Uit het boek Het Licht en de Zon: Het belangrijkste bij het samenzijn is dat allen samen verenigd zijn en slechts om één ding vragen: de Schepper te vinden. En mag het zo zijn dat een ieder naar zijn vriend luistert, klein is in zijn eigen ogen en ernaar verlangt om iets van zijn vriend te horen: hoe kunnen we de Schepper dienen en Hem vinden.

Hier moeten we een onderscheid maken: Er zijn ik, het Doel, de Schepper, en we hebben een middel om het te bereiken, dat is ons samenzijn, onze eenheid. Er bestaat niets anders. Hieruit volgt dat het middel even belangrijk is als het Doel omdat het mij naar het Doel leidt.

Alles hangt af van de realisatie van het belang van het Doel. Daarom moeten we er onophoudelijk over spreken en eraan denken, het in onze ogen belangrijk maken. De realisatie van het belang van het Doel bevindt zich daar waar onthuld wordt hoeveel ik erin kan investeren, in welke mate wij tegen ons egoïsme in kunnen werken..

Het gaat om de vraag waar mijn verwachtingen liggen, waar mijn ogen op gericht zijn: opwaarts of neerwaarts? Naar de Goede die Goed doet of naar het kwaad? Waar richt ik mij op? Alles is afhankelijk van de realisatie van het belang van het Doel en dat haal ik uit de groep.

Het probleem is dat dit belang nog niet onder de vrienden verspreid is. De situatie is zonder enige twijfel verbeterd, maar de lucht tussen ons is niet uitnodigend, sprankelt niet, laadt mij niet op…..

Ik moet de groep helpen, geen moeite sparen en als dat niet in mijn vermogen ligt, zal ik door de groep ‘gevoed’ worden.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/5/13, “Love Your Neighbor as Yourself,” Lesson 3

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Grootheid van de Schepper, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen wij onze dank aan de Schepper tot uitdrukking brengen?

Antwoord: Alleen door Zijn Onthulling te willen ervaren, daarmee bereiden we Hem vreugde.

Deze woorden lijken misschien banaal, onbegrijpelijk en kunstmatig, maar het is uiteindelijk de enige manier waarop we het in de taal van deze wereld kunnen uitleggen. Eigenlijk gaat het over een heel hoog niveau en pas wanneer de Schepper wordt onthuld, zullen we de betekenis van deze woorden gaan begrijpen.

Hoe kunnen wij de Schepper – de hogere Kracht die alles bestuurt – vreugde brengen als we als gekken rondrennen op deze planeet en elkaar omver lopen? Verlangen wij naar Hem of niet? Verandert onze stemming hierdoor? Lijdt Hij of ervaart Hij vreugde als resultaat (het lijden of de vreugde van de Shechina – de Goddelijke Aanwezigheid)? Wij begrijpen dit alles niet, wij begrijpen onszelf niet eens.

In feite bestaat de hele mensheid uit hoge schepselen, niet op de manier waarop wij het zien via onze egoïstische eigenschappen, maar op de manier waarop we werkelijk bestaan, op het niveau van de alomvattende verbinding, volledig verbonden met de Schepper. Op dat niveau zijn we volkomen gelijk en identiek aan Hem.

Om zo te kunnen handelen, moeten we ons dit niveau voorstellen en een ieder moet beseffen dat hij zelf, evenals zijn vrienden, dit niveau waard is. Alleen zo komen we op een hoger niveau.

From the European Convention in Germany 3/23/13, Lesson 3

Filed under: Conventies, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Grootheid van de Schepper, Innerlijk Werk, Verlangen - Geen reacties→

Er bestaat niets belangrijker dan het gebed, MAN. Uiteindelijk is daarin alles samengevat: al onze grote inspanningen om ons te concentreren op het belang van het Doel, op de grootheid van de Schepper en op de kwaliteiten die we willen bereiken om ons ego, de wil om te ontvangen, te overwinnen en te her-vormen.

Om een gebed te kunnen formuleren moeten we er aan werken. Rabash herhaalde steeds weer, dat het hierbij gaat om een oefening waarbij elke penning telt en uiteindelijk tot een groot bedrag wordt. Ik hoorde hem dit tien à twintig keer per dag zeggen.

Dit betekent, dat een mens elk moment van het leven dat hem gegeven wordt, zijn inspanningen bijeenbrengt en ze steeds weer zo fijn mogelijk afstemt op het Doel. Daarom moeten we een systeem bouwen van verantwoordelijkheid voor elkaar, een structuur van gemeenschappelijke meningen en gevoelens, waardoor wij ons steeds weer opnieuw kunnen focussen op wat het belangrijkste en het meest essentiële is, in plaats van ons op minder belangrijke zaken te concentreren.

Dit moet ons helpen om tot de conclusie te komen, dat het meest essentiële voor ons de grootheid van de Schepper is. Als wij Hem ervaren als onmisbaar, wordt Zijn krachtige invloed op ons onmiddellijk groter en her-vormt Hij voortdurend ons verlangen om te ontvangen, ons zelfbewustzijn en hoe wij dingen benaderen.

Nu kijk ik vanuit dit nieuwe gezichtspunt naar het leven, dan komen er nieuwe hindernissen op ons pad en ik verander opnieuw. Zo verzamelen we de penningen. Zoals Baal HaSulam zegt in één van zijn brieven (no. 18): “Er is geen andere weg van zelfcorrectie dan in het leven de momenten van het heden en van de toekomst te verbinden met Zijn grote Naam.” Dat moeten we nooit vergeten te doen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/29/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Grootheid van de Schepper, Intentie - Geen reacties→