Er is een vorm van eenwording en voorbereiding, die mannen alleen tot stand kunnen brengen als ze zich losmaken van hun gezin en hun vrouw en ze zich afzonderen. Als je boven de grenzen van onze wereld uitgaat en alleen in de eenheid met de vrienden bent, brengt dit een speciaal gebed voort, speciale gevoelens. We hebben het gevoeld. Het is werkelijk zo en er is geen andere manier om het te beschrijven.

De voorbereiding van de vrouwen gaat niet over verbinding met elkaar, maar over hulp aan de mannen om dit te doen, om te proberen alle nodige voorwaarden te scheppen voor die eenheid en hen zacht vooruit te duwen naar de verbinding. Vrouwen kunnen mannen helpen om boven hun ego uit te stijgen en eenheid te bereiken.

Onze vrouwen – over de hele wereld – hebben dit punt trouwens heel goed begrepen. Ze hebben ons gesteund en daar ben ik dankbaar voor. Hun steun was tijdens de hele Arava Conventie voelbaar, daarmee hebben ze ons een grote dienst bewezen.

De Conventie van december vraagt al van ons, om aan de voet van de berg Sinaï te staan, waar ook vrouwen, kinderen en ouderen zijn. De mannen vormen echter het fundament, 600.000 zielen, dit betreft niet hun hoeveelheid, maar hun kracht.

In de wijsheid van Kabbalah wordt alles afgemeten naar kracht, omdat Kabbalah spreekt over eenwording in één alomvattend verlangen. Dit ene, machtige verlangen wordt uitgedrukt door het getal 600.000, dit symboliseert de kracht van onze eenheid. Naar het niveau van 600.000 oprijzen, betekent de volledige onthulling van de hogere kracht, de Schepper, bereiken.

Ik hoop dat we dit zullen bereiken, want we hebben alles wat ervoor noodzakelijk is ter beschikking. We doen in ieder geval alles wat we kunnen. De hele wereld heeft eveneens nodig wat wij doen en daarom ontvangen we steun van Boven. We slagen er niet in, omdat we zo speciaal zijn en zo getalenteerd, maar omdat er een groep nodig is, die de wereld voorwaarts zal leiden.

From the Sunday Virtual Lesson Series 11/20/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Vrouwen - Geen reacties→

Vraag: Op wat voor manier moeten we ons met elkaar verenigen vóór de Conventie in december? Hoe bereiden we ons zo voor, dat we alles op de juiste manier ervaren?

Antwoord: We doen niets op een andere manier: we lezen dezelfde artikelen, we horen dezelfde dingen, maar toch, er staat geschreven: “Het moet als nieuw zijn in je ogen”. Waarom staat er: “als nieuw”? Omdat jij het vernieuwt door je Aviut te onthullen, je nieuwe details van waarneming, steeds meer.

We weten dat we geen idee hebben wat we kunnen verwachten als we een nieuw gerecht opgediend krijgen. Als we het echter vaak geproefd hebben en we eraan gewend zijn geraakt, zoals aan ‘de keuken van onze moeder’, die ons vanaf onze jeugd vertrouwd is, kunnen we er maximaal van genieten.

Hetzelfde vindt plaats in de spirituele Partzufim. De eerste keer dat het Licht binnenkomt, is het alleen het Licht van Nefesh. De tweede keer is het al het Licht van Ruach, dat dezelfde oude Reshimot (informatieve genen) binnengaat, de derde keer is het het Licht van Neshama, enzovoort.

Met andere woorden: elke keer als de mens verder komt, keert hij terug naar wat hij al ervaren heeft en ontdekt hij een grotere diepte, voelt hij er meer smaak in, zoals er staat geschreven: “Je zult eten wat al geruime tijd voor je bestemd was”. Voor ons geldt hetzelfde. Elke keer, op dezelfde plaats, maar alleen steeds dieper, moeten we ons meer verbinden met elkaar, meer één zijn en gericht zijn op een waarachtige verbinding.

Laten we hierop hopen en ons gebed laten oprijzen, zodat het een ‘gebed van en voor de velen’ wordt, in verantwoordelijkheid voor elkaar.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/23/2011, The Zohar

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we het schema van het universum, dat we in onze les bestuderen, verbinden met het nemen van een besluit om naar de Conventie te gaan in december?

Antwoord: Juist de structuur van het universum bevat het antwoord op al onze vragen.

Als we onze gebroken zielen verenigen, rijzen we naar de wereld Atzilut. Door onze pogingen om ons met elkaar te verenigen, trekken we het hogere, Corrigerende Licht naar ons toe om over ons te schijnen. Het is boven de Parsa aanwezig. Het is niet mogelijk om het Licht beneden de Parsa te ontvangen. Onze enige redding is door onze gezamenlijke eenheid naar de wereld Atzilut op te rijzen. Daarom biedt deelname aan de Conventie de gelegenheid om boven de Parsa te rijzen en de hogere wereld te voelen.

Je kunt iedereen uitnodigen voor de Conventie, mensen die dichtbij of ver van Kabbalah en Wederzijdse Verantwoordelijkheid staan. Het lesmateriaal op de Conventie zal niet moeilijk zijn. We zullen met elkaar studeren en ons bewust worden van het systeem van eenheid. We zullen proberen om dichter bij elkaar te komen, om zo’n kracht te bereiken, zo’n onderlinge compressie, dat we daardoor het hogere Licht zullen mogen onthullen. Dit is onze taak.

Daarom heeft ieder, die denkt dat dit goed voor hem is, de gelegenheid en het recht om te komen. Ik hoop, dat we erin zullen slagen op deze Conventie en dat we het begin van de onthulling van het Hogere Licht zullen voelen in onze onderlinge verbinding.

From the Sunday Virtual Lesson Series 10/30/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat is de juiste manier om de conventie in te gaan en wat zou het resultaat moeten zijn?

Antwoord: Om te bereiken, dat de conventie goede resultaten zal opleveren, moet iedereen ‘branden’ van verwachting en inspiratie. Iedereen moest de grootst mogelijke ’honger’ naar eenheid voelen, waarin de hogere Kracht die tussen ons heerst, zal worden onthuld. Er staat geschreven: “Ik woon in Mijn natie”. Dit is de voorbereiding op de conventie.

Als resultaat hiervan, moeten we de kracht van onze eenheid werkelijk onthullen, het hogere Licht in de praktijk onthullen, de energie van de verbinding tussen ons, niet in emoties, maar in een werkelijke gewaarwording. Dit zal het werkelijke Licht zijn, met een specifiek niveau van Aviut (grofheid), met een specifiek mechanisme van verbinding tussen ons.

Door deze kwaliteiten te voelen, beginnen we iets buiten ons lichaam te ontdekken, in nieuwe vaten, in een nieuwe waarneming. Dan zullen we los komen van het lichaam en zullen we een werkelijkheid binnentreden, die buiten het fysieke lichaam bestaat. Zo zullen we de menselijke dimensie binnengaan.

Laten we hopen dat dit zal gebeuren! Laten we aan het werk gaan!

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/3/11, “The Love for the Creator and Love for the Created Beings”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid - Geen reacties→

Vraag: Hoe weet ik zeker dat ik mij boven de rede bevind?

Antwoord: Boven de rede komen betekent, dat je je bevindt in de rede van de ander.

We bevinden ons in Ein Sof (de wereld van Oneindigheid). Ik ben daar één van velen. Wanneer ik in mijzelf opgesloten blijf, besta ik in mijn rede: ik houd me met mezelf bezig, ik heb gedachten over mezelf en ik ben in een race voor mijn persoonlijk welzijn. Zo zijn we gewoonlijk. Bewust en onbewust denken we alleen daarover.

Ongetwijfeld behoren mijn kinderen, mijn vrouw, familie en misschien zelfs mijn volk en het land waar ik woon ook tot mijn omgeving. Dit wordt bepaald door de mate, waarin ik afhankelijk ben van de mensen om mij heen en in hoeverre ik onder hun invloed sta. In die mate betrek ik ze bij mijn eigen Ik.

Wat betekent uitstijgen boven de rede dan? Het betekent dat ik mij verplaats in de rede, in de verlangens van de ander, in plaats van me in mezelf op te sluiten. Ik sta volledig ten dienste van hem of haar. Voor mij komt de ander op de eerste plaats en ik, degene die handelt, op de tweede plaats. De ander is als een geliefde baby voor mij en ik ben zijn of haar moeder.

Dit vereist rijzen boven de rede van ons. Met andere woorden, het is een verandering in prioriteiten: nu is de ander belangrijker voor mij dan ik dat voor mezelf ben, zoals een baby voor zijn moeder. Dit is een betrouwbaar teken dat ik erin ben geslaagd.

From the 5th lesson, Kabbalah Convention in Toronto, 9/17/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe voelt liefdevol geven eigenlijk?

Antwoord: We kunnen geen vragen stellen over gevoelens, want als ik iets voel, voel ik het. En wat ik niet voel, kan ik dus nog niet voelen. Daarom is er geen antwoord op de vraag: “Hoe voelt het?“ over iets wat ik niet voel.

In onze wereld kunnen we deze vraag stellen in de hoop er een idee van te krijgen door iets wat we al kennen. Maar het heeft geen zin om te vragen naar een gevoel, dat ik in geen enkele vorm ken en dat nergens op lijkt. Waarmee kan ik het vergelijken, waar verwijs ik naar? Niets.

Ik stelde Rabash, mijn leraar, deze vraag. Hij zei het volgende: “Het eerste spirituele niveau is het Licht, in plaats van een kleine vonk die heel deze wereld schiep, alles wat erin is, alle vreugde die alle materie van de levenloze, plantaardige en dierlijke natuur vervult, zo lang deze werkelijkheid bestaat, door alle generaties heen.”

Het kan eenvoudiger gezegd worden. Er zijn zeven miljard mensen op de wereld. Als je alles waar ze van genieten samenvoegt, is dat een kleine lichtvonk in vergelijking met het Licht dat je op het eerste spirituele niveau bereikt.

Dit heeft betrekking op de kwaliteit, niet op de kwantiteit. Als je dit hebt bereikt, voel je eeuwigheid en perfectie en dan alleen kan je de waarde ervan ervaren. Dit gebeurt afhankelijk van de verlangens die je hebt voorbereid.

Vraag: Hoe kan je al dit Licht ontvangen zonder te ‘exploderen’?

Antwoord: Je ‘explodeert’ niet, omdat je vooraf het verlangen ernaar voorbereidt. Het verlangen moet aan het Licht vooraf gaan. De vraag is juist. Als ik nu zou proberen om dit enorme Licht voor mezelf te houden, zou je ‘mijn stukjes bijeen moeten rapen’, alsof er een kernexplosie had plaats gevonden. Maar dit zou gebeuren, als ik in egoïstische verlangens ontvang, die alles voor zichzelf houden.

Maar als ik uit mijn ego treed en naar verlangens om te geven ga, ontvang ik een onbeperkt grote kli (vat) en stroomt het Licht door mij naar anderen toe. Het stopt niet in mij. Ik ontvang genot van het Licht, als het door mij heen stroomt naar anderen. Ik vervul de verlangens van anderen in de mate, waarin ik hen met mezelf verbind en het Licht gaat door me heen zonder te stoppen. Daarom geeft het me vreugde en heb ik er geen problemen mee. Ik houd het Licht niet tegen, het gaat door me heen en het gaat verder. Het Licht kan geen moment stoppen, op het moment dat het stopt, verdwijnt het.

Daarom heet de methode om het Licht te ontvangen ‘de Wijsheid van Kabbalah’, een wetenschap over ontvangen. Omdat je het Licht alleen kunt ontvangen op voorwaarde, dat je het doorgeeft aan anderen. Dan ben je niet beperkt en blijf je eeuwig en perfect.

Het is echter onmogelijk om het Licht op een egoïstische manier te ontvangen. Als je Het egoïstisch benadert, voel je een nog grotere duisternis.

From Preparation Lesson, Kabbalah Convention in Toronto, 9/16/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we op de beste manier het aanstaande Toronto Congres benutten om ons naar het niveau van wederzijdse garantie te brengen?

Antwoord: Ik hoop naar Toronto te komen, waar we samen onderscheid zullen maken tussen dingen, zullen studeren, discussiëren en deel nemen aan allerlei evenementen, tegelijkertijd met al onze studenten over de hele wereld, die ook aan alles deel zullen nemen. Dan zullen we echt in staat zijn om de sprong te maken naar het volgende niveau van onze disseminatie (verspreiding van Kabbalah).

Ik hoop van harte, dat al onze vrienden uit Amerika zich uiteindelijk met ons zullen verbinden en naar het congres zullen komen. We moeten begrijpen dat onze goede toekomst al heel dichtbij is, en nu hangt alles af van hoe we de tijd versnellen.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 9/5/11, “The Nation”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Eenheid, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

De oorsprong van ons spirituele pad ligt in het “breken”. We moeten ons egoïsme, de vervreemding en haat tussen ons, opvatten als het juiste, voorbereidende fundament voor correctie.

Toen Rabbi Akiva de kale grond zag op de plaats waar de Tempel had gestaan, lachte hij en was hij verheugd. Hij was de meest wijze man van zijn generatie, een groot Kabbalist. Er werd hem gevraagd hoe hij blij kon zijn over het ineenstorten van heiligheid, omdat het streven naar geven was verslagen en het principe: heb je naaste lief als jezelf was geschonden. Kon het ineenstorten van alle hoop werkelijk een reden zijn voor vreugde?

Hij antwoordde: “Ik heb nooit geloofd, nooit geweten en nooit gevoeld, dat wij in staat zouden zijn om de algehele correctie te bereiken. Maar nu onze spirituele structuur, de liefde die tussen ons was, gebroken is en de mensen tot ongefundeerde haat zijn vervallen, ben ik ervan overtuigd, dat deze laatste breuk zal leiden tot onze algehele correctie, tot volledige verlossing.”

Daarom bestaat alles wat aan ons onthuld wordt, elk moment van ons leven, uit het gebroken zijn dat wij moeten corrigeren. Het maakt niet uit wat er met mij gebeurt, van de diepste dingen van het leven tot onbetekende dingen in het gezin of op mijn werk, alles wat er in mij plaatsvindt, op het gebied van mijn welzijn, relaties met familie, vrienden, allerlei mensen, de wereld, alles in deze werkelijkheid wordt alleen onthuld met als doel: correctie.

Elke keer verschijnt er een nieuw beeld voor mijn ogen, uit een diepere laag van mijn egoïsme. In dit beeld moet ik het resultaat zien van de voortdurende invloed van het Licht, dat op deze manier steeds diepere lagen in mij tot leven brengt.

We nemen de wereld vanuit ons ego waar en daarom moeten we dit alles corrigeren. Wat betekent deze correctie eigenlijk? Het brengt eenheid tussen mensen. Vooral nu, nu de hele wereld zich het kwaad van de huidige situatie begint te realiseren, helpen we hen om te voelen en te begrijpen, dat “het kwaad” bestaat uit onze kwade neiging.

Ons egoïsme is de oorzaak van alles wat slecht is. We zien dit in de dingen die nu gebeuren. Mensen zijn niet in staat om de wereld op orde te brengen, ze vernietigen de wereld, ruïneren zichzelf, verbreken onderlinge verhoudingen en vernietigen de natuur. Wij zijn, met het kwaad dat in ons verborgen is, niet in staat om de richting van goedheid op te gaan en het leven te verbeteren.

De crisis wordt van dag tot dag heviger. Met andere woorden: we ontdekken dat ons egoïsme alles vernietigt en het ons onmogelijk maakt om onze levens te normaliseren, te balanceren en te verbeteren. We moeten echter ook begrijpen, dat het egoïsme ons de weg wijst in de goede richting en ons leidt naar correctie en goedheid. Evenals een ziekte, die zich geopenbaard heeft, ons laat zien welke behandeling er nodig is.

Als we ons dit realiseren moeten we dankbaar zijn voor ons egoïsme en ervan houden, omdat het ons de plaats toont die correctie nodig heeft. Er staat geschreven dat Pharao de zonen van Israel dichter bij de Schepper bracht. Hij begon druk op hen uit te oefenen en tenslotte moesten ze Egypte wel verlaten. Anders waren ze er gebleven.

Daarom staat er geschreven: “Kom naar Pharao, want Ik heb zijn hart verhard”. Hier hebben we twee tegenstellingen en we mogen dit nooit vergeten. Het maakt niet uit wat voor kwaad je tegenkomt, je moet het corrigeren in plaats van het te vernietigen.

From Lesson 3, the Germany Convention 8/6/2011

Filed under: Congressen, Crisis, Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: We leren in de wijsheid van Kabbalah dat er “niemand naast Hem bestaat”, en dat de Schepper liefdevol en perfect is. Maar wanneer iemand, die dit heeft onthuld, getuige wordt van een moord, hoe zou hij dat dan moeten opvatten?

Antwoord: Wanneer we kwaad in onze wereld zien, vragen we ons af: Hoe is het mogelijk dat de Schepper goed en perfect is, Degene die goed is en goed doet? Alles wat de wetenschap van Kabbalah zegt, heeft betrekking op de staten die zich boven het niveau van de ”Machsom”  bevinden (de grens tussen de lichamelijke en de spirituele werelden). Goedheid regeert alleen op die niveaus. Door jezelf de eigenschap van het geven eigen te maken, begin je te begrijpen dat de wereld mooi is en de Schepper liefdevol.

Beneden deze grens eet de een de ander op, zowel letterlijk als figuurlijk. Hier moeten we dan ook geen goede daden verwachten, integendeel, ieder van ons op de wereld zal zich steeds slechter voelen, omdat de wereld ons dwingt om onszelf te bevrijden van ons ego.

Wanneer we ons op ons gemak zouden voelen, de Schepper ons vriendelijk zou behandelen en het leven goed voor ons zou zijn, zouden we kleine egoïsten blijven, die tevreden zijn met kleine dingen. Alleen het niet gelukkig zijn stuwt ons voort naar ontwikkeling.

Wanneer je de grens tussen de lichamelijke en de spirituele werelden overgaat, ontwikkel je jezelf verder door middel van je eigen wil. Je hebt geen problemen meer nodig, omdat je zelf de kracht voor je ontwikkeling genereert.

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

We hebben iets groots en kostbaar verworven tijdens de Conventie: We hebben voor de eerste keer ontdekt dat Farao binnen in ons is en ons haat, en we moeten ons van hem ontdoen, wegrennen, Egypte verlaten…maar we zijn hier niet toe in staat.

We zouden het ons nooit gerealiseerd hebben dat we van hem weg moeten rennen. We hadden gehoopt dat we spiritualiteit in ons egoïsme konden openbaren, in “Egypte.” Maar we dachten niet eens dat dit “Egypte”is. Toch, nu beginnen we te begrijpen dat we ons moeten bevrijden hiervan.

Ons egoïsme, Farao, ontving een klap, en deze teleurstelling passeerde door hem. Nu kunnen we zien dat we ons moeten distantiëren van het verlangen waarin we teleurstelling en bitterheid onthullen.

Hoewel, waren we niet voluit gegaan tot het einde, dan hadden we niet de ontgoocheling gevoeld; we hadden niet gevoeld dat, waarlijk, iets ons tegenhield. Er is geen midden grond in spiritualiteit; we moeten tot het eind doorgaan.

Daarom, is nu een bepaalde nieuwe sensatie in ons gemanifesteerd. Dezelfde teleurstelling, de kracht van lijden die we nu voelen (sinds ik zoveel inspanning heb geïnvesteerd, zoveel hoop, en er is niets gebeurd) is mijn Farao, die een afstraffing heeft ontvangen en nu aan het lijden is.

Maar, de Farao moet deze afstraffing voelen, aangezien we anders niet in staat zijn om hiervan weg te rennen. Zeker, we rennen alleen van kwaad.

Als ik mijn egoïstisch verlangen onthul, mijn natuur als kwaad, zal ik er van willen ontsnappen. En, misschien, zal ik meer van zulke klappen moeten ervaren voordat ik besluit dat ik het moet doen. Ik moet letterlijk uit mijn huid kruipen, mijn “lichaam” verlaten. Dit is genaamd dat Farao klappen ontvangt, de “tien plagen van Egypte.”

We hebben dit alleen bereikt omdat we desondanks tussen ons verbonden. Eén is altijd onthuld tegen de ander, zoals er gezegd is, “in Jouw Licht zullen we het Licht zien.” Dankzij deze eenwording en onze voorbereiding hebben we ons gerealiseerd dat we lijden door ons egoïstische natuur. En dit is een grote verwezenlijking!

Miljoenen mensen die virtueel deelnamen in de Conventie waren samen met ons. Zij, ook, gingen door dezelfde staten.

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Spiritualiteit - Geen reacties→