De oorsprong van ons spirituele pad ligt in het “breken”. We moeten ons egoïsme, de vervreemding en haat tussen ons, opvatten als het juiste, voorbereidende fundament voor correctie.

Toen Rabbi Akiva de kale grond zag op de plaats waar de Tempel had gestaan, lachte hij en was hij verheugd. Hij was de meest wijze man van zijn generatie, een groot Kabbalist. Er werd hem gevraagd hoe hij blij kon zijn over het ineenstorten van heiligheid, omdat het streven naar geven was verslagen en het principe: heb je naaste lief als jezelf was geschonden. Kon het ineenstorten van alle hoop werkelijk een reden zijn voor vreugde?

Hij antwoordde: “Ik heb nooit geloofd, nooit geweten en nooit gevoeld, dat wij in staat zouden zijn om de algehele correctie te bereiken. Maar nu onze spirituele structuur, de liefde die tussen ons was, gebroken is en de mensen tot ongefundeerde haat zijn vervallen, ben ik ervan overtuigd, dat deze laatste breuk zal leiden tot onze algehele correctie, tot volledige verlossing.”

Daarom bestaat alles wat aan ons onthuld wordt, elk moment van ons leven, uit het gebroken zijn dat wij moeten corrigeren. Het maakt niet uit wat er met mij gebeurt, van de diepste dingen van het leven tot onbetekende dingen in het gezin of op mijn werk, alles wat er in mij plaatsvindt, op het gebied van mijn welzijn, relaties met familie, vrienden, allerlei mensen, de wereld, alles in deze werkelijkheid wordt alleen onthuld met als doel: correctie.

Elke keer verschijnt er een nieuw beeld voor mijn ogen, uit een diepere laag van mijn egoïsme. In dit beeld moet ik het resultaat zien van de voortdurende invloed van het Licht, dat op deze manier steeds diepere lagen in mij tot leven brengt.

We nemen de wereld vanuit ons ego waar en daarom moeten we dit alles corrigeren. Wat betekent deze correctie eigenlijk? Het brengt eenheid tussen mensen. Vooral nu, nu de hele wereld zich het kwaad van de huidige situatie begint te realiseren, helpen we hen om te voelen en te begrijpen, dat “het kwaad” bestaat uit onze kwade neiging.

Ons egoïsme is de oorzaak van alles wat slecht is. We zien dit in de dingen die nu gebeuren. Mensen zijn niet in staat om de wereld op orde te brengen, ze vernietigen de wereld, ruïneren zichzelf, verbreken onderlinge verhoudingen en vernietigen de natuur. Wij zijn, met het kwaad dat in ons verborgen is, niet in staat om de richting van goedheid op te gaan en het leven te verbeteren.

De crisis wordt van dag tot dag heviger. Met andere woorden: we ontdekken dat ons egoïsme alles vernietigt en het ons onmogelijk maakt om onze levens te normaliseren, te balanceren en te verbeteren. We moeten echter ook begrijpen, dat het egoïsme ons de weg wijst in de goede richting en ons leidt naar correctie en goedheid. Evenals een ziekte, die zich geopenbaard heeft, ons laat zien welke behandeling er nodig is.

Als we ons dit realiseren moeten we dankbaar zijn voor ons egoïsme en ervan houden, omdat het ons de plaats toont die correctie nodig heeft. Er staat geschreven dat Pharao de zonen van Israel dichter bij de Schepper bracht. Hij begon druk op hen uit te oefenen en tenslotte moesten ze Egypte wel verlaten. Anders waren ze er gebleven.

Daarom staat er geschreven: “Kom naar Pharao, want Ik heb zijn hart verhard”. Hier hebben we twee tegenstellingen en we mogen dit nooit vergeten. Het maakt niet uit wat voor kwaad je tegenkomt, je moet het corrigeren in plaats van het te vernietigen.

From Lesson 3, the Germany Convention 8/6/2011

Filed under: Congressen, Crisis, Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Ik herinner me dat ik als kind altijd droomde over sneller en sneller groot worden en onafhankelijk. Toen ik ouder werd begon ik plotseling dingen te waarderen, die ik als kind had. Heeft de voorbereidingsperiode ook momenten die we werkelijk moeten waarderen of moeten we door alles zo snel mogelijk heengaan?

Antwoord: In spiritualiteit gebeuren de dingen niet op dezelfde manier als in het fysieke leven, omdat spiritualiteit volmaaktheid op elk niveau betekent. Hier ligt ook de moeilijkheid: je moet op elk niveau een tekortkoming vinden om weer verder te komen.

Elke spirituele staat is een deel van de Oneindigheid. Hoewel alleen dit deel aan jou onthuld wordt, terwijl de rest verborgen blijft. Daarom lijkt het voor jou het eindpunt, dat het al de wereld van Ein Sof (Oneindigheid) is! Je ontvangt de volledige 10 Sefirot op jouw niveau.

Betreur vooral je verleden niet. Hoewel er een speciale staat is, waarin we dat doen om onszelf te helpen om vooruit te komen. Meestal ontdekken we hoe noodzakelijk het was om door iets heen te gaan, in het verleden, hoe volmaakt de hogere leiding was, en hoe klein we waren, omdat we het ons niet realiseerden, dat we zelfs toen in de wereld van Ein Sof waren en het niet zagen door het gebrek aan ontwikkelde verlangens, aan organen van waarneming (Kelim).

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/28/2011, Shamati #50

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Baal HaSulam, “De Studie van de Tien Sefirot”, Deel 1, “Overzicht van Vragen over de Onderwerpen”, Vraag 56: Wat is de gebruikelijke taal in de wijsheid van Kabbalah?

Dat is de ”taal van de takken” (afgeleiden), dit verwijst naar de hogere wortels (de oorsprong) ervan. Omdat “er zelfs geen enkel grashalmpje hier beneden bestaat, dat geen wortel boven heeft”. Daarom hebben de Kabbalistische Wijzen een taal gevormd, die geschikt is om ons via de takken te leren over de hogere wortels.

In Kabbalah boeken staan geen woorden – die we horen of lezen – die ons niet naar een hoger niveau leiden! In onze wereld kunnen we elk begrip op verschillende manieren weergeven: we kunnen een woord horen, schrijven, hardop zeggen, de essentie van het woord verwijst echter altijd naar de oorsprong ervan.

Met andere woorden: de taal van de takken beeldt niet de wortel uit en is ook niet de fysieke kant ervan, maar deze taal laat ons de houding zien van de tak ten opzichte van de wortel. Elk woord wijst van beneden af naar boven, naar de top, namelijk van de eigenschap van ontvangen naar die van geven.

Uiteraard geven de woorden “beneden” en “boven” geen positie in de ruimte aan, maar zijn het kwalitatieve begrippen. Als we dit op de juiste wijze begrijpen, leidt elk woord ons altijd van de staat van ontvangen naar de staat van geven. Hoe dieper we in elk woord doordringen, hoe meer het ons verheft naar de staat van geven.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/11/2011, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat is de betekenis van: “Boven is men het altijd eens met de keuze van een mens over het spirituele niveau, dat hij wil bereiken”?

Antwoord: Boven is men het altijd eens met hoe hoog een mens wil stijgen, met zijn verlangen en zijn intentie. De Schepper stelt de wet vast en verandert hem niet, zoals er geschreven staat: “De wet is vastgesteld en kan niet verbroken worden”. Hiermee is het verlangen om te genieten geschapen en deze twee krachten, geven en ontvangen, beginnen in het universum te functioneren. Het schepsel bepaalt de balans ertussen.

De kracht van geven, die van de Schepper komt, is absoluut, onbeperkt en onveranderlijk. De Absolute kan niet veranderen, Hij staat altijd klaar om je van dienst te zijn. In welke mate? Hij staat voor je klaar zoveel je wilt, maar alleen in de mate waarin je het wilt.

Met andere woorden: “De hogere is het altijd eens met de beslissingen van de lagere”. De Schepper komt niet tussenbeide in onze besluiten, in feite wordt alles alleen door Hem gedaan, maar omdat je Hem erbij betrekt, doet Hij alles voor je, maar altijd op jouw verzoek. Het is alsof je altijd naar Hem schrijft en je verzoeken naar Hem toestuurt: Doe dit of dat, ten goede of ten kwade – zo gaat het steeds. En Hij voert alles uit.

Er wordt gezegd: “De winkel is open en de hand schrijft ”, dit betekent dat we Zijn winkel binnengaan en alles pakken wat we op krediet willen hebben, of we het nu later zullen terugbetalen of niet. Op deze manier heeft de Schepper het universum ontworpen: Hij werkt volgens de wet van absolute liefde en geven. En in de mate waarin je “voor” of “tegen” deze wet bent, voel je dat. Dit gevoel spoort je aan verder vooruit te gaan.

Als je handelingen zo zijn, dat je jezelf bewust naar geven wilt leiden, zal deze wet je positief beïnvloeden en je zult steeds minder verschil voelen tussen deze wet en jezelf. Als je er echter niet dichterbij wilt komen of je je er zelfs van wilt verwijderen, ga je je steeds slechter voelen. Dit gevoel zal je echter aansporen om terug te keren.

Van de kant van de Schepper is er echter geen verandering. Als Hij zou kunnen veranderen, zou Hij immers niet de Absolute genoemd worden en het zou betekenen, dat Hij zich beter of slechter zou kunnen opstellen. Daarom wordt er gezegd: “Ik verander mijn HaVaYaH niet”, dat wil zeggen: “de wet is vastgesteld en kan niet verbroken worden”.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/29/2011, Shamati #61

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: Hoe moeten we omgaan met hindernissen?

Antwoord: Hindernissen helpen ons juist om onze situatie te verduidelijken en de onderlinge verbinding nog meer te versterken. Een hindernis laat je zien waar je je werk nog niet af hebt. Eigenlijk is het hulp voor je. We noemen het een hindernis, maar het is eigenlijk de onthulling van een tekortkoming, die je nu kunt corrigeren, omdat deze aan het licht is gebracht.

Alles wordt langzamerhand onthuld, stap voor stap. Je zult nog veel meer obstakels op je pad tegenkomen. Maar nu wordt dit aan je gegeven. En je moet het niet beschouwen als een hindernis of proberen het te ontvluchten. Accepteer het gewoon op een correcte manier.

Je hoeft niet te verdrinken in dit probleem of je erin staande te houden. Je moet meteen proberen om er boven te komen: overstijg het, laat het goed tot je doordringen en ga zo – er boven – verder.

Ik verwijder dit probleem niet en ik ontken het bestaan ervan ook niet. Ik probeer niet met allerlei trucs aan te komen om het te ontkennen. Ik accepteer het, zodat ik, daar bovenuit mijn verbinding met de anderen versterk en meer nog: met de Schepper.

Ik ontdek in jou bijvoorbeeld een paar onaangename karaktertrekken. Tot nu toe waren we vrienden maar nu is er iets in jou wat ik niet meer leuk vind. Maar ik moet het accepteren vanuit geloof boven de rede, namelijk begrijpen dat ik tekortkomingen in je zie vanwege mijn eigen gebrekkige natuur. Mijn verlangen moet zijn, dat ik met jou verbonden ben, ongeacht alles, alsof je een engel bent. Alle tekortkomingen, die ik in andere mensen zie, laten mij nu juist mijzelf zien, zoals in een spiegel.

Maar onthoud goed, dat dit alles behoort tot het innerlijk werk en niet tot wat we op professioneel niveau doen bij het verspreiden van Kabbalah (disseminatie).

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/28/11, Shamati

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→

Wat is “geloof boven de rede”? Dit is iets wat we alleen kunnen begrijpen via het gevoel, als het zich voordoet. Zolang het er niet is, weten we niet eens dat er een dergelijke dichotomie (tweedeling) in een mens bestaat: een splitsing tussen wat er in de rede is en wat erboven is.

We denken dat “boven de rede” eenvoudigweg betekent: eraan tegengesteld zijn. Maar dat is niet waar. Het is een ontmoeting met een compleet andere dimensie, één die we niet begrijpen. Deze nieuwe dimensie heet “spirituele ruimte”, die wordt aan ons onthuld. Het is alsof er een wereld bijkomt in mijn werkelijkheid, waarvan ik tevoren het bestaan niet eens vermoed had.

Je kunt het vergelijken met een kat, die niet begrijpt hoe rijk de wereld van een mens is. Hij denkt, dat hij in dezelfde wereld leeft als de mens en hij heeft dezelfde vijf zintuigen als een mens, hij heeft niets meer nodig! Met de mens is het dus net zo.

De kat begrijpt niet, dat de mens zijn eigen wereld heeft met allerlei menselijke overwegingen. Voor een kat is het onmogelijk om dit te begrijpen.

Stel je nu eens voor, dat deze kat plotseling menselijke gevoelens en een menselijk verstand krijgt, met daarbij het complete begrip dat een mens heeft, waarvan de kat daarvoor geen flauw vermoeden had. Voor de kat is dit: “geloof boven de rede”, boven het kattenverstand dat het daarvoor had.

Maar soms kan de kat van dat niveau afvallen en weer een kat worden, maar wel één die sterker is, wijzer en scherpzinniger. Hoewel hij nog leeft binnen de grenzen die bij een kat horen. En van daaruit zal hij weer omhoog gaan om menselijk te worden!

Deze staten worden spirituele stijgingen en dalingen genoemd. Ze zijn niet dezelfde als psychologische omstandigheden, waarin we in een slechte stemming kunnen zijn en daarna in een betere, we vinden dan dat we in een “daling” zijn als we ons somber voelen. Een spirituele stijging betekent, dat je opstijgt naar werkelijk geven, naar nieuwe verlangens.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/2/11, Shamati

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan het lezen van een tekst, die ik niet begrijp, mij helpen me te verbinden met de groep of hiernaar te verlangen?

Antwoord: het lezen van de tekst op zich werkt niet. Denken aan wat ik nu precies verlang helpt. Dit is te vergelijken met een bron van kracht.

Stel je voor, dat je een medicijn hebt gekregen en dat je daarmee geneest wat je ermee wilde genezen. Het medicijn heeft invloed op je hele lichaam en jij moet precies bepalen wat je wilt behandelen: je been, je arm, je hoofd, een wond, wat je maar wenst. Het medicijn op zichzelf is alles omvattend.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/31/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Wat is het doel van afleidende gedachten die opkomen tijdens het lezen van Het Boek de Zohar en mij verhinderen om mijn aandacht erbij te houden?

Antwoord: dit alles wordt gegeven van Boven, we weten niet waarom we deze of andere gedachten hebben in de een of andere vorm en ook niet waarom ze noodzakelijk zijn. We kunnen er van alles bij bedenken, maar we zullen er nooit achter komen wat de werkelijke bedoeling ervan is.

Gedachten kunnen heel dwingend zijn en plotseling kunnen ze verdwijnen en nooit meer terugkomen. Ze kunnen zich in reeksen aandienen: nu denk ik aan dit en daarna aan iets anders. Uiteraard zijn ze noodzakelijk. De ziel groeit namelijk op basis van deze gedachten.

Daarom moeten we ze serieus nemen, dat wil zeggen: begrijpen dat dit alles van Boven komt en dat er geen toeval is. Wij ontvangen situaties van Boven en op basis daarvan moeten we groeien.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/31/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

Baal HaSulam, “Eén enkel Gebod”: Ik zeg dat het eerste en enige gebod, dat ons garandeert dat we erin slagen om het streven naar de altruïstische intentie te bereiken, bestaat uit de oplossing om niet voor jezelf te werken, afgezien van het noodzakelijke werk: om in je bestaan te voorzien. De rest van de tijd is om voor anderen te werken: om de onderdrukten en elk schepsel in de wereld, dat bevrijding nodig heeft en hulp, te redden.

In deze strenge en nauwkeurige bewoordingen legt Baal HaSulam uit, hoe het bestaan in de wereld zou moeten zijn. We zijn al op dit pad aangekomen: alles op de wereld is onderling verbonden en ondervindt de globale crisis.

Bijna honderd jaar geleden schreef Baal HaSulam, dat de mensheid één familie zou worden, waarbij een ieder afhankelijk zou zijn van de ander. We hadden er toen nog niet zo’n erg in, maar vandaag de dag zien we het duidelijk en na veel crises en nu geruime tijd later, worden we ons heel bewust van de situatie. Er zal van ons een enorm grote inspanning gevraagd worden om onze tekortkomingen te corrigeren, met name de onderlinge verhoudingen, die zo’n gruwelijke vorm hebben aangenomen en voor ons nu vanzelfsprekend is.

Tot nu toe vatten we deze woorden van Baal HaSulam op als een illusie, iets onrealistisch. Waarom onthulde hij niet de helft, een kwart van wat hij wist, zodat het voor ons niet zo afschrikwekkend en onaanvaardbaar zou zijn, zodat we het zouden kunnen verteren door er verschillende kruiden aan toe te voegen? Er ontvouwt zich echter voor onze ogen een heel streng begrip, tegengesteld aan onze natuur en er behoren strikte voorwaarden bij: “Of je het nu wilt of niet, hier is óf de plaats waar je begraven wordt, óf je eeuwige leven. Het is het één of het ander. De keuze is aan jou.”

In onze wereld moeten we het principe “Heb je vriend lief als jezelf” toepassen. Alles wat ons is opgedragen gaat uitsluitend om deze taak: bereiken dat we in de praktijk volledig en perfect kunnen geven om niet, zodat dit van elk mens naar de gehele wereld kan toestromen. En voor zichzelf moet een mens zo zorgen, dat hij genoeg heeft om te bestaan. Volgens deze maatstaf kiest hij wat hij nodig heeft en hij geeft de rest aan anderen.

In onze tijd vroegen we aan Rabash hoe wij onszelf hierin konden testen. Hij gaf een buitengewoon goede raad: Als je er blij mee zou zijn om je noodzakelijke behoeften af te schaffen, ben je er. Als je niets voor jezelf verlangt, geen water, geen voedsel, geen onderdak, als je niet anders verlangt dan geven, als een engel, als de kracht die losstaat van het lichaam, en je daarmee gelukkig bent, ben je tot een correct besluit gekomen en kan je wat je nodig hebt ontvangen van deze wereld.

In zo’n situatie overdrijf je niet en krijg je alleen de eerste levensbehoeften omdat je er niet eens blij mee bent om ze te ontvangen. Integendeel, je zou er vanaf willen, maar dat kan niet, omdat je ze nodig hebt om in staat te zijn om te geven. Je hebt water nodig en kleding, een huis en al dat soort dingen.

Dit is een heel moeilijke voorwaarde en natuurlijk willen mensen dit meteen “terzijde schuiven”. Zo bekijken we het leven niet: dan maar beter sterven. Hoe kan ik aan iedereen geven en voor mezelf niet meer hebben dan wat noodzakelijk is? Wat voor betekenis heeft het leven dan? Hoe kunnen we ons ego bevredigen? Tenslotte is het niet verdwenen.

In werkelijkheid wordt er niet van je geëist om als een dier te leven, dat op het land graast en om niets anders vraagt. Integendeel, je moet een menselijk wezen worden, dat betekent dat je je enorm grote ego helemaal los moet laten, ten bate voor anderen, het in dienst moet stellen van anderen.

Wat zal ik er dan voor terugkrijgen? Hoe kan ik geven? Mijn egoïstische verlangen is als een machine, die brandstof nodig heeft om te functioneren. Ik kan de hele wereld gelukkig maken, maar wat is er dan voor mij over? Voor een goede beloning zal ik mensen alles geven wat ik heb. Maar wat krijg ik daarvoor terug?

Het moet ons duidelijk zijn, dat Kabbalah een wetenschap is, de natuurkunde van de spirituele wereld en niet gaat over fantasieën. Er is brandstof voor ons beschikbaar en de beloning is zodanig, dat het het waard is om ervoor te werken om geven te bereiken en de gehele wereld te vervullen.

Onze beloning is de onthulling van de Gever. Er bestaat niets groters in de wereld en dit zullen we ontvangen. Het betekent, dat we ervoor moeten werken om Hem te bereiken.

Dit is de hoogste beloning die er bestaat: dicht bij Hem te zijn, in volmaaktheid, op Zijn niveau. Alsof hij voor mij een plaats vrijmaakt naast Hem en ik naar anderen kijk vanuit de hoogte van mijn niveau: “Wat zijn ze ongelukkig, beklagenswaardig en op en laag niveau. Natuurlijk help ik hen, wat kan ik voor ze doen?”

Deze houding wordt Lo Lishma genoemd en is aanvankelijk heel natuurlijk. De oplossing is om te beginnen en niet lui te zijn. Als resultaat zullen we echter vervuld worden met volledig geven, omdat dit de enige wet is die we behoeven toe te passen.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/29/2011, “One Commandment”

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

De Schepper schiep alles om de mens genot te geven. Maar we hebben een kli (vat) nodig en verlangen, om het goede dat Hij ons wil geven, te ontvangen. Hij wilde het genot geven dat Hij zelf bezit: geven. Er bestaat geen ander genot in de wereld!

Om dit genot te kunnen voelen, hebben wij de tegengestelde eigenschap nodig: gebrek aan vervulling, omdat het tegengestelde van het verlangen om te geven bestaat uit het verlangen om genot te ontvangen. Daarom schept de Schepper het verlangen om te genieten, een schepsel dat niet eerder bestond, als een omgekeerde afdruk van Hemzelf.

En nu voelt het schepsel deze tegenstellingen in zichzelf. Enerzijds voelt het, dat het mogelijk is om te genieten van de vervulling van het verlangen dat het heeft. Maar dan maakt het een afweging en begint het te verlangen naar geven. Dat wil zeggen, dat het niet langer zoekt naar vervulling.

Geven om niet is geen vervulling, maar een eigenschap, een verlangen om te geven. Bij geven om niet krijgt, een mens geen voldoening uit wat hij terugkrijgt, maar het geven op zich wordt de vervulling. Bij ontvangen staat de handeling echter los van de vervulling. En als ik dan de vervulling ontvang, voel ik me voldaan. Dan wil zeggen dat mijn verlangen en de vervulling ervan twee tegengestelde dingen zijn en ik moet heel hard werken om vervulling te ontvangen, omdat vervulling tegengesteld is aan mijzelf.

Bij geven hoef ik echter alleen het verlangen van de ander te voelen en dat te vervullen. En deze handeling op zich, met betrekking tot die ander wiens wens ik vervul, wordt mijn vervulling. Ik verwacht geen enkele beloning terug. Het genot dat ik ervaar bestaat uit de daad van geven.

Vanwege dit verschil moet iemand, die handelt vanuit ontvangen, altijd controle uitoefenen en voor zichzelf afwegen: hoeveel heb ik gegeven en hoeveel zullen ze me teruggeven? De beloning hangt namelijk niet van mij af, maar van de ander, van hoeveel hij mij wenst terug te geven. Maar als ik handel vanuit geven en niets anders wil dan dat, ben ik van niemand afhankelijk en kan ik zelf mijn grenzen bepalen!

Een mens die het pad van geven bewandelt, bepaalt daarom zelf in welke mate hij dat wil doen. En de Schepper is het met hem eens! Er bestaat slechts één alomvattende wet, die de gehele schepping omhult en vervult: die van liefde en geven. Er is geen beperking of verbod op geven! Daarom kan elk schepsel voor zichzelf besluiten op welk niveau het een verbintenis wil hebben met deze eigenschap, deze gedachte, deze intentie om te geven.

Hierbij gaat het niet over hoeveel ik heb gedaan en hoeveel ik terug zal krijgen. Ik hoef niet bang te zijn, dat ik minder ontvang als ik minder doe. Ik bevind me in deze alomvattende wet van geven, die het hele universum omhult en vervult, in de vorm van: “Er is geen ander dan Hij”. Ik bepaal zelf op welk niveau ik wil zijn. In overeenstemming met dit niveau ervaar ik de onthulling of de verborgenheid van mijn vermogen om te geven, en in die mate ervaar ik genot.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/29/2011, Shamati #61

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→