Vraag: De laatste workshop was moeilijker dan die daarvoor, omdat u een hele alinea uit een artikel voorlas, in plaats van een korte vraag te stellen en daarna vroeg u ons om erover te praten. Maar het was helemaal niet duidelijk waarover we nu precies moesten praten.

Antwoord: Ik heb dat met opzet gedaan om jullie ertoe te dwingen om vanuit het hart te spreken. Als jullie mij vanuit je gevoelens volgen tijdens het lezen, hoef je je mijn vraag niet meer te herinneren en daarover na te denken. Dan voel je eenvoudigweg en zeg je er maar een paar woorden over. Dat is voldoende!

Dit wilde ik nu juist bereiken: ik wilde jullie ertoe brengen om je vanuit de emotie in de tekst te verdiepen, zodat we met elkaar zouden voelen wat er achter de woorden verborgen ligt. Het werkt alleen als we proberen om de gevoelens na te gaan die na mijn woorden komen en we niet naar een antwoord zoeken via het intellect.

Ik wil niet dat jullie via het verstand met elkaar praten, maar dat jullie je met elkaar verbinden door middel van de indrukken die jullie kregen vanuit wat jullie hoorden. In elke alinea was een emotionele ontwikkeling aanwezig. Het was de bedoeling dat jullie met elkaar jullie gezamenlijke indruk erin zouden ontdekken. Een gezamenlijke Kli bouwen (verlangen, vat) betekent dat je tot een gezamenlijke indruk komt.

In het algemeen gesproken is een groep een gezamenlijke indruk in verschillende Kelim, verlangens, die zich met elkaar verbinden om samen te werken. Als de Kelim gereed zijn voor deze ene, gezamenlijke indruk, wordt dit in hen onthuld.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/30/12, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we, tijdens de conventie, van wat we aan kennis hebben bij ons voelen komen?

Antwoord: Als mensen bij elkaar komen denken ze niet meer aan wat ze weten, ze stemmen meteen op voelen af, omdat het eigenlijke onderwerp van de gesprekken, het opgaan in elkaar en de wederzijdse afhankelijkheid die meteen duidelijk wordt, een mens ertoe brengen om op zoek te gaan naar gezamenlijke gevoelens, of hij dit nu wel of niet wil. Als hij wat clichés zegt of citaten uit allerlei artikelen die hij zich herinnert, betekent het dat hij niet in verbinding is met de anderen.

Hij moet vanuit zichzelf spreken, de woorden doen er niet toe. Hij moet zijn gevoelens uitspreken, die over wederzijdse verbinding gaan en wat zich daarin laat zien.

From a Virtual Lesson 7/29/12

Filed under: Conventies, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Moeten we tijdens de workshop aan de groepen denken die we niet op het scherm zien?

Antwoord: Nee. Dat is niet nodig, dat leidt juist af! Hoe lang kun je aan anderen denken? Je hoeft ze alleen maar te voelen, dat is alles!

We moeten voelen dat zij met ons samen zijn, dat we allemaal samen zijn in één gedachte, in één spirituele ruimte.

De spirituele ruimte is de ruimte, die bestaat uit gedachten en gevoelens, hart en verstand, de informatieve laag rondom de wereld. Daarin zijn we allemaal samen, omdat we één mind hebben, we voelen hetzelfde doel.

Wat zou het zien van de mensen op het beeldscherm mij geven? Waarvoor is het nodig dat ik gezichten en lichamen zie of dat ik lees, dat ik nu Krasnoyarsk, Tallinn of een andere stad zie? Wat is er voor verschil tussen waar zij zitten en wij? Ik voel de verlangens die zich tot een eenheid vormen en zo tot één geweldig groot verlangen worden: dit is het allerbelangrijkste.

From “Questions About the Workshops” 5/25/12

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Conventies, waar we actief de workshops hebben toegepast als een middel om ons met elkaar te verenigen, hebben verbluffende resultaten opgeleverd.

Sommige vrienden, die in het verleden geen gemeenschappelijke taal konden vinden, waren plotseling in staat om zich met elkaar te verbinden door boven hun persoonlijke verschillen uit te stijgen. Tegelijkertijd waren er echter ook mensen die dit proces niet in konden gaan, zij konden zich er niet toe zetten om in de kring te gaan zitten.

Antwoord: Er vindt een reactie van afwijzing plaats. Deze mensen hebben een goed, gezond egoïsme. Ze zullen ook verder komen, maar we moeten geduldig zijn en hen niet dwingen! Geleidelijk aan zal het in hen veranderen, als gevolg van de invloed van het gemeenschappelijke veld. Ik ken deze problemen, vele ervan heb ik zelf ervaren, op verschillende manieren. In het algemeen gesproken is dit alles legitiem.

Deze vrienden moeten in allerlei omstandigheden, op verschillende manieren die mogelijk zijn, in verschillende vormen, deelnemen aan gemeenschappelijke activiteiten, ze kunnen het dan op een puur mechanische manier doen, ze kunnen helpen, achter hun computer zitten, helpen met de algemene verbinding tussen de groepen. Het maakt niet uit wat ze doen. Geleidelijk aan zal het ontstaan.

Er zijn vormen van egoïsme, waarvoor het heel moeilijk is om contact te leggen. Zelfs samen in een kring zitten en alleen maar op een mechanische manier ergens over praten is niet zo gemakkelijk. In dit opzicht moeten we een ander mens altijd helpen en proberen om hem te rechtvaardigen.

From the Virtual Lesson 5/20/12, “Fundamentals of Kabbalah”

Filed under: Eenheid, Egoïsme, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik mijzelf ‘ontdoen’ van allerlei problemen in mijn privéleven en mij alleen richten op het innerlijk werk, op het centrum van de groep?

Antwoord: Deze vraag komt van iemand die zijn privéleven, namelijk zijn baan, zijn thuis en familie, als iets beschouwt dat losstaat van de groep, hij maakt dus een scheiding tussen het fysieke en spiritualiteit.

Alles bij elkaar genomen, bevinden wij ons in ons verlangen om te ontvangen, waarin wij de hele werkelijkheid waarnemen. Dit verlangen is in vele variëteiten verdeeld, in vier fasen waarin wij de gehele realiteit beleven, onderverdeeld in de volgende niveaus: het minerale, vegetatieve, animale en sprekende. Wij leven uitsluitend in ons verlangen en wij voelen alles wat zich daarin voordoet, wij ervaren het als: ‘dit is mijn leven en mijn wereld’. Wij kunnen alleen ons verlangen voelen, alleen van daaruit denken en begrijpen. Er bestaat niets anders, alles vindt daarin plaats.

Wanneer ik dat begrijp en mijzelf op deze manier stabiliseer, wordt mijn hele leven één eindeloze workshop en hebben we niet maar één uur per week een workshop, waarbij ik deel uitmaak van een bijzondere discussie. Tijdens de workshop doe ik mijn best om een realiteit te bereiken die dichter bij de waarheid komt, met de hulp van de juiste omgeving, waarin ik de Bron ga ervaren en de Oorsprong van de werkelijkheid, de hogere Kracht, de Schepper.

Hoe sterk kan ik mij verbinden met de juiste omgeving? Hier hangt alles vanaf. Tijdens de workshop kan ik dat gemakkelijker doen, omdat ik alle vrienden dichtbij me zie. Maar ik kan mij ook voorstellen, dat ik mij voortdurend in deze situatie bevind. Als ik dit de hele week zo doe, zal ik tenslotte voelen, dat het toch anders is als wij samenkomen om ons met elkaar te verbinden. Ik zal merken, dat de verbinding die ik de hele week heb gevoeld en die in de workshop was gecreëerd, van een andere kwaliteit is wat het niveau van eenheid betreft.

Daarom moet ik mijzelf steeds zien in de wil om te ontvangen, die de werkelijkheid voor mij uitbeeldt in de vorm van deze wereld en door middel van deze realiteit moet ik op zoek gaan naar de Bron ervan, die bereikt wordt via het centrum van de groep!

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/24/12, “Talk About the Workshop”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Workshops - Geen reacties→

Als we met een workshop beginnen, moeten we onze aandacht concentreren en alleen denken aan wat ons verenigt: onze punten in het hart. We moeten ze verenigen. Dan zal ieder van ons en de hele groep veel meer kracht hebben.

Het belangrijkste is, dat deze kracht gericht wordt op verbinding met de vrienden, dan wordt het mogelijk om het hogere Licht op te roepen, dat zich in deze verbinding kenbaar zal gaan maken. We moeten voelen, dat het gemeenschappelijke Licht wordt onthuld in onze onderlinge verbinding.

From the Vilnius Convention 3/25/12, Workshop 4

Filed under: Congressen, Eenheid, Workshops - Geen reacties→