Het is onze taak om al onze kracht en al onze eigenschappen alleen te gebruiken om aan anderen te geven en een samenleving te organiseren waar niemand voor zichzelf werkt maar uitsluitend voor wat goed is voor iedereen. Wij zijn – in tegenstelling tot de Schepper – geschapen als een verlangen om te ontvangen en we voelen genot als wij onze eigen verlangens vervullen, zoals: voedsel, seks, familie en gezin, beroemd willen zijn, macht hebben en kennis.

Spirituele vervulling richt zich niet op de vervulling van de eigen verlangens, maar op de creatie van een compleet andere kli (vat om te ontvangen), want alles in ons is tijdelijk wat ruimte en tijd betreft. Als een mens anderen vervult en voelt dat zij geen anderen zijn, maar dat hij in plaats daarvan zichzelf en zijn kinderen voelt, dan voelt hij dat er geen beperkingen zijn om hen te vervullen en op die manier zal hij zelfs nog meer genieten dan wanneer hij voor zichzelf ontvangt.

Het enige wat wij missen is eenvoudigweg voelen dat alle mensen op de wereld voor ons de meest kostbare schepselen zijn en dat wij de mogelijkheid hebben om aan hen te geven, voor hen te zorgen en dat wij op die manier voortdurend vreugdevol kunnen zijn. Wij hebben dan een stimulans om te leven, productief te zijn en voor hen te werken omdat dit ons vervult.

Natuurlijk is dit allemaal egoïstisch, zoals dat eveneens geldt als het over onze kinderen gaat, want zij zijn voor ons veel belangrijker dan wij zelf zijn. Wij kennen dat zelfs van onze relaties in deze wereld: als een moeder haar kind moet redden, is ze bereid om alles te doen.

Het is echter een probleem om mij mensen – die voor mij ‘vreemdelingen’ zijn met wie ik geen enkele band heb – voor te stellen als heel nabij. Het probleem is niet alleen om het mij voor te stellen, want in een dergelijk geval zou ik voor hen werken als voor mijn eigen kinderen en kleinkinderen en zo zou ik op hetzelfde animale niveau blijven van iedereen in deze wereld. Dit is geen spirituele correctie.

We kunnen pas spreken over spirituele correctie als ik ga voelen dat het hele universum van mij afhankelijk is en als ik alle mensen als nog meer dan familie ga voelen. Het is niet mogelijk om dit te beschrijven want er zijn geen vergelijkbare ervaringen in deze wereld.

Het is een feit dat er, als resultaat van de Kabbalah studie – als we ons sterker verbinden in de Kabbalistische omgeving onder de invloed van de methode van verbinding die we samen met anderen tot stand brengen – een bijzondere positieve Kracht in de groep komt. Deze Kracht is in de natuur aanwezig, maar is voor ons verborgen. Het is de Kracht van de Schepper, daarom staat er geschreven dat de Schepper verborgen is. Niemand kent Hem, niemand ziet Hem. Maar als wij proberen om ons, als in een familie, met elkaar te verbinden, trekken wij aan dat Hij zich onthult en dan gaat deze positieve, anti-egoïstische Kracht verbindingen tussen ons bouwen.

De egoïstische weerstand die wij naar elkaar hebben, verdwijnt daardoor niet, maar daar bovenuit wordt er een verbinding gebouwd die ons laat zien dat wij samen één geheel zijn. Op deze manier krijgen we een “sandwich”, namelijk twee niveaus van relaties. Op het lagere niveau heb ik nog steeds een grote hekel aan anderen, ik strijd met hen en duw hen nog verder van mij weg dan eerder. Op het niveau daarboven begin ik plotseling te voelen dat ik een gemeenschapsgevoel met hen heb, me met hen verwant voel, eenheid en wederkerigheid met hen ervaar.

Deze twee volkomen tegengestelde typen relaties tussen anderen en mijzelf, creëren een spiritueel systeem in mij dat genoemd wordt: “Liefde bedekt alle overtredingen.” Als ik mij innerlijk in een dergelijke staat van twee niveaus bevind, wordt de bovenste staat – als ik aan anderen wil geven en voor hen wil zorgen – geloof genoemd, de eigenschap van geven, liefde, en mijn naaste als mijzelf voelen. Dit is boven mijn voorgaande egoïstische houding naar mensen toe, naar de vreemdelingen die mijn tegenstanders waren.

Dit is de implementatie van de roep van de Torah: “Heb je naaste lief als jezelf”, want dan zal liefde alle overtredingen bedekken. Het betekent dus dat liefde het egoïsme niet opheft, maar het alleen van bovenaf bedekt.

Beide lagen zijn tegelijkertijd in een mens aanwezig en als ze in interactie treden met elkaar, geven ze de mens de gelegenheid om tussen de eigenschappen van afweer/haat en aantrekkingskracht/liefde de Hoge Wereld te gaan voelen. De Torah leidt ons hier naartoe.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 7/20/16

Filed under: Haat, Kabbalah Studie, Liefde, Torah - Geen reacties→

Vraag: Wat is de oorzaak van de haat tegen de Joden?

Antwoord: In het kort kunnen we zeggen dat mensen ons instinctief, op een natuurlijke manier, haten omdat we het Hoge Licht niet aantrekken. Nauwkeuriger gezegd: zij hebben in dit opzicht geen directe toenadering tot de Schepper, dit gebeurt alleen via ons.

De onthulling van de Wijsheid van Kabbalah aan alle naties van de wereld, in onze tijd, maakt het echter voor iedereen mogelijk om dichter bij de Schepper te komen, dit is uitsluitend afhankelijk van de realisatie van het verlangen van een mens.

Als een mens een verlangen naar de Schepper heeft, is dit afhankelijk van de individuele relatie van de Schepper tot de mens en dit is afhankelijk van de plaats die een mens in de collectieve ziel heeft.

Filed under: Haat, Joden, Kabbalah Studie, Verlangen - Geen reacties→

Opmerking: De opperrabbijn van Israël heeft aangekondigd dat we alle heidenen naar Saoedi-Arabië moeten sturen en dat er voor hen geen plaats is in Israël.

Antwoord: Als Kabbalist ben ik het helemaal met hem eens. Er is in Israël geen ruimte voor heidenen, er is alleen plaats voor joden omdat de term ‘Het Land Israël’ verwijst naar het verlangen dat rechtstreeks op de Schepper gericht is, op de eigenschap van liefde en geven. Het woord ‘land – Eretz’ verwijst naar verlangen: Ratzon, en de naam ‘Israël’ is afkomstig van de woorden ‘Yashar-El’, wat ‘rechtstreeks naar de Schepper’ betekent.

Volgens de Wijsheid van Kabbalah zijn de woorden ‘Torah, Israël en jood ‘ staten in onze wereld, de Hoge Wereld, etc. Een jood is een mens die hunkert naar de liefde voor anderen en een heiden is een mens die dat verlangen niet heeft, maar alleen egoïstische eigenliefde kent.

Daarom is er volgens deze definitie alleen ruimte voor joden in het Land Israël, namelijk voor degenen die liefde voor anderen voelen, het kunnen Italianen zijn, Mexicanen, Fransen, iedereen. Wanneer een mens rekening gaat houden met anderen, wat betekent dat hij de innerlijke psychologische barrière overstijgt, en hij hen als meer nabij ervaart en niet als vreemden, wordt hij een jood. Dit land wordt het Land Israël genoemd en alleen de mens met deze verlangens, de mens die zijn verlangens van haat naar liefde heeft gecorrigeerd – wat betekent dat hij is getransformeerd – is een jood. De term ‘jood’ of in het Hebreeuws ‘Ivrit’ is afkomstig van het Hebreeuwse woord ‘Ever – overstijgen’, van haat naar liefde. De hele mensheid moet dit gevoel van liefde bereiken, niet alleen degenen die uit een Joodse moeder zijn geboren.

Joden die uit een Joodse moeder zijn geboren, zijn in het bezit van de methode voor het overstijgen van egoïsme naar altruïsme, van haat naar liefde, in het verleden hebben zij dit bereikt. Later vielen ze terug vanuit liefde naar haat en 2000 jaar lang bevonden ze zich in een staat van haat. Daarom moeten ze vandaag weer naar het leven terugkeren en de gehele wereld laten zien hoe de mensheid het egoïsme overstijgt, van de haat naar anderen naar liefde.

From KabTV’s “News with Michael Laitman” 3/28/16

Filed under: Haat, Israel, Liefde, Nieuws - Geen reacties→

Vraag: Waarom blijkt de wereld zo kwetsbaar te zijn ten aanzien van terroristen? De sterkste landen die in het bezit zijn van de meest krachtige wapens, kunnen niet omgaan met een handvol terroristen en staan toe dat zij ​​al zo lang bestaan.

Rusland heeft hun posities gebombardeerd en de landen van de coalitie hebben luchtaanvallen uitgevoerd, het resultaat is echter dat de situatie verslechtert. Wat er gebeurt is absurd!

Antwoord: De wereld is niet bereid om zich tegen terroristen te verenigen. In feite begrijpen mensen niet dat ze met een kwaad worden geconfronteerd dat ze over de hele wereld moeten uitroeien. Iedereen is het ermee eens dat het noodzakelijk is om ze te bestrijden en hun posities te vernietigen in de plaatsen waar zij zich bevinden, zodat ze zich niet wereldwijd zullen verspreiden.

Maar in principe komt niemand tegen hen in opstand. Als ze binnen de grenzen van Syrië en in Irak zouden wonen en niet naar buiten zouden sluipen, zouden ze met rust gelaten worden. Mensen voelen niet dat ISIS de oorzaak is van het lijden in de wereld. Het ligt anders met betrekking tot Israël, daarover bestaat een algemene overeenstemming: de Joden hebben de schuld van alle problemen.

Antisemitisme is een verschijnsel dat inherent is aan de menselijke natuur. Daarom worden er geen coalities gevormd en geen bijzondere beslissingen genomen als er oppositie tegen Israël is, op die manier is iedereen het met elkaar eens.

We zien dat men onmiddellijk gaat onderzoeken hoe Israël erbij betrokken is als er iets in de wereld gebeurt. Men begint Israël al te noemen in verband met de tragedie in Parijs, hoe paradoxaal dit ook lijkt.

Het is echter geen paradox. Deze haat is inherent aan de menselijke natuur en de aard van de wereld, want in feite is deze haat afhankelijk van de algemene toestand van het volk van Israël.

Dit is een natuurlijke haat en mensen zijn niet schuldig aan het feit dat ze dat gevoel hebben, het is instinctief. We moeten dit fenomeen beschouwen als werkelijk en rationeel en het dan gaan corrigeren. Dan kunnen we deze algemene haat naar ons toe transformeren in liefde.

From the Israeli Radio Program 103FM 11/15/15

Filed under: Antisemitisme, Haat, Israel, Wereld - Geen reacties→

Vraag: U vertelt zo mooi over eenheid, maar wat moet je doen als er thuis geen eenheid is? Ik kies voor linkse politieke inzichten terwijl mijn man achter uiterst rechtse inzichten staat. Als wij over politiek praten, loopt dit altijd op strijd uit. Wat kunnen we daaraan doen?

Antwoord: Ik denk dat u, en het hele volk Israël, de mogelijkheid krijgt om deze situatie te corrigeren. Zoals er geschreven staat: “… liefde bedekt alle overtredingen” (Spreuken 10:1). Hoe het mogelijk is om tot onderlinge vrede te komen? Vrede betekent niet dat de één het wint van de ander, hem onderdrukt of hem ervan overtuigt dat hij ongelijk had, zoals we dat meestal doen.

Vrede betekent dat we een volkomen wederkerige relatie bereiken met iemand die met hart en ziel tegen mij is, in allerlei eigenschappen en meningen. Dit bereiken we door een brug van liefde te bouwen tussen ons. Dan behoren we op het fysieke niveau tot links met tegengestelde meningen, in strijd en weerstand en we botsen met elkaar. En juist hier bovenuit bouwen we liefde als tegenwicht.

We moeten leren hoe we dat kunnen doen. Het belangrijkste hierbij is dat we er niet bang voor zijn dat we twee niveaus hebben: een lager niveau waarop we elkaar tegenspreken en het absoluut niet met elkaar eens zijn en een hoger niveau waarop we met elkaar verbonden zijn. Dit noemen we “,,,, liefde bedekt alle overtredingen.” Juist boven alle overtredingen en fouten uit – het maakt niet uit hoeveel grote contrasten er tussen ons bestaan – kunnen we een sterkere verbinding van liefde bouwen. Het één kan niet zonder het ander. Daarom gaat het over twee niveaus als we spreken over heelheid, eenheid en zelfs over liefde. Het kan niet op een andere manier. Het is alleen mogelijk om een verbinding te bouwen boven alle onenigheid, conflicten en verschillen die we met elkaar hebben uit.

Niemand mag van de ander te vragen of hij verandert. We mogen niet dwingen, noch op religieus gebied, noch op seculier gebied, we mogen dat van weerskanten op geen enkel gebied vragen. Een ieder moet blijven zoals hij is. Als hij wil veranderen, is dat zijn eigen wens. Het enige wat wij zelf moeten leren, waarin we onszelf moeten onderwijzen, is hoe we liefde bouwen als een parasol boven ons die ons allen beschermt, hoewel we tegenover elkaar staan. Juist dan kan onze liefde permanent zijn, groots en bloeiend, juist omdat er innerlijk vlammen oplaaien van woede vanwege onze tegenstellingen.

From the Israeli Radio Program 103FM, 5/3/15

Filed under: Gezin, Haat, Liefde, Spiritueel Werk, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Filed under: Haat, video - Geen reacties→

Vraag: Soms zeggen we dat onze wereld een hel is. Wat is het verschil tussen het begrip ‘hel’ in de spirituele wereld en de aardse interpretatie?

Antwoord: In Kabbalah wordt het gevoel van brandende haat naar anderen ‘hel’ genoemd. Het is een gevoel van afwijzing naar de vrienden en de Schepper toe, wat in Malchut (in het verlangen) tot uitdrukking komt, afhankelijk van onze spirituele oorsprong voelt het als vuur.

Nu voelen we nog niet dat: “Ik hem niet wil zien en niet met hem wil praten, dat ik hem niet mag en hem dus afwijs.” Op het ogenblik bevinden we ons dus nog niet in de staat waarin we een hekel hebben aan iemand of haat voelen. ‘Hel’ is een gevoel van haat dat op het spirituele niveau naar boven komt.

Een dieper gevoel van ‘hel’ is echter een staat van afgescheiden zijn van de Schepper. Dit is de ergste straf, maar niet op het niveau waarop we nu zijn.

From the Virtual Lesson 12/23/12

Filed under: Groepswerk, Haat - Geen reacties→

Vraag: Mijn hart schreeuwt om een gebed. U geeft vaak het voorbeeld van de tien Kabbalisten die, voordat zij liefde ontdekten, haat ontdekten. Hun gebed bestond uit de wens om elkaar te vernietigen en in plaats daarvan werd er liefde onthuld. Hoe is dat mogelijk?

Antwoord: Dat was hun gebed niet. De Schepper regelde het zo. In Het Boek de Zohar staat geschreven dat de schrijvers van Het Boek iedere keer, vóór  het gezamenlijke werk, voelden dat zij door de haat geholpen werden. Ze moesten zich met elkaar op de intentie concentreren, boven die haat uitrijzen, de liefde in zichzelf ontdekken en op dit nieuwe niveau Het Boek schrijven. Zo ging het steeds.

Er waren voor hen miljoenen verschillende redenen om zich van de verbinding, van de groep, af te scheiden, en daarbij is de haat op deze niveaus een verschrikkelijke valstrik die door de Schepper geplaatst wordt.

Vraag: Ik begrijp dat ik niet dezelfde haat voel. Maar als ik een grote haat naar een vriend voel, moet ik mezelf dan in de kraag grijpen, ermee stoppen en proberen om boven de haat uit te rijzen om zo tot het inzicht te komen dat de Schepper dit aan mij geeft?

Antwoord: Je moet meteen vaststellen waar het zich in jou bevindt, zo kom je tot de erkenning dat jij het niet zelf bent. Je bent het mechanisme van een radertje waarin nu bepaalde data zijn geplant, dat voel je in jezelf en daardoor denk je dat het van jou is. Waar komt deze implantatie vandaan? Van de Schepper. Hij implanteert deze data in jou, zodat jij in het tegengestelde daarvan zult veranderen en een verbinding met Hem creëert, zodat Hij juist in de groep onthuld zal worden, juist in de haat, in de afkeer.

Als de groep onverschillig is, kun je er heel moeilijk mee werken. Zo’n stadium moet je zo gauw mogelijk beëindigen. Haat geeft je een soort impuls en een staat van onverschilligheid lijkt op een soort mist. Ga werken aan het bouwen van de onderlinge verbinding, dan zul je serieuze krachten van afwijzing ervaren.

From the Novosibirsk Convention 12/9/12, Lesson 6

Filed under: Conventies, Gebed, Groepswerk, Haat, Intentie, Liefde - Geen reacties→

Filed under: video - Geen reacties→

Zonder haat kan er geen liefde zijn. Liefde is juist een correctie voor haat. Het is geen natuurlijk deel van ons, we moeten het zelf bouwen. Het gebod ‘Heb je vriend lief als jezelf’ is afkomstig uit: Van de liefde voor de schepselen komen we tot de liefde voor de Schepper. De Schepper is het geheel, de som van alle vormen van liefde.

Eerst ontdek ik echter de bouwstof van mijn egoïstische verlangen, mijn ‘berg Sinaï’, mijn berg van ‘haat’, de gebroken kli (vat) tot in de duistere diepte. Dit wordt het ‘belichten van Malchut’ genoemd en het is werkelijk angstwekkend.

Dan moet ik deze haat corrigeren en alleen daardoor bereik ik liefde.

Er bestaat geen liefde op zich, er bestaan geen onafhankelijke kelim (vaten) van geven. Het Licht dat Corrigeert trek ik naar mezelf toe om mijzelf te corrigeren. Ik kom niet van de haat af, ik voel het nog steeds en ik erken het, het blijft in stand en daarboven, boven de ‘berg van haat’, bouw ik een ‘berg van liefde’.

De kli is als volgt gebouwd: onderaan is grofheid (dikte) en daarboven is een Masach en het Terugkerende Licht (RL), wat adhesie betekent. In het bovenste gedeelte vorm ik mijn houding naar de Schepper, al mijn intenties en dan bedek ik mijn haat met het Licht van Hassadim onderaan. Dan komt het Licht van Hochma en vult de kli.

Dit herhaalt zich steeds weer tot aan het einde van de correctie. Haat, tegengesteld aan het Licht, blijft bestaan, omdat ik anders niet onafhankelijk kan zijn.

Vraag: Betekent dit dat ik vol weerstand en afkeer naar de les moet komen om dit alles zo te overwinnen? Welke onvolkomenheid, welk tekort moet ik dan hier naartoe brengen?

Antwoord: Ga niet op zoek naar haat. Je moet niet met een tekort komen, maar met liefde. Er is maar één Doel en wat daar verder nog bij komt is onze zaak niet. Als er haat wordt onthuld, laat het maar onthuld worden en als dat niet zo is, dan niet. Ik moet me verbinden met maar één ding en als ik tijdens het proces in mezelf onvermogen ontdek, gebrek aan begrip, aan kennis, etc. wil dat zeggen dat het zo moet zijn.

Ik wil intelligent zijn maar onderweg ontdek ik dat ik nog steeds dom ben. Maar ik voel een diep verlangen naar iets wat volkomen anders is. Dus ik moet mij – ondanks alles – focussen op het Einddoel.

From the 4^th Daily Kabbalah Lesson 12/17/12, “The Wisdom of Kabbalah and Philosophy”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Liefde - Geen reacties→