Vraag: Waarom heeft de Schepper op de laatste Conventie Moses niet laten lopen over de Machsom (de barrière die ons gescheiden houdt van spiritualiteit) en Pharaoh achtergelaten om de stoelen op te stapelen?

Antwoord: Waar was onze Moses toen we moesten pleiten voor het verlaten van Egypte? Waar was onze kreet aan de Schepper? Er was niemand anders dan Pharaoh.

We hadden niet van de Schepper geëist om de muur tussen ons te breken. Iedereen was aan het wachten, “Wanneer zal Hij Zichzelf Onthullen? Ik wil gevuld worden!” We werden nog steeds overheerst door Pharaoh. Bovendien kregen we te zien wat op onze weg lag en onze verbinding blokkeerde.

Het was niet per ongelijk dat ik onmiddellijk de woorden naar het publiek stuurde over de noodzaak om aan ons gemeenschappelijke verbinding te denken, om hierin onder te dompelen en de gescheurde draden te vinden om deze samen aan elkaar te verbinden. Geen dansen, niet praten, maar laat iedereen in zichzelf kijken en alleen maar denken aan hoe hij met de anderen kan verbinden.

En wat was het resultaat? We kwamen vast te zitten. Het blijkt dat ik niet in staat ben te verbinden. Dit is goed, omdat ik iets heel belangrijks kreeg te zien: Ik ben helemaal losgekoppeld van de anderen; er is geen schakel. Alle draden en kanalen zijn afgebroken. Er is geen enkele impuls hiervoor. Ik doe alles behalve verbinden en de gedachten en verlangens absorberen van anderen en dit, God verhoede, als mijn eigen maken.

Dit is de kracht van Pharaoh. Maar waar is de kreet? Ja, we zijn afgebroken en geïsoleerd van elkaar. Maar waar is ons verzoek om met elkaar te verbinden? Waarom komt U niet om ons met elkaar te verbinden?!

We hebben nog geen verlangen voor dit verzoek. We denken nog steeds dat we kunnen verbinden met ons eigen wil: “als we een inspanning maken zullen we slagen.” Maar hoe is het mogelijk om dit met onze egoïstische kwaliteiten te bereiken?

De behoefte voor de Schepper moet geboren worden uit ons gemeenschappelijk werk. Wanneer de groep iedereen zal verplichten om deze methode te gebruiken en ze te overtuigen dat de Schepper deze situatie zal corrigeren. We hebben het werk van de Schepper nodig, niet die van Bnei Baruch. We moeten alleen het verzoek aanbieden. Wanneer we deze collectieve, wereldwijde eis voor Zijn correctie van ons bereiken, zullen we inderdaad naar het volgend niveau stijgen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Ik kan begrijpen hoe mensen in de fysieke wereld geven (je kunt op vrijwillige basis mensen helpen) maar ik begrijp niet hoe men in de spirituele wereld kan geven.

Antwoord: In tegendeel: ik kan niet begrijpen hoe jij in de fysieke wereld kunt geven. De achterliggende reden van al je acties is immers dat jij je goed wilt voelen; dit wordt niet als altruïsme beschouwd.

In de spirituele wereld is de betekenis van altruïsme: boven alle egoïstische berekeningen, boven het persoonlijke ego en boven eigen verlangens uitstijgen. Wanneer dit gebeurt verwerft een persoon een nieuwe kracht die hij nu mist.

Vandaag zijn al je acties van geven op egoïstische berekeningen gebaseerd. We moeten de vrede en het milieu behouden en zieke mensen helpen omdat het je pijn doet hen te zien lijden of omdat je, God verhoede, morgen zelf ziek wordt. Dan zul ook jij hulp nodig hebben. Maar dit wordt niet met altruïsme bedoeld; het is gewoon een egoïstische berekening.

De Natuur heeft ons gemaakt van een materiaal dat net zoals een motor “brandstof”nodig heeft. Als je wilt dat ik iets doe of je iets geef moet je me “vervullen” omdat ik anders geen enkele beweging kan maken.

In ons leven kenmerken zulke acties een persoon als een gever; een goed mens met een goed hart. Maar een spirituele test wijst uit dat we allemaal egoïsten zijn. Het enige wat ik met mijn verlangen om vervuld te raken in deze wereld doe, is het uitvoeren van acties die er alleen op gericht zijn mijzelf te vervullen. Daarom voel ik in mijn egoïsme de wereld en ons op dezelfde manier zoals dat wij dat allemaal voelen.

Maar in de spirituele wereld ik kan onthullen hoe ik aan anderen kan geven. Dat betekent dat ik de verlangens van anderen kan beginnen te voelen zoals die van mijzelf. Ik werk aan het vervullen van hun verlangens en dan voel ik alles wat zich buiten mij bevindt. Nu, in deze fysieke wereld, voel ik alles dat in mij leeft. Maar in de spirituele wereld voel ik alles aan de buitenkant, in de verlangens van andere mensen. Dit is alleen mogelijk wanneer het Hogere Licht eigenschappen van altruïsme in mij creëert!

Dit is waarom de wet “heb Uw naaste lief als Uzelf” een voorwaarde of een recept is voor het waarnemen van alles wat zich aan de buitenkant bevindt, voor spirituele sensaties. De fysieke en spirituele werelden zijn slechts twee manieren voor het waarnemen van de werkelijkheid; of door absorptie of door buiten zichzelf tot altruïsme te komen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik denken aan de correctie die Het Boek van Zohar ons brengt als ik negatieve emoties zoals haat voel?

Antwoord: Gebed is wat het hart voelt. Als er nu haat in mijn hart is luidt mijn gebed: “Ik wil mijn vijand kwetsen.”

Om op de juiste manier de kracht, die in Het Boek van Zohar verborgen is, te gebruiken tijdens het met de groep samen lezen, zal ik eerst mijn hart moeten voorbereiden zodat het naar het verlangen van de Schepper zal verlangen. In werkelijkheid reageert de Schepper op elk gebed. Met andere woorden: op alle verlangens in ons hart. Dit is waarom onze wereld zo slecht is!

Aan de andere kant staat er geschreven dat Hij alleen reageert op het gebed dat door “de poort van tranen” is gegaan. Reageert Hij echt op ieder verlangen? Zelfs op de gril van een baby of op de machinaties van een schurk?

De Kabbalisten, die ons het systeem van onze relatie met Hem hebben onthuld, zeggen van wel. Een dief die zijn oog heeft laten vallen op een voorwerp of een crimineel die “op jacht gaat” en klaar staat om iemand te doden verlangen ook naar succes en hun gebed wordt ook geaccepteerd.

We spreken hier immers over het verlangen van Malchut van de Wereld van Atzilut en alles hier beneden, inclusief onze wereld, behoort hiertoe.

Waarom zeggen we dan dat het verlangen tot in Malchut kan opstijgen of dat het niet kan opstijgen? Het feit is dat we een verdeling maken in twee soorten van verlangens:

– Sommige mensen streven in dezelfde richting als de Wil van de Schepper. Ze zullen zich dan verbinden met het hogere verlangen en dit wordt als zijnde overvloed van Boven beschouwd.

– Sommige mensen handelen niet in overeenstemming met de Wil van de Schepper. Zij roepen als positieve verlangens ook dezelfde reactie van Boven op maar deze worden door de negatieve verlangens waargenomen als een negatieve reactie. Dit corrigeert een persoon en leidt hem over het langdurige en moeilijke pad van lijden in plaats van over het korte gemakkelijke pad waar zijn verlangens in overeenstemming zijn met de verlangens van de Schepper!

Het juiste gebed als voorbereiding is het beste voor ons wanneer we ons tot Het Boek van Zohar wenden. Een persoon kan niet zonder enig verlangen bij de les zijn. Op de een of andere manier verlangt hij altijd wel iets. Maar als hij zijn verlangen van te voren heeft voorbereid en in de juiste richting streeft, zal hij tijdens het lezen van De Zohar gemakkelijk en snel vooruitgaan.

Bovendien moeten we ons herinneren dat we in een groep zijn die ons helpt het gebed te versterken. Als dus de gedachten van een persoon niet op het doel gericht zijn neemt hij een tegengestelde positie in relatie tot de groep in en ervaart hij des te meer wat lijkt op een negatieve reactie van Boven.

Daarom bestaat ons hele werk uit de voorbereiding op de les, dat is te zeggen: vóór het lezen van De Zohar en andere Kabbalistische boeken. Als we eenmaal bij de les zijn is het moeilijk om iets te veranderen omdat het hart van een persoon al op een specifiek verlangen is afgestemd.

Daarom is het zo belangrijk welke gedachte ik bij het slapengaan heb en hoe ik me voorbereid op de ochtendlessen. Deze minuten zijn van doorslaggevende betekenis. We moeten ook de fysieke voorbereiding niet vergeten zodat het lichaam niet in verval raakt.

Rabash schrijft het volgende in Artikel 36 van Writings of Rabash:
Er staat geschreven: “Hij die het gebed hoort.” Waarom staat er “het gebed” in enkelvoud? Hoort de Schepper niet alle gebeden? Het feit is namelijk dat we alleen één gebed moeten verhogen: de Shechina herstellen vanuit het stof.

Het gebed voor het herstel van de Shechina vanuit het stof is de wens voor de onthulling van de Schepper, de kwaliteit van altruïsme in mij en liefde voor mijn naaste. Dit om gelijkvormig aan de Schepper te worden. Als we onze inspanningen allemaal in dezelfde richting sturen kloppen we op de poort die zeker open zal gaan.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Wat moeten we deze Hanukka doen zodat de spirituele wereld werkelijkheid wordt?

Antwoord: Over de hele wereld heeft ieder van ons het punt van doorbraak bereikt. We naderen de uittocht uit Egypte; uit de sensatie van deze wereld in ons ego.

Aan de ene kant voelen we dat Pharaoh (egoïsme) ons bij onze tenen vasthoudt en hardnekkig weigert om ons te laten gaan. Aan de ander kant begrijpen we dat we uit ons ego moeten breken. Deze krachten vechten met elkaar.

Iedere dag brengt ons het betere begrip dat de spirituele wereld en zijn waarneming boven het ego uit gaan. Dit wordt ‘geloof boven reden’ genoemd. Maar wanneer we de spirituele wereld proberen te bereiken, voelen we nog steeds een gebrek aan krachten om de doorbraak, om aan Egypte te ontsnappen, te kunnen maken.

Daarom hebben we meer evenementen nodig zoals de recente Unity Day die met groot succes door alle wereldgroepen werd gehouden. Onze wereldgroep is al groot en divers genoeg en geeft aan de eenheid aan onze Kli grote kracht. We zijn in een staat beland waarin we tegen de “Grieken” in onszelf vechten, wensend om vrij van hen te zijn.

Het verschil tussen Pharaoh en de “Grieken” is het niveau van strijd. Pharaoh vertegenwoordigt de passies van de fysieke wereld zoals de verlangens naar voedsel, seks, familie, roem, enzovoort, terwijl de “Grieken” de strijd vertegenwoordigen tussen materialisme en Kabbalah. Een persoon die, ondanks dat hij alles heeft, niet meer door deze dingen verleid kan worden en die zich realiseert dat er in het leven andere dingen belangrijker zijn, voert oorlog omwille van de hemelvaart boven deze wereld omdat het hem aan betekenis in zijn leven ontbreekt; hij weet niet waar hij voor moet leven.

Zodoende is de Oorlog van de Makkabeeën een spirituele oorlog. De oude Griekse filosofen betoogden de werkelijkheid van onze wereld; we zouden in deze wereld moeten leven en ontwikkelen. Deze aanpak is tegengesteld aan de wijsheid van Kabbalah die zegt dat we boven deze wereld uit moeten stijgen omdat deze ons niet langer kan vervullen. We moeten de gedachte van de schepping realiseren.

Hoewel we altijd méér willen bereiken hebben we een vergevorderd niveau bereikt. Ik denk dat ieder van ons, inclusief diegenen die samen met ons in de groep vooruitgaan alsmede de individuele studenten over de gehele wereld, snel in deze oorlog zal zegevieren.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

De Zohar spreekt niet over de fysieke dood. Het spreekt over het verlangen om genot te ontvangen dat gecorrigeerd wordt en daardoor gelijkenis met de Schepper verwerft. Een gewoon mens heeft dit nog niet bereikt.

Wanneer een mens in de spirituele wereld werkt heeft hij een linker- en een rechterlijn (de twee “engelen”) en van hieruit bouwt hij de lijn in het midden op. Mijn ego, Pharaoh, staat aan de linkerkant en de Schepper, het Licht, staat aan de rechterkant.

Door de mate van mijn vermogen om het verlangen naar het ontvangen van genot van de linkerkant naar de middenlijn over te brengen en het Licht (de intentie) vanuit de rechterkant hiernaar toe te trekken, roep ik mijn spirituele vat (Kli) met een scherm in het leven.

Het scherm is de intentie tot altruïsme terwijl het vat het verlangen is dat zich hierin bevindt. Met behulp van deze twee krachten bouw ik mezelf op en ben ik de derde kracht. Ik begin dan in een spirituele werkelijkheid te bestaan. Als ik eenmaal deze “derde kracht” heb opgebouwd, het verlangen + de intentie, verwerf ik een ziel.

Als ik echter niet vanuit deze twee krachten zou opbouwen heb ik niets anders dan een punt waarin ik niets voel. Dit is slechts een klein verlangen, een “verlangen uit het niets” (Mi Ain), dat niet van mij afhankelijk is.

In De Zohar staat de noodzaak beschreven om het egoïstische verlangen te doden. Je trekt het Licht naar dit (egoïstische) verlangen toe, doodt het en brengt het naar de intentie tot altruïsme. Dit zul jij zijn; je levende zelf.

Dit kan allemaal gebeuren met behulp van een goede omgeving, “de Heilige Samenleving” (Hevra Kedusha) genaamd, omdat het je helpt je egoïsme te begraven. Op deze manier ontvang je een eeuwige ziel, een deel dat gelijk is aan de Schepper.

Jij zorgt hier zelf voor. En zo niet, dan heb je geen ziel. Je bestaat dan alleen in deze wereld beneden de linkerlijn, waarin je niets anders hebt dan een fysiek lichaam of materie (Homer = substantie = gelijk aan Hamor, ezel). Dit is de meest “materialistische” aanpak.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Filed under: video - Geen reacties→

Vraag: Als er buiten mijzelf niemand is, waarom moet ik dan naar het congres komen en me met iedereen verenigen en hen liefhebben?

Antwoord: Omdat je moet beginnen om de echte realiteit in jouw sensaties waar te nemen. Daarom moet je komen en zien dat we allemaal echt bestaan en je moet alle acties uitvoeren zodat we ophouden met bestaan.

Vraag: maar U zei dat hier niemand anders is.

Antwoord: Maar ik was het die dat zei! En jij moet dit door jezelf ook bereiken. Je moet het voor jezelf bewijzen dat er hier niemand is behalve Malchut van de Oneindige Wereld.

Filed under: Congressen - Geen reacties→

We zoeken voortdurend hoe we ons leven kunnen verbeteren en al onze gedachten en verlangens zijn daarop gericht. De Schepper onthult ons steeds nieuwe gedachten en een innerlijke leegte. Ons daarbij in de tegenovergestelde richting sturend om ons ertoe te dwingen deze leegte te ontvluchten.

Hij onthult mij iets slechts en ik begin er van weg te rennen in de tegenovergestelde richting, naar iets goeds. Op dat moment echter onthult Hij alweer een andere leegte in mij en ik ren vervolgens weer in een andere richting. Dit is precies hoe we van bovenaf worden geregeerd.

Elk moment ervaren we een nieuw verlangen en we proberen het instinctief op de beste wijze en conform al onze mogelijkheden te vervullen. Op deze wijze leidt de Schepper ons naar het doel om gelijk aan Hem te worden. Al is iemand totaal tegenovergesteld aan de Schepper (want de Schepper is het absolute geven en liefde en de mensheid is in de kracht van haat en van het ontvangen) wordt het hem geleidelijk echter mogelijk gemaakt om zijn vijandige natuur onder ogen te zien en zichzelf te corrigeren.

Daarom is de wetenschap van Kabbalah, de methode van de Schepper (de eigenschap van het geven), aan de mens geschonken om hem in dit leven te assisteren. Om dit te volbrengen selecteert de Schepper mensen die Hij dichter naar zich toe wil trekken. Maar niet opeens. Iedereen, elk op aarde levend mens, zal uiteindelijk tot Hem moeten komen en zal gelijk aan Hem zijn!

Ieder van ons heeft een doel maar we benaderen het individueel en geleidelijk. In de afgelopen eeuwen, dus reeds duizenden jaren vóór ons, waren er mensen die toenadering tot de Schepper begonnen te zoeken en dat gaat voort tot op heden. Maar in de nabije toekomst zullen het er meer zijn. .

Vandaag de dag bevinden we ons in de laatste fase van de menselijke ontwikkeling waarin de hele mensheid de Schepper moet leren kennen. Hierdoor zal men opnieuw spiritueel stijgen met de bedoeling om naar de oneindige wereld terug te keren. Wij kunnen onszelf beschouwen als de eerste rij van de laatste generatie.

De mens leeft gevoed door lichamelijke zaken, zoals hij die ervaart op de weg tijdens zijn aardse leven, totdat er vragen in hem opkomt: “Waar heb ik dit allemaal voor nodig? Ik wil weten wat er hiervoor gebeurde en wat er hierna gebeurt wanneer ik doodga. Is er een reden om dit leven te leiden?”. Deze vragen komen van een Hoger spiritueel niveau, de Bron van het leven in deze wereld. Het zijn deze onderzoeken die iemand boven zijn hele evolutionaire reis doen uitstijgen.

Iemand begint met het zoeken naar antwoorden en als de vragen echt boven onze lichamelijke wereld worden gezochteen vindt hij de wetenschap van Kabbalah. Dit komt omdat je iemand met een spirituele vonk (“het punt in het hart”) kunt vergelijken met een elektron in een elektrisch veld; een deeltje dat een negatieve spirituele lading draagt. Hij voelt deze “min” en daarom blijft hij vervulling van zijn verlangen zoeken in het veld dat hem omringt.

Hij kan het in onze wereld niet vinden en dat is de reden voor de frustratie die vandaag de dag deze wereld doordringt. We hebben de hoop op een betere toekomst verloren (communistische of consumptiemaatschappij) en we moeten uitvinden waarvoor we leven. Anders zal de wereld verdrinken in drugsgebruik, terreur, wanhoop of antidepressiva. Niemand zal weten wat hij met zichzelf aanmoet omdat deze innerlijke leegte zijn verlangen om te leven aftapt.

Hoe dan ook, het zullen deze mensen zijn die de wetenschap van Kabbalah als de enige methode voor een Hogere bedoeling zullen ontdekken. Ze zullen geen troost vinden in religie, geloof, mystiek, new age of meditatie. De waarheid is dat alle genoemde remedies zijn toegewijd aan zelfontspanning op het niveau van onze wereld, al komen hun vragen uit het rijk van een Hogere dimensie.

Vandaar dat we toestemming hebben gekregen om de wetenschap van Kabbalah te onthullen en te verspreiden en zijn we getuige van de wijze waarop mensen over de gehele wereld beginnen te ontwaken.

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Vraag: Wat moet ik doen als de intentie, die u ons voor de les geeft, het volgende moment verdwijnt?

Antwoord: Er is niets wat je kunt doen; we moeten onze intenties blijven vernieuwen! Ik wijs de richting aan en jij moet je daaraan houden. Als je dat doet betekent het dat je me volgt.

Dit is de reden waarom je naar de les komt. Het is niet om door de tekst heen te graven en daardoor je verstand te oefenen! De essentie van je werk ligt niet in het gebruiken van je hersenen maar in het leveren van een inspanning om de intentie te behouden.

Je moet jezelf op het juiste pad houden en mij volgen. Ik kan je niet iedere seconde hieraan blijven herinneren. Dat zou betekenen jou met kracht te forceren. Schrijf het voor jezelf op en probeer je later vast te klampen aan deze gedachte. Het maakt niet uit hoeveel van de tekst je zult horen: de sleutel is om te blijven werken aan de intentie. Intentie is de “magische kracht” (Segula) die jou onthult wat de Zohar beschrijft.

Als je intentie het vereiste niveau heeft bereikt zul je de Zohar kunnen begrijpen, zelfs als het in een jou onbekende taal is. Je kunt het onthullen. Je begint te leven in de Hogere Wereld en ontvangt nieuwe organen van waarneming. Dit betekent dat je zelf spiritualiteit binnengaat. En dat heeft niets te maken met intellectueel gissen. In jou moet een nieuw zintuig tevoorschijn komen. Daarom is het nodig dat je een eigen inspanning levert die specifiek hierop gericht is en te wachten op het Licht dat naar beneden komt en jou hervormt door een specifieke actie.

Ik kan dit niet voor je doen. Ik kan alleen helpen door je eraan te herinneren. Meer niet. Daarom staat er in “Een Toespraak tot Aanvulling op De Zohar” en in andere teksten, die een persoon nodig heeft, geschreven om vast te houden aan de leraar. Dit is precies waar we over spreken.

Daarom moet je vasthouden aan de richtlijn die ik je in het begin van de les aanbied en dit opbouwen. Dat is ons gemeenschappelijke werk.

Iedere dag, 3 uur van de les, moet je in dezelfde intentie blijven. Maar maak het iedere dag, stapje voor stapje, preciezer en scherper. Je moet het op een dusdanige manier doen dat het niet zal verdwijnen maar steeds duidelijker en korter wordt, meer onderscheiden.

Schrijf het op; Ik geef je een tip die jou altijd op het pad terug zal brengen. Als je verdwaalt vraag jezelf af: ” Wat zal er met mij gebeuren?!” Dat is het: Als je pijn ervaart, heb je niets anders nodig.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Onze hele geschiedenis is niets anders dan de ontwikkeling in het fysieke lichaam in deze wereld. Maar nu moeten we ons spirituele lichaam opbouwen en we moeten het zelf doen. In onze wereld ben ik geboren uit de vader en moeder die mij opgevoed en opgeleid hebben totdat ik volwassen werd en zelfstandig begon te leven. In de spirituele wereld moet ik hetzelfde doen. Ook hier hebben we een spirituele vader en moeder (Aba ve Ima), een spirituele omgeving die ons ontwikkelt. Maar we moeten dit met ons eigen verlangen arrangeren.

De vraag is waar zo’n verlangen te verkrijgen is. Hiertoe wordt ons een spirituele vonk gegeven, “de punt in het hart,” een minuscuul verlangen naar spiritualiteit. Met deze hulp kunnen we, gekoesterd door de omgeving, een Kabbalistische groep en de Hogere Kracht genaamd Aba ve Ima (Vader en Moeder), ons ontwikkelen.

We hebben ze maar we moeten ze alleen nog vinden. Ze kunnen ook de Schepper worden genoemd, die op ons inwerkt door middel van twee krachten: Hassadim en Hochma (genade en wijsheid). De kracht van genade assisteert ons en de andere kracht belast ons pad. Het werkt op dezelfde manier zoals we een kind onderwijzen door hem moeilijke opdrachten te geven.

Deze twee krachten, “hulp” en “hulp tegen ons”, komen naar ons toe en leren ons wat er gedaan moet worden terwijl we vooruit gaan. Wij regelen onze (spirituele) evolutie dusdanig dat we in staat zijn voorwaarts te gaan. De snelheid waarmee we dit doen is volledig van ons afhankelijk want in spiritualiteit bestaat geen (aardse) tijd.

We zullen beginnen deze krachten, die werkzaam zijn in de Natuur, de Vader en de Moeder en de positieve en negatieve kanten ervan, bloot te leggen. Wanneer we opstijgen naar het eerste spirituele niveau beginnen we onszelf al waar te nemen als eeuwig en compleet. We zijn tenslotte niet meer afhankelijk van ons lichaam. We beginnen alles waar te nemen in altruïsme, buiten onszelf. Ik verbind mij met alles en iedereen en zij worden mijn spirituele vat.

In de fysieke wereld ontving ik altijd alles voor mezelf in de mate waartoe ik in staat was en zodra ik vervuld was verloor ik het gevoel van genot. Als contrast wordt het spirituele genot gedefinieerd door hoeveel ik het doorgeef aan een ander en die weer aan de volgende.

Dit is hoe we deze vervulling allemaal doorgeven aan elkaar. Daarom is het een eindeloze stroom van oneindig genot. Het is wat wij de sensatie van eeuwig leven noemen.

Het Licht van Oneindigheid treedt ieder van ons binnen maar iedereen neemt alleen hiervan wat nodig is om het fysieke bestaan te steunen en geeft dit eindeloze Licht door. Als we in een dergelijk vorm leven ervaren we onszelf in de Wereld van Oneindigheid. Onbeperkt en voldaan door het gehele Licht van de Schepper.

Dit is wat de wijsheid van Kabbalah ons wenst te brengen en waarom het zo is genoemd (“Kabbalah” betekent ‘ontvangen’ in het Hebreeuws). Het leert ons hoe we vervulling kunnen ontvangen en reeds een eeuwig en compleet leven kunnen ervaren gedurende ons bestaan in het hier en nu.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Uncategorized - Geen reacties→