Wij brengen onszelf doelbewust uit ons evenwicht, om te kunnen voelen hoezeer wij de Schepper nodig hebben. Er staat geschreven: “Israël versnelt de tijd.” Daarom kunnen wij niet gaan zitten wachten tot er vanzelf iets gebeurt. Wij moeten zelf aan het werk gaan.

Als dezelfde staat zich telkens weer herhaalt, wordt dit “dood” genoemd. Ik moet proberen om dat te veranderen. Ik heb het vermogen om de dag en de nacht te veranderen. Dit alles is nodig om een behoefte aan de Schepper te creëren. Wij willen onszelf doelbewust in situaties brengen die wij zonder de hulp van de Schepper niet aankunnen.

Dit betekent niet dat wij lijden over onszelf afroepen. Het zijn geen slechte situaties. Kwaad is dat wat op ons afkomt zonder dat wij ons erop voorbereid hebben, dat wat uit het pad van lijden voortkomt. Maar ik ga vooruit, op het pad van het versnellen van het Licht – Achishena – en ik zorg ervoor dat ik wakker word: “Ik wek de dageraad.” Ik wil zelf de duisternis en de schemering voelen, want ik ontwikkel er een smaak voor. Als ik dit niet doe, heb ik geen smaak, zoals smakeloos voedsel zonder zout en peper.

Dit is een positieve staat, geen negatieve, je hebt het gevoel dat de grond onder je voeten verdwijnt, angst heeft je in zijn greep, je hoofd is duf en je hebt geen enkel houvast meer. En ergens, ver weg, in een verborgen hoekje van mijn hersenen, begrijp ik dat dit alleen gebeurt om mij vooruit te brengen en daarom voel ik ook vreugde. Het gaat niet over het pad van lijden: wij wekken samen de dageraad. Wij moeten de ruimte vrijmaken die de Schepper zal vullen. Het volgende moment word ik weer overspoeld door angst.

Als de angst voor de toekomst mij overvalt en ik tegelijkertijd besef dat dit alles door de Schepper wordt gedaan om mij dichter bij Hem te brengen, en ik Hem vasthoud, dan rechtvaardig ik mijn staat en mijn angst, hoe kort dat moment ook moge zijn. Het belangrijkste is dat ik hechting aan de Schepper bereik en dat ik zie dat het punt van alles wat heeft plaatsgevonden zich in Hem bevond.

Dan verlies ik het contact met de Schepper weer snel, en ik ben opnieuw een pasgeboren baby die zijn moeder kwijt is, rondkijkt, en haar nergens ziet. Dit is een egoïstische benadering, maar het is al de juiste roep om de Schepper.¹

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson on 6/24/18, Preparation for the Convention in Italy 2018
1 Minute 20:30  

Filed under: Angst, Groei, Schepper - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we in dit leven van onze angsten afkomen? Ik ben al heel lang op zoek naar de waarheid, ik begrijp veel, maar ik kan niet van mijn angsten afkomen.

Antwoord: Wij hebben angsten nodig. Zij duwen ons altijd voorwaarts. Daarvoor is het nodig dat je je egoïstische angsten in altruïstische angsten omzet, dat je angst voelt om afgescheiden te worden van de Schepper, angst dat je het Doel en een positieve verbinding met mensen niet zult bereiken

Als je je angsten verplaatst naar het gebied van geven en liefde, kom je van de angst af om gekwetst te worden, je bent niet bang meer dat iemand je pijn zal doen. Werk in de positieve richting, naar buiten toe, voor anderen. Dan zal er van anderen niets negatiefs naar je toe komen.

From the Kabbalah Lesson in Russian 1/7/18

Filed under: Angst - Geen reacties→

Vraag: Wat is het verschil tussen vrees en angst?

Antwoord: Angst is een animaal (egoïstisch) gevoel. Het begrip “angst” wordt heel zelden gebruikt in Kabbalah. Kabbalah gebruikt het woord “vrees”, een gevoel dat ik misschien niet genoeg doe ten opzichte van wat ik zou moeten doen.

Vraag: Kennen Kabbalisten geen animale angst?

Antwoord: Een Kabbalist is een menselijk wezen, zoals iedereen. Daarom is alles van zijn staat afhankelijk. Als hij valt, kan hij lager vallen dan ieder ander. Als hij stijgt, stijgt hij naar het niveau van de Schepper.

Vraag: Maar is er dan iets waardoor een Kabbalist anders is dan een gewoon mens?

Antwoord: Alleen de verbinding met de Schepper en die heeft hij vrijwel altijd: “Er is geen ander dan Hij.”

De verbinding met de Schepper neutraliseert elke soort angst, alleen de vrees blijft, want een Kabbalist begrijpt dat de Schepper de bron is van alles wat er gebeurt.

Vraag: Kan een Kabbalist kunstmatig een gevoel van angst in zichzelf oproepen om op die manier tot vrees te komen?

Antwoord: Het is volkomen overbodig om in jezelf ook maar enige vorm van angst of negatieve emoties op te roepen, alleen verbinding en liefde. Er is geen sprake van zelfkastijding; dat is anti-spiritueel.

From the Kabbalah Lesson in Russian 8/13/17

Filed under: Angst, Kabbalist, Vrees - Geen reacties→

Vraag: Wat is de angst voor verandering in het leven?

Antwoord: De angst voor verandering komt van een klein egoïstisch “diertje” dat leeft en bang is om uit zijn holletje te kruipen. Alles is goed om hem heen, in ieder geval is alles vertrouwd. Hij wordt al moe van slecht nieuws. Dit is de angst voor verandering.

Voor een Kabbalist is het tegenovergestelde waar. Als ik mijn ogen dichtdoe en zeg dat alles van de Schepper komt, ben ik niet bang voor veranderingen, wat het ook zal zijn. Ik ben met de Schepper verbonden in alles wat er komt en alle negatieve veranderingen zijn voor mijn bestwil. Door er bovenuit te stijgen, word ik zelfs sterker in het contact met Hem. Vanuit deze houding, houd ik van de veranderingen die naar mij toekomen, ik koester ze.

Vraag: Wordt het dan zo, dat ik zelfs naar veranderingen uitkijk?

Antwoord: Natuurlijk. Hoe kan een egoÏst als ik anders met de Schepper verbonden blijven, dat kan niet anders dan door negatieve invloeden. Ik benader Hem alleen als ik van iets negatiefs wegvlucht.

Vraag: Vat een Kabbalist dan alle veranderingen, obstakels en problemen op als een uitdaging van de Schepper?

Antwoord: Omdat ik weet dat dit van Hem komt, hoef ik nergens bang voor te zijn, tenzij ik natuurlijk misplaatste dingen doe. Wij moeten goed begrijpen hoe en waarom het ons toegestaan wordt om op een bepaalde manier te handelen.

Alles komt immers van de Schepper, dus wat voor probleem kan er zijn als iemand constant met Hem verbonden is? Dit is onze redding, ons welzijn en ons goede leven.

Als een mens met Hem verbonden is, voelt hij altijd dat hij zich in een andere wereld bevindt, in een andere staat, in een samensmelting met de Hoge Kracht. Daardoor ga je alles wat voor onze ogen gebeurt, wat we waarnemen met onze oren en onze overige zintuigen in deze wereld, als iets bijkomstig opvatten, als een beeld waar overheen je altijd met Hem verbonden bent

De grootste gevoelens die een mens ervaart, vinden in de verbinding met Hem plaats. Het beeld van onze wereld wordt geleidelijk mistig en onwerkelijk, totdat het helemaal verdwijnt en alleen de verbinding van de mens met de Schepper overblijft. Dit is de eeuwige staat,

From the Kabbalah Lesson in Russian 8/13/17

Filed under: Angst, Groei - Geen reacties→

Vraag: Is het normaal dat iemand Kabbalah studeert omdat hij angstig is?

Antwoord: Alles wat een mens doet, is op angst gebaseerd. Mensen ontwikkelen hun spieren, verdienen geld, organiseren de maffia, versterken hun leger, etc. omdat ze bang zijn.

Opmerking: Religieuze mensen zijn bijvoorbeeld bang dat zij, G.d verhoede, zich misschien niet aan een gebod houden.

Mijn commentaar: Ja, natuurlijk! Alle religies berusten op angst voor straf, ofwel in deze wereld of in het hiernamaals.

Vraag: En wat is dan het verschil met Kabbalah?

Antwoord: Het feit dat je dit allemaal wilt bereiken. Je bereikt spiritualiteit door je egoïsme achter je te laten.

Daardoor ga je angst ontwikkelen die niet met jezelf te maken heeft, maar met de mogelijkheid om aan anderen te geven, om hen te vervullen, hen naar een staat te leiden waarin zij kunnen verwerkelijken wat nodig is. Die staat noemen we niet langer angst, maar ontzag.

Vraag: Dat moet nog erger zijn: angst voor anderen!

Antwoord: Natuurlijk is dat erger. Je krijgt de verantwoordelijkheid voor zeven miljard mensen in de wereld die “je kinderen” zijn. Eerder was je bang voor jezelf, maar nu ben je dat voor nog zeven miljard mensen erbij. Dat is de staat van de Schepper.

Vraag: Waarheen zijn we dan nu onderweg?

Antwoord: Naar het feit dat wij vreugde zullen voelen over de perfectie van dit systeem

From the Kabbalah Lesson in Russian 5/21/17

Filed under: Angst, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat is de oorsprong van angst (Pachad) in de mens?

Antwoord: Angst is de belangrijkste egoïstische eigenschap die voortkomt uit een verlangen naar genot, dat verlangen is doodsbang om onvervuld te blijven; dit is de basis van alle vormen van angst.

Vraag: In onze wereld zijn er honderden soorten angst. Ik neem ze waar in mijn egoïsme dat reageert op invloeden van buiten. Waar is een mens bang voor, wat is zijn angst eigenlijk?

Antwoord: Een mens is bang dat zijn ‘ik’ het onderspit delft en hij is bang voor lijden.

Vraag: Wat voor invloed heeft angst op een mens?

Antwoord: Angst beïnvloedt het verlangen naar genot en deprimeert een mens zodanig, dat er een gevoel van angst, vrees, in hem opkomt en hij gedachten krijgt als: “Ik kan nergens meer van genieten, het enige wat er nog voor mij bestaat, is lijden. Het enige wat ik nog zal kunnen voelen, is leegheid en duisternis.”

De oorsprong van angst is een gebrek aan het voelen van de Schepper, aan voelen dat het Licht mijn verlangen zou kunnen vullen, maar om de een of andere reden is dat verlangen nog niet vervuld. Mijn lege verlangen voelt angst. Dit betekent dat angst bestaat uit een gevoel dat ik de vervulling, die ik verdien, mis.

Vraag: Is een Kabbalist die de Schepper ontdekt nergens bang voor?

Antwoord: Nee! Hij heeft juist een absoluut vertrouwen dat alles volkomen vervuld is.

Vraag: Is angst een synoniem voor “ontzag” (Yirah)?

Antwoord: “Ontzag” is iets anders. Het is een staat waarin ik de eigenschap van angst naar mij toe wil trekken, ik ontbied deze eigenschap zelf om zo naar een volgend niveau op te kunnen stijgen.

Vraag: Hoe kan ik omgaan met angst? Stel dat de Schepper mij allerlei soorten angst stuurt, wat moet ik dan doen? Een antidepressivum nemen?

Antwoord: Een antidepressivum onderdrukt. Als angst het heft in handen neemt, is het noodzakelijk dat een mens zich allereerst realiseert: “Er is geen ander dan Hij” (Dewariem 4:35 [Deuteronomium]). In het boek Shamati * staat een uitstekend artikel over dit onderwerp: Shamati 138: “Over De Angst Die Een Mens Soms Overvalt”. In dit artikel staat dat een mens zich moet voorstellen dat er geen krachten van Tuma’a (onzuiverheid) in onze wereld bestaan en dat hij alleen moet vragen of de Schepper dit aan hem wil onthullen.

Vraag: Leidt dit niet tot gebrek aan actie?

Antwoord: Dit is juist actie. Wij hebben geen andere actie nodig dan de actie waardoor wij de Schepper zullen ontdekken.

From the Kabbalah Lesson in Russian 5/1/16

* Shamati is in het Engels vertaald.

Filed under: Angst, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Is er een concept in de Wijsheid van Kabbalah als ‘angst voor God’? Mensen zijn bang voor vuur, overstromingen en andere rampen. Moet een mens ook angst voor de Schepper voelen?

Als er “Geen ander is dan Hij” (Dewariem 4:35, Deuteronomium), is het dan mogelijk om te zeggen dat hier sprake is van angst voor God? Of gaat het hier over een dierlijk instinct dat gericht is op zelfbehoud? Bestaat er een dergelijke angst in spiritualiteit?

Antwoord: Er bestaat angst om te vervallen in een egoïstisch verlangen, angst om in onze wereld het paradijs te verliezen. Spirituele angst gaat niet over het verkrijgen of verliezen van de mogelijkheid tot geven – met andere woorden: om gelijkvormig aan de Schepper te worden – het gaat niet over angst over mijzelf, het gaat over het bewustzijn van de Grootheid van de Schepper.

Filed under: Spiritueel Werk, Vrees - Geen reacties→

Vraag: We studeren nu al jarenlang Kabbalah, we begrijpen ons pad en we streven naar de eigenschap van geven. Maar op het laatste moment komt er angst in ons naar boven over hoe we ontvangen en geven met elkaar kunnen combineren, ik bedoel hiermee de angst voor de eigenschap van geven. Ik begrijp heel goed dat ik het niet voor mijzelf moet doen maar alleen ten behoeve van de Schepper. Hoe kunnen we dit zonder angst doen?

Antwoord: Wie geeft je deze gevoelens? Wie heeft er controle over je voelen en denken? Wie is er in jou en veroorzaakt in jou al deze waarnemingen? De Schepper. Dus, praat met Hem als Hij de controle in jou versterkt en je voel- en denkvermogen gebruikt om een bepaalde onrust in je op te wekken.

Waarom doet Hij dit? Als je je gaat verbinden met Zijn werk en je gaat onderzoeken wat Hij in je veroorzaakt en met welk Doel, ga je de Schepper en jezelf als partners zien.

Uiteindelijk is het zo dat Hij alles veroorzaakt, niet in jou, maar in je zogenaamde verlangen dat Hij ook heeft geschapen en waar Hij nu aan werkt, waarin Hij bepaalde verstoringen teweegbrengt. Het is aan jou om het correcte antwoord op die verstoringen te vinden: wat zou je graag willen dat Hij doet? Of je bent het ermee eens dat Hij alles doet wat Hij wil, maar Hij leert je hoe je je correct tot Hem kunt verhouden. Ga op zoek naar de juiste dialoog met de Schepper.

Maar als je dit gaat doen en het niet verbindt met de groep, gaat het niet over de Schepper, maar alleen over je psychologische, emotionele en mentale conclusies. De Schepper is in de groep van tien aanwezig. Dit is het probleem van alle onderzoekers op psychologisch en ander gebied, zij kunnen niet begrijpen waar Hij zich verbergt.

Vraag: U hebt gezegd dat het verlangen naar de eigenschap van geven zich een moment kan laten voelen en dat we het dan weer verliezen, het weer even voelen en dan weer verliezen. Moeten we dit – om onze eenheid te voelen – in één seconde allemaal samen wensen?

Antwoord: Een collectief korte-termijn verlangen zal ons niet helpen. We moeten een zeker potentieel verzamelen voor een bepaalde tijdsduur, zodat we de correcte spanning voelen. Dit wordt ‘wereld, jaar en ziel’ (Olam, Shana, Nefesh) genoemd. Als wij, ondanks alle veranderingen die wij ervaren, dit potentieel correct op het doel richten, ons met elkaar verbinden, het hogere punt tussen ons vinden en ons daaraan hechten, vermeerderen we stapsgewijze de benodigde spanning en dan vindt de onthulling van de Schepper plaats.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-09-18-14/

Filed under: Denken, Geven, Gevoel, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Als ik honger heb, bijvoorbeeld, moet ik mijn maag vullen. Wat moet ik beginnen als ik bang ben dat ik dat niet zou kunnen doen, als ik een gebrek aan vervulling voel?

Antwoord: De angst om honger te lijden, om ziek te worden of oud en de angst voor de dood, zijn angsten voor de ondergang van het ego. De angst om niet vervuld te kunnen worden, voor gebrek aan vervulling, bevindt zich al op een hoger niveau, maar het is nog steeds een egoïstische angst. Maar kunnen we er tegen vechten? Waarom werd deze angst aan ons gegeven?

Het is niet mogelijk om angsten te ontlopen, beginnend bij de meest basale angst voor de dood en alle andere angsten waar we ontzag voor hebben. Deze angsten worden aan ons gegeven zodat wij – door ze te ontvluchten omdat wij geen andere keus hebben en doordat we dan ontdekken dat we nergens heen kunnen vluchten en dat er geen compensatie mogelijk is – plotseling zullen beseffen: “Als ik boven deze angsten uitstijg, als ik leef in een systeem van onbaatzuchtig geven en liefde, buiten mijzelf, zal ik nergens bang voor zijn. Het zou kunnen dat ik, als ik buiten mijzelf treed, namelijk uit mijn eigen verlangens en gedachten, het idee krijg dat ik niet besta, omdat ik dan geen gedachten en verlangens voor mijzelf heb. Wat heb ik dan wel? Ik heb gedachten over anderen, over alles wat buiten mijzelf bestaat. Misschien is dat wel iets goeds. Daardoor lijd ik ook niet meer. Maar als ik niet lijd, voel ik ook niets meer. Dus het is misschien wel goed dat ik, als ik van mezelf en mijn angsten af ben, vol zal zijn van het lijden van anderen en dat ik dan met die angsten leef. Dan zal ik op die manier kunnen voelen en hen kunnen vervullen.”

Dit betekent, dat al deze gedachten zijn bedoeld zijn om een mens vooruit te duwen. Hij moet er niet vanaf willen, hij moet ze niet vermijden, maar integendeel: alleen maar proberen om ze correct te richten.

Wij worden voortdurend door angst bespeeld, tot aan het einde van de correctie, Gmar Tikkun: óf door angst over onszelf, óf door angst over anderen, afhankelijk van hoe ver mensen van mij af staan over wie ik angst heb, over wie ik me zorgen maak en bij wie ik me betrokken voel, zo wordt het niveau van een mens gemeten.

In welke zin? Als wij zeggen dat alles in één enkel systeem met elkaar verbonden is, denk ik aan degenen die het dichtst bij me staan, omdat ik van hen afhankelijk ben en ik denk ook aan hen die ver van me af staan, niet omdat ik van hen afhankelijk ben, maar omdat ik eenvoudigweg denk aan het systeem en het misschien ook aan de Schepper, omdat ik Hem al kan beïnvloeden via dit systeem. Ik kan het systeem naar een staat brengen waarin Hij onthuld kan worden en zo kan ik Hem vreugde brengen, etc. Dit betekent dat ik een actieve partner word die meewerkt aan Zijn werk in de wereld.

Er zijn altijd zorgen en angsten, er is altijd lijden en dat is goed. Door de intensiteit ervan meet ik mijn niveau, mijn spirituele groei: in de mate waarin ik de angst transformeer tot vooruitgang.

Denk echter niet, dat je angsten volkomen veranderen als je spiritueel groeit. De meest simpele, aardse angsten kunnen aan je gegeven worden, hoewel je je misschien op een hoog spiritueel niveau bevindt.

Dit gaat door tot je volledig gecorrigeerd bent. Hoe kan een mens anders dan door angsten verder komen? Angst is een gevoel van een onvervuld verlangen.

From a “Talk During the Meal in Toronto” 6/19/12

Filed under: Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Lijden - Geen reacties→

Het eerste gebod dat ons werd gegeven, is het gebod te vrezen. Dit betekent: vrezen of ik verder kom op het spirituele pad, of ik mij de spirituele wereld eigen maak, of ik op de juiste manier begrijp wat ik lees en of ik mij werkelijk inzet in de groep.

Om kort te gaan: zal dit mij lukken? Deze bezorgdheid mag mij geen moment loslaten. Als ik dit loslaat, verlies ik onmiddellijk het pad dat naar het doel leidt.

In onze wereld benoemt de psychologie 800 soorten angst. Verdien ik genoeg? Ben ik gezond? Zal er met mij iets naars gebeuren?

In Kabbalah spreken we echter niet over afgeleide angsten, maar over de oorspronkelijke vrees. Ben ik op weg naar het doel? Zal ik in staat zijn om te geven? Hiermee maak ik me al zorgen over dingen waar ik niet de geringste behoefte aan heb.

Zal ik deze behoefte gaan voelen? Voldoende om me in te spannen en me op het doel te richten? Ik moet een heel proces aangaan: van de kleinste bezorgdheid, die ik nu zelfs nog niet duidelijk heb, tot de volkomen volgroeide vrees, die als een pijlpunt haarscherp gericht is op het doel en mij tot de realisatie ervan brengt: “Geef ik voldoende aan de Schepper? Worden we op deze manier gelijkvormig? Bevind ik me niet op een lager niveau, zoals een gast, die zich schaamt op het feest van de gastheer?”

Deze vrees is het eerste gebod. Maar het is iets, dat we moeten verwerven. Aanvankelijk hebben we het niet. Het doel is onzichtbaar en de eigenschap van geven laat mij onverschillig. Moet ik mijn naaste werkelijk liefhebben? Maar ik moet bereiken dat dit verlangen zo groot is, dat ik de vrees voel: “Wat als ik het niet bereik?”

Dit is slechts een gevoel van groot falen vanuit het perspectief van egoïsme en het is volledig onnatuurlijk.

Wij kunnen dit echter bereiken door de omgeving en het Licht dat corrigeert. Vrees helpt om te bereiken dat we ons zorgen maken: “Zal ik het Licht ontvangen, zodat Het mij zal veranderen in iemand die zich zorgen maakt over geven?”

Daarom moeten we nu door een groot proces heen, dat eruit bestaat de nodige voorwaarden ervoor te scheppen. In werkelijkheid is het echter mogelijk om het op een eenvoudige manier tot stand te brengen. In dit opzicht hangt alles af van de mate waarin we ons inspannen.

Ten eerste moet ik mij werkelijk de grootst mogelijke zorgen maken over mijn spirituele pad. “Ben ik op de juiste wijze op weg naar het doel?” Ten tweede: alleen wanneer ik vrees verkrijg, komt de eigenschap van liefde naar mij toe, omdat er geen liefde zonder vrees bestaat.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbaah Lesson 3/4/11 over liefde

Verwante Materialen (Engels):
Through The Prism Of Two Desires
There Is No Oblivion In Spirituality
You Have Nothing To Come To The Creator Alone

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Liefde, Spiritualiteit - Geen reacties→