We verwachten een proces waar geen einde aan komt en daarin zullen grote lokale conventies plaats vinden. Op 10,11 en 12 mei is er een conventie in de VS, in New Jersey, in juni is er een congres in Krasnoyarsk, Rusland. In juli in St. Petersburg, in augustus is er een conventie in Europa en in september beginnen de feestdagen in Israel … kortom, elke maand is er in een ander land een grote conventie.

Ik zie al deze meetings, evenals de studie en onze workshops niet als losstaande gebeurtenissen, maar als een ononderbroken, doorgaand, vloeiend proces waarin wij onder ‘druk’ staan om de Berg Sinai te bereiken en ons daar met elkaar te verenigen. We moeten alle fasen verduidelijken en er dan innerlijk doorheen gaan; dit zal natuurlijk gepaard gaan met veel innerlijke uitbarstingen en explosies, tegelijkertijd moeten we op het goede spoor blijven om zo uiteindelijk de nieuwe, spirituele kli (vat) te ontdekken, een nieuw leven.

Begrijp goed dat we innerlijk moeten sterven en opnieuw geboren moeten worden. We moeten opnieuw geboren worden ten aanzien van ons perspectief op het leven en de wereld, van alle waarden die wij nastreven, ten aanzien van educatie, cultuur, werkelijk alles. We moeten veranderen, op weg naar een onbekende bolvorm, ons afstemmen op een dimensie waar we nu geen voorstelling van hebben.

Daar hebben we een sterke, collectieve kracht voor nodig en een doorgaand, zich ontwikkelend proces. Wat er ook gebeurt, we moeten ons alleen met correctie bezig houden. Wij zullen de ‘tien plagen van Egypte’ ontdekken en op die manier moeten we van Moses leren hoe we daarmee om moeten gaan. De Torah noemt hem ‘de nederigste van allen’. Dit betekent een vreselijk lijden en daar bovenuit dankbaarheid en vreugde. Kijk maar hoeveel problemen het volk Israel hem heeft bezorgd in de woestijn.

Samen zullen wij al deze stappen nemen…

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/2/13

Filed under: Arvut, Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Woestijn - Geen reacties→

En zij trokken op van Elim en de gehele gemeenschap van de kinderen Israëls kwam in de woestijn Sin, die tussen Elim en Sinaï ligt, op de vijftiende dag van de tweede maand sinds hun uittocht uit het land Egypte.

En de gehele gemeenschap van de kinderen Israëls begon in de woestijn tegen Moses en Aäron te mopperen. En de kinderen Israëls zeiden tegen hen: “Waren we maar door Gods Hand in het land Egypte gestorven, toen we rondom de vleespotten zaten en volop brood konden eten; want jullie hebben ons naar deze woestijn laten wegtrekken om deze hele gemeenschap van honger te laten sterven.” (De Torah, Exodus, BeShalach, 16:1 – 16:3)

De zonen van Israël kwamen uit Egypte. Zij braken uit hun egoïsme en nadat zij door alle moeilijkheden waren heengegaan, stegen ze op naar het niveau van ‘Elim’, het niveau van Bina. ‘Elim’ komt van het woord ‘El’, dat ‘God’ betekent, de ‘Schepper’.

En toen kwamen ze in de woestijn Sin (‘Sina’ betekent ‘haat’ in het Hebreeuws), dit betekent dat zij tot haat vervielen, in een nieuw egoïsme en de berg Sinaï naderden, het belangrijkste punt van de uitingen van het ego. Natuurlijk begonnen zij te klagen, want alles waar ze doorheen waren gegaan, zowel goed als kwaad, voelde op hun huidige niveau als iets ondraaglijks! In deze staat kan een mens het egoïsme dat in hem gegroeid is niet verdragen: Het is beter om ten onder te gaan of te verdwijnen dan zo’n haat te voelen.

We spreken nu over een totaal ander gevoel van egoïsme. Zij gingen door alle afscheidingen van Egypte heen en nu beginnen zij alles in de correcte vorm te zien. De ‘berg Sinaï’ vertegenwoordigt de innerlijke staat van de mens, de innerlijke landkaart. Dankzij het feit dat hij door alle stadia is heengegaan – hij heeft geleerd, gezien, is overtuigd geraakt, voelde zichzelf, de anderen, de verhoudingen tussen mensen –  is hij nu in een staat waarin hij zijn haat naar anderen niet kan verdragen. Hij zou liever verdwijnen dan dit gevoel naar hen toe ervaren.

Daarom wil het volk Israël liever terug naar wat voor eerdere staat dan ook, liever dat dan deze houding naar anderen te voelen en te beseffen dat zij daar middenin zitten. Dit is een goed gevoel, het is een stap voorwaarts.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/13

Filed under: Egoïsme, Torah - Geen reacties→