Het is onmogelijk om de verborgen motieven voor de moderne trends te negeren, de ideologische component van het grote menselijke kwaad dat weigert om terug te keren naar de juiste koers van de natuur. De wereldleiders hebben geen gezinnen of nageslacht nodig. Ze zijn niet geïnteresseerd in de groei van de wereldbevolking en hebben geen behoefte aan miljarden mensen “extra”.

Dus dan wordt er een beleid voor de beperking van de wereldbevolking voor de volgende generatie uitgewerkt. De elite over de hele wereld ziet de daling van de wereldbevolking niet als een probleem, zelfs niet als deze tot 50 procent wordt verminderd of zelfs tot 80 à 90 procent wordt gereduceerd. De tien procent die overblijft kan zich van voldoende levensbehoeften voorzien. Het menselijk ego is klaar om de instelling van het huwelijk op te heffen en men laat zich daarbij leiden door de media, onderwijs, cultuur, enzovoort. Deze methoden zijn succesvol bij het verspreiden van een nieuwe wereldorde op grote schaal.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat wij een sterke oppositie zullen ondervinden als we gaan praten over de correctie van de mens, te beginnen met het herstel van het gezin, met inbegrip van de rol van het gezin bij het krijgen van kinderen. Velen zullen een poging doen om ons tegen te houden.

Ik hoop nog steeds dat de vijandige benadering die heeft geleid tot een respectloze houding ten opzichte van het gezin en alles wat daarmee samenhangt, een voorbijgaand fenomeen is. Immers, de groeiende crisis heeft ook een pijnlijke invloed op de elite die deze trend achter de schermen in handen heeft. Dan zal men gaan voelen dat hun benadering moet veranderen.

Op het ogenblik beoordeelt men de ondersteuning van deze trend gunstig, zodat er zo weinig mogelijk gezinnen en kinderen zullen zijn en de wereldbevolking zo spoedig mogelijk zal afnemen. Maar op termijn, als de crisis ook hen bereikt, zullen zij van mening veranderen. Als we over de staat Israël spreken, staat ons echter niets in de weg. Er zijn geen hindernissen en er is openlijk geen negatieve houding. Wij moeten natuurlijk handelen waar wij de kans krijgen.

Ten aanzien van deze kwestie zullen we niet met weerstand geconfronteerd worden. Een deel van de natie gelooft in de waarden van de familie, dit vloeit voort uit gewoonte of een traditionele benadering. We herinneren ons het ouderlijk huis waar alle familieleden onder hetzelfde dak bij elkaar kwamen en wij waarderen dat ook. Wij herinneren ons de buurt, de vrienden uit onze kindertijd en dit alles is een goede basis voor dit onderwerp.

Wij moeten die traditie, die nog niet vergeten is, herstellen en weer deel laten uitmaken van onze cultuur. Pas het toe in de kunst om het concept gezin weer tot leven te brengen. Ik stel voor dat het een soort nationale missie wordt die gaat leiden tot verschillende manieren om deze traditie te ondersteunen, door via kunst, films, boeken of verhalen de waarde van saamhorigheid, liefde en een goed ouderschap te benadrukken. We moeten mensen de schoonheid van familie relaties laten zien waardoor aan iedereen een sterke ondersteuning wordt meegegeven. We moeten deze kwestie zelfbewust aan de regering presenteren, die niet genoeg steun geeft aan jonge paren met betrekking tot huisvesting, zwangerschapsverlof, dagopvang, financiële voordelen, enzovoort. Dit probleem moet een kwestie van nationaal belang worden en moet worden beschouwd als een algemeen nationaal probleem. Wij moeten iedere man en vrouw aanmoedigen om mee te doen met deze missie.

We moeten voorbeelden laten zien van succesvolle paren en Tv-programma’s produceren die dit onderwerp belangrijk maken en informatie verstrekken over deze kwestie. Wij moeten clubs oprichten waar ouders en kinderen samen tijd kunnen doorbrengen en hen aanmoedigen om het weekend buiten in de natuur door te brengen. Het is vooral belangrijk om moeders te helpen op wie de grootste last rust in de eerste jaren van zorg voor de jonge kinderen.

De maatschappij, de staat en de overheid moeten het probleem van algemene steun als een nationaal project zien en rekening houden met alle gevolgen die hieruit kunnen voortvloeien. Zo presenteren we een goed voorbeeld voor de hele wereld waar nu de tegenovergestelde trend duidelijk zichtbaar is

Ik zie hierin niet alleen de correctie van het gezin, maar de correctie van de hele wereld. Op deze manier kunnen we goede familie relaties implementeren waardoor jongeren leren voor elk aspect van het leven. Het embryo wordt omringd door zijn moeder. De baby ligt in een wieg. De peuter wordt omringd door familieleden. Het jonge kind heeft ook nog de ondersteunende omgeving van de kleuterschool en de school. Een jong stel moet dus worden omgeven door een ondersteunende sfeer die hen kracht geeft en hen helpt door middel van speciale toewijding, zelfs meer nog dan tijdens de kindertijd. Dit is immers een moeilijke situatie en elke gezin heeft zijn eigen specifieke problemen.

Ten eerste moeten we een speciale omgeving creëren door te zorgen voor jonge mensen en jonge paren en hen educatie aanbieden. Als we deze richting niet opgaan, zal de situatie verder verslechteren tot er zo weinig mensen zullen overblijven dat wij de natie niet zullen kunnen handhaven en de onderlinge verbinding niet in stand kunnen houden.

Met andere woorden, het onderwerp gezin en familie heeft veel aandacht nodig met betrekking tot de staatsveiligheid, wij moeten de nieuwe mondiale trends ten aanzien van deze kwestie niet volgen. We moeten begrijpen dat wij ons in een bijzondere situatie bevinden, dus onverschilligheid, gebrek aan respect en een beleid van de kant van de overheid dat opzettelijk tot destructie leidt, is eenvoudigweg onaanvaardbaar en leidt tot een heel gevaarlijke situatie.

From the program “A New Life” 7/22/14

Filed under: Gezin, Huwelijk, Kinderen, Maatschappij - Geen reacties→

Vraag: Tegenwoordig lijden jongeren vaak aan depressie. Er is geen stimulans in hun leven, gebrek aan energie. Hoe kunnen we in het gezin met dit probleem omgaan?

Antwoord: Het is een feit dat dit een onbewust probleem is. En het komt niet doordat de jongere lijdt aan een onbeantwoorde liefde of problemen op school. In het algemeen gaat het over het contact met zijn leeftijdgenoten en niet over de school zelf die voor hem niet meer betekent dan een plek voor concurrentie: wie er beter is en wie sterker.

Ouders moeten daarom proberen om hun huis te veranderen in een soort club, zodat vrienden van hun kind altijd kunnen komen en de kinderen niet het gevoel krijgen dat hun ouders een soort belemmering zijn. Goede, fijne communicatie is de belangrijkste factor om het gevaar van depressie te voorkomen bij kinderen. Dit is wenselijk en zinvol, zowel vanuit psychologisch perspectief als vanuit materialistisch oogpunt. Het is beter om hen met elkaar te laten communiceren op je eigen gebied dan op dubieuze plekken (zoals in bars, allerlei clubs, enzovoort).

Vraag: In de integrale methode komt er een heel interessante oefening voor. Veronderstel dat één van de partners van een echtpaar in een depressie zit of een slecht humeur heeft en de ander gelukkig en blij is. Om de partner uit de depressie te halen, moet de één de staat van de ander binnengaan om zo met dezelfde ogen naar de wereld te kijken, te integreren met de partner en dan samen met hem of haar langzamerhand uit deze staat te komen. Kunnen we deze oefening ook toepassen op jongeren?

Antwoord: Het is heel moeilijk om dit toe bij jongeren te passen. Ik denk zelfs dat het helemaal niet kan. Dit zou een offensieve aanval zijn. Zelfs als je aantoont dat je voor elke benadering open staat, lok je hiermee arrogantie en oppositie uit: “Dit wil ik niet!” Je moet de psychologie van adolescenten begrijpen. Een resultaat als dit is dan ook typerend voor volwassenen die onmiddellijk arroganter en opschepperiger beginnen te worden.

Je kunt je kind het beste interesseren in wat hem meer trekt: sport, dansen, enzovoort. Op deze leeftijd gooien jongeren met fysieke bewegingen allerlei rommel uit hun lijf en hun hoofd. Een kleine trampoline in huis, waar een kind lekker op kan springen, is ook prima. Dit zal alle onzin uit hem schudden.

’s Avonds kan er thuis wat georganiseerd worden: dansen, samenzijn met vrienden. In het algemeen gesproken: iets actiefs doen.

From KabTV’s “Conversations with Michael Laitman” 12/11/13

Filed under: Gezin, Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Wat moeten we doen als ik sneller vorderingen maak dan mijn vrouw?

Antwoord: Dat is een verkeerde houding. De vorderingen van mannen en vrouwen zijn verschillend van aard en stijl, het is onjuist om hierbij vergelijkingen te maken. Wat een vrouw voortbrengt in de schepping is niet hetzelfde als een man.

Soms kunnen mannen en vrouwen een gemeenschappelijke taal vinden, maar in de regel kunnen zij dat niet. Ga eens een artikel lezen of naar een les luisteren en je zult zien dat zij anders denkt dan jij, alsof jullie het onderwerp vanuit een verschillend perspectief bekijken. Uiteindelijk komen vrouwen tot dezelfde details van waarneming, maar het pad en de analyse van mannen en vrouwen zijn heel verschillend.

Mannen en vrouwen kunnen gemeenschappelijke vragen met elkaar bespreken, maar als het om de details gaat, moet je rekening houden met het huidige niveau.

Vraag: Ik merk dat onze indrukken elkaar van verschillende kanten aanvullen. Maar tegelijkertijd moet mijn vrouw veel tijd en inspanning besteden aan ons kind.

Antwoord: Dit is de correctie van de vrouw. Vrouwen zorgen voor hun kinderen en soms lijkt het alsof dit ten koste gaat van hun zelfcorrectie. Maar dit is nu precies de manier waarop vrouwen verder komen op hun pad, het is de taak van een vrouw om moeder te zijn.

Sommige vrouwen vragen zich af: misschien is het beter als ik geen kinderen krijg en ik mezelf helemaal kan wijden aan de studie, disseminatie en correctie? Nee. Vrouwen moeten hun ziel corrigeren door voor hun kinderen te zorgen, door met hen samen te zijn en dan zien hoeveel tijd en verlangen er overblijft.

Als een vrouw de kans heeft om te trouwen en kinderen te krijgen, moet ze dat ook doen. Vrouwen moeten voor de kinderen zorgen, hoewel het erop kan lijken dat ze zonder kinderen veel meer zouden kunnen doen en veel verder op hun spirituele pad zouden kunnen komen. Dat zou ook kunnen, maar het is niet het pad van correctie van de vrouw.

Vraag: Moeten vrouwen met kinderen zichzelf vergelijken met vrouwen zonder kinderen die meer tijd hebben om te studeren en te dissemineren?

Antwoord: Nee. Als een vrouw met kinderen studeert of naar vermogen andere activiteiten doet, komt daaruit een correctie voort die vele malen groter is dan bij een vrouw die het krijgen van kinderen ‘tegenhoudt’ omdat zij haar werk in Kabbalah wil doen. Het helpt haar niet als zij door af te zien van een gezin en kinderen tijd vrij wil maken.

Wij realiseren ons niet dat deze wereld gebouwd is vanuit spiritualiteit. Als wij vonken van spiritualiteit in dit leven brengen, komen we dichter bij correctie. Je kunt niet naar het volgende spirituele niveau opstijgen als je er in deze wereld geen basis voor gelegd hebt. Daarom moeten we trouwen, kinderen krijgen en van daaruit verder gaan.

Het mag geweldig lijken als al mijn studenten niet meer hoefden te zorgen voor deze wereld en helemaal gewijd zouden zijn aan spiritualiteit. Stel je voor: iedereen studeert en doet aan disseminatie. Maar in plaats daarvan trouwen mensen en vrouwen worden meestal vrijwel meteen afgesneden van het proces, mannen zijn verplicht om hun gezin te onderhouden en eindeloos veel problemen samen met hun vrouw op te lossen.

En dit is nu precies waar correctie uit bestaat. We kunnen ons hiervoor niet verstoppen. Later zullen jullie begrijpen dat dit de optimale wijze is om je werk op de best mogelijke manier te doen.

Maar zij die een huwelijk vermijden, wijzen de mogelijkheid voor correctie af. Dit heeft zowel op mannen als op vrouwen betrekking. Dus als er een mogelijkheid is, moet je een gezin vormen en die last op je nemen.

Hoe dan ook: een gezin heeft de voorkeur boven alles, want het is een fundamenteel deel van de correctie van de wereld. Het is geen toeval dat de wereld wordt geconfronteerd met het uiteenvallen van de gezinsstructuur, deze situatie gaat vooraf aan de basis correctie.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 2/14/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gezin, Mannen, Spiritueel Werk, Vrouwen - Geen reacties→

We beleven een zeer ongewone periode in de menselijke geschiedenis. Vanaf nu zullen alle generaties begeleid worden bij de poging van het waarnemen van de werkelijkheid in ons naar het waarnemen van de werkelijkheid buiten onszelf.

Dat is de reden waarom we zo’n grote leegte in ons voelen, in onze gezinsleven, in onze relaties met kinderen en anderen, in alles wat we doen. Dit wordt niet alleen waargenomen in afzonderlijke, individuele landen, maar in de hele wereld.

De veranderingen die plaatsvinden in de ecologie en het klimaat van de planeet vormen elk jaar een steeds grotere bedreiging. Maar dit alles gebeurt om de waarneming van de werkelijkheid in ons te veranderen en dit roept een zeer onaangenaam gevoel op, het geeft ons de mogelijkheid om uit onze egoïstische wereld te gaan en te ontdekken dat we nu van het waarnemen van het kwaad moeten gaan naar het waarnemen van de goedheid.

En als we bij het verlangen van het geven zouden zijn gekomen, zouden we op een natuurlijke wijze gelukkig zijn, omdat we onszelf niet zouden vernietigen in een geglobaliseerde wereld, waarin we allemaal integraal verbonden zijn.

Integendeel, dan zouden we er in slagen om onze vooruitgang te bevorderen, omdat het de enig mogelijke manier is om te leven en te bestaan, in plaats van elkaar te vernietigen.

Maar totdat we onze houding ten opzichte van onszelf, andere mensen, de wereld en de realiteit in het algemeen veranderen, zal de natuur niet stoppen met het uitoefenen van druk op ons, omdat we de aangegeven grens al overschreden hebben.

Wat zegt Kabbala hier precies over? Het zegt dat, wanneer we ons willen blijven ontwikkelen zonder lijden, we in overeenstemming moeten komen met de hogere staat van de natuur (we hebben geen keuze) en begrijpen dat onze huidige staat erg slecht is.

Dit perspectief geeft ons een kans om ons op een prachtige manier te ontwikkelen en beloont ons met een bestaan in een eeuwige en volmaakte wereld, die hier wordt onthuld door de veranderingen in onze waarneming. Om deze reden moeten we alles wat met ons gebeurt zien als een grote hulp van Boven, van de totaliteit van de gemeenschappelijke natuur, die helpt en ons op deze wijze leidt naar de juiste vooruitgang, hoewel het soms tot uitdrukking komt in onplezierige invloeden.

Maar als we gevoelig zijn voor al dit soort kleine signalen, zullen we goed vooruitgaan, als een slim, gehoorzaam kind dat begrijpt hoe het een gemeenschappelijke taal met volwassenen kan vinden. We hebben werkelijk een geweldig avontuur voor ons, in plaats van een moeilijk leven.

Filed under: Crisis, Innerlijk Werk - Geen reacties→