Congres in Guadalajara “One Heart for All”
Vraag: Wat moeten we eerst corrigeren: onszelf of de omgeving?
Antwoord: Dat is een heel ingewikkelde vraag. Ik kan mezelf niet corrigeren zonder de omgeving en ik kan de omgeving niet corrigeren zonder dat ik mezelf corrigeer. In de mate waarin ik mezelf corrigeer zie ik dat de omgeving al gecorrigeerd is en dat ik alleen mezelf moet corrigeren, dit voelt een ieder van ons.
In feite bevinden we ons in een volmaakte werkelijkheid zonder enig gebrek. Maar in ons is er een besef aanwezig dat wij ons slecht voelen, we voelen dat we gebrekkig zijn en verdeeld. Als we echter de ware werkelijkheid onthullen, die omgeving en die wereld, onthullen we in de plaats van deze wereld een Hogere Wereld. Dan zien we dat er niets anders gecorrigeerd hoeft te worden dan onze waarneming van de werkelijkheid.
Dan blijkt dat ik al die tijd in een perfecte werkelijkheid heb geleefd en dat deze werkelijkheid alleen door mijn ongecorrigeerde waarneming gebroken leek te zijn, want ik was zelf gebroken. Mijn eigenschappen waren corrupt en daardoor beoordeelde ik iedereen vanuit mijn eigen gebreken.
Daarom is het heel belangrijk dat een mens begrijpt dat alleen hij corrupt is en dat alle anderen gecorrigeerd zijn. Maar hij kan zichzelf alleen corrigeren als hij zich op de juiste manier met iedereen verbindt en daardoor aan anderen leert hoe je je op de correcte manier moet verbinden.
Alle mensen buiten hem zijn gebroken delen van zijn eigen ziel. Daarom vindt het werk van onze correctie in twee richtingen plaats: vanuit de mens naar buiten toen en weer terug.
Feitelijk is er in niemand én in de mensheid als geheel geen enkele slechtheid aanwezig. Alleen de onderlinge verbindingen zijn corrupt en alleen daar moeten we onze inspanningen op richten: niet op de correctie van de mens, maar op de correctie van de relatie tot anderen. Als we in een groep een goede verbinding bereiken, ontdekken we door middel van die groep een Hogere Wereld en zien we alles in de correcte vorm.
Een mens moet zijn houding naar de vrienden corrigeren en hen daarmee een voorbeeld laten zien van liefde voor hen. Dit voorbeeld is genoeg, verder is er niets nodig. Als je daarin slaagt, zul je zien hoeveel vorderingen je maakt.
From the Convention In Guadalajara “One Heart For All,” “Day One” 7/17/15, “Preparatory Lesson”
Vraag: Zal een ieder die naar het Congres komt zijn ziel vinden en aan een spiritueel leven beginnen?
Antwoord: Het zal een poging zijn. Misschien zal het niet meteen lukken, maar een mens zal zeker in de goede richting komen.
Daarom nodigen Kabbalisten veel mensen van over de hele wereld uit naar hun congres, om zich met elkaar te verbinden. We zingen, dansen, luisteren naar gesprekken en lessen, we doen workshops in kringen en komen als vrienden bij elkaar (Yeshivat Haverim). Duizenden mensen van over de hele wereld komen bijeen, uit de meest afgelegen gebieden zoals Australië, Nieuw Zeeland, Zuid Amerika, Japan en China.
Kabbalisten brengen al deze mensen bijeen en leren hen hoe zij zich met elkaar kunnen verbinden volgens de methode die onze aartsvader Abraham heeft ontwikkeld.
Op die manier vergroten wij met elke Conventie de kracht van onze verbinding. Geleidelijk komen we tot een zodanige verbinding dat deze voldoende zal zijn voor onze volgende staat, het hogere niveau, de spirituele wereld. Dit is het doel van Kabbalistische Conventies.
From KabTV’s “A New Life” 2/8/15
Vraag: Moeten we het aantal vrienden dat actief meedoet in dit systeem vergroten als wij op weg zijn om naar een kwalitatief nieuw niveau van onderlinge verbinding te komen?
Antwoord: Nee. Het belangrijkste is dat we werkelijk de kwaliteit van ons werk verbeteren tot maximale samensmelting, eenheid en begrip voor elkaar, en de kwaliteit van het maximale vermogen om na te gaan hoe sterk wij met de anderen verbonden zijn.
Ik moet van alle aanwezigen de innerlijke signalen voelen om er zeker van te zijn dat zij succes zullen hebben en dat hun fysieke welzijn verzekerd is. Ik moet me op alle niveaus bezorgd maken over hen en voelen in welke mate wij één lichaam zijn. Het belangrijkste is dat ik mij in hen laat opnemen. Als ik mij over deze dingen druk maak, wil dat zeggen dat er al positieve veranderingen in mij gaande zijn.
Vraag: In mijn spirituele werk kan ik de Schepper en de groep onmogelijk met elkaar verbinden. Wat moet ik doen?
Antwoord: Wie heeft me deze groep gegeven? Wie heeft mij er naartoe gebracht en alles georganiseerd? Wie bestuurt al die mensen die tegenover mij zitten?
In de groep van tien zitten er negen mensen naast mij en zij zijn allemaal bereid om zich met mij te verbinden. Wie leidt al die mensen, wie selecteert ze, bereidt ze voor en spoort ze aan tot verbinding met elkaar? Welke Kracht zou dit anders kunnen zijn dan de Schepper? Er is geen andere Kracht. Ik moet alleen nog onthullen hoe Hij dit doet hoe Hij als een poppenspeler de touwtjes van iedereen in handen heeft en op welke manier Hij ons bij elkaar brengt.
En waar ben ik? Wie van ons heeft een vrije wil, waarin komt dit tot uitdrukking, in welke precieze innerlijke beweging?
Dan ga ik nadenken, ik kijk naar de anderen en ik realiseer me dat de Schepper alles heeft gedaan en dat Hij ons de gelegenheid heeft gegeven om het verlangen naar gezamenlijke verbinding te vergroten met het Doel om Hem te gaan ontdekken, zodat Hij van een verborgen poppenspeler zichtbaar wordt als Degene die alle lege plekken tussen ons vult. Plotseling gaan we elkaar zodanig aanvullen dat er een perfect systeem ontstaat waarin iedereen op een volmaakte manier past, dit komt tot stand door al onze krachten, onze eigenschappen en intenties, door onze verlangens en gedachten.
Afgezien van de mogelijkheid om ons perfect met elkaar te verbinden en te streven naar eenheid, wordt al het overige door de Schepper gedaan. Wij hoeven alleen te laten zien dat wij een beweging maken naar de ideale verbinding. En ook dit wordt door Hem gedaan, maar wij moeten ernaar blijven streven.
Wij weten verder niets, begrijpen het niet en voelen het niet. Wij willen alleen dat het gebeurt, met Zijn Hulp.
http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-one-09-19-14/
We zijn al een paar maanden geleden begonnen met de voorbereiding voor het congres. Nu moeten we proberen om voorop te stellen dat we het doel van het congres recht voor ogen hebben.
Het doel is eenvoudig. Er bestaat niets anders in de wereld dan onze verlangens tot één geheel samen te voegen. We moeten het volgende voor ons zien: wij doen dit of wij dwingen het Hogere Licht om dit te doen.
Als wij ernaar op zoek zijn om deze staat te ervaren zodat dit gerealiseerd zal worden tussen ons, zal het ook werkelijk gebeuren. Het hangt uitsluitend van ons verlangen af. Dan zal het in de hele wereld te voelen zijn, het zal zich van ons uit in golven verspreiden.
Een ieder weet al dat alles alleen van hem zelf afhankelijk is. Wij hebben herhaaldelijk tijdens onze lessen bestudeerd dat onze waarneming van de wereld, de manier waarop wij de wereld ervaren, het resultaat is van onze innerlijke kijk op de wereld. Baal HaSulam noemt dit: innerlijke waarneming.
Daarom moeten wij onze innerlijke waarneming en ons streven zo richten dat wij ons allen als één geheel zien en dit is van iedereen afhankelijk.
We weten dat ieder van ons een universum op zich is. Als wij onszelf op deze manier zien en elkaar hierin steunen, ontstaat er op een natuurlijke wijze een correcte opeenstapeling van de één op de ander, dan zullen we met elkaar de noodzakelijke kracht van het verlangen bundelen en daaruit zal een duidelijke manifestatie van deze staat ontstaan. Dit wens ik jullie allen toe.
Er zijn hier veel vrienden uit verschillende landen en streken bijeen. Dat is een heel goede zaak, want hierdoor ontstaat er een gevarieerde Kli. Dit geeft kracht aan onze gezamenlijke inspanning.
Helemaal opgaan in de omgeving is waarachtig geluk. Als een mens daarnaar streeft, voelt hij dat hij zichzelf verliest en begint te dansen in de vreugde van de verbinding met de vrienden, zoals Rabash het in zijn brief beschrijft. Hij was zozeer in hen opgegaan, dat hij niets anders meer voelde dan zijn vrienden. Als wij onszelf verliezen in onze gemeenschappelijke omgeving, zullen wij daardoor de staat gaan voelen waarnaar wij zo verlangen: deze eenheid, deze Malchut.
Ik denk dat wij dit kunnen. Ik zie geen hindernissen. Wij moeten nu juist wat in ons leeft met elkaar verbinden.
From the Congress in St. Petersburg, Preparatory Lesson 1
De regels van de groep, de regels van de workshop in een cirkel en de regels die behoren te gelden voor het gedrag in de globale wereld, zijn nu dezelfde regels. Het zijn de regels van wederzijdse integratie, wederzijdse samenwerking en een zodanige verbinding dat we worden tot één mens met één hart.
In de komende conventie in Amerika moeten we leren dat de wijsheid van Kabbalah en de wijsheid van connectie hetzelfde is. De wijsheid van connectie waarmee we nu de wereld intrekken, is de eerste vorm van uitleg. Hierbij is er nog geen sprake van de hogere werelden en hun structuur, waar we in Kabbalah over spreken. Dat komt omdat we ze in ieder geval nu nog niet ontdekt hebben.
Maar hierna zullen we werkelijk met elkaar leren omgaan met de intentie om te geven. Als we voldoende oefenen en het Hervormende Licht van Boven aantrekken, zullen we plotseling gaan voelen dat we ons tot onze vrienden verhouden met een intentie om te geven. In deze relatie zullen wij het Licht van Nefesh, Ruach, Neshama, Haya en Yechida van de wereld Assiya ontdekken.
Daarna zal het Licht steeds sterker worden, afhankelijk van mijn houding ten opzichte van de vrienden. In overeenstemming met de intensiteit van de verbinding tussen mij en de anderen corrigeer ik de kelim (vaten) en ontdek ik het Licht van NRNHY.
De niveaus van spirituele stijging waar de wijsheid van Kabbalah over spreekt, zijn de afstanden die er tussen ons bestaan. De afstanden worden bepaald door de mate waarin wij tot elkaar naderen, de verbinding tussen onze harten, tussen onze verlangens tot één verlangen.
Hoe hoger ik stijg op de ladder van deze wereld naar Olam Ein Sof (Wereld van Oneindigheid), hoe dichter ik de gebroken zielen nader en we samen met hen tot één lichaam worden. Dan worden alle Lichten bijeen gebracht en geconcentreerd tot één enkele lichtstraal, alle kelim worden tot één kli (vat) verbonden en wij keren terug naar de staat Malchut van Ein Sof genaamd.
Het belangrijkste doel van de conventie is dat wij over de wijsheid van Kabbalah en de wijsheid van verbinding spreken als één wijsheid, één methode, zonder enige scheiding. Daartussen bestaat geen kunstmatige scheiding. Het is dezelfde wijsheid die uitlegt hoe wij – de mensheid in deze wereld die uiteen gevallen is en versplinterd – weer tot één geheel worden.
Zo bestaat ons praktische werk er nu uit om de wereld in te trekken met de wijsheid van verbinding of integrale educatie. Nadat wij de verbindingen tussen ons gaan ontdekken, ontdekken we dat wij de wijsheid van connectie hebben bereikt en dat is de essentie van de wijsheid van Kabbalah.
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/16/14, “Preparation for the Convention in America”
Vraag: U hebt gezegd dat wij workshops moeten organiseren over acute kwesties die het resultaat blijken te zijn van interacties. Is het noodzakelijk om deze situaties bekend te maken omdat zeker is dat zij zich kunnen opstapelen en dan als abcessen gaan fungeren of is het beter om van tevoren al workshops te organiseren?
Antwoord: Probeer alles te doen wat je kunt, de Schepper zal het gebruiken zoals het nodig is. Het is juist dat je aan de nabije toekomst denkt, maar het moet beter georganiseerd worden. Ik bedoel dat ik niet kan zeggen: “Wat er zal gebeuren, zal gebeuren want alles is in de Handen van de Schepper.” Op die manier realiseer ik mijn eigen vrije keuze niet.
Ik kan evenmin zeggen dat alles van mij afhankelijk is, want dan wil ik nergens meer aandacht aan schenken. Dat is ook niet juist. In het algemeen gesproken zeggen we vóór een handeling: “Alles is van mij afhankelijk,” en we zeggen dat op een manier alsof het werkelijk alleen van ons afhangt. Aan het einde van de actie zeggen we dat dit alles vanaf het begin door de Schepper was bepaald en alleen volgens Zijn besluit heeft plaats gevonden.
We kunnen stellen dat de regel is dat deze twee situaties, deze twee uiteenlopende situaties, alleen boven de Machsom (barrière) met elkaar vergeleken kunnen worden, als we met de middellijn gaan werken. Tot die tijd kunnen we alleen pogingen doen om ze met elkaar te verbinden. Ofwel alles is van mij afhankelijk, of alles hangt van de Schepper af. Probeer dus eerst alles aan jezelf toe te schrijven en later schrijf je het aan de Schepper toe.
From the Sochi Convention 6/9/14, Lesson 1
Vragen over de Eén voor Allen en Allen voor Eén Conventie in Parijs.
Vraag: Kan iemand zijn lot veranderen door in mei naar de conventie in Parijs te komen?
Antwoord: Iemand die ver weg woont en niet met de dagelijkse lessen meedoet, blijft achter op de kerngroep en begrijpt niet goed wat er gezegd wordt. Hij mist grote hoeveelheden materiaal en het ontbreekt hem aan gevoelens, waarnemingen en verbinding met ons. Maar als zo iemand naar de conventie komt, kan hij al deze tekortkomingen uit het verleden – toen hij niet met ons samen was – corrigeren en hij kan grote steun ontvangen voor de toekomst.
From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 4/18/14, Writings of Rabash
Vragen over de Eén voor Allen en Allen voor Eén Conventie in Parijs:
Vraag: Kan een ontmoeting met een Kabbalist mijn leven veranderen?
Antwoord: Je leven kan veranderen door een ontmoeting met de hele groep die bijeengekomen is op de conventie en jouw verbinding met hen. Ik wil je geen wonderen beloven. De wijsheid van Kabbalah is een wetenschap die onderwijst hoe een mens zichzelf kan veranderen om zoals de Schepper te worden.
Dit is iets heel serieus en niet eenvoudig. Kom naar de conventie als je je hiermee wilt bezighouden en als je dat niet wilt: er is geen dwang in spiritualiteit.
From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 4/18/14, Writings of Rabash