Vraag: Stel dat iemand op een punt komt waarop hij de Schepper veroordeelt omdat hij lijdt. De Schepper heeft hem deze situatie gegeven en hij is het er niet mee eens. Wat betekent het dat hij nu een reden moet vinden om de Schepper te rechtvaardigen?

Antwoord: Nee! Als ik iets van Boven heb gekregen, merk ik allereerst dat ik iets voel. Dan herinner ik me plotseling dat wat mij overkomt, afkomstig is van de Schepper. Vervolgens analyseer ik of wat ik van de Schepper heb gekregen goed of slecht is. En dan, als dit eenmaal gebeurd is, voel ik dan dat het specifiek van Hem komt?

Misschien ervaar ik het verschijnsel zelf als slecht, maar als ik me herinner dat ik het van de Schepper heb gekregen, verandert het ten goede, omdat ik er een doel in ga zien en er een zekere rechtvaardiging voor is.

Nu is de vraag: wat denk ik in deze situatie? Ik kan denken dat ik klappen krijg van de Schepper, maar dat Hij dat later op de een of andere manier zal compenseren. Is zo’n houding naar de Schepper gerechtvaardigd? Zie ik Zijn bestuur als goed? Of moet ik een staat bereiken waarin ik dit bestuur werkelijk als goed ervaar, omdat er in Zijn wereld geen kwaad bestaat?

Met andere woorden, ik moet tot een staat komen waarin ik helemaal geen kwaad waarneem, want als ik me slecht voel, bewust of onbewust, geef ik Hem de schuld. Het slechte gevoel zelf houdt in dat degene die het veroorzaakt slecht is.

Nu moet ik een afweging maken: wil ik me goed voelen omwille van het goede gevoel, of om te voorkomen dat ik Hem als slecht bestempel? Enzovoort. Hier valt een en ander te analyseren. Hier gaat een mens door een Tzimtzum, een restrictie.

Wat is een restrictie? Het betekent dat het mij niet uitmaakt hoe ik me voel. Het belangrijkste is dat mijn houding naar Hem goed is. En dan vindt er een transformatie plaats, hoeveel tegenslag ik ook krijg, ik voel me goed.

Hoe kan een mens anders een situatie van volmaaktheid en eeuwigheid bereiken? Hoe kan iemand de staat bereiken waarin Rabbi Akiva zich bevond toen zijn huid levend van zijn lichaam werd afgerukt, terwijl hij op dat moment het “Shema Israel“ (“Hoor, Israël“) uitsprak?

Was hij onder verdoving? Hoe kon hij het gebed uitspreken, dat wil zeggen: zich op zo’n niveau van verbinding met de Schepper, van eeuwige liefde en volmaaktheid bevinden, terwijl hij zoveel pijn onderging? Hij bereikte een niveau waarop zijn huid, het allerlaatste niveau van Malchut, werd afgerukt en hij verenigde dit gebeuren met “Shema Israel”, met de intentie om te geven. De huid die van zijn gezicht werd afgestroopt, vertegenwoordigt GAR van Hochma, de hoogste niveaus van het Licht van Wijsheid. Dit was de correctie die hij bereikte!

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/10/if-i-condemn-the-creator/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 9/8/26, Rabash, “What Is, ‘Every Day They Will Be as New in Your Eyes,’ in the Work?”

Related Material:
Justifying Everything that Happens to Us
If a Person Does Not Agree with the Creator
Avoid Illusions in Your Relationship with the Creator

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Acceptatie, Geven, Innerlijk Werk, Lijden, Restrictie, Schepper, Shema | Add Comment/Ask Question→