningen van de student af. De leraar moet veel geduld hebben, omdat de studenten door veel staten heengaan voordat zij na verscheidene jaren gaan begrijpen wat ze bereikt hebben.

Op het moment dat de student bereid is om zichzelf weg te cijferen, ontvangt hij de invloed van de leraar. Hij moet zich echter eerst wegcijferen voor de groep en pas dan voor de leraar. Anders komt hij niet aan het spirituele werk toe. Het ene werkt niet zonder het andere.

Wat hij nodig heeft kan hij niet alleen van de groep, van de vrienden ontvangen, hij moet tegelijkertijd met de andere zijde verbonden zijn, met de rechter lijn, de leraar. Er moet hier evenwicht zijn, de juiste benadering tot de middellijn die hij vaststelt met behulp van de twee bronnen die hij ter beschikking heeft: de leraar en de groep.

Soms is de groep het belangrijkste voor een student en soms is de leraar voor hem het belangrijkste. Dit is afhankelijk van het karakter van een mens. Maar de perfecte vorm van het werk bestaat uit het evenwicht tussen beide.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/12/12, Writings of Baal HaSulam 

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Wat is het verschil tussen spiritualiteit en een warm hart hebben voor anderen? Je hebt hartelijke mensen die heel aardig zijn en er zijn spirituele mensen die heel onaardig kunnen zijn. Wat is het verschil?

Antwoord: Mensen met een warm hart noemen we in het dagelijks leven ‘goede zielen’, aardige mensen die klaar staan om anderen meteen te helpen. Zo iemand begrijpt je, is sympathiek en empathisch, voelt mee, helpt je, enz.

Een spiritueel mens is iemand die hard aan zichzelf werkt, ‘zijn tanden erop breekt’, onder grote inspanning met zichzelf in strijd is om iets te bereiken dat volkomen anders is dan wat iemand in onze wereld kan bezitten, hij wil geven bereiken, wat in onze wereld niet bestaat. Deze eigenschap ontwikkelt zich door middel van enorm grote inspanningen, een grote intentie, een immens grote concentratie op de inspanningen, aandacht en voortdurend werk, daarbij een heel krachtige zelfcontrole.

Als een mens die staat bereikt, heeft hij een speciale houding naar anderen die voor ons niet noodzakelijkerwijs warm, vriendelijk, liefhebbend of aardig hoeft te lijken, want hij houdt zich bezig met hoe hij van ons spirituele mensen kan maken, namelijk mensen die een ziel hebben. Dit vraagt van een mens serieuze inspanningen die tegen zijn natuur ingaan, het vindt onder druk plaats, door hard te werken. Dus die mensen hoeven niet speciaal aangenaam of aardig te zijn. Hun opdracht noodzaakt hen om met ons, kleine en zwakke mensen, welbewust en doelgericht om te gaan.

Ik heb het zelf meegemaakt. Mijn leraar Rabash behandelde me als klei dat hij moest boetseren en hij beoordeelde de mate waarin deze klei eronder zuchtte, maar zichzelf ook toestond om gevormd te worden. Zo voelde ik het toen. Enerzijds is er sprake van grote liefde, innerlijke samenwerking en begrip, maar de zichtbare uitdrukkingen ervan zijn toch heel speciaal. Een mens die werkelijk kan zien wat ze waard zijn, is iemand die het doel waarnaar hij op weg is begrijpt, de eigenschappen van de student en het werk van de leraar.

the Novosibirsk Convention 12/7/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Klagen er veel mensen over uw onverzettelijke karakter? Bent u altijd zo, met alles en iedereen?

Antwoord: Ik zal proberen om ‘mezelf uit te leggen’. Kabbalisten formuleren onze taak voor het bestaan in deze wereld als ‘Inspanningen en ontdekkingen’ (Igati ve matsati). Dit betekent dat de juiste inspanningen ons leiden naar ontdekkingen, naar de onthulling van de goedheid van de Schepper (metsiyat hen be eyney haShem), naar de onthulling van de liefde van de Schepper. Deze onthulling – van de nu nog verborgen relatie van de Schepper met een ieder – is afhankelijk van de mate waarin er kwalitatieve vergelijking mogelijk is (overeenkomst in kwaliteiten, eigenschappen, Ishtavut aTsura).

Daarom zijn er twee soorten relaties van de leraar met de student:

• De leraar benadert de student altijd op een zachte manier, geeft de student de tijd om zich te ontwikkelen en legt niet de vinger op fouten.
• De leraar benadert de student zo, dat hij ervan kan leren, zoals de Schepper dat doet. Wat de Schepper ons wil leren is echter verborgen, terwijl de leraar het kan laten zien om zo de student richting te geven. Op basis van het voorbeeld van de relatie van de leraar met de student kan de student tot het juiste begrip komen over de relatie tussen de student en de Schepper. Dit helpt de student om sneller te gaan begrijpen wat het betekent om goedheid te ontdekken, en hoe hij vanuit de relatie met de leraar hulp ontvangt om zich tot de Schepper te richten, om het ‘vinden’ te bereiken.

Filed under: Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie - Geen reacties→

Een spirituele leraar is een systeem dat mij bouwt, mij op mijn voeten zet, mij gidst en mij leidt, totdat ik het doel bereik. Het is net zoals een vader en een moeder die voor een kind zorgen, zonder hen zou het kind niet kunnen overleven. Hij bestaat alleen dankzij hen, omdat hij zich van nature aan hen vastklampt en zo van hen alle zorg ontvangt die nodig is, zodat hij met succes uitgroeit tot een volwassene.

In onze wereld vervullen de fysieke vader en moeder deze rol en in de spirituele wereld is dat het systeem van Aba ve Ima (de hogere vader en moeder), de spirituele leraar van een mens, de hoogste Partzuf.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/05/12, Shamati #25

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Na de Conventie heb ik het gevoel dat het allemaal een droom was, het is moeilijk te beseffen wat er plaatsvond. Hoe zou u de resultaten van de Conventie samenvatten?

Antwoord: Dit is niet eenvoudig. Als je Rabash had gekend, zou je weten hoe gesloten hij was, hij verborg zichzelf, naast het meest noodzakelijke wilde hij geen uitleg geven. Toch is het duidelijk dat hij zo veel mogelijk aan zijn studenten wilde geven, zoals er staat geschreven: ‘Een koe wil meer voeden dan het kalf wil zogen’.

Het probleem is het niveau dat de student aankan. De leraar mag hem geen ‘onrijpe vrucht’ geven, want in plaats van hulp te zijn, zou dit hem alleen maar schaden en hem blokkeren, hem in een neergang brengen en verwarring en dan kost het veel tijd en heel veel inspanning om uit deze staat te komen. Iedereen zou daar de prijs voor moeten betalen, zowel de leraar als de student en eveneens degenen die zich met hem moeten verenigen in één systeem. Dit is een heel ingewikkelde zaak.

Daarom staat er geschreven: ‘Voed een kind op, zoals het bij hem past’. Dat wil zeggen, dat de leraar niet aan de student mag geven wat de student, vanuit onwetendheid, vraagt, namelijk: “Geef me!” Maar hij moet dat op de juiste manier, met overleg doen, zodat het zijn niveau van ontwikkeling ten goede komt.

Natuurlijk veroorzaakt dit voortdurend spanning in de relatie tussen de leraar en de studenten. Ze roepen naar de leraar: “Geef het aan ons!” Ze begrijpen niet dat hij hen alleen de methode kan geven, maar niet de werkelijke vervulling. Zij moeten de vervulling zelf bereiken, door deze methode zelf te realiseren.

Daarom denken sommige mensen, dat ze niet goed vooruit komen.Sommigen kunnen niet instemmen met deze methode en het niet begrijpen. Of ze kunnen het misschien wel met hun verstand begrijpen, maar ze zijn nog niet zo ver om er vanuit hun hart mee in te stemmen. Ten gevolge hiervan beginnen ze het belang van de leraar, de methode en de bronnen uit het oog te verliezen. En daar is niets aan te doen, zo is het leven.

Ik denk dat we al heel moeilijke stappen hebben overwonnen, en zij die – van de duizenden mensen die hier doorheen zijn gegaan – zijn overgebleven, zullen verder gaan. En zij die weggingen komen misschien nog terug. We wachten op iedereen, op de hele wereld, om zich bij ons te voegen.

Maar in de toekomst zal er ook geen ander keuze zijn: alle nieuwe levels zullen altijd worden onthuld vanuit de kelim (vaten), vanuit onvervulde verlangens. Daarom moet je de raad van de bronnen en de leraar strikt opvolgen, nadat je deze raad hebt opgevolgd zul je antwoorden ontvangen en vervulling! Vervulling kan niet van bovenaf naar een lege plaats komen, als er geen kli (vat) voor is.

Laten we hopen, dat we deze principes en de volgorde in het werk, nu beter begrijpen. Er waren veel nieuwe mensen bij de Conventie, die nog niet de ervaring hebben die wij hebben. Maar door af te stemmen op de gemeenschappelijke eenheid, zullen ze in staat zijn om deze principes snel te leren, zoals elke nieuwe generatie bouwt op de ervaring van de vorige generatie en van daaruit ontvangt. Wij zullen hen heel graag alles geven wat we kunnen geven, zodat zij – als zij afstemmen op onze wereldgroep – snel even ervaren en deskundig worden als wij, en zelfs nog meer.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/15/12, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Lessen - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het om “zich meer in te spannen voor het werk” als je twijfelt aan de leraar en de Schepper?

Antwoord: Als je dergelijke twijfels hebt, kun je niet leunen op de leraar of de Schepper, maar moet je hulp zoeken bij de groep! Je moet van hen deze ondersteuning ontvangen, namelijk het belang van het doel, de leraar, en de Schepper.

Wanneer je merkt dat je twijfels hebt, namelijk dat je de balans niet naar één kant kunt laten doorslaan, moet je je best doen om de balans naar de goede richting te laten doorslaan. Maar hoe kun je daarin slagen? Door je meer en meer te verdiepen in je twijfels? Dat zal je niet bij de oplossing brengen. Je moet begrijpen, dat je in deze staat zelf niets hebt om op te steunen, maar dat je een extra kracht nodig hebt.

Nu kan je deze extra kracht niet krijgen van de leraar of de Schepper, omdat je aan hen twijfelt. Het enige wat je kan helpen is de omgeving, die je het gevoel van het belang van spiritualiteit, vertrouwen en wederzijdse garantie geeft, waardoor je beseft dat de leraar en de Schepper belangrijk zijn voor het bereiken van het doel. En als je niet naar hun advies en instructies luistert, kom je niet verder, omdat je dan met je egoïstische verstand werkt dat je niet verder brengt..

Daarom schrijft Rabash, dat de leden van de groep moeten praten over de grootheid van de leraar en de Schepper, zodat iedereen ervan onder de indruk komt. Alleen op deze manier zal je in staat zijn om het werk voort te zetten.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/24/2011, Shamati #187

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Hoe weet je of je je voldoende inspant?

Antwoord: Inspanningen worden gewoonlijk gedaan boven de rede, boven het weten, als het een mens toelijkt, dat alles buitengewoon moeilijk en onmogelijk is en dat hij genoeg moeilijkheden heeft. Hij gelooft zijn leraar, met zijn “dwaze ideeën” niet langer of ook niet de Schepper, Die verborgen is, wat het onmogelijk maakt om hem te vertellen wat Hij van hem verlangt. Hij heeft veel klachten over de groep als geheel en over iedere individuele persoon.

Tegelijkertijd moeten we echter zeggen, dat dit beeld dat ik zie, alleen mijn eigen fouten weergeeft, mijn egoïsme! Want in werkelijkheid besta ik in de wereld van Ein Sof (Oneindigheid). De groep bestaat uit de zielen, waarmee ik volledig verbonden ben. En de leraar is het deel boven ons, dat ons leidt naar de verbinding met de zielen die al gecorrigeerd zijn, zodat we, samen met hen, de zielen kunnen corrigeren die dat nog niet zijn. En de Schepper zal tussen ons onthuld worden, want Hij is nu verborgen voor ons eigen bestwil.

Als een mens zich deze situatie correct voorstelt, als hij begrijpt dat deze wereld denkbeeldig is en dat het noodzakelijk is om dieper door te dringen in dit schijnbeeld, tot de innerlijke vorm ervan, zodat we de koorden ontdekken, die ons verbinden – zoals we dat zien aan de achterkant van een borduursel – zal hij alles kunnen zien zoals het werkelijk is en om verandering vragen.

Hij zal volmaaktheid ontdekken door met alle verlangens in harmonie te zijn, met andere woorden: met de groep en de Schepper, de eigenschap van geven. Hij zal voelen dat hij op deze manier volmaaktheid heeft bereikt en dat er niets groters is dan dit, geen behoefte of verlangen naar iets groters, omdat dit voor hem de meest volmaakte staat is!

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/24/2011, Shamati #187

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Onze hele ziel is opgebouwd uit verhulling – dit komt voort uit het feit dat we onze wil om te genieten op allerlei manieren verbergen. De eerste verhulling is een eenvoudige verhulling. Maar dan begin ik te onderzoeken wat ik beperk, in welk verlangen ik mezelf bescheiden opstel en wat ik van mezelf wil.

Mijn totale verlangen om te ontvangen kan alleen maar in dienst staan van geven, ik bouw namelijk vier niveaus van verhulling op: verhulling over verhulling over verhulling …. Zo bereik ik, dat de Schepper steeds belangrijker voor me wordt.

Maar we zullen op deze manier Zijn werkelijke Grootheid nooit kunnen begrijpen (misschien wordt het mogelijk in de nieuwe werkelijkheid, na het einde van de correctie). Nu is ons beeld echter volledig samengesteld uit wat we kunnen waarnemen binnen de verhullingen, die we hebben gebouwd.

We kunnen aan iets, dat volledig aan ons bekend is, niet de juiste waarde toekennen, dat kunnen we alleen als we het voor onszelf verbergen. Als iemand aan ons bekend wordt en we openlijk van hem ontvangen, respecteren we hem niet meer, omdat ik nu alles wat hij heeft ook heb. Hij heeft zich aan mij bekend gemaakt en gaat op een eenvoudige manier met me om en dat doe ik ook met hem.

Alles wat van waarde is wordt geboren uit verhulling. Maar in spiritualiteit spelen we geen “politieke spelletjes”, maar onthullen we onszelf. Hier moet nu juist de ander zich verbergen om ons te kunnen bereiken.

Voorbeeld: een leraar stelt zichzelf naar een student open op en komt de student nader. Maar de student moet zelf een verhulling over de leraar aanbrengen, omdat dat de enige manier is, waarop hij in staat zal zijn om iets van hem te ontvangen. Anders zal de leraar op hem een simpele indruk maken en de student zal zijn wijsheid niet in zich op kunnen nemen.

Daarom gedroegen Kabbalisten zich altijd heel eenvoudig, omdat het de verantwoordelijkheid van de student is om daarover een verhulling aan te brengen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/11, Shamati

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→