In Kabbalah spreken we niet over persoonlijke gevoelens. We spreken over de liefde tussen vrienden, maar alleen in het algemeen, zonder onszelf of andere namen te noemen.

Het is nodig om te spreken over de grootheid van de leraar, de Schepper, de groep en het belang van het doel, want zonder elkaar te inspireren zullen we niet verder komen. Dit geeft ons de kracht om te werken en daarvoor hebben we de groep nodig. Maar niemand spreekt zich hierover uit in de ik-vorm met de bedoeling om zijn innerlijke gevoelens en verlangens te onthullen (Kelim).

Het feit is dat de anderen nog niet zijn hervormd tot het niveau van Bina (Hafetz Hesed), wat betekent: “doe anderen niet aan wat u niet wilt dat u wordt aangedaan” en daarom kunnen ze u schaden met hun gedachten. Vandaar dat dit verbod bestaat.

Je spreekt over hoe verheven het doel is, maar niet over hoe u of iemand anders geïnspireerd wordt door spiritualiteit. Je moet over de wet spreken die in de schepping werkt, de formule in het systeem van de krachten, zonder naar een specifiek iemand te verwijzen.

Al ons werk is intern en nederig. Ik moet de groep niet beschouwen als individuele mensen en gezichten, maar als krachten die snakken naar de Schepper, naar geven en die zich verenigen om samen dit doel te bereiken. Deze gezamenlijke verlangens, deze innerlijke verbinding is wat we de groep noemen.

Daarom noem ik geen namen van mensen, wanneer ik over de groep spreek. Het lijkt of er geen mensen zijn, maar alleen verlangens die verbonden worden door de onderlinge garantie! Wanneer deze verlangens het niveau van verbinding bereiken, wanneer het werkelijk geven wordt op het eerste niveau, onthullen ze dit, samen met het Licht van Hassadim waarmee ze worden vervuld, het wederzijds geven genaamd.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe moet iemand zijn inzichten een plaats geven in relatie tot de groep: door samen te praten, samen te handelen of door fysiek samen op één plaats aanwezig te zijn?

Antwoord: “Alles wordt opgehelderd in de gedachte “ en niets kan aan de buitenkant gezien worden. Iemand kan als onverschillig lijken, zelfs onbeschoft, ongeduldig en geen goede houding tegenover anderen uiten. Misschien heeft hij een dergelijk karakter of doet hij het met opzet om zijn grote interne inspanningen niet te verzwakken.

Men moet op zoek gaan naar het innerlijke beeld van de groep, de plaats waar al onze verlangens, gedachten, doelen en gemeenschappelijke verwachtingen bestaan en zich eraan vastklampen.Oordelen op basis van de uiterlijke verschijningsvorm, kan het moeilijk voor je maken om de groep te accepteren. Het zal later komen wanneer je stopt met aandacht te schenken aan de externaliteit, omdat “ liefde alle zonden bedekt”.

Je bent op deze plaats gekomen, omdat de mensen die daar samenkomen de punten in het hart hebben, dus kom nader tot deze innerlijke punten.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat kunnen we van dit hele proces van de uittocht uit Egypte meenemen in de termen van onze dagelijkse innerlijke werk?

Antwoord: We moeten streven naar één ding: eenheid in de groep. De groep is een mini-mensheid. We kunnen niet onmiddellijk op wereldwijde schaal handelen, in de massa van de mensheid, maar in de groep kunnen we alle principes van de menselijke verbinding uitwerken.

Daar zullen we alle staten onthullen: “De onderdompeling in Egypte”en “de exodus van Egypte” We zullen haat voor onze Farao (onze ego) voelen, en de tegenslagen die we van hem ontvangen, en de controle van onze natuur.

Dit wordt allemaal op één plek onderzocht: in de verbinding met de vrienden, want ik kan de liefde van de hele wereld nog niet bereiken. Voor mij vertegenwoordigt de groep de hele mensheid, en in de groep kan ik aan al mijn innerlijke kwaliteiten werken.

Elke keer als ik probeer om me met de vrienden te verenigen, ontdek ik het breken van binnenuit, de haat en de afkeer van anderen, en voer ik nieuwe innerlijke controles uit. Het kan zijn dat deze controles betrekking hebben op het werk “in Egypte” of zelfs “daarvoor”. Dit maakt niets uit.

We kunnen deze fases nog niet duidelijk onderscheiden. Over het geheel genomen, kunnen we niets duidelijk zien totdat we Egypte verlaten. Pas daarna beginnen we te begrijpen wat we precies hebben doorgemaakt. Immers, dit werk wordt gedaan in de duisternis, onder het bewind van het egoïstische verlangen, wanneer ik probeer om er op een of andere manier in te bestaan, er samen mee wil zijn of er tegen wil zijn. Dat is de reden waarom deze innerlijke afwegingen zo onduidelijk voor ons zijn.

Van het 2e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 4/13/11, The Book of Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→